သူ့ကိုယ်သူပဲ အပြစ်တင်ရမယ်

Vol. 016 Ch. 1569

ထိုက်ရွှမ်တောင် ဓားချောက်နက်အတွင်း လိုဏ်ဂူအိမ်တော်ဝန်းအတွင်း ပုံရိပ်တစ်ခုက လမ်းလျှောက်လာသည်။ ဓားစွမ်းအားများက သူ့အနီးတွင် ရစ်ပတ်နေကာ သူ့မျက်လုံးများမှ ဓားအလင်းများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“အစ်ကိုဝမ်က သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေရာက ထွက်လာပြီ” သူ ထွက်လာသည်ကို မြင်သည့်အခါ လူတိုင်းက ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ ဝမ်ရှိုးရီက ပြုံးလိုက်ကာ သူတို့ကို ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“သူ့အရှိန်အဝါက ပြောင်းလဲသွားတာပဲ” အဝေးမှ တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့က သူ့ထံ လာရောက်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။ “အစ်ကို!”

ဝမ်ရှိုးရီက သူ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ တစ်ယောက်တည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ ထိုသည်မှာ နှစ်နှစ်ထက် ပို၍ ကြာညောင်းခဲ့သည်။ ယခုတွင် သူက ပြန်ထွက်လာခဲ့ပြီး အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိပေသည်။

“မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ ကျုပ်ကို ရှာနေတာလဲ” သူထံသို့ လူတစ်စုလာနေသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူက ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံ၌ ပျော်ရွှင်မှုတို့ ပြည့်နေသည်။ သူက ခံစားချက်ကောင်းမွန်နေပုံရသည်။

“အစ်ကိုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လိုနေလဲ” တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှိုးရီသည် အဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဓားချောက်နက်မှ တပည့်များသည် နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် တုန့်ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “အစ်ကို ကျွန်တော်တို့ကို အသေးစိတ် ပြောပြပါလား”

“ကျုပ်က ရန်ဟောင်လမ်းစဥ်ကို ထိတွေ့လုနီးပါး ရှိနေပြီ” သူက ခံစားမှုအပြည့်နှင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ လူအများသည် လမ်းစဥ်ပင်လယ်၊ လမ်းစဥ်ဖော်ဆောင်ခြင်းနယ်မြေ နှင့် နတ်ဘုရားနန်းတော် ခရီးကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့ကြပြီး အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ သူက နှိုင်းယှဥ်၍မရအောင် ကျယ်ပြောသည့် လမ်းစဥ်ပင်လယ်စွမ်းအားများကို ခံစားမိပေသည်။ ၎င်းက သူ့အတွင်းမှ ကြီးမားသော ခံစားမှုများကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့တွင် ကြီးမားသည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်သမျှ အရာအားလုံးကို ကြည့်လျှင် သူသည် လုံလောက်အောင် အားကောင်းခြင်း မရှိကြောင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် ရီဖူရှင်းက သူ့ကို ဂီတနှင့် ကူညီပေးခဲ့ပြီး သူ့ ဓားစွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ပေးခဲ့ကာ သူ၏ နားလည်မှုကို ကြီးမားစွာ တိုးမြင့်စေခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားစေခဲ့သည့်အတွက် သူက ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယခုထိတိုင်အောင် တံခါးပိတ်ကာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူက ရန်ဟောင်အဆင့်ကို အမှန်တကယ် ထိတွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပေ။

သူက ရန်ဟောင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် သိပ်မဝေးတော့ဟု ခံစားမိပေသည်။

လူတိုင်းက အံ့သြမင်သက်သွားကြသည်။ ဝမ်ရှိုးရီသည် အမြဲတမ်း သူတို့ထက် အဆင့်မြင့်မားခဲ့ပြီး သူက ဓားကမ်းပါးတွင် စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက ထူးချွန်သည့် ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ရန်ဟောင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ဝေးကွာနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဤတစ်ခေါက် ကျင့်ကြံခြင်းမှနေ၍ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့မည်ကို သိသော်လည်း သူတို့က ဝမ်ရှိုးရီသည် ရန်ဟောင်အဆင့်ကို ထိတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု မတွေးမိခဲ့ကြပေ။

သူတို့သည် ဝမ်ရှိုးရီကို ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်သူ အဖြစ် ရင်းနှီးခဲ့သည်။ သူက ထိုသို့သော အကြောင်းအရာကို လိမ်လည်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဂုဏ်ပြုပါတယ် အစ်ကို” တစ်ယောက်က ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

“မင်းက ဓားကမ်းပါးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဖိုးတန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်တဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ” တစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အခု အစ်ကိုရောက်နေတဲ့ အဆင့်နဲ့ဆို ထိုက်ရွှမ်တောင်က ဘယ်သူမှ အစ်ကိုနဲ့ ယှဥ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

သူက ထိုသို့ ကြားသည့်အခါ ဝမ်ရှိုးရီက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အသေအလဲတွေ မြှောက်မနေပါနဲ့တော့ ညီအစ်ကိုတို့ရာ။ ဒီနေ့ ကျုပ်ရရှိတဲ့ အောင်မြင်မှုဆိုတာက သူ ပေးခဲ့တဲ့ အရာကြောင့်ပါ။ သူ ဒီကို ရောက်လာကတည်းက ထိုက်ရွှမ်တောင် တပည့်တွေထဲ အကျော်ကြားဆုံး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ တခြားသူတွေကတော့ နံပါတ်နှစ်နေရာကိုပဲ မျှော်လင့်နိုင်တယ်။

သူ ပြောသည်ကို ကြားသည့်အခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။ ထိုသည်မှာ ဝမ်ရှိုးရီနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သော ငွေဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ရင်းနှီးနေသော်လည်း သူတို့က မည်သည်တို့ ဖြစ်ပျက်ခဲသည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်တို့ကို သေချာမသိကြပေ။

သို့သော် ဝမ်ရှိုးရီက သူ၏ အောင်မြင်မှုအားလုံးမှာ ထိုသူကို ကျေးဇူးတင်ရမည်ဟု ပြောနေသည်။

“အစ်ကိုဝမ်၊ ရှန်ကျင်း မဟုတ်ဘူး ရီဖူရှင်းက တကယ် အဲဒီလောက် အားကောင်းတာလား” တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။ ယခင်က ရီဖူရှင်းသည် ဓားကမ်းပါးသို့ မကြာခဏ လာခဲ့ဖူးပြီး ထိုနေရာမှ လူများက သူ့ကို သိကြပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က သူ့ကို ရှန်ကျင်းဟု ခေါ်မိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“သူက အားကောင်းရုံပဲ မဟုတ်ဘူး” ဝမ်ရှိုးရီက လမ်းစဥ်ဖော်ဆောင်ခြင်းနယ်မြေ ခရီးစဥ်ကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။ “အဲဒီတုန်းက သူ တီးခတ်ပေးခဲ့တဲ့ တေးသွားက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ ကျုပ်ကိုတောင် အများကြီး သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့တယ်။ အဲဒါက ကျုပ် ဘာလို့ ဓားစွမ်းရည် နားလည်မှုတွေ တိုးလာပြီး ခုန်ပေါက်တိုးတက်သွားလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ။ ပြီးတော့လည်း သူက ကျုပ်ကို လမ်းစဥ်သစ်သီး ပေးခဲ့တဲ့အပြင် သိမြင်နားလည်ခြင်းသစ်ပင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ကျုပ်တို့ကို ကျင့်ကြံစေခဲ့သေးတယ်။ အဲဒါက ကျုပ်ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုကို အများကြီး တိုးတက်စေခဲ့တယ်။ ပြန်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခဲ့တယ်။ ရီဖူရှင်းရဲ့ အကူအညီက ကျုပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံရမယ့် အဆင့်တွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တယ်”

သူက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်လျှင်ပင် သူ့ကို ရန်ဟောင်အဆင့် ရောက်ရှိစေမည့် အချိန်က အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကြာမြင့်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လမ်းစဥ်ဖော်ဆောင်ခြင်းနယ်မြေ၌ ရီဖူရှင်း၏ ကူညီပေးခဲ့မှုကြောင့် သူ၏ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အံအားသင့်မှု ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ထိုက်ရွှမ်တောင်ကို မေ့ထားလိုက်။ အထက်ကောင်းကင်ဘွုတစ်ခုလုံးမှာတောင် နတ်ဘုရားနန်းတော် ဟွမ်ကျုံးကလွဲရင် သူ့ကို ယှဥ်နိုင်တဲ့သူ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး” ဝမ်ရှိုးရီက ရေရွတ်လိုက်သည်။ ရီဖူရှင်းသည် လီတောက်စီနှင့် ကိုက်ရှီအပါအဝင် တန်ခိုးရှင်အများအပြားကို ရှုံးနိမ့်စေခဲ့သည်။ ဤသို့သော တိုက်ပွဲစွမ်းရည်မျိုးက အလွန် ရှားပါးလှသည်။

လူတိုင်းသည် ဝမ်ရှိုးရီ၏ စကားကို ကြားသည့်အခါ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့က ရီဖူရှင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များကို ကြားခဲ့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရန်ဟောင်အဆင့်သို့ ထိတွေ့နိုင်ရန်ပင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်ကို ကြားသည့်အခါ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့က နတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ သွားခွင့်မရခဲ့သလို သူ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို မျက်မြင် တွေ့ခွင့်မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာကနေ ထွက်လာပြီလား” ဝမ်ရှိုးရီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“သူက တေးသံသာစံအိမ် မှာ ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အစ်ကို့လိုမျိုးပဲ သူက ရန်ဟောင်အဆင့်ကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်” တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင် သူက ပန်းတိုင်ရောက်ဖို့ သိပ်မလိုလောက်တော့ဘူးပေါ့” အခြားတစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။

“မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။ ကျုပ် အဆင့်က အစကတည်းက သူ့ထက် မြင့်တယ်။ သူက မကြာသေးခင်ကမှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တာ။ ပြောရရင် လမ်းစဥ်ဖော်ဆောင်ခြင်းနယ်မြေကို သွားတဲ့ ခရီးမှာ အဆင့်တက်ခဲ့တာပဲ။ ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်း လမ်းစဥ်သစ်သီး ရခဲ့ရင်တောင် သူက ကျုပ်ထက်တော့ ပိုပြီး မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။” ဝမ်ရှိုးရီက ပြောလိုက်သည်။ “နောက်ဆုံးတော့ ကျုပ်လည်း ကံကောင်းခဲ့တာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် သူက ရန်ဟောင်အဆင့်ကို မြန်မြန်ရောက်ရောက် နောက်ကျမှ ရောက်ရောက် ကိစ္စမရှိဘူး။ ဒါက အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတာပါ။ လီတောက်စီက သူ့ကြောင့် ရှုံးနိမ့်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ရန်ဟောင်အဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို ရှုံးနိမ့်စေတဲ့အတွက် ရီဖူရှင်းကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့တယ်။ သူက လီတောက်စီထက် အစွမ်းထက်တယ်လို့ ပြောနိုင်လား။ ရီဖူရှင်းလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူမျိုးအတွက် ရန်ဟောင်အဆင့်ကို တက်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ကြာမယ်ဆိုတာက အရေးမကြီးတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အဝေးသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကာ လူတိုင်းက သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ဝမ်ရှိုးရီ၏ စကားများသည် သူတို့ လမ်းတလျှောက် ထိုက်ရွှမ်တောင်တစ်ခွင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပေသည်။ တေးသံသာစံအိမ် ကို သွားခဲ့သော်လည်း ရီဖူရှင်းက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ပြန်လာခဲ့ရပေသည်။ လမ်းတွင် သူက လော့ယွဲ့၊ ကျွင်းမူတို့နှင့် တွေ့ခဲ့သည်။

ကျွင်းမူက သူ့ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ် ကြားတာတော့ မင်း ရန်ဟောင်အဆင့်ကို ထိတွေ့နိုင်ပြီဆို။ အဲဒါက သူက မင်းကို ကူညီပေးခဲ့လို့လား”

ဝမ်ရှိုးရီက သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ လမ်းစဥ်ဖော်ဆောင်ခြင်းနယ်မြေ၌ ကျွင်းမူနှင့် ရီဖူရှင်း အကြားတွင် စိတ်မကျေနပ်ဖွယ် ကိစ္စအချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူက ရီဖူရှင်း၏ ဘက်တွင် ရပ်တည်ခဲ့သောကြောင့် သူနှင့် ကျွင်းမူအကြားတွင်လည်း မကျေလည်စရာတို့ ရှိနေခဲ့သည်။

“အတိတ်က ပြဿနာတွေကို ထားခဲ့ကြစို့။ သူကလည်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကို လိုက်ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်။” ဝမ်ရှိုးရီက ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ အားလုံးက ထိုက်ရွှမ်တောင်မှ တန်ခိုးရှင်ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ကျွင်းမူက ထိုက်ရွှမ်သူတော်စင်၏ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်ကာ သူတို့ကြားမှ ပဋိပက္ခက ရန်သူဖြစ်သွားရလောက်အောင် မဖြစ်သင့်ပေ။ သူတို့က ထိုကိစ္စကို ထားခဲ့လိုက်နိုင်သည်။ အဆုံးမှာတော့ ထိုအရာအားလုံးက လမ်းစဥ်သစ်သီးရရှိရန် အတွက်သာ ဖြစ်တာကြောင့် ရီဖူရှင်းက ထိုကိစ္စကို အမှတ်ထားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ငါ့မှာ တခြားကိစ္စ ပြောစရာ ရှိသေးတယ်။” ကျွင်းမူက ဝမ်ရှိုးရီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ “ဒီနှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အောင်မြင်မှုတချို့ ရရှိခဲ့တယ်။ မင်းရော ဘယ်လောက် တိုးတက်လာလဲ ငါ မြင်ချင်တယ်”

“အစ်ကို” သူ့ဘေးမှ လော့ယွဲ့က စိတ်မပျော်ရွှင်စွာနှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ကျွင်းမူသည် ယခင်က မှားယွင်းခဲ့ပြီး ယခုတွင်လည်း တစ်ဖန်ထပ်ကာ ပြဿနာပြုလုပ်ချင်နေပေသည်။

သူတို့အနီးမှ လူတိုင်းက သူတို့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကြား၌ ပဋိပက္ခရှိနေပုံရလေသည်။

ဝမ်ရှိုးရီနှင့် လော့ယွဲ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သတင်းမဖြန့်ခဲ့သည့်အတွက် ထိုက်ရွှမ်တောင်မှ လူများက အသေးစိတ် ရှင်းလင်းစွာ မသိကြပေ။ ထိုနေရာ၌ ရှိခဲ့သူများသာလျှင် သိကြပေသည်။

ကု့ချင်းတောင်မှ လီကျစ်ရင်နှင့် ချန်းတင်းကဲ့သို့ သူမျိုးက အသေးစိတ် သိကြပေသည်။ ယခု သူတို့ နှစ်ယောက်သည်လည်း ထိုနေရာ၌ ရပ်နေကြသည်။

မတော်တဆဖြစ်ရပ်အပြီး ရီဖူရှင်းသည် သူတို့ကို သူနှင့်အတူ သိမြင်နားလည်ခြင်းသစ်ပင်၌ ကျင့်ကြံရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့က ရီဖူရှင်းကို အလွန် လေးစားခဲ့ကြသည်။ ကျွင်းမူက တစ်ယောက်တည်း တသီးတသန့် ရပ်တည်ခဲ့၏။

“အဲဒါ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး” ကျွင်းမူက လော့ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။ သူမက ဒုတိယဦးလေး၏ သမီး ဖြစ်သည့်အတွက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အခွင့်မရှိပေ။

“မင်း အဲဒါကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ရင် အဲဒါက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်” ဝမ်ရှိုးရီက ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းမူသည် ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အလိုမကျဟန်က သူ့မျက်နှာတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “မင်းက ငါ့ကို သင်ပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”

ထို့သို့ ပြောလိုက်ပြီး သူက ရှေ့ကို တိုးလာကာ သူ၏ အရှိန်အဝါက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဝမ်ရှိုးရီသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် ဖိအားကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အစွမ်းထက် ဓားစွမ်းအားက သူ့ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏချင်းအတွင်း ကောင်းကင်တွင် အဆုံးမဲ့ဓားများ ပြည့်နှက်သွားပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက သူ့ပေါ်ကျရောက်လာ၏။ သူတို့က တုန်လှုပ်အံ့အားသင့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဓားစွမ်းအားက အလွန် အားကောင်းလှသည်။

“ဓားများ ပေါင်းစပ်”

သူက ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုးရီသည် ဓားတစ်လက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ တောက်ပသည့် အလင်းတန်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ထိုးထွက်သွားသည်။

ကျွင်းမူ၏ ခန္ဓာအတွင်းမှ မဟာလမ်းစဥ်က အော်မြည်နေပြီး သူ့ထံမှ အလွန်အစွမ်းထက် ချီစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖိအားပမာဏကို ခံစားမိသည်။ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုကို ခံစားရပေသည်။

သူက လက်သီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်သီးစွမ်းအားများ ထိုးထွက်လာ၏။ သို့သော် မဟာလမ်းစဥ် စွမ်းအားများက ပြောင်းပြန်စီးဆင်းကာ သူ၏ လက်သီးစွမ်းအားများက ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။ ဝမ်ရှိုးရီသည် သူ့အပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူက လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အားလုံးသော ဓားများကို အတူ ပြန်လှည့်လာစေသည်။

ဝှစ်...

ဓားထိပ်ဖျားသည် လက်သီးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး နတ်အလင်းက ကျွင်းမူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျွင်းမူရှိနေသည့် နေရာတွင် ဓားအလင်းများက အလွန် တောက်ပလာပြီးနောက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှိုးရီက မည်သည့်အခါကမှ မလှုပ်ရှားခဲ့သလိုပင် သူ၏ မူလအနေအထားသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကျွင်းမူ၏ လက်သီးအလယ်မှ သွေးများ စီးကျနေခဲ့၏။ သူက ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ့ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထွက်လာသည်။ သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး သူ့အရှိန်အဝါက အလွန် အားနည်းသွားသည်။

“တစ်ချက်တည်းနဲ့!”

လူတိုင်းသည် သူတို့၏ နှလုံးသားများက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ဝမ်ရှိုးရီက တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ကျွင်းမူကို ရှုံးနိမ့်စေခဲ့သည်။

ကျွင်းမူက လမ်းစဥ်ဖော်ဆောင်ခြင်းနယ်မြေ ခရီးစဥ်၌ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

နှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက်တွင် သူက ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရလေသည်။

သူက နဝေတိမ်တောင် ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုသည်က မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

“သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာကနေ ထွက်လာပြီ” ထိုအချိန်၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ထံ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံက ထင်မှတ်မထားစရာဖြစ်ပြီး သူ့စကားလုံးများက ယခု အခြေအနေနှင့် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်မနေပေ။

သို့သော် ထိုစကားက လူတိုင်းကို ကြီးမားစွာ သက်ရောက်စေခဲ့သည်။

သူက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေရာမှ ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ခဏအတွင်း လူတိုင်းသည် တိုက်ခိုက်မှုအကြောင်း မေ့လျော့သွားသည်။

“သူ လာနေပြီ” နောက်တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ အဝေးမှ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူတို့ထံ ရောက်ရှိလာသည်။ သူက ငွေဖြူရောင်ဆံပင်နှင့် အဖြူရောင်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့တွင် အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါတို့ရှိကာ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသည့် အငွေ့အသက်တို့က သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

“သူ့ အရှိန်အဝါက ပြောင်းလဲသွားတာပဲ” လူတိုင်းသည် ကျွင်းမူကို မေ့သွားကာ ရီဖူရှင်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါက ယခုတွင် ပို၍ ထူးခြားလာခဲ့သည်။

ရီဖူရှင်းက သူတို့ထံ လျှောက်လာခဲ့၏။ သူက ဝမ်ရှိုးရီနှင့် ကျွင်းမူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှိုးရီက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ လျှောက်လာခဲ့ပြီး အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ထွက်လာပြီလား”

“ရီဖူရှင်းက ခေါင်းကို ခပ်ဖြေးဖြေး ညိတ်လိုက်သည်။ “အင်း”

သူတို့အနီးမှ လူများအားလုံးက အနီးသို့ ပို၍ တိုးကပ်လာကြသည်။

ထိုအထဲတွင် လော့ယွဲ့၊ လီကျီယင်း၊ ချန်းယွီနှင့် အခြားသူများ ပါဝင်သည်။ သူတို့သည် သူနှင့်အတူ လမ်းစဥ်ဖော်ဆောင်ခြင်း နယ်မြေသို့ သွားဖူးကြသူများ ဖြစ်သည်။ ယခု သူတို့အားလုံးက သူ့ကို တစ်ဖက်တစ်ချက် ဝန်းရံကာ ရပ်နေကြသည်။ ဤသည်ကို ကြည့်လျှင် ရီဖူရှင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားထံ၌ မြင့်မားသော နေရာရှိသည်မှာ သိသာပေသည်။

ရီဖူရှင်းသည် တစ်ခုခုကို ခံစားမိသဖြင့် ကျွင်းမူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကျွင်းမူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ အနည်းငယ် ရန်လိုမှုကို တွေ့မြင်လိုက်သည်။

သူက နားမလည်ပေ။ ကျွင်းမူက အဘယ့်ကြောင့် သူ့ကို ထိုမျှထိ အာဃာတထားကာ ဆန့်ကျင်နေရသနည်း။

“လမ်းစဥ်ဖော်ဆောင်ခြင်း နယ်မြေမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စက သူ့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို သက်ရောက်သွားခဲ့တယ်” ဝမ်ရှိုးရီက ပြောလိုက်သည်။ “မင်း အဲဒီအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး” သူက ရီဖူရှင်းနှင့် ကျွင်းမူအကြားတွင် ရန်ငြိုးဖြစ်လာခြင်းမှ ရှောင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျွင်းမူသည် ထိုက်ရွှမ်သူတော်စင်၏ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလား။

“ကျွန်တော် စိတ်ထဲမထားပါဘူး” ရီဖူရှင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူက ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်ကာ ကျွင်းမူကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ သူ စိတ်ထဲ မထား၍သာ မဟုတ်ခဲ့ပါလျှင် ကျွင်းမူက သူ့ရှေ့၌ ရပ်နေနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူက ထိုကိစ္စကို မေ့ပစ်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝမ်ရှိုးရီက ရန်ဟောင်အဆင့်ကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းကရော” သူ ဖြတ်သွားသည့်အချိန်၌ ကျွင်းမူက ပြောလိုက်သည်။ “မင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ နှစ်နှစ်ကျော်တယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လိုလဲ”

“မဆိုးပါဘူး” ရီဖူရှင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမယ့် ကျုပ် အခုထိ ရန်ဟောင်တော့ ဖြစ်မလာသေးဘူး”

“မင်းနဲ့လက်ရည်စမ်းချင်တယ်” ကျွင်းမူက ပြောလိုက်ကာ သူ၏ အရှိန်အဝါကို တစ်ခါထပ်၍ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ မရေတွက်နိုင်သည့် မဟာလမ်းစဥ် လက်ဝါးရိပ်များက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရီဖူရှင်းထံသို့ တည့်မတ်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။

“တော်လောက်ပြီ” ဝမ်ရှိုးရီက အော်လိုက်သော်လည်း ရီဖူရှင်းက ထိုနေရာ၌ပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။ လက်ဝါးရိပ်များက ခဏချင်းအတွင်း ကျဆင်းလာကာ သူ့ကို နောက်သို့ ရောက်အောင် ရိုက်ခတ်လိုက်သော်လည်း သူ့အပေါ်ကို မဟာလမ်းစဥ် အလင်းများ ဖြာကျလာကာ လက်ဝါးရိပ်များက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ သူက ကြွက်သားလေး တစ်ခုတစ်လေပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

သူက တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

“ပြီးပြီလား” ရီဖူရှင်းက ခေါင်းကိုပင် မလှည့်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ ကျွင်းမူ၏ မျက်နှာက ဖြူစုတ်သွားခဲ့၏။ ထိုသည်က မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

သူ၏ လက်ဝါးရိပ်များက သူ၏ အားအကောင်းဆုံး နည်းစနစ် မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် အစွမ်းထက် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ သို့သော် ရီဖူရှင်းက နေရာ၌ပင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေခဲ့၏။

“တခြားကိစ္စမရှိတော့ဘူးဆို နှုတ်ဆက်ပါတယ်” ရီဖူရှင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ သူက အဝေးသို့ ထွက်သွားပြီး မျက်လုံး အပြူးသား ပါးစပ်အကျယ်သားနှင့် ကြည့်နေသည့် ကျွင်းမူကို ချန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။

***