အခန်း (၂၅)
Vol. 2 Ch. 25
နက်ခရိုမန်ဆာ၏ မျှော်လင့်ထားသော အပြုံးသည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ရုန်းကန်နေသော သူရဲကောင်း ရိုမန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့အာရုံကို ပြန်လည်ရွှေ့ကာ ဂါရက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ မျက်နှာကျက်မှ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အလင်းရောင်များ ပျံ့နှံ့လာရာ သူ့မျက်ခွံပေါက်များနှင့် ပါးရိုးအောက်တွင် နက်ရှိုင်းသော အရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ပိန်လှီသော အရိုးစုကဲ့သို့သော မျက်နှာကို ပို၍ပင် ဦးခေါင်းခွံနှင့် တူလာစေသည်။
ဂါရက်၏ နှလုံးသား တစ်ချက်ခုန်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက နက်ခရိုမန်ဆာဖြစ်ပြီး သူ့ထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းသည်။ သူ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် ဂါရက်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သည်။ သူက ငြင်းဆန်လိုက်လျှင်... နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ချုပ်နှောင်ပြီး ခွဲစိတ်ခံရမည်လား။
ဂါရက်၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်ယင်မှုများ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကျောပြင်တွင် ချွေးအေးများ စိုစွတ်လာသော်လည်း နက်ခရိုမန်ဆာ၏ အကြည့်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားပြီး ခြေထောက်များ မတုန်စေရန် ဒူးများကို ပူးထားသည်။
ကုသရေးပညာရှင် ၏ နိယာမများကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများအတွက် လူနာတစ်ဦးကို အကြောင်းအရင်းမဲ့ ခွဲစိတ်ခြင်းသည် လုံးဝလက်ခံနိုင်စရာမရှိပေ။
ဂါရက်၏ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ရှင်းလင်းသော အကြည့်တို့သည် အလွန်ပင် ခိုင်မာသည်။ နက်ခရိုမန်ဆာ လင်းသည် သူ့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ပခုံးတွန့်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် သူရဲကောင်းကို ပြန်သယ်ဆောင်လာပြီး အရိုးဖြူထောင်ထဲသို့ ထပ်မံ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ကျောက်တံခါး ပိတ်သွားသည်။ ကျိန်ဆဲသံများ၊ ရင်သပ်ရှုမောသံများ၊ သက်ပြင်းချသံများအားလုံး အပြင်သို့ ပိတ်မိသွားသည်။ လင်းသည် ကျောက်တံခါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဂါရက်ကို ပြန်ကြည့်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူက မင်းကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
"ကျွန်တော် ပြန်တိုက်မှာပဲ"
ဂါရက်က ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေသည်။ ခဏတာ ရပ်နားပြီးနောက် သူက ထပ်ဖြည့်သည်။
"ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်အောင် ဆေးပညာကို လုံးဝမသုံးဘူး။"
၎င်းသည် သူ့အရင်ဘဝက ဆေးပညာ စတင်သင်ယူခဲ့သည့်နေ့တွင် သူပြုခဲ့သော ကတိဖြစ်သည်။
လင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ ဂါရက်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားပြည့်ဝသော လူငယ်မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ခဏတာ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေသည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"တစ်ချိန်က ငါ့မှာ မင်းလိုမျိုး တွေးခေါ်တဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်။"
"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ"
"ပြီးတော့... ငါ နက်ခရိုမန်ဆာ ဖြစ်လာပြီးနောက် သူ့အတွက် လက်စားချေခဲ့တယ်"
"စိတ်မကောင်းပါဘူး"
ဂါရက်က အလျင်အမြန်ပင် တောင်းပန်လိုက်သည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ထပ်ဖြည့်ရန် ကြိုးစားသည်။
"ဒါဆို ဘယ်လိုလဲ။ အရွတ်ချုပ်ခွဲစိတ်မှုတစ်ခု ကျွန်တော် လုပ်ပြမယ် ခင်ဗျား လာကြည့်မလား။ ကျွန်တော်ဆိုလိုတာက တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်နဲ့ ပိုကြီးတဲ့ကောင်ဆို အဆင်ပြေတယ်"
"အာဟားဟား"
လင်းက တဟားဟားရယ်လိုက်သည်။
နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် ဂါရက်လည်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေသည်။ သူ့ရှေ့က စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကြိုးတုပ်ထားသည်မှာ မစ္စတာ တရိုကာက ဘယ်ကနေ ခေါ်လာမှန်းမသိသော သိုးအရှင်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး တိုးတိုးလေး အော်မြည်နေသည်။ ဘေးစားပွဲပေါ်တွင် ခွဲစိတ်ကိရိယာအမျိုးမျိုးဖြစ်သော အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိ ဓားများ၊ ကတ်ကြေးများ၊ ချိတ်များနှင့် လေးတံစို့တူးစက်တစ်ခုပင် ရှိနေသည်။
ဓားသွားများ၏ ထက်မြက်မှုနှင့် ပိုးသတ်ခြင်းကိစ္စများမှာ မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ခွဲစိတ်ကိရိယာများပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ခွဲစိတ်ဓားကို ပြန်ကိုင်လိုက်ရခြင်းကြောင့် ပျော်ရွှင်မှု (+1, +1, +1) များ တိုးပွားလာသည်။
"ဒါတွေ သုံးလို့ရလား"
လင်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေသည်။ ဂါရက်က ကိရိယာတစ်ခုချင်းစီကို ထိကြည့်ပြီး မျက်နှာကျက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"တစ်ခုခု လိုနေသေးတယ်"
"ဘာလိုနေတာလဲ၊ မင်း ဘာပြောတာလဲ"
"ကွေးနေတဲ့ အပ်၊ လျှပ်စစ်ဓား... ထားပါတော့၊ သံကို အပူပေးပြီး အနာကို မီးရှို့မယ်၊ အပ်ကိုင်တဲ့ ကိရိယာကိုတော့ ကျော်လိုက်၊ ဟူး ဒါမျိုးနဲ့တော့ သိပ်အသားမကျဘူး။ ပြီးတော့ နှုတ်သီးချွန်ညှပ် နှစ်စုံလောက်ယူခဲ့ပေးပါ၊ မရှိရင် ဇာဂနာဆိုရင်လည်း ရတယ်"
ပြင်ဆင်ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမယ်။
ဂါရက်သည် သိုး၏ခြေထောက်အရေပြားကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဖော်ဆက် (forceps) ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ခွဲစိတ်ဓား၏ လက်ကိုင်ကို လက်မ၊ လက်ခလယ်၊ လက်သူကြွယ်၊ လက်သန်းတို့ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ညှိုးကို ဓားသွားနောက်ဘက်တွင် ဖိထားပြီး အသေးစိတ် ရှင်းပြရန် စတင်လိုက်သည်။
"ဒီလိုကိုင်တာကို လေးတံစို့နည်း လို့ ခေါ်တယ်။ ဘာလို့ ဒီလိုခေါ်တာလဲဆိုတော့..."
ဪ ဒီကမ္ဘာမှာ ဘိုင်အိုလင်တွေ ရှိပါ့မလား။
ဂါရက်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည်။ အင်း ဘိုင်အိုလင်တွေမရှိရင်တောင် မိုရင်ခူး (morin khuur) ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ မိုရင်ခူးမရှိရင်လည်း အယ်ဟူ (erhu) ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယဉ်ကျေးမှုအသီးသီးမှာ ကြိုးတပ်တူရိယာတွေ ရှိကြတာပဲ။ ဂါရက်က လက်ဟန်ကို လျင်မြန်စွာ လုပ်ပြသည်။
"ကြိုးတပ်တူရိယာအတွက် လေးကို ကိုင်သလိုပဲ။ ဒီလိုကိုင်တာက ဖြတ်တောက်တဲ့အခါ အားပိုထည့်နိုင်တယ်။ များသောအားဖြင့် အရေပြားနဲ့ ကြွက်သားတွေကို ခွဲစိတ်တဲ့အခါ သုံးတယ်..."
"ဒီလိုလား။ ပိုပြီး သေချာကြည့်ရအောင်..."
လင်း၏ အမွေးထူသော ဦးခေါင်းက ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဂါရက်၏ ဓားအောက်ရှိ သိုး၏ခြေထောက်ပေါ်သို့ အရိပ်ကျသွားပြီး သူ့အမြင်ကို ကွယ်ဝှက်လိုက်သည်။
"ဟေး နည်းနည်းနောက်ဆုတ်ပေးပါဦး... ဟူး မြင်ရတာ မကောင်းသေးဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ မီးက မကောင်းဘူး။ အရိပ်မထွက်တဲ့ မီးအိမ် မရှိဘူးလား"
"ဘာ အရိပ်မထွက်တဲ့ မီးအိမ်တွေ ရှိလား"
ဂါရက်သည် လင်း၏ သိလိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ခွဲစိတ်ဓားကို ချလိုက်ရသည်။ ပုံဆွဲပြီး၊ တီထွင်ဖန်တီးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် တစ်နာရီခန့် အားထုတ်မှုဖြင့် ဂါရက် တစ်ခါမျှမမြင်ဖူးသေးသော ထူးခြားသည့် အရိပ်မဲ့မီးအိမ် တစ်လုံးကို ခွဲစိတ်စားပွဲပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။
အရိုးလက်လေးချောင်းကို ကျောရိုး၏ ဗဟိုတွင် ကြက်ခြေခတ်ထားပြီး ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ လက်တစ်ဖက်စီတွင် နံရိုးနှစ်ချောင်းစီကို ကိုင်ထားရာ လူနှစ်ဦး ဖက်ထားသကဲ့သို့ အဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤအဝိုင်းမှ အရိုးလက်ဆယ်ချောင်းခန့် တွဲလောင်းကျနေပြီး လက်တစ်ဖက်စီတွင် မှော်စွမ်းအင်ပါသော မီးချောင်းတစ်ချောင်းစီကို ကိုင်ထားသည်။
ဂါရက်: "..."
အင်း အနည်းဆုံးတော့ အလင်းရင်းမြစ်က လိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်မလား။ ပြီးတော့ မီးချောင်းကိုင်ထားတဲ့ အရိုးလက်တွေကိုလည်း လွယ်လွယ်ကူကူ ချိန်ညှိလို့ရတယ်...
ညလုံးပေါက် အရိပ်မဲ့မီးအိမ်အောက်မှာ ပျော်ရွှင်စွာ ခွဲစိတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အရွတ်များကို ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ကြွက်သားနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းမှ ညှပ်ဖြင့် ဆွဲထုတ်ခြင်း၊ ဆန့်ထုတ်ခြင်း၊ ပုံစံပြန်ဖော်ခြင်းနှင့် အနာကျက်ရန် ကူညီခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဆက်လက်ပြီး ခွဲစိတ်ခြင်း၊ ချုပ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သနားစရာကောင်းသော သိုးကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူတို့သုံးဦး (လူနှစ်ဦးနှင့် ကြောင်တစ်ကောင်) သည် သိုးသားဟင်းချိုတစ်အိုးကို အားပါးတရ သုံးဆောင်ခဲ့ကြသည်။
နောက်နေ့မနက်တွင် ဂါရက်သည် ခရီးဆောင်အိတ်နှစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာပြီး နက်ခရိုမန်ဆာ၏ နှုတ်ဆက်ခြင်းကို မချေမချွတ် ခံယူခဲ့သည်။
အိတ်တစ်လုံးတွင် အသုံးပြုပြီးသား ခွဲစိတ်ကိရိယာများ ပါရှိသော်လည်း ကျန်တစ်လုံးမှာမူ ပို၍ အဖိုးတန်သည်။ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီကို အနီရောင် ကတ္တီပါစများဖြင့် စီတန်းထားသော အကန့်များအတွင်း ထည့်ထားပြီး အားလုံးသည် ဖန်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားကာ တောက်ပကြည်လင်နေသည်။
ဓာတ်ခွဲခန်းသုံးဖန်ခွက်များ (beakers)၊ လုံးပတ်ဖန်လုံးများ (flasks)၊ သတ္တုကျိုအိုးများ (crucibles)၊ မွှေတံများ (stirrers)၊ ချိန်ခွင်များ (balances)...
၎င်းသည် အခြေခံ ဓာတုဗေဒပစ္စည်းကိရိယာ အစုံအလင် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သေတ္တာထဲတွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ သို့မဟုတ် အမှုန့်များ မပါရှိသော်လည်း ဤဓာတုဗေဒပစ္စည်းကိရိယာများမှာပင် သိသိသာသာ တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ဂါရက် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။
"ဒါက အရမ်းအဖိုးတန်တယ်"
"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ မိတ်ဆွေ..."
နက်ခရိုမန်ဆာက သူ့ခေါင်းကို အားပါးတရ ခါယမ်းသည်။
"မှော်ဆရာတွေကြားမှာ စကားတစ်ခွန်းရှိတယ်။ ဘယ်အသိပညာမှ တန်ဖိုးမရှိတာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။ မနေ့ညက မင်း ငါနဲ့ အသိပညာတွေ အများကြီး ရက်ရောစွာ မျှဝေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကိုလည်း တစ်ခုခု မျှဝေပါရစေ။ ဒီအမှိုက်သရိုက်လေးတွေက..."
သူက သေတ္တာအပေါ်သို့ လက်ဟန်ပြသည်။
"မှော်ဆရာတိုင်း တစ်စုံစီတော့ ရှိသင့်တယ်။ သူတို့အားလုံးမှာပေါ့။ မိတ်ဆွေ၊ ငါ့ကိုယုံပါ၊ မင်း ငါတို့အဖွဲ့ထဲ ဝင်လာတာနဲ့ မင်းရမယ့် ပစ္စည်းက ဒီထက် အများကြီး ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"
"ပိုကောင်းတယ်"
"မှန်ဘီလူးတွေ ရှိလား"
"စင်ထရီဖျူး (centrifuges) တွေရော"
"UV spectrophotometer တွေရော"
မရှိရင်တောင် ပိုက်ပက် (pipette) လေးတစ်ခုပဲ ရရင်တောင် ရတယ်။
ဂါရက် တိတ်တိတ်လေး ညည်းတွားလိုက်သည်။ ဘာမှမရှိရင်တောင် သူ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရှာဖွေရလိမ့်မည်။ သူ စိတ်ဝင်စားသော အဖွဲ့အစည်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက ပို၍ အရေးကြီးပုံရသည်။
ငါ့ရဲ့ ပိုးသတ်ခန်း၊ ငါ့ရဲ့ ပိုးမွေးမြူစင်၊ အမျိုးမျိုးသော ဆေးဝါးတွေကို ခွဲထုတ်၊ သန့်စင်၊ ဆန်းစစ်၊ ပေါင်းစပ်တဲ့ ကိရိယာတွေ၊ ငါ့ရဲ့ X-ray၊ အာထရာဆောင်းစက်၊ MRI...
သဘာဝမှော်ပညာအဖွဲ့၊ အဂ္ဂိရတ်အဖွဲ့၊ မင်းတို့အပေါ်ပဲ ငါမျှော်လင့်နေပြီ။
ဂါရက်သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် နစ်မြုပ်နေသည်။ နက်ခရိုမန်ဆာ လင်းသည် သူ့ဘေးမှ လမ်းလျှောက်ရင်း ဇွဲရှိရှိ စည်းရုံးနေသည်။ သူသည် ဂါရက်နှင့် သေတ္တာများကို အဆက်မပြတ်ကြည့်နေပြီး ကျီးကန်းနက်သို့ ပြန်ဆွဲသွားချင်နေပုံရသည်။
"မိတ်ဆွေ၊ မင်း ငါတို့အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ တကယ်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား။ တကယ်ပဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်တာနဲ့ ငါ မင်းကို ငါ့ဆရာနဲ့ ချက်ချင်းတွေ့ပေးမယ်။ မင်း တရားဝင်မှော်ဆရာရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ခံစားရလိမ့်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်။ မင်းသိရမှာက ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆက်စာ ကို သယ်သွားရင်တောင် မြို့ရဲ့ မှော်ဆရာမျှော်စင်မှာ မင်းက အလုပ်သင် အနေနဲ့ပဲ စရလိမ့်မယ်..."
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က သဘာဝမှော်ပညာရှင် ဖြစ်ချင်စိတ် တကယ်ရှိတာ...