အခန်း (၁၅)

"မင်္ဂလာပါ လူငယ်ဆရာဝန်လေး။"

ဘုန်းတော်ကြီးက ပြုံးပြီး လက်ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ ဂါရက်က မျက်လုံးအနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဘုန်းတော်ကြီးသည် အသက်နှစ်ဆယ့်လေး၊ နှစ်ဆယ့်ငါးခန့် ရှိမည်ဟု မှတ်သားလိုက်သည်။ တောက်ပသော အပြာရောင် မျက်လုံးများသည် နွေဦးနတ်ဘုရားမ၏ ကြည်လင်သော စမ်းချောင်းများကို သတိရစေသည်။ အပြာနုရောင် ပိုးချည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ရေတပ်ပြာရောင် ယက်လုပ်ထားသော ခါးပတ်တွင် နှင်းပန်းဖြူ သုံးပွင့်ကို အဖြူရောင်ချည်ဖြင့် ပန်းထိုးထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ယင်းသည် ယခင်ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ တတိယအဆင့် ဘုန်းတော်ကြီး၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။

ဂါရက်၏ သွေးစွန်းပေနေသော၊ ကြမ်းတမ်းသော လျှော်ထည်ဝတ်စုံနှင့် သွေးကွက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘုန်းတော်ကြီး၏ အမူအရာက နွေးထွေးဖော်ရွေစွာ ဆက်လက်ရှိနေသည်.

"ကျွန်တော်က ဒေါ်နယ်လ်၊ နွေဦးနတ်ဘုရားမရဲ့ အစေခံပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

ဂါရက်က လက်ပြန်ဆန့်လိုက်သော်လည်း သူ၏လက်တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် တစ်ဝက်လောက်တွင် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ဒေါ်နယ်လ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးနေသဖြင့် ဂါရက်သည် သူ၏လက်များကို အမြန်ဆေးကြော သန့်စင်ပြီးမှ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် ပြန်ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ကျွန်တော်က ဂါရက် နော့ဒ်မတ်ခ်ပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

သူတို့၏လက်များ ထိတွေ့မိသောအခါ ဂါရက်က ဒေါ်နယ်လ်၏လက်သည် ချောမွေ့သန့်ရှင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ဘောပင်ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဖြစ်ပေါ်တတ်သော လက်မာအနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူ၏ကြမ်းတမ်းသော၊ လက်မာတက်နေသော လက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဒေါ်နယ်လ်လည်း သတိပြုမိပုံရပြီး ခဏမျှ အကြည့်ကို လျှော့ချလိုက်ပြီးမှ ပြုံးရယ်လိုက်သည်။

"အစောပိုင်းက နားလည်မှုလွဲတာကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ဆရာကြီး ရေမွန် နိုက်ဂ်ျလည်း တောင်းပန်ပေးပါ"

ဒေါ်နယ်လ်၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဂါရက်သည် ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော သူရဲကောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် ရင်ဘတ်တွင် တောက်ပသော နှင်းဆီပုံစံကို အလယ်၌ ထွင်းထုထားသည့် ရင်ခွင်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏လက်သည် သံလက်အိတ်မှ လွတ်နေပြီး ဓားအိမ်၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် အပြာရောင် ကျောက်မျက်လုံးဝိုင်းများစွာကို တန်းစီထည့်သွင်းထားသော ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သံချပ်ကာအပြည့်အစုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘုရားကျောင်း၏ အမှတ်အသားနှင့် မတူဘဲ သူ၏ရင်ခွင်ကာတွင် ထူးခြားသော အမှတ်အသားပါရှိကာ ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်ကို ကြည့်လျှင် ဘုရားကျောင်းသူရဲကောင်းတစ်ဦးအတွက်ပင် ယခုလို ကြွယ်ဝလှသော ပစ္စည်းကိရိယာများ ပိုင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မြင့်မြတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်။

ဒေါ်နယ်လ်ထက် ရာထူးပိုမြင့်သော စတုတ္ထအဆင့် သူရဲကောင်း သို့မဟုတ် ဘုန်းတော်ကြီးထက် တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့် မြင့်မားသူ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ခပ်တန်းတန်းနေပြီး ဘုန်းတော်ကြီး၏ တောင်းပန်ခိုင်းခြင်းကို လျစ်လျူရှုခြင်းဖြစ်မည်။

ဂါရက်က တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည်။ ရေမွန်က မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် ရှိနေသော်လည်း ဂါရက်ဘက်သို့ ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် အစောပိုင်းက လုပ်ခဲ့တာကြောင့် နားလည်မှုလွဲတာက လွယ်ပါတယ်" ဟု ဂါရက်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

ကံကောင်းသည်ဟု ဂါရက်က တွေးလိုက်သည်။ သူရဲကောင်းက ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ နံရိုးများကို ချိုးပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပိုဆိုးရွားစွာ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ကံမကောင်းသည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ဇာတ်လမ်းများကို ကြားဖူးသည်။ တစ်ဦးက အပြင်ဘက်တွင် လည်ချောင်းနာနေသော လူနာတစ်ဦးကို အရေးပေါ် လည်ချောင်းခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်ပေးရာ မသိနားမလည်သော ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက ရဲကို မှားယွင်းစွာ သတင်းပို့သဖြင့် လူအများရှေ့တွင် အဖမ်းခံခဲ့ရသည်...

ရေမွန်၏ အမူအရာသည် မဖော်ရွေနိုင်သော်လည်း ဒေါ်နယ်လ်က ဂရုမစိုက်ပေ။ နှစ်ဦးသား စကားပြောနေကြစဉ် ဒေါ်နယ်လ်က အဓိကစားပွဲဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှည့်လိုက်သည်။

"မစ္စတာ နော့်ဒ်မတ်ခ် ညစာ အတူတူစားမလား။ မင်းရဲ့ ကုသမှုက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တာကြောင့် မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်..."

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဂါရက်၏ အဖွဲ့သားများကို သတိထားမိသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အသားအရေ မှဲ့ခြောက်လေးများရှိသော လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်နှင့် တုတ်ကောက်ဖြင့်သာ ထနိုင်သော ကပ္ပတိန် ကရင်တို့ ပါဝင်သည်။ ဒေါ်နယ်လ်သည် လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြပြီး လက်ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"စစ်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်က ဘုန်းတော်ကြီးလည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူ လာမလားဗျာ။"

လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးသည် မည်သို့ပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ ဒေါ်နယ်လ်သည် သူ့ကို ရိုးရိုးလေး ဆွဲခေါ်ကာ ဂါရက်ကို သူ၏ ဘယ်ဘက်၊ ဂျွန်ကို သူ၏ ညာဘက်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ ဆရာဝန်အများအပြား၏ အောက်ဘက်တွင် ဆာ ရေမွန်က ထိုင်နေရခြင်းပင်။

လယ်သမားဇနီးသည်နှင့် အခြားအမျိုးသမီးအချို့သည် ပန်းကန်များကို အလျင်အမြန် ချပေးကြသည်။ ဘုန်းတော်ကြီးသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများဖြစ်သော ငွေပန်းကန်ပြား၊ ငွေပန်းကန်လုံး၊ ငွေဖလားများနှင့် ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ငွေဆားဘူးတို့ကို ယူလာခဲ့သည်။ ဂါရက်နှင့် ဂျွန်မှာမူ သိုးသားဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်နှင့် ညိုမဲနေသော ပေါင်မုန့်တစ်တောင်းသာ ရှိသည်—ရိုးရှင်းသော အစားအစာများပင်။ သို့သော် ကောင်းသောအချက်မှာ ဟင်းချိုထဲတွင် အသားပါသော အရိုးများကို မြင်နေရခြင်းပင်။

ဂါရက်သည် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စားလိုက်သည်။ ထူးဆန်းစွာပင် ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ဒေါ်နယ်လ်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ပြုံးကာ ငွေဖလားနှစ်လုံး ထပ်ယူလာခိုင်းကာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ဝိုင်တစ်ခွက်စီ လောင်းပေးသည်။ ဝိုင်သည် နီရဲနေပြီး မွှေးကြိုင်နေသည်။ ဂါရက်သည် ၎င်း၏အတိတ်ဘဝကတည်းက သိပ်မသောက်တတ်သော်လည်း ဤသည်မှာ အရည်အသွေးမြင့် ဝိုင်ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ သိသာနေသည်။

...တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ လှည်းတွေ၊ ပိုးဝတ်ရုံတွေ၊ ငွေထည်ပစ္စည်းတွေ မရှိပေမဲ့ ဝိုင်ကတော့ ရှိနေတယ်။

ဂါရက်သည် ရယ်မလိုလိုဖြစ်ပြီး မရယ်မိအောင် ထိန်းထားရသည်။

အောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ဆာ ရေမွန်မှာမူ သူ၏ကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ဘုန်းတော်ကြီးသည် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို မငဲ့ကွက်ဘဲ ၎င်း၏အောက်ကလူများနှင့် ရောနှောနေသည်။ ပြီးတော့ တောင်းပန်ခိုင်းသည်။ ယခုဆိုလျှင် ထိုလူရိုင်းများကို ၎င်း၏စားပွဲ၏ အထက်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ အလွန်လွန်ကဲနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် စားပွဲကို ရိုက်ချပြီး ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးရိုးကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ သင်က ဒီလူရိုင်းတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အတူထိုင်နိုင်မှာလဲ"

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဂါရက် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ရှေ့မှ ဂျွန်လေးသည် သူ၏ပေါင်မုန့်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။ မျက်နှာသည် နီရဲနေပြီ။ သို့သော် ဒေါ်နယ်လ်သည် ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ပြန်လှန်ချေပနေရင်းပင်။

"အဲ့လို မပြောပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးဟာ ဆရာဝန်တွေ၊ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အစေခံတွေပါပဲ"

"သူက ဘယ်လို ဆရာဝန်မျိုးလဲဗျာ"

ရေမွန်၏ လေသံသည် ပို၍ ဒေါသထွက်လာသည်။ သူသည် ပိုမိုနီးကပ်အောင် တိုးလာပြီး ဂါရက်ကို မော့ကြည့်ရလောက်အောင် မြင့်မားစွာ ရပ်လိုက်သည်။

"အခုချိန်ထိ သူက ဘယ်လို ကုသနည်းကိုမှ မသုံးဖူးဘူး။ မြို့ထဲမှာလည်း သူ့လိုမျိုး ဘုန်းတော်ကြီး အလုပ်သင်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

ဂါရက် ပြောရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော်လည်း ရုတ်တရက် ဘာပြောရမှန်းမသိအောင် စကားလုံးများ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ သူ၏ "ဆရာဝန်" အဆင့်အတန်းမှာ မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုများမှာတော့ အစစ်အမှန်ပင်။ သို့သော် ကုသနည်းများမှာမူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားခြင်းများ၊ နတ်ဘုရားခေါ်သံဆိုသည်များမှာ သူ၏ လိမ်ညာမှုများသာဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူသည် မေးခွန်းထုတ်ခံနေရပြီ။

ထို့အပြင် သူသည် ယခင်ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှနေ၍ ဘုန်းတော်ကြီးများသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကျယ်ပြန့်သော သင်ယူမှုများ၊ အသိပညာများ၊ ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းမှုများ စုဆောင်းပြီးမှ ဖြစ်လာကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

သူ ရှင်းပြရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်ပေ။ ရေမွန်သည် တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်သောအခါ သူ၏ သံချပ်ကာများ တချွင်ချွင် မြည်ပြီး ဓားကို တစ်ဝက်လောက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓား၏ အရောင်တောက်မှုသည် ဂါရက်၏ မျက်လုံးများကို စူးရှစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ပြော မင်းက ဘယ်သူ့ရဲ့ အစေခံလဲ"

"သူက သဘာဝနတ်ဘုရားရဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူ"

မတူညီသော ထောင့်များမှ အသံများ တစ်ထပ်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂါရက်၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်သွားသည်။ သူသည် သူ၏အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ စကားများကို ပြန်တွန်းထုတ်ပစ်လိုနေသည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားပြီ။ ရေမွန်သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာတွင် အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ရွေးချယ်ခံရသူ။ ကုသနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူလား။ သူ့ကိုယ်ပိုင် အဖော်တွေကိုတောင် မကုသနိုင်တဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူလား"

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး တုတ်ကောက်ကို မှီ၍ အဖွဲ့ဖော်တစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် ထရပ်နေသော ကပ္ပတိန် ကရင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား ကောင်းချီးကို သက်သေပြ။ မဟုတ်ရင် မင်းက ဘာသာစော်ကားသူပဲ"