အခန်း (၂၀)

ကြောင်နက်တစ်ကောင်သည် ဒဏ်ရာရအဖွဲ့ထဲ၌ အသန်မာဆုံးသူရဲကောင်း ရိုမန်ကိုပင် လဲကျစေခဲ့ခြင်းပင်။

အနက်ရောင်အလင်းသည် လူတိုင်းကို လဲကျစေခဲ့သည်။

ဂါရက်၏ ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ရောက်ရှိလာသူမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး သူတို့အားလုံးကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ အနက်ရောင်အလင်း၊ ကြောင်နက်၊ အရိုးစုစစ်သည်များ၊ ဖုတ်ကောင်များ၊ ကျောက်ဂါဂိုလမ်များ...

ပန်းချီကားတစ်ချပ်မှ မြင်ကွင်းတစ်ခုလို ထင်ရသည်။ ပိုင်ရှင်ပြန်လာပြီး သူတို့အိမ် ဖျက်ဆီးခံထားရသည်ကို တွေ့ရှိပါက အရိုးစုစစ်သည်များ ဖျက်ဆီးခံရသည်ကို တွေ့ရှိပါက၊ စောင့်ရှောက်ထားသော ဂါဂိုလမ်များပင် ပြိုလဲနေသည်ကို တွေ့ရှိပါက...

အကျိုးဆက်များက ပိုဆိုးရွားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဂါရက်သည် တိတ်တဆိတ် နေရာရွှေ့ရန် ကြိုးစားရင်း ထောင့်တစ်နေရာသို့ ကုတ်ကပ်ဝင်ရောက်ကာ "ဒါ ငါလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး" ဟူသော အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူ များများမလှုပ်ရှားရသေးမီတွင် ရေခဲရေပုံးတစ်ပုံး ခေါင်းပေါ် လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ အေးစက်မှုတစ်ခု သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ လဲကျနေသော စစ်သားများ၏ မျက်နှာများအားလုံးတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဒုန်း။

ဒုန်း။

ဒုန်း။

နောက်မှ တစ်စုံတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်။ ခြေသံများမှာ ထူးဆန်းသည်။ မြေပြင်ပေါ်၌ တဒုန်းဒုန်းမြည်သံကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သေးငယ်သော ခြေသည်းများဖြင့် ခြစ်သံကဲ့သို့လည်းကောင်း ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဂါရက်သည် သူ့ခါးကို မတ်မတ်ထားပြီး သတိထားစွာဖြင့် သူ့ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မြင်ကွင်းတွင် မြေပြင်နှင့် ထိလုနီးပါး ရှည်လျားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ပစ္စည်းက ဘာမှန်းမသိသကဲ့သို့ လေးလံပြီး အလင်းပြန်ခြင်းမရှိပေ။ အလင်းအားလုံးသည် ဝတ်ရုံထဲသို့ စုပ်ယူသွားပုံရသည်။ ယခင်ဘဝမှ မည်သည့်ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်နာမဆို ထိုကဲ့သို့သော အထည်ကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ဂါရက် တုန်ယင်သွားပြီး အပေါ်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသူသည် ပျံဝဲနေပြီး လူ့ပုံသဏ္ဌာန်များကို ဖုံးကွယ်ထားကာ အဝတ်အစားခြုံထားသော အရိုးစုတစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်။ အရိုးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အရိုးစုတစ်ခု။ သူ မျက်နှာကို မမြင်ရမီ မြေပြင်ပေါ်လဲကျနေသော သူရဲကောင်းရိုမန်က အော်လိုက်သည်။

"နက်ခရိုမန်ဆာ မင်းက နက်ခရိုမန်ဆာပဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသူက ရပ်တန့်သွားသည်။ ရှည်လျားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။ သူရဲကောင်းရိုမန်က တုန်ယင်စွာ အော်ဟစ်လျက် သူ့လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ တုန်ယင်စွာဖြင့် နက်ခရိုမန်ဆာကို ထိုးပြနေပြီး သူ၏လက်က တုန်ယင်နေသည်။

ဂါရက်၏ မျက်လုံးများတွင် သူရဲကောင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်သည် သဘာဝနှင့်ဆန့်ကျင်စွာ လိမ်ကွေးနေပြီး သူ့လက်ချောင်းများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။ သူ၏လက်မသည် ဖြောင့်တန်းနိုင်ခြင်းမရှိသလို ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဂါရက်က တိတ်တဆိတ် ထင်ကြေးပေးနေရင်း သူရဲကောင်းရိုမန်က သူ၏ လက်ညှိုးကို တုန်ယင်စွာ ဆန့်တန်းပြီး နက်ခရိုမန်ဆာ၏ မျက်နှာသို့ တည့်တည့်ထိုးပြနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။

"မင်း ပြင်ပက နက်ခရိုမန်ဆာတစ်ကောင် နွေဦးနတ်ဘုရားမရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးကို ထိခိုက်အောင် ရဲရဲလုပ်ရဲတယ်။ ဘုရားကျောင်းက လက်စားချေမျာကို မကြောက်ဘူးလား"

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒီမနက်ပဲ မြို့ထဲ ရောက်လာတာ၊ မှော်ဆရာမျှော်စင်ကို သတင်းပို့ဖို့ သွားတာ။"

နက်ခရိုမန်ဆာက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ စကားပြောနေရင်း သူ ရှေ့သို့ တိုးလာရာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံက ပြင်းထန်စွာ လေတိုက်ခတ်နေပြီး မုန်တိုင်းကျနေသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင်လို ဟိန်းဟိန်းမြည်နေသည်။

"မင်းတို့က ငါ့မှော်ဆရာမျှော်စင်ထဲကို အတင်းဝင်လာပြီး ငါ့ဂိုလမ်တွေကို ရိုက်ချိုးတာ။ ငါ စောစောမပြန်လာခဲ့ရင် ငါ့ဓာတ်ခွဲခန်းတောင် ဖျက်ဆီးခံရလောက်တယ်။ ဘုရားကျောင်း….သူတို့ တောင်းပန်ပြီး လျော်ကြေးမပေးရဲရင် မနက်ဖြန် ငါ မှော်ပညာကောင်စီနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ဘုရားကျောင်းကိုပါ ဖြိုချပစ်မယ်"

"မင်း ရဲရဲ..."

သူရဲကောင်းရိုမန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ မြေပြင်ကို တွန်းထိုးပြီး အကြိမ်ကြိမ် ရုန်းကန်သော်လည်း မထနိုင်ပေ။ ဇွဲလုံ့လဖြင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ပုစွန်ကဲ့သို့ ကွေးညွတ်ကာ တိုက်ခိုက်သည်။

"အား အား အား အား အား အား အား အား"

"ဘုန်း"

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ သူရဲကောင်းရိုမန် လွင့်စင်သွားပြီး နံရံကို တိုက်မိကာ နံရံက တုန်ခါသွားသည်။ သူရဲကောင်းသည် အောက်သို့ လျှောကျသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။

ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း။

ခြေသံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး နက်ခရိုမန်ဆာက ဘုန်းတော်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောမလဲ"

"ကျွန်တော်..."

ဟာ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဘုန်းတော်ကြီးဆီကို လာနေတာ။ မှားယွင်းမှုတိုင်းမှာ အကျိုးဆက်ရှိတယ်။ အိမ်ကနေ ထွက်ပြီး ဘယ်ဘက်ချိုးလိုက်... အဲဒါ နွေဦးနတ်ဘုရားမ ဘုရားကျောင်းပဲ။ ငါက သာမန်အစေခံတစ်ဦးပဲ၊ အတင်းအကြပ် ခေါ်ယူခံရတာ၊ ဒီအရိုးစုတွေ ဒါမှမဟုတ် ဖုတ်ကောင်တွေကို လက်တောင်မတင်ခဲ့ဘူး။ နက်ခရိုမန်ဆာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံရတယ်၊ သူ ငါ့ကို တာဝန်ယူခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။

ဂါရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဘေးကင်းသည်ဟု ထင်မြင်ပြီးနောက် သူသည် သူ့လည်ပင်းကို ဆန့်တန်းကာ သူရဲကောင်းရိုမန်ကို စဉ်းစားနေသည်။

အရိုးကျိုးတာတွေ။

မကြာသေးမီက တိုက်မိမှုကြောင့် သတိမေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဦးနှောက်ကိုက်ခဲတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

မြင်တွေ့ရသည့် အခြေအနေတွင် သူ့အနေဖြင့် အတွင်းပိုင်းသွေးယိုစိမ့်မှုရှိမရှိကို သေချာမသိသေးပေ။ ကြောင်ခြစ်ရာများအရ ထိုင်ရာမှထရန်ပင် ခက်ခဲနေပြီး၊ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်ရှိ အရွတ်များ ပြတ်တောက်သွားခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးမိသည်။ ခြစ်ရာများ အလွန်များပြားနေသဖြင့် ပိုးဝင်ခြင်းသည် သေချာပေါက်ဖြစ်ပြီး၊ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဖြစ်သည့်အတွက် မေးခိုင်ရောဂါပါ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ယူဆမိသည်။

ဂါရက်သည် လက္ခဏာတစ်ခုချင်းစီကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားရင်း အာရုံစိုက်လေ့လာနေသည်။ ပြီးစီးသောအခါ သူ့အကြည့်ကို နက်ခရိုမန်ဆာထံသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူအံ့ဩသွားသည်။ နက်ခရိုမန်ဆာ၏ ဘေးတွင် တောက်ပခမ်းနားသော ရွှေရောင်အရိုးစုကြီးတစ်ကောင် လမ်းလျှောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ထိုအရိုးစုက အသက်ဝင်နေသည်။ အဆစ်များကြားတွင် အရိုးနုမရှိသလို၊ အရွတ်များလည်း ချိတ်ဆက်ထားခြင်းမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေပြီး လမ်းလျှောက်နေသည်။ ၎င်းသည် သူရဲကောင်းရိုမန်ကို လွှဲပစ်လိုက်သည်ကိုလည်း သူမြင်လိုက်ရသည်။

ဂါရက်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ သူ့အာရုံက ချက်ချင်းဖမ်းစားခံလိုက်ရသည်။ လှုပ်ရှားနေသော အရိုးစု။ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းသိပ္ပံတွင်ရှိသော အရိုးစုမျိုးသည် ထိုသို့မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ မှန်ပုံးအတွင်း ထားရှိကာ သံတန်းများဖြင့် ကာရံထားရသည်။ ၎င်းကို ရတနာတစ်ခုသဖွယ် အဖိုးထားကြသည်။ ခန္ဓာဗေဒ အဆောက်အဦးတွင်မူ အရိုးစု၏ အချို့အစိတ်အပိုင်းများကို ထိတွေ့နိုင်သော်လည်း သူတို့မှာ ပြည့်စုံမှုမရှိဘဲ အပိုင်းအစများသာဖြစ်သည်။ ကိုယ်လုံးပြည့် ထိတွေ့နိုင်သော အရိုးစုများမှာ ပလတ်စတစ်မော်ဒယ်များသာ ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုတွေ့မြင်နေရသော အရိုးစုမှာမူ တကယ့်အစစ်ဖြစ်သည်။

ယခင်က မမြင်လိုက်ရခင် ကွဲကြေသွားသော အရိုးစုစစ်သည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤရွှေရောင်အရိုးစုသည် ပိုမိုသန့်စင်ပြီး ပိုမိုသွက်လက်လှုပ်ရှားသည်။ ဂါရက် သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရာ ထိုအရိုးများမှာ သတ္တုမဟုတ်သည်ကို တွေ့ရသည်။ ဘယ်ဘက်ခြေသလုံးအရိုးရှိ အက်ကြောင်းများနှင့် တင်ပဆုံရိုးရှိ အစင်းကြောင်းများက ပုံမှန်လူ့အရိုးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဂါရက်သည် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုချင်စိတ်၊ ထိတွေ့ချင်စိတ်နှင့် သေချာစစ်ဆေးကြည့်ရှင်စိတ်များ ပြင်းပြစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နက်ခရိုမန်ဆာ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုပင် လုံးဝမေ့လျော့ကာ အရိုးစု၏ အသေးစိတ်ကို လုံးလုံးလျားလျား စစ်ဆေးလိုစိတ်ဖြင့် မြေပြင်မှထကာ ရှေ့သို့ကိုင်းညွှတ်လျက်ရှိနေသည်။ အဆစ်များမရှိ၊ အရွတ်များလည်း ချိတ်ဆက်မထားဘဲ လျော့တိလျော့ရဲ စုစည်းထားသော်လည်း ဤအရိုးစုသည် မည်သို့လှုပ်ရှားနေသနည်းဟု သူတွေးတောမိနေသည်။

နက်ခရိုမန်ဆာသည် သူရဲကောင်းရိုမန်ကို ပစ်လွှင့်ပစ်ပြီးနောက် ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်လ်နှင့် လျော်ကြေးကိစ္စကို ညှိနှိုင်းနေသည်။ ယင်းသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ခြိမ်းခြောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ အတင်းအဓမ္မ တောင်းဆိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လဲကျနေသော စစ်သည်များကြားတွင် လူငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် ရွှေရောင်အရိုးစုကို စူးစူးစိုက်စိုက် မော့ကြည့်နေပြီး ၎င်း၏အတွင်းသဘောကို ဖောက်ထွင်းသိမြင်လိုဟန်ရှိသည်။

နက်ခရိုမန်ဆာ: "မင်း ဘာကြည့်နေတာလဲ"

ဂါရက်: "ဒီအရိုးစုက နည်းလမ်းမကျဘူး"

ဂါရက်က ခေါင်းပင်လှည့်မကြည့်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထိုသို့ ပြန်ဖြေပြီးမှ သူတုန်လှုပ်သွားကာ ခုနက သူ့ကို စကားပြောသူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှမမြင်ရ။ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာမှမမြင်ရခြင်း မဟုတ်ဘဲ မည်းမှောင်နေသော... အနက်ရောင်အဝတ်စ... အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ... ပါးလျသောမျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နက်ခရိုမန်ဆာသည် အတော်လေးအရပ်ရှည်ပြီး ဂါရက် ထိုင်လျက်အနေအထားမှကြည့်လျှင် ဦးခေါင်းကို ထောက်ကန်ထားသော တိုင်တစ်တိုင်နှင့် တူနေသည်။ အရပ်ရှည်ရုံသာမက ပိန်လှီပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ပတ်ထားသဖြင့် တုတ်ချောင်းတစ်ချောင်းနှင့် ဆင်တူသည်။ ထိုမျှ ပိန်လှီနေသောအခါ မျက်နှာကလည်း ပို၍ ကောင်းမွန်စရာမရှိပေ။ ပါးပြင်များက ပါးရိုးများပေါ်တွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကပ်နေပြီး ပါးချိုင့်များက နက်ရှိုင်းနေသည်။ ဘေးနားရှိ ရွှေရောင်အရိုးစုနှင့်ပင် သိပ်မကွာခြားလှပေ။

ဂါရက် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း သိပ်ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။ နက်ခရိုမန်ဆာတစ်ဦး ပိန်လှီနေခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး တောက်ပသော အလင်းနှစ်စက်ရှိသည့် အရိုးစုဖြစ်နေလျှင်ပင် သူမှတ်မိထားသော အကြောင်းအရင်းများနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ နက်ခရိုမန်ဆာကပင် စိတ်မရှည်စွာ ရှေ့သို့တိုးလာပြီး အတင်းအကြပ် မေးမြန်းသည်။

နက်ခရိုမန်ဆာ: "ဒီအရိုးစုက ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဂါရက်: "ဦးခေါင်းခွံနဲ့ တင်ပဆုံရိုးတွေက မတူညီတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဆီက"

နက်ခရိုမန်ဆာ: "တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ"

အင်း... ဒီလိုမေးလာတော့ ငါမပင်ပန်းတော့ဘူး။

ဂါရက်သည် မြေပြင်မှနေ၍ အားစိုက်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူအနည်းငယ် ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြစ်နေရာ စာနာထောက်ထားတတ်သော ရွှေရောင်အရိုးစုက သူ့ကို လက်ပင်လှမ်းကူပေးသည်။

ဂါရက်: "ဦးခေါင်းခွံက အမျိုးသား၊ တင်ပဆုံရိုးက အမျိုးသမီး။ ထင်ရှားတာက သူတို့က မတူညီတဲ့ လူနှစ်ယောက်"