အခန်း (၁၉)

အရိုးစုစစ်သည်နှစ်ဦးကို တွန်းလှဲပြီး နတ်ဘုရားမှော်ပညာဖြင့် မှော်အကာအကွယ်တစ်ခုကို ချိုးဖျက်ပြီးနောက် ဂါရက်သည် အခြေအနေကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးချိန်တွင် အရှေ့မြောက်မျှော်စင်သို့ ရုတ်တရက် ဆွဲခေါ်သွားပြီး မြေအောက်ခန်းများဆီသို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

မြေအောက်တွင် အံ့အားသင့်စရာများ ရှိသည်။ ဂါရက်သည် ဝဲပျံဆင်းသက်နေသော လှေကားထစ်များကို ဆင်းလာရာ အရိုးစုပုံသုံးပုံနှင့် ဖုတ်ကောင်များနှင့်တူသော မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မသိရသေးသည့် သတ္တဝါပုံနှစ်ပုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အောက်သို့ ကွေ့ပတ်ဆင်းလာပြီး ခန်းမတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာရာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုတစ်ခုက အပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

"သတိထား"

နောက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။ ဂါရက်သည် ဗီဇအတိုင်း ညာဘက်သို့ ရှောင်လိုက်ရာ သူ့နောက်မှ လူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ့ကို မြေပြင်သို့ တွန်းချလိုက်ကာ နှစ်ကြိမ် လှိမ့်ချလိုက်သည်။ သူတို့ ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အပေါ်မှ ညစ်ညမ်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် မှောင်မိုက်သော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။

"အား"

"အိုး"

"ဗေလီ သတိထား"

အရာအားလုံး လည်ထွက်သွားသည်။ ဂါရက်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် စုစည်းရန် ရုန်းကန်နေသည်။

သူတို့ ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရန်သူတစ်ဦးက အပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာသည်။ အစပိုင်းတွင် သတိမထားမိဘဲ ပြေးထွက်သွားသူမှာ လေးသမား တမ် ဖြစ်ပြီး ဒိုင်းကာစစ်သည် ဗေလီက ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ဘဲ သူ၏ဒိုင်းကာနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်အတူ ပြိုကျသွားသည်။

အော်ဟစ်သံများနှင့် နာကျင်မှုများကြားတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများစွာထဲမှ ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်လ်၏ အသံက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရိုမန်"

"သိတယ်"

သူရဲကောင်း ရိုမန်က ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ဖြေပြီး သူ၏ဓားကို မြှောက်ကာ ခန်းမ၏ အတွင်းပိုင်းမှ ပြန်ပြေးလာသည်။ သူ၏ အရှိန်အဟုန်သည် အလွန်မြန်ဆန်၍ ဝေဝါးသွားလုနီးပါးပင်။ ဂါရက်သာ လူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မသိခဲ့ပါက သူသည် တိုက်တေနိုဆောရက်စ် ရီ့စ် တစ်ကောင်ဟု ထင်မှတ်မှားမိပေလိမ့်မည်။

ဂါရက် လှိမ့်ပြီး ဘေးသို့ တွားသွားသည်။ သူသည် ဒိုင်းကာနောက်တွင် ပုန်းအောင်းကာ သူရဲကောင်းသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် အတောင်ပံပါသော၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ဓားသွားသည် ခြေသည်းများနှင့် ရိုက်ခတ်မိရာ မီးပွားများ လေးဘက်လေးလံသို့ ပွင့်ထွက်နေသည်။

"ဒီကောင်က ဘာကြီးလဲ"

သူ့ရှေ့က ဒိုင်းကာစစ်သည် ဗေလီက ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဂါရက်သည် သူ့မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း သူ့ရှေ့က သတ္တဝါကို သေချာကြည့်ရန် ကြိုးစားသည်။ ဂိမ်းထဲက ကျောက်ဂိုလမ်တွေနဲ့ ထပ်တူကျနေတာ မြင်လိုက်ရတော့ သူ အသက်ရှုမှားသွားသည်။

တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို သေချာကြည့်လိုက်တော့ ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်လ်က ခန်းမတစ်ဖက်မှာရှိပြီး စစ်သည်အနည်းငယ်က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။ အပြင်ဘက်အစွန်ကတော့ ပိုသေးငယ်တဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တိုက်ပွဲက ခန်းမရဲ့ အတွင်းပိုင်းအထိ ရောက်နေပြီဆိုတာ ရှင်းနေသည်။

ကျောက်ဂိုလမ်က ဘယ်လိုလုပ် အဝင်ဝကို ရောက်လာတာလဲ၊ ဘာလို့ သူရဲကောင်း ရိုမန်က အဲဒီဘက်ကနေ ပြေးလာတာလဲဆိုတာကိုတော့….

ဂါရက်က အခုလောလောဆယ် အခြေအနေက တစ်ဦးချင်းစွမ်းဆောင်ရည်ထက် ပိုအရေးကြီးသည်ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီး မှတ်သားထားလိုက်သည်။

သူရဲကောင်း၏ စွမ်းရည်က ထူးခြားလှသည်။ သူ၏ဓားသည် ကျောက်ဂိုလမ်နှင့် အချိုးညီစွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။ ခန်းမ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ ဘုရားကျောင်းစောင့်များသည် အလျင်အမြန် ပြေးလာကြပြီး ဒိုင်းကာများ နေရာယူလိုက်ကြသည်။ လှံကိုင်စစ်သည်နှစ်ဦးက ဂိုလမ်ကို ကြားညှပ်ရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

"ဒီကောင်တော့ ပြီးပြီ"

ဂါရက်ရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ တင်းတိပ်ကလေးက ချောင်းကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ ဂါရက်က သူ့ခေါင်းကို ပြန်တွန်းလိုက်သည်။

"ပေါ့ဆမနေနဲ့ ပုန်းနေ"

သူ စကားမဆုံးမီ ကျောက်ဂိုလမ်သည် ၎င်း၏ ချွန်ထက်သော သွားများကို ဖော်ပြကာ နားစည်ကွဲမတတ် ဆိုးရွားသည့် အော်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအသံသည် အလွန်ကျယ်လောင်ပြီး မှန်ပေါ်ကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်သံကဲ့သို့ အဆပေါင်းရာချီ ချဲ့ကားထားသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် ဖိုင်လ်တစ်ခုက နားစည်ကို တိုက်ရိုက်ပွတ်တိုက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဂါရက်သည် လက်များကို နားရွက်များပေါ် အလိုအလျောက် အုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်ကျယ်လောင်အောင် အော်ရတာလဲ။ မင်းက ကျောက်ဂိုလမ်လေ၊ ဘန်ရှီးမှ မဟုတ်တာ..."

အော်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့် သတိထား၍ တိုးလာနေသော စစ်သားများသည် နာကျင်စွာ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဂိုလမ်သည် အတောင်ပံများကို ဖြန့်၍ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

"သတိထား"

"သတိရှိရှိနေကြ"

"သူ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်"

ခန်းမတစ်ခုလုံး အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဘုရားကျောင်းစစ်သည်များသာမက ဓားများ မြှောက်ကာ ခုခံရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး ဂါရက်၏ အဖွဲ့ပင် အလွန်အမင်း သတိရှိနေကြသည်။

ဗေလီသည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ကာ ဒိုင်းကာကို ဂါရက်ရှေ့တွင် မြှောက်ကိုင်ထားသည်။

လှံကိုင်သူ ရေမွန်က သူ၏ကိုယ်နေဟန်ထားကို ချိန်ညှိကာ လှံကို ထောင့်ဖြတ်အပေါ်သို့ ထိုးထားသည်။

လေးသမား တမ်က သူ၏ခါးဓားကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဂါရက်ဘေးတွင် ဂိုလမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြားဖြတ်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေသည်။

ထိုအတောအတွင်း ဂါရက်သည် သူ့နောက်ရှိ တင်းတိပ်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဒိုင်းကာနောက်မှ ခြေဖျားထောက်ရင်း ထိုသတ္တဝါကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ဂိုလမ်သည် အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိကာ အတောင်ပံများကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ ဦးတည်ရာ မပြောင်းခင်မှာပင် ခန်းမ၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်လိုက်သည်။

အလင်းတန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အလေးချိန်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဂိုလမ်သည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး မီးခိုးများ ထွက်လာကာ ထိမှန်သည့်နေရာမှာ မီးလောင်ကျွမ်းပြီး မဲမှောင်သွားသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူရဲကောင်း ရိုမန် ခုန်အုပ်၍ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဂါရက် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

အလင်းတန်း၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခန်းမ၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်လ်သည် စစ်သားများကြားတွင် မြင့်မားစွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ ရွှေရောင်ဆံပင်များက မီးရောင်အောက်တွင် လှုပ်ရှားနေကာ သူ့ကို အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လင်းထိန်စေသည်။

နွေဦးနတ်ဘုရားမ၏ ကိုးကွယ်သူသည် အာရုံစိုက်နေပုံရပြီး လက်များကို တြိဂံပုံစံ ပြုလုပ်ထားသည်။ ထိုတြိဂံ၏ အလယ်ဗဟိုမှ ထက်ရှသောအလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာကာ အာကာသကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

ဒါက တိုက်ခိုက်ရေးစာလုံးပေါင်းလား။

ဒါဆို ဒီကမ္ဘာမှာ ဒီတတိယအဆင့် ဘုန်းတော်ကြီးက ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တာပေါ့။

ဂါရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အနီးတွင် သူရဲကောင်း ရိုမန်က ဂိုလမ်ကို လဲကျစေပြီး အတောင်ပံများကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်သည်။ စစ်သားများ ဝိုင်းအုံကာ ဓားများနှင့် လှံများ မိုးရွာသကဲ့သို့ ရွာချလိုက်ရာ ဂိုလမ်သည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားသည်။

သူရဲကောင်းသည် သူ၏ဓားကို အိမ်ပြန်သွင်းကာ ဘုန်းတော်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဂါရက်ကို ဖြတ်သွားစဉ် ရိုမန်၏ အကြည့်က သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လင်းကနဲ ဖြစ်သွားသည်၊ တမင်ဖြစ်စေ၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆဖြစ်စေ။ ဂါရက် အေးစက်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ခွင့်ပြုချက်တောင်းရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်လ်က လှည့်လာပြီး သူ့ကို ပြုံးပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မချင့်မရဲဖြင့် ဂါရက်သည် သူတို့ဆီသို့ စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူ ခန်းမအဆုံးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဘုရားကျောင်းစောင့်တစ်ဦးက ဘုန်းတော်ကြီးအား သတင်းပို့သည်။

"သခင် ဒီမှာ တခြားတံခါးတစ်ချပ် ရှိတယ်"

ဝါကျ မဆုံးသေးခင်မှာပဲ အနက်ရောင် အစင်းကြောင်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဂါရက် ဘယ်ဘက်သို့ လဲကျသွားသည်။ အစောပိုင်းက တိုက်မိသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားခြင်းဖြစ်နိုင်ပြီး ဒိုင်းကာအဖြစ် အသုံးချရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ့ကို ဆွဲခေါ်သည့် အရှိန်ကြောင့် ဂါရက် ဟန်ချက်ပျက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူ မထနိုင်မီတွင် သူ့ဘေးနားမှ ကြေကွဲဖွယ် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား"

သူရဲကောင်း ရိုမန် ဖြစ်သည်။

ဂါရက်၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားသည်။ သူရဲကောင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သံသယရှိနေသော်လည်း ဂါရက်သည် အဖွဲ့ထဲတွင် သူ့၏ ခွန်အားကို အသိအမှတ်ပြုရမည်။ ယခု ရိုမန်၏ နာကျင်ဖွယ် အော်သံကို ကြားရသောအခါ….

သူ၏ တံတောင်ဆစ်များကို အသုံးပြု၍ ဂါရက်သည် မိမိကိုယ်ကို အတင်းထူကာ မြင်အောင် ကြိုးစားကြည့်သည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူရဲကောင်း ရိုမန်ကို တိုက်ခိုက်နေသော ရန်သူသည် လူမဟုတ်ဘဲ လှပသော၊ ကြောင်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ခြေသည်းများ ရှိသည်။ ရင်ဘတ်နှင့် ဗိုက်တို့မှာ ကော်လာကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသည်။

ကြောင်သည် ရိုမန်ကို ပတ်လည်လှည့်ကာ လှပစွာ ခုန်လွှားနေသည်။ သူရဲကောင်းသည် အော်ဟစ်ကာ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းသော်လည်း လေကိုသာ ထိမိသည်။ ထို့အစား ကြောင်၏ ခုန်လွှားမှုနှင့် ခြေသည်းကုတ်ခြစ်မှုတိုင်းက သူရဲကောင်း၏ အဆစ်အမျိုးမျိုးမှ သွေးများကို စင်ထွက်စေသည်။

ဂါရက် သေချာကြည့်နေသည်။ ကြောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ရိုမန်၏ လက်ကောက်ဝတ်များ၊ ခြေကျင်းဝတ်များ၊ ပခုံးများ၊ တံတောင်ဆစ်များ၊ ဒူးများပေါ်သို့ ကျရောက်သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရိုမန်သည် ဒဏ်ရာများစွာမှ သွေးများထွက်လျက် လဲကျသွားပြီး ထနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

ကြောင်က ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန်မြန်ဆန်၍ ခြေရာခံမရပေ။ မြင်ရသည်မှာ ခန်းမတစ်လျှောက် အနက်ရောင် အစင်းကြောင်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ဘုန်းတော်ကြီးဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။

ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်လ်၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် သူ့လက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆုတောင်းစာ ရေရွတ်နေပြီး အကာအကွယ်အတွက် နတ်ဘုရားမှော်ပညာကို ကြိုးစားနေပုံရသည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမအဝင်ဝမှ ရွတ်ဆိုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံး စာလုံးက တိကျစွာ မြင့်တက်သွားသည်။ အနက်ရောင်အလင်းကွင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်

ဘုန်းတော်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားချိန်တွင် ကြောင်က အခွင့်အရေးယူကာ ခုန်အုပ်၍ လည်ပင်းကို ကိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟိန်းမြည်နေသည်။

အနက်ရောင်အလင်းလှိုင်း ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် ထစပြုနေပြီဖြစ်သော ဂါရက်သည် ရုတ်တရက် အေးစက်မှုကို ခံစားရပြီး တစ်ဖန် ပြန်လဲကျသွားသည်။ ခန်းမထဲတွင် လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်အပါအဝင် စစ်သား နှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်ခန့်သည် ဂျုံပင်များ စပါးရိတ်စက်ရှေ့တွင် လဲကျသကဲ့သို့ လဲကျကုန်ကြသည်။