အခန်း (၁၆)

ဂါရက် ကျောချမ်းသွားသည်။

ဆေးရုံ၌ ဆူပူအုံကြွမှုများ၊ ရန်ပွဲများ၊ ဓားနဲ့ထိုးတာတွေအထိ အကြိမ်ပေါင်းမရေမတွာ မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ လုံခြုံရေးတွေ ရှင်းလင်းပြီးမှသာ သူမြင်ဖူးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် ငြင်းခုံကြတာမျိုး၊ မီးတိုက်ဖို့ဆိုကာ အရေးပေါ်ခန်းထဲကို ပန်းခွေတွေ သယ်လာတာမျိုး၊ IV ပိုက်တန်းတွေပေါ် ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားတာမျိုးအထိ သူတွေ့ကြုံဖူးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သေခြင်းတရားကို ဤမျှ နီးကပ်စွာ တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသေးပေ။

ဘာသာတရားစော်ကားမှုပဲ။ ဘာသာရေးခုံရုံး။ မီးပုံရှို့ခံရတော့မှာလား။

ဒီကိုရောက်တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ အကျပ်အတည်းတစ်ခုကနေ လွတ်မြောက်လာပြီးကာမှ ငါအရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ခံရတော့မှာလား။

ဂါရက် နဖူးမှာ ချွေးစေးတွေပြန်လာသည်။ ထိုနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ သို့သော် ရိုမန်၏ တောက်ပအေးစက်နေသော သူရဲကောင်းဓားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နှင့် ကပ္ပတိန် ကရင်၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ သူ့ကြောက်စိတ်များကို လွှမ်းမိုးသွားသည့် ဒေါသစိတ်တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲ၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"မင်း ငါ့ကို တစ်ခုခု မကျေနပ်ရင် တိုက်ခိုက်လိုက်။ လူနာတစ်ယောက်ကို ဓားနဲ့ချိန်တယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ဂါရက် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်ထဲတွင် နှလုံးခုန်သံများ ပြင်းထန်နေပြီး သူ့နားထဲတွင် သွေးဆောင့်တက်လာသည်။ သူစကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ဘေးနားမှ ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အော်လိုက်သည်။

"ရိုမန် မင်းဓားကို သိမ်းလိုက်"

ဒေသခံဘုန်းတော်ကြီး ပြောသည့်အခါ သူရဲကောင်း ရိုမန် မငြင်းနိုင်ပေ။ သူ ခပ်အေးအေး နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဓားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သိမ်းလိုက်သော်လည်း ခံစားချက်မပြေလည်သေးပုံရသည်။ ဂါရက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်လည်း ထိုင်ရာမှထကာ စားပွဲပေါ် လက်ထောက်လျက် ရှေ့သို့ကိုင်းညွှတ်ပြီး ဒေါသတကြီး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဂါရက်က ကုသရေး မှော်ပညာကို သိပါတယ်။ စစ်နတ်ဘုရား နာမည်နဲ့ ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားတို့ မြို့သူမြို့သားတွေက သူ့ကို မသိဘူးပြောတာ၊ သဘာဝနတ်ဘုရားရဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိမှာလဲ"

ဂါရက်: "..."

တကယ်လား။ သဘာဝနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်းက ဒီလောက်တောင် ဆင်းရဲတာလား။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အမှတ်ရစရာများစွာ ပြန်ပေါ်လာသည်။

ဂါရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ သဘာဝနတ်ဘုရားမှာ ဘုရားကျောင်းမရှိဘူးလို့ ဘာကြောင့် တွေးမိခဲ့တာလဲဆိုတာ မှတ်မိသွားသည်။

တကယ်ပင် မရှိခဲ့ပေ။ ထိုဘုရားကျောင်း၌ စစ်နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် နွေဦးနတ်ဘုရားမကဲ့သို့ ဘုရားကျောင်းများ မရှိပေ။ သူတို့အား များသောအားဖြင့် တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုကို ရှာပြီး ကျောက်တုံးများနှင့် ဝိုင်းပတ်ကာ ကိုးကွယ်ကြသည်။

ကျောက်တုံးဝိုင်းများမရှိပါက ဝက်သစ်ချပင်တစ်ပင်ကို ရှာဖွေ၍ ၎င်းအောက်တွင် ဆုတောင်းကြရုံသာ ဖြစ်သည်။

နွေဦးနတ်ဘုရားမ၏ ဘုန်းတော်ကြီးများသည် ပိုးဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်၍ မြင်းရထားများ စီးနင်းကြသည်။ စစ်နတ်ဘုရား၏ ဘုရားကျောင်းသည် မြို့စောင့်တပ်နောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး သူတို့၏ အကြီးတန်းဘုန်းတော်ကြီးများသည် တောက်ပသော သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ကာ ဒိုင်းများနှင့် စစ်တူများ ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် စစ်သားများထက်ပင် စစ်သားနှင့် ပိုတူ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သဘာဝနတ်ဘုရား၏ အစေခံများမှာမူ ရိုးရှင်းသော မှိန်ဖျော့ဖျော့ လျှော်ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ပြီး ဝက်သစ်ချတုတ်များ ကိုင်ဆောင်ကာ လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများတွင် လှည့်လည်သွားလာကြသည်။ စကားတစ်လုံးတည်း ပြောရလျှင် ဆင်းရဲကြသည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုများပင်လျှင် အခြေအနေ သိပ်မကောင်းကြပေ။ ဂါရက်သည် သခင်ကြီး၏အိမ်တော်တွင် ကျင်းပသည့် အဆင့်မြင့် မှော်ပညာရှင်များ အစည်းအဝေးပွဲများ၌ သဘာဝနတ်ဘုရားဘုရားကျောင်းမှ သက်ကြီးဘုန်းတော်ကြီးများသည် လျှော်ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ပြီး ဝက်သစ်ချတုတ်များ ကိုင်ကာ ခြေလျင်လျှောက်၍ လာကြသည်ဟူသော ကောလာဟလများကို သတိရမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက သဘာဝနတ်ဘုရား၏ ဘုရားသခင် ဗျာဒိတ်တော်ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ပြောသောအခါ ၎င်း၏အသင်းဖော်များ အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။

မိဘများသည် ၎င်းတို့၏ကလေးက အခြေအနေမကောင်းသော အလုပ်နေရာအသစ်တစ်ခုကို ဝင်ပြီး ရာထူးတိုးလျှင်ပင် လစာသိပ်မတက်သည်ကို သိရှိရသောအခါ စိတ်ပျက်မည်မဟုတ်ပေလား။ ၎င်း၏အတိတ်ဘဝတွင် ၎င်း၏အမေက သူ အရေးပေါ်ဌာနသို့ လျှောက်ထားသည်ကို သိရှိရသောအခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်သော်လည်း ဆန့်ကျင်၍မရခဲ့ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ဂါရက်သည် အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရရင်း နူးညံ့ပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ် ခံစားမှုများနှင့် မှေးမှိုင်နေခဲ့သည်။ ဒေါသတကြီး အော်သံတစ်ခုက ၎င်းကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည့်အထိပင်။

"မင်းက သူ့ကုသရေးမှော်ပညာ သုံးတာ မြင်ခဲ့တယ်၊ မင်း သဘာဝနတ်ဘုရားက သူ့ကို ဘုရားသခင် ဗျာဒိတ်ပေးတာကို မြင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောနေတာလား။ ဒါလား မင်းပြောချင်တာ။ ဘာသာတရားကိုစော်ကားတာကို မကြောက်ဘူးလား"

ရိုမန်၏ သူရဲကောင်းပုံစံသည် အရပ်ရှည်ပြီး မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်ပင်လျှင် အဆင်မပြေဖြစ်ပုံရသည်။ သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့် ဘုန်းတော်ကြီး၏ တပည့်တစ်ဦး ရန်ဖြစ်ခြင်းသည် မဆန်းသော်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဘာသာတရားစော်ကားမှုဖြင့် စွပ်စွဲခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်က ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး လှပစွာ ထရပ်လိုက်ကာ ပြုံးလျက် ဂါရက်ကို ခပ်ဖွဖွ ကိုင်းညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာ နော့ဒ်မတ်ခ်၊ တကယ်တော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ကုသရေးမှော်ပညာကို တော်တော်စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ နောက်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အဖော်ကလည်း ဒဏ်ရာရထားပုံရတယ်"

သူ ထိုင်နေရာမှ ထွက်ခွာပြီး ဂါရက်၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ကာ ကပ္ပတိန် ကရင်ဆီ တည့်တည့်လျှောက်သွားသည်.

"သူ့ကို ကုသပေးဖို့ ခင်ဗျား စိတ်အားထက်သန်နေမှာ သေချာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကြည့်ဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ ကုသရေးမှော်ပညာကို ပြသပေးလို့ရမလား"

"ဒီ..."

ဂါရက် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ တစ်ဖက်မှ လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးက ထပ်မံအော်ပြောလိုက်သည်.

"သူ ဒီနေ့ သုံးပြီးသွားပြီ. နောက်ကျနေပြီ ဘယ်လိုလုပ် ထပ်သုံးနိုင်မှာလဲ"

"ဒီည မှော်ပညာ မသုံးနိုင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

ဒေါ်နယ်လ်က ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြပြီး မတုန်မလှုပ် ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ မနက်ဖြန်အထိ စောင့်လို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်တော် သက်သေအဖြစ် လာကြည့်ဖို့ သေချာပေါက် ခေါ်ပေးပါ..."

၎င်းတို့နှစ်ဦးက သိမ်မွေ့စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသည်။ ဂါရက်ကတော့ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏အကြည့်က လစ်ဟာနေပြီး အတွေးထဲ နစ်မြောနေသည်။

ကုသရေး မှော်ပညာ... ကုသရေး မှော်ပညာ...

ငါ ဘယ်လို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာလဲ။

အဲဒီတုန်းက ငါ တွေးနေတာက ဖြစ်နိုင်ရင် ဦးလေးကရင်ရဲ့ ဒဏ်ရာက ပိုမြန်မြန် ပျောက်ကင်းစေချင်တယ်...

ပြန်စဉ်းစားစမ်း…..

ဂါရက်သည် သူ၏အသက်ရှူနှုန်းကို ညှိယူပြီး အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်နှင့် ဦးလေး ကရင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်ပြောင်းသတိရရင်း စိတ်ခံစားမှုများကို နှိုးဆွလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုနေသည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင် ဦးလေးကရင်ရဲ့ ဒဏ်ရာက ပိုမြန်မြန် ပျောက်ကင်းစေချင်တယ်"

မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပေါ်သေးပေ။

“ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ငါ တကယ်ကို မကျွမ်းကျင်ဘူး”ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရင်း ဂါရက်က ဆင်ခြင်တုံတရားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "မလောနဲ့ စိတ်အေးအေးထား" ဟု သူ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြောလိုက်သည်။

ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ရအောင်။ ကုသရေး စာလုံးပေါင်းဖို့အတွက် ဘာတွေ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနိုင်မလဲ။

ပန်းတိုင်၊ နည်းလမ်း၊ လှုံ့ဆော်မှု…

ပထမဖြစ်သည့် ပန်းတိုင် : ပြင်းပြတဲ့ ဆန္ဒတစ်ခု။ ဖြည့်ဆည်းပြီးသား ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် မထုတ်လွှတ်ရသေးဘူး။ ဒါက မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေပဲ၊ ဒါပေမယ့် လုံလောက်တဲ့ အခြေအနေတော့ မဟုတ်ဘူး။

နှစ်ခုမြောက် နည်းလမ်း: စာလုံးပေါင်းရဲ့ ပုံစံကို နားလည်ခြင်း။ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကုသရေးမှော်ပညာကို သုံးတုန်းက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပုံစံမရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် မလိုအပ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံ ကုသရေး စာလုံးပေါင်းတွေအတွက်တော့ မဟုတ်ဘူးလား။

သုံးခုမြောက် လှုံ့ဆော်မှု: ကားရဲ့ ပါဝါအရင်းအမြစ်က ဓာတ်ဆီဖြစ်ပြီး မှော်ပညာရဲ့ ပါဝါအရင်းအမြစ်က မာနာဆိုရင် နတ်ဘုရား မှော်ပညာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကတော့... ယုံကြည်ခြင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

"ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းက ဘာလဲ"

"အနန္တတန်ခိုးရှင် သဘာဝနတ်ဘုရား..." တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပြီးနောက် မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပေါ်သေးပေ။

"သဘာဝနတ်ဘုရားက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဂရုမစိုက်ဘူးပဲ။ နတ်ဘုရား ဗျာဒိတ်တော်ဆိုတာမျိုးက ငါ့ရဲ့ ကြွားလုံးသက်သက်ပဲ။"

"ဆေးပညာနတ်ဘုရား Apollo၊ Asclepius နှင့် နတ်ဘုရားအားလုံးကို သက်သေပြု၍ ကျုပ် တခမ်းတနား ကျိန်ဆိုပါတယ်..."

မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပေါ်သေးပေ။

မှောင်မိုက်နေသော ခန်းမထဲတွင် နံရံများပေါ်မှ မီးရှူးတိုင်များ၏ တဝှီးဝှီး မြည်သံသာ ထွက်ပေါ်နေပြီး လှောင်ပြောင်နေသလိုပင်။

ဂါရက် နဖူးတွင် ချွေးများပြန်လာသည်။

"ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ကုသရေးစာလုံးပေါင်းကို မသုံးနိုင်တာလဲ။ အဲဒီ အနောက်တိုင်းသားတွေ ပြောသလို တရုတ်လူမျိုးတွေမှာ ယုံကြည်မှုမရှိဘူးဆိုတာ တကယ်လား..."

"မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

"တရုတ်လူမျိုးတွေမှာ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်။ ငါ့မှာ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်"

"စိတ်အေးအေးထား"

"ပြန်စဉ်းစား"

"ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းက ဘာလဲ တိတိကျကျပြောရရင်"

မိခင်နိုင်ငံလား….

မိခင်နိုင်ငံသည် အခြားအချိန်၊ အခြားနေရာတွင် ဝေးကွာနေပြီး၊ မရောက်နိုင်သောကြောင့် သူ့အတွက် တွန်းအားဖြစ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

မာက်စ်ဝါဒလား။ သူသည် ပါတီဝင်တစ်ဦး မဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူ့ယုံကြည်ချက်က ထိုမျှ ဖြူစင်မှုမရှိပေ။

ဘိုးဘွားတွေလား သမိုင်းတွေလား။

ဂါရက်က သူ့ဘိုးဘွားများနှင့် သမိုင်းများသည် သူ့ကို ရှေ့ဆက်တွန်းအားပေးသည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

"ဒါဆို ဘာလဲ"

"ငါ့မှာ ယုံကြည်ခြင်းရှိတယ်ဆိုရင်၊ တကယ်ပဲရှိတယ်ဆိုရင်..."

"ဒါက ကုသခြင်းနှင့် အသက်ကယ်ခြင်းပဲ"

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသက်များကို ကယ်တင်ရင်း၊ လူနာတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကုသပေးရင်း၊ နေ့ဆိုင်း၊ ညဆိုင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေချိန်တိုင်း၌ပင် လူနာတင်ယာဉ်အသံကြားသည်နှင့် အားအင်များစုစည်းပြီး ကူညီရန် အလျင်စလို ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

"တစ်ခါတရံ ကုသပေးရင်း၊ မကြာခဏ ကူညီပေးရင်း၊ အမြဲတမ်း နှစ်သိမ့်ပေးရင်း..."

၎င်းသည် သူ ဆေးပညာနယ်ပယ်ထဲ ခြေချခဲ့သည်မှစ၍ စုဆောင်းခဲ့သည့် မေတ္တာနှင့် ပေးဆပ်မှုအားလုံး၏ အထွတ်အထိပ်ပင်ဖြစ်သည်။ ခုနစ်နှစ်ကြာ ဆက်တိုက်လေ့လာခဲ့ခြင်း၊ ဆယ်စုနှစ်ကျော်ကြာ ဆေးကုသမှု လုပ်ငန်းများ၊ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ရိုးသားမှု အပြည့်အဝပင်။

မသိစိတ်ကပင် ဂါရက်က သူ၏ညာလက်သီးကို နားဆီသို့ မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်က ရှေ့တည့်တည့်ကို စူးစိုက်နေပြီး သူ၏ရှေ့ ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပသော အနီရောင်အလံတစ်ခု လွှင့်ထူထားသကဲ့သို့ပင်။

"ကျန်းမာရေးနှင့် အသက်ကို ဆက်စပ်နေသော..."

ရင်းနှီးပြီးသား ကတိသစ္စာစကားသည် သူ၏လျှာဖျားမှ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး လှိမ့်ထွက်လာသည်။ စကားလုံးတစ်လုံးစီတိုင်းက တန်ချိန်ထောင်ချီလေးနေသကဲ့သို့ပင်။

ဖြူစင်ပြီး ပြည့်လျှံနေသော အဖြူရောင်အလင်းက တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂါရက် မျက်လုံးထဲ၌ မျက်ရည်များ ဝဲလာခဲ့သည်။