အခန်း (၂၇)

"ဘယ်လိုလဲ"

ဂါရက် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာသည်နှင့် သူ၏အဖော်များ ဝိုင်းလာပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းကြသည်။ ဂါရက် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်သလို ခံစားရသည်။

"မှော်ဆရာ ဂယ်မန် က ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်လေ့လာတာနဲ့ စတင်သင့်တယ်လို့ ပြောတယ်..."

သူသည် သူ၏သူငယ်ချင်းများကို ညှိနှိုင်းမှုဖြစ်စဉ်အကြောင်း ပြန်ပြောပြသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ကပ္ပတိန် ကရင် နှင့် လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်တို့ ဖြစ်သည်။ ကရင်က သူ၏ကျယ်ပြန့်သော အတွေ့အကြုံကြောင့် အရင်ဆုံး အားပေးနှစ်သိမ့်ပေးသည်။

"ဒီလို ခွင့်ပြုချက် ရတာတောင် တော်တော်ကောင်းနေပြီ။ ဂါရက်လေး၊ မြို့ထဲက သူကောင်းမျိုးကလေးတွေ ဘယ်လောက်များများ မှော်ဆရာမျှော်စင်မှာ စောင့်ကြည့်လေ့လာဖို့တောင် အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးဆိုတာ မင်းမသိဘူး"

"ပြီးတော့ ကျူရှင်ခလည်း အခမဲ့"

လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးကမူ ဤအချက်ကို ပို၍ တန်ဖိုးထားသည်။ သူသည် သူ၏အဖော်များ၏ အတွေ့အကြုံများကိုပင် ပြောပြပြီး ဂါရက်ကို နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘုရားကျောင်းမှာတောင် မှော်ပညာကို မတတ်နိုင်လို့ ဘုရားကျောင်းမှာ လာလေ့ကျင့်နေရတဲ့ သူကောင်းမျိုးအဆက်အနွယ်တွေနဲ့ သူရဲကောင်းတွေ အများကြီးပဲ"

မတတ်နိုင်ဘူး... မှော်ပညာလား…

ဂါရက်က ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ စောင့်ကြည့်လေ့လာသူများအတွက် ကျူရှင်ခက ကင်းလွတ်ခွင့်ရသော်လည်း မှော်ပညာများကို ကူးယူရန်ဆိုလျှင် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများ လိုအပ်သည်။ ဂယ်မန်၏ ဟောပြောပွဲများကို တက်ရောက်ရန် အပိုဆောင်းငွေ ပေးစရာမလိုသော်လည်း ဂယ်မန်၏ တပည့်များဖြစ်သည့် အယ်လယော့တ်ကဲ့သို့သော လူများက သူ့ကို အခမဲ့ ကူညီပေးမည်လားဆိုသည်မှာမူ မသေချာပေ။

သူသည် ခါးပတ်ကြပ်၍ မည်းနက်သော ပေါင်မုန့်ခြောက်များဖြင့် ရှင်သန်နိုင်မည်၊ နေ့တိုင်း မြို့နှင့် မှော်မျှော်စင်ကြားကို အသွားအပြန် လုပ်နိုင်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းတည်းနဲ့ပဲ မှီခိုနိုင်ပါ့မလား။

အရာရာတိုင်းက ငွေလိုသည်။

သူ၏ မူလလစာသည် ငွေဒင်္ဂါး ၅ ပြားသာ ရှိသည်။ ဗိုက်ဝအောင် စားပြီးလျှင် အဝတ်အစားအတွက် ကြမ်းတမ်းသော အထည်များကိုသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း မပြဘဲ၊ ဂါရက်က ကပ္ပတိန် ကရင်နှင့် တခြားသူများကိုလည်း မပူပင်စေချင်ပေ။ အဖွဲ့နှင့်အတူ မြို့ဆီသို့ မြင်းစီး၍ လိုက်ပါသွားရင်း လမ်းမများပေါ်မှ အခြေအနေများကို လေ့လာကြည့်သောအခါ ပို၍ စိတ်ပူလာခဲ့သည်။

မြို့စောင့်တပ်သားများ၏ တပ်ခွဲသည် မြောက်ဘက်တံခါးအနီးတွင် ရှိသော်လည်း သူတို့သည် အနောက်ဘက်တံခါးမှ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။ လူစည်ကားဆုံး လမ်းများ မဟုတ်သော်လည်း အတော်လေးကို ပြဿနာများသော လမ်းများကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဂါရက် မြင်နိုင်သမျှ လမ်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော သစ်သားအိမ်များ တန်းစီနေပြီး ပြတင်းပေါက်များနှင့် တံခါးများမှာ စောင်းနေကာ လေများ လွင့်နေသည်။

အမျိုးသမီးများ၏ စကတ်များတွင် ဖာထေးရာများ ပေါများနေသည်။ ဂါရက်သည် အသက်ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ခုနစ်နှစ်ခန့်ရှိ ကလေးမလေးတစ်ဦး တံခါးဘောင်မှ ရှက်ရွံ့စွာ ချောင်းကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ကလေးမလေးသည် ပြန်လည်ကျုံ့သွားပြီးနောက် ရှက်ရွံ့စွာ ပြန်လည် ချောင်းကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး ပေါင်ရင်းနားကိုသာ ဖုံးအုပ်နိုင်ရုံမျှသာဖြစ်ကာ သူမထက် အသက်ငယ်သော ကောင်လေးတစ်ဦးမှာမူ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကိုယ်တုံးလုံးနီးပါး ကစားနေသည်။

လမ်းထောင့်ရှိ မုန့်ဖုတ်ဆိုင်တွင် ပြသထားသည်များမှာ မည်းနက်သော ပေါင်မုန့်လုံးများသာဖြစ်သည်။

လမ်းမများပေါ်တွင် ကျောက်ခင်းများ မရှိ၊ ဘေးဘက်တွင် ရေဆင်းမြောင်းများ မရှိ၊ အများပြည်သူသုံး သန့်ရှင်းရေး အဆောက်အအုံများ မရှိ။ အမှိုက်များ ပုံနေပြီး ပိုးရေများ စီးဆင်းနေကာ မြင်းခွာတိုင်း ရွှံ့ဗွက်အိုင်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

မည်းနက်ဝါကျင်ကျင် ရွှံ့စက်များ လမ်းများပေါ်တွင် ဆက်တိုက် စွန်းထင်းနေသည်။ ဂါရက်သည် ထိုရွှံ့ဗွက်များအတွင်း ဘာတွေရှိနေသည်ကို စဉ်းစားမနေတော့။

တစ်လုံးတည်းသော စကားလုံးမှာ ဆင်းရဲမွဲတေမှုပင်။

ထိုသို့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော မြို့တစ်မြို့တွင် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ရန် မည်မျှ ရှာဖွေနိုင်မည်နည်း။ ဂါရက် မသိပေ။

သူသည် တပ်ခွဲက ပိုမို ထောက်ပံ့မှုပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မိသည်...

မဟုတ်ဘူး၊ ထောက်ပံ့ပေးရင်တောင် သူ့အတွက် ဘာထူးလဲ။ ရာထူးတိုးပြီး လစာတိုးလာနိုင်သလား။ မှော်ဆရာမျှော်စင်မှာ နေ့တိုင်း နေနိုင်ပြီး မြို့စောင့်တပ်ကနေ မထုတ်ပယ်ခံရရင်ပဲ လုံလောက်ပြီ။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်ဖြင့် ဂါရက်သည် ကပ္ပတိန် ကရင်နောက်သို့ လိုက်ကာ တပ်ခွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ တပ်ခွဲ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှာ မူလပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း ဝင်ရောက်လာသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ဟတ်တ်လန်မြို့ ရှိ မြို့စောင့်တပ်သားများမှာ အရေအတွက် သိပ်မများပေ။ လူပေါင်း နှစ်ရာခန့်သာ ရှိပြီး သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝက ကောင်တီရဲစခန်းတစ်ခုနှင့်ပင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

ဒီမြို့ငယ်လေးရဲ့ လူဦးရေက သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝက ကောင်တီတစ်ခုရဲ့ လူဦးရေနှင့်ပင် တူညီနိုင်မလားဆိုတာလည်း ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ပေ။

သေးငယ်သော်လည်း လူပေါင်း နှစ်ရာခန့်သည် ဤနေရာတွင် စဉ်ဆက်မပြတ် စုဝေး၊ လေ့ကျင့်၊ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူရဲကောင်းများ မည်မျှ ကျွမ်းကျင်သည်ကို ဂါရက်သည် သူရဲကောင်း ရိုမန်နှင့်အတူ တွေ့မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော နေရာငယ်လေးတွင် သူတို့ တကယ်တမ်း လုပ်စရာ သိပ်မရှိကြပေ...

ကျောင်းဝင်းထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် သူရဲကောင်းနှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ လက်နက်များ တိုက်မိသံ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ တစ်ဝက်ခန့်အကွာမှပင် ကြားနေရသည်။ ကပ္ပတိန် ကရင်က ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ကပ္ပတိန်နဲ့ ဆာ ဝက်စ်လိုတို့ ဓားရေးပြိုင်နေတာ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒုတိယတပ်မှူးလည်း အဲဒီမှာရှိတယ်။ သွားရအောင်..."

မြို့စောင့်တပ်သား စုစုပေါင်း ၂၀၀ မှာ ကပ္ပတိန် စတီဖင် နိုလန် တစ်ဦးရှိပြီး အဆင့် ၇ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယတပ်မှူး လေးဦးရှိပြီး အားလုံးသည် သူရဲကောင်းအဆင့် စွမ်းအားရှိကြပြီး ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် စစ်သည်အဆင့် ၅ သို့မဟုတ် အထက်ရှိကြသည်။ ဂါရက်သည် သူ့၏ မူရင်းဖခင်သည်လည်း မြို့စောင့်တပ်သားတွင် ဒုတိယတပ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေသည်။

ဦးလေး ကရင်ကဲ့သို့ သူရဲကောင်းအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ဘဲ အသက်ကြီးလာပြီး ကျန်းမာရေး ချည့်နဲ့လာသူများသည် ဒုတိယတပ်မှူးအဖြစ်သာ အမြဲတမ်း ရှိနေရသည်။

ကရင်၏ အဖွဲ့ကို တာဝန်ယူထားသည့် ဒုတိယတပ်မှူး ဖလင်းသည် အသက်သုံးဆယ့်ငါး၊ သုံးဆယ့်ခြောက်ခန့် ရှိပုံရပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု၏ အထွတ်အထိပ်ကာလသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ကပ္ပတိန် ကရင်၏ အစီရင်ခံစာကို ကြားသောအခါ သူသည် နွေဦးနတ်ဘုရားမ၏ ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ ကြည့်၍ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"သူတို့ ပြောသမျှ အကုန်ဖြစ်မယ်ထင်နေလား။ မြို့စောင့်တပ်က သူတို့ အနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့နေရာလို့ ထင်နေကြတာလား"

ဂါရက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ဒုတိယတပ်မှူး ဖလင်းသည် သူ့ကို နီးစပ်ရာသို့ လာရန် လက်ယက်ခေါ်ပြီး ပြုံးပြုံးလေး မေးသည်။

"မင်း ကုသရေးပညာ ကို တတ်မြောက်နေပြီလား။ မှော်ပညာ ကိုလည်း လေ့လာဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ တစ်လကို ဘယ်နှစ်ခါလောက်လဲ"

"မာစတာ ဂယ်မန်က ကျွန်တော်ကို နေ့တိုင်း သွားခွင့်ပြုပါတယ်"

ဂါရက်က ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေသည်။ ပြောပြီးတော့ ခဏတွန့်ဆုတ်သွားပြီး ရှက်ရွံ့နေသည့်ပုံစံဖြင့်…

"ကပ္ပတိန် ဖလင်း၊ ကျွန်တော်... ခွင့်တောင်းချင်ပါတယ်..."

"ဘာလဲ"

ကပ္ပတိန် ဖလင်းက စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။ ဂါရက် မျက်နှာနီရဲမသွားအောင် အားတင်းထားရသည်။

"ဒါကလေ၊ ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်တော် မှော်ဆရာမျှော်စင်မှာ စာသင်ရမှာဆိုတော့ ကင်းလှည့်တာတွေ မလိုက်နိုင်ဘူး။ ခင်ဗျား... ကျွန်တော့်လစာကို ခဏ... မဖြတ်လို့ ရမလား..."

တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်းမရှိဘဲ လစာမဖြတ်ဘဲ လစာရခြင်းမျိုးသည် ဂါရက် ယခင်ဘဝက တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရင်းဖြင့် စကားလုံးများကို အားထုတ်၍ ပြောလိုက်နိုင်သည့်အခါ ကပ္ပတိန် ဖလင်း ရယ်မောလိုက်သည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"မင်းကွာ ဂါရက်... မင်း"

ဂါရက် ကြောင်သွားသည်။ ကပ္ပတိန် ဖလင်းက အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်ရည်များပင် ကျလာကာ သုတ်ရင်း….

"မင်းက မင်းရဲ့လစာကို စိတ်ပူနေတာကိုး။ မင်းကွာ... ဟားဟားဟား"

ရယ်သံက ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကွင်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်နေသော သူရဲကောင်းနှစ်ဦးပင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး ဆာ ဝက်စ်လိုသည် ကောင်းကောင်းမကာနိုင်တော့ဘဲ ဒုန်းခနဲ မြည်အောင် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

ဂါရက် ချက်ချင်းပင် အသက်ရှူရပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူ နာမည်အကြီးဆုံးဆေးရုံတွင် အရေးပေါ်ဌာန ဒုတိယဆရာဝန်ချုပ် အဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် ပုံရိပ်များ သူ့မျက်စိထဲ ပြန်ပေါ်လာသည်။ နှုတ်ခမ်းများ ပြာနှမ်း၊ လည်ပင်းသွေးကြောများ ဖောင်းကားပြီး အသက်ရှူကျပ်နေသည့် လူနာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ရင်ဘတ်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် သိလိုက်သည်။

"အဝတ်တွေ ချွတ် မြန်မြန်" ဟူ၍ သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့စကားပင် မဆုံးသေးမီ ဘေးနားမှ စစ်သားများက ထိုလူ၏ အဝတ်များကို ဆွဲချွတ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သာမန်ဒဏ်ရာတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။ အဝတ်များ ဖယ်လိုက်သည်နှင့် ဒဏ်ရာ ပေါ်လာပြီး ဂါရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လူနာ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လိမ်နေသည်။ နံရိုးများ ကျိုးပဲ့ကာ ရင်ဘတ်နံရံ ပျက်စီးနေပြီး ချွန်ထက်သော အရိုးစွန်းများသည် အရေပြားကို ဖိထားသည်။ ပိုမို အန္တရာယ်များသည့် အချက်မှာ ညာဘက်ရင်ဘတ်အတွင်းတွင် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ပြည့်တင်းနေခြင်းပင်။

နံရိုးအချို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ သိသိသာသာ ပိုကျယ်နေသည်။ အသက်ရှူတိုင်း ညာဘက်ရင်ဘတ်၏ နစ်ဝင်နေသော အစိတ်အပိုင်းသည် ရုတ်တရက် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။

ယခင်က နှုတ်ခမ်းပြာနှမ်းခြင်း၊ လည်ပင်းသွေးကြောများ ဖောင်းကားခြင်းနှင့် အသက်ရှူရခက်ခဲခြင်း စသည့် လက္ခဏာရပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဂါရက်သည် ချက်ချင်းပင် Tension Pneumothorax (လေဝင်ရင်ပတ်လွှာ ဖိအားမြင့်တက်ခြင်း) ဟူသော ဝေါဟာရကို တွေးလိုက်မိသည်။

၎င်းသည် အချိန်မီမကုသပါက အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ သူ့၏ ဆရာဝန် ဗီဇက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် လုပ်ဆောင်ရန် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။