အခန်း (၂၆)

ဂါရက်သည် သူ့လက်ထဲတွင် မိတ်ဆက်စာ ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မှော်ဆရာမျှော်စင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။

ဘုရားကျောင်းမှ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့သည် မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ပျက်စီးချည့်နဲ့လျက်၊ ရိုက်နှက်ဒဏ်ရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိရမည့် နေရာသို့ မရောက်မီကပင် အစွမ်းထက်သည့် နက်ခရိုမန်ဆာ တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်မိခဲ့ရာ၊ သူတို့၏ အသန်မာဆုံး အဖွဲ့ဝင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ရသည်။ ရှေ့ဆက်တိုး၍ အကျိုးမရှိတော့ကြောင်း သိမြင်သောအခါ သူတို့သည် ကုသမှုခံယူရန် ဘုရားကျောင်းသို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။

နောက်ဘာတွေဆက်ဖြစ်မည်လဲ၊ စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း၊ လက်စားချေခြင်း၊ သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုခု …..

ထိုသည်မှာ နောက်မှ ကြည့်ရမည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဂါရက်နှင့် အနည်းငယ် စကားပြောလိုခဲ့သော ဘုန်းတော်ကြီး ဒေါ်နယ်ပင်လျှင် သူ့ကို နှမြောတသစွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လှည်းပေါ်တက်ကာ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဘုရားကျောင်းစောင့်များ ဆုတ်ခွာသွားသည့်အတွက် မြို့စောင့်တပ်သားများနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။ ဂါရက်နှင့် သူ့အဖွဲ့ဖော်များသည် ခဏတာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဦးလေး အက်ဒမွန်၏ ခြံသို့ ပြန်သွားကာ ကပ္ပတိန် ကရင် နှင့် ပြန်လည်ဆုံဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဦးလေး အက်ဒမွန်ထံမှ မြင်းအချို့ကို ငှားရမ်းကာ လမ်းဖြတ်၍ မြို့တွင်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့သော ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အတွက် ဘုရားကျောင်းစောင့်များသည် လက်စားချေရန် ကြိုးစားလာနိုင်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကျရှုံးမှုအတွက် အဆင့်အနိမ့်ဆုံး စစ်သည်များကို အပြစ်ပုံချလာပါက ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရမည့် အစီအစဉ်မှာ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကာ အစီရင်ခံရန်ဖြစ်သည်။

စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော် မှ လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်ပင်လျှင် သူ့အိမ်ပြန်ရန် အစီအစဉ်များကို ဖျက်သိမ်းကာ ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။

ဂါရက် မြို့နားသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ အဖော်များနှင့် ခွဲကာ မှော်ဆရာမျှော်စင်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ဟတ်တ်လန်မြို့တွင် မှော်ဆရာမျှော်စင်တစ်ခုတည်းသာရှိပြီး ၎င်းသည် မြို့တွင်း၌ မရှိဘဲ မြို့ပြင်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ တောင်ကုန်းသည် သစ်ပင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသဖြင့် မျှော်စင်၏ ထိပ်ဖျားကိုပင် ကောင်းစွာ မမြင်ရပေ။

"ဒါက တောင်ပေါ်က လျှို့ဝှက်ဘုရားကျောင်းလား။ ဆွဲဆောင်မှုတော့ ရှိသားပဲ..."

ဂါရက် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း မြင်းဇက်ကြိုးကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ့အောက်မှ သစ်အယ်ရောင် မြင်းမသည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ နာခံစွာ လှည့်ပြီး တောင်ပေါ်လမ်းအတိုင်း တက်သွားသည်။

မြို့မှ ထွက်သော ပင်မလမ်းမကြီးသည် တောင်ထိပ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသော ပိုကျဉ်းသည့် လမ်းသို့ ခွဲထွက်သွားသည်။ ထိုလမ်းမှာ ကျယ်ပြီး ကောင်းစွာဖိနင်းထားသဖြင့် နက်ရှိုင်းသော ဘီးရာများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် လှည်းများ မကြာခဏ အသုံးပြုသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ ဂါရက်သည် အတက်လမ်းကို လွယ်ကူစွာ သွားလာနိုင်ခဲ့ပြီး ဆယ့်ငါးမိနစ်ပင် မကြာမီ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ မှော်ဆရာမျှော်စင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

မျှော်စင်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း ၎င်းသည် ရဲတိုက်နှင့် ပိုတူပြီး သိသာထင်ရှားသော အပြင်စည်းရိုးကြီးဖြင့် ကာရံထားသည်။ ဂါရက်သည် နံရံအပြင်ဘက်တွင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ အနည်းငယ်နောက်သို့ ဆုတ်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီမျှော်စင်က အထင်ကြီးစရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်တာပဲ... သုံးထပ်၊ မဟုတ်ဘူး၊ လေးထပ်..."

ဘုန်း…

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကြီးကြောင့် ငှက်များ ထပျံကုန်ကြပြီး မြင်းများ ဟီလိုက်ကြကာ ခိုင်ခံ့သော မှော်ဆရာမျှော်စင်မှာလည်း အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးသွားသည်။ စတုတ္ထထပ် ပြတင်းပေါက်မှ မီးခိုးလုံးကြီးများ တလူလူထွက်လာပြီးနောက် ဖျပ်ခနဲ မြည်သော အသံနှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ထိုပြတင်းပေါက်မှ ကွေးကွေးကောက်ကောက် လွင့်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဂါရက်: "!!!"

ဒီအမြင့်…ဒီအရှိန်…မြေပြင်ပေါ်ကျရင် ကံကောင်းရင် အရိုးတွေကျိုးမယ်။ ကံမကောင်းရင်တော့ လည်ပင်းကျိုးပြီး အသက်ပျောက်ပြီပဲ။

သူ ဆင်းသက်မည့်နေရာဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားသည်။ ခြေထောက်ကျိုးရုံဆိုရင် သူ ကူညီစရာမလိုဘူး။ လည်ပင်းကျိုးရင်လည်း ကူညီလို့မရတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် နှလုံးရပ်တာမျိုး၊ လေပြွန်ပိတ်ဆို့တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် အရိုးကျိုးလို့ သွေးထွက်လွန်တာမျိုးဆိုရင်တော့ သူ ပိုမြန်မြန်ပြေးနိုင်လေ၊ အသက်ကယ်နိုင်ခြေ ပိုများလေပဲ…

မြန်မြန်ပြေး..

ပိုမြန်မြန်ပြေး…

အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂါရက်သည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော လူနာကို ခွဲစိတ်ခန်းသို့ အလျင်အမြန်ပို့ဆောင်သကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးနေသည်။ သို့သော် သူပြေးလေလေ၊ ခြေလှမ်းတိုင်းက ပို၍ နှေးကွေးလာလေလေ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒူးထောက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ မပြေးနိုင်တော့၍ မဟုတ်ပေ။ ဂါရက်သည် မြို့စောင့်တပ်သားသစ်တစ်ဦးအနေဖြင့် အနည်းဆုံး အဆင့် ၁ သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပြတင်းပေါက်မှ လွင့်ထွက်လာသူကြောင့် သူ့ရဲ့ အလျင်စလိုလုပ်ရပ်က လုံးဝမလိုအပ်ဘူးလို့ သူ ခံစားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် လက်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ပါးစပ်ကလည်း အော်ဟစ်နေသည်။ ပါရာဘိုလာပုံစံဖြင့် ပျံသန်းနေသည်။ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ရုတ်တရက် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ်ခုခုကို ထုတ်ယူပြီး ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ရဲ့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ရွေ့လျားနေမှု ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လေထီးရှိသကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဂါရက်သည် မြင်းဇက်ကြိုးကို ကိုင်လျက်၊ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် အံ့ဩစွာ ရပ်နေသည်။ ထိုလူသည် အေးဆေးစွာ ရွေ့လျားရင်း သုံးဖာသံအမြင့်မှ နှစ်ဖာသံသို့၊ ထို့နောက် နှစ်ဖာသံမှ တစ်ဖာသံသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ အောက်သို့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဂါရက်ကို မြင်ပြီး ပြုံးပင်ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အယ်လယော့တ်"

မီးခိုးများ ထွက်နေသော ပြတင်းပေါက်အပေါ်မှ ကျယ်လောင်စွာ အော်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ထိုသူသည် တုန်ယင်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ဝဲပျံနေနိုင်စွမ်းကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျလာသည်။

"အား အား အား အား အား အား အား"

"အင်း လမ်းလျှောက်နိုင်သေးလား"

မျက်နှာတစ်ခုလုံး မီးခိုးများပေကျံနေသူ၊ မှော်ဆရာမျှော်စင် ပေါက်ကွဲမှု၏ တရားခံသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ခြေကျင်းဝတ်ကျိုးလိမ်ကျခဲ့သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဂါရက်၏ မြင်းမပေါ်စီး၍ မှော်ဆရာမျှော်စင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်း၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုကြောင့် ဂါရက်သည် မှော်ဆရာ၏ သခင်ဖြစ်သူ အဆင့် ၅ မှော်ဆရာ ဂယ်မန် ကလက်စ်နှင့် အလွယ်တကူ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး နက်ခရိုမန်ဆာအတွက် ပေးစာကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

"ဂါရက် နော့ဒ်မာ့ခ်"

နက်ခရိုမန်ဆာနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဂယ်မန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းသော လူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ နီညိုရောင်မှော်ဝတ်ရုံသည် ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်ပေါ်တွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ နက်ညိုရောင်ဆံပင်များကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဘီးဖြင့်သိမ်းထားပြီး နားရွက်မှ မေးစေ့အထိ ထူထဲသော မုတ်ဆိတ်များသည် ပွယောင်းယောင်းဖြင့် အာဒမ်ပန်းသီးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဂါရက်သည် အချိန်ခရီးသွားခဲ့ပြီး နိုင်ငံရေးသိပ္ပံကျမ်းစာအုပ်ထဲမှ လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသလိုမျိုး နီးပါး ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဂါရက်သည် ၎င်း၏လက်ကို အောက်ချလိုက်သည်။ မှော်ဆရာ ဂယ်မန်သည် ပေးစာကို အလျင်အမြန် ဖတ်ရှုပြီးနောက် ခေါင်းထောင်ကာ ဂါရက်ကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အင်ဒရူးပြောတာ မင်း သဘာဝမှော်ပညာ ကို သင်ယူချင်တယ်ဆို"

"ဟုတ်ပါတယ်"

"မင်းရဲ့ အခြေခံဘယ်လိုရှိလဲ။ ဘယ်အဆင့် မှော်ပညာမဆို သုံးနိုင်လား။ အဆင့် ၁ မှော်ပညာ။ အဆင့် ၀ မှော်ပညာရော"

"အင်း... ကျွန်တော် ဘာမှ မသုံးနိုင်ပါဘူး..."

"မှော်ပညာရဲ့ နိယာမတွေကို လေ့လာဖူးလား။ အခြေခံဂါထာများ၊ ရူးနစ်ပုံစံများ၊ မူလဓာတ်များ၏ အခြေခံနားလည်မှု၊ ဓာတုဗေဒ မှော်စာတွေတော့ မှတ်မိတယ်မလား"

"ကျွန်တော်... မမှတ်မိပါဘူး..."

ဂါရက်၏ ခေါင်းသည် ပို၍ ငိုက်စိုက်ကျလာသည်။ သူသည် လက်တင်စကားစုအနည်းငယ်ကို သိရှိသည်။ ဆေးပညာသင်ယူစဉ်က ဆေးဝါးအမည်အချို့ကို မှတ်မိသည်။

ဂျာမန်ဘာသာကိုလည်း အရန်ဘာသာရပ်အနေနဲ့ လေ့လာဖူးပြီး ဂျာနယ်တွေ၊ စာပေတွေ ဖတ်ရုံနဲ့ အင်္ဂလိပ်စကားကို płynnie ပြောနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မှော်စာတွေကို ငါက ဘယ်ကနေ သင်ဖူးမှာလဲ။

မှော်စာတွေကို မမှတ်မိဘူးဆိုတာ မှော်စာအုပ်အများစုကို နားမလည်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဒါဆို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒီလောက်ကြိုးစားပြီး သင်ယူခဲ့ပြီးမှ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်တော့ စာမတတ်သူ ဖြစ်သွားပြီလား….

သူ့တွင် အသိပညာနည်းပါးသည်ကို မြင်သောအခါ မှော်ဆရာ ဂယ်မန်သည် သူ၏ ထူထဲသော မျက်ခုံးမွှေးများကို ပို၍ ပို၍ တွန့်ချိုးလာသည်။ သူငယ်ချင်း၏ မိတ်ဆက်ပေးမှု ရှိနေသော်လည်း စိတ်မရှည်တော့ပေ။

"...မင်းကတော့ သာမန်ဘာသာစကား ကိုတော့ နားလည်တယ်မလား"

"နားလည်ပါတယ်"

ဂါရက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ဖြေသည်။ ယခင်ပိုင်ရှင်၏ ဖခင်ကြောင့်ပင်၊ သူ စောစောစီးစီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ ယခင်ပိုင်ရှင်အား စာဖတ်တတ်အောင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ အိမ်တွင် စာအုပ်ငယ်လေးတစ်ပုံးပင် ကျန်ရှိခဲ့ပြီး ထိုစာအုပ်ပုံးဖြင့်ပင် ယခင်ပိုင်ရှင်သည် အခြေခံအကျဆုံး စာဖတ်ခြင်းပညာကို ပြီးဆုံးအောင် သင်ယူခဲ့သည်။

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် ကုသရေးမှော်ပညာ ကို သုံးနိုင်ပါတယ်"

"အင်း..."

မှော်ဆရာ ဂယ်မန် ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ ကုသရေးမှော်ပညာကို သိခြင်းသည် အနည်းဆုံး မှော်ဆရာ တစ်ဦးအဖြစ် အခြေခံ အရည်အချင်းပြည့်မီကြောင်း ပြသနေသည်။ လုံလောက်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းများ ရှိသည်။ ကျန်သည်များအတွက်၊ သူ၏ သူငယ်ချင်း လင်း၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုကြောင့်...

"ဒါ အင်ဒရူးရဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမှုဖြစ်တဲ့အတွက် မင်း မျှော်စင်ရဲ့ ဟောပြောပွဲတွေ ကို အရင်တက်ရောက်နိုင်တယ်။ လစဉ်ကြေးက ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား ပါ၊ ဒါပေမဲ့ အင်ဒရူးအတွက်တော့ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးမယ်"

ဂါရက် အတွင်းစိတ်ကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမှာ အခုချိန်မှာ ငွေဒင်္ဂါးတစ်ပြားတောင် မရှိဘူး။ ရွှေဒင်္ဂါးဆိုတာ ဝေးရော။ မြို့စောင့်တပ်သားရဲ့ လစာက တစ်လကို ငွေဒင်္ဂါး ၅ ပြားလား။

ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ကင်းလွတ်ခွင့် ရခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် နက်ခရိုမန်ဆာဆီက ပိုက်ဆံချေးဖို့ ပြန်လှည့်ရမလား မသိဘူး။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း မှော်ဆရာမျှော်စင်ကို နေ့တိုင်းလာနိုင်တယ်၊ ပထမအဆင့် စုဆောင်းမှုခန်းမက စာအုပ်တွေကို လွတ်လပ်စွာ ဖတ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကူးယူတာ ဒါမှမဟုတ် အပြင်ယူသွားတာမျိုးတော့ မလုပ်ရဘူး။ ငါ့အတန်းတွေကို တက်ရောက်နိုင်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ အလုပ်သင် တွေဖြစ်တဲ့ အယ်လယော့တ် လိုမျိုးလူတွေ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် သူတို့ဆီက အကြံဉာဏ်တွေ ရယူနိုင်တယ်။ မှော်ပညာတွေကို ကူးယူဖို့ဆိုရင် မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်လိမ့်မယ်။ ဓာတုဗေဒဓာတ်ခွဲခန်း ကိုတော့ ငါ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ခွင့်မပြုဘူး။ ကျန်တာတွေကတော့ မင်း အလုပ်သင်မှော်ဆရာဖြစ်လာတဲ့အခါမှ ထပ်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"