လော့ယွင်ဈေးသို့ ထွက်ခွာခြင်း
Vol. 6 Ch. 84
နှစ်လအကြာတွင် အကြီးအကဲများကောင်စီခန်းမ၌ လင်းရှီဟွာသည် အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်လျက်ရှိပြီး အောက်၌ လင်းရှင်းကျီနှင့် လင်းရှင်းရုံတို့အပါအဝင် မျိုးနွယ်စုဝင်အချို့ ထိုင်နေကြသည်။
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ အရေးပေါ်သတင်းစကားကို ရရှိပြီးနောက် ထိုအချိန်က ကျင့်ကြံနေသော လင်းထျန်းမင်သည် ချက်ချင်းပင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေရာမှ ထွက်ခွာကာ အကြီးအကဲများကောင်စီခန်းမသို့ အလျင်အမြန် လာခဲ့သည်။
သူ၏ အကြီးအကဲများအား လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော လင်းထျန်းမင်သည် ဘေးတစ်ဖက်တွင် နေရာယူကာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
လူတိုင်းရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်စပြုသည်။
“ရှင်းရုံ၊ မင်း အခု အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုတော့ မိသားစုက မင်းကို ပြန်ခေါ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ မင်း လော့ယွင်ဈေးကို ပြန်သွားရင် ကျင်မိသားစုက မင်းရဲ့ရှိနေခြင်းကို သိရှိပြီး ငါတို့မိသားစုရဲ့ ခွန်အားကို ဖော်ထုတ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် နောက်လာမယ့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း မင်း လူအများရှေ့ကို မထွက်ဘဲ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံဖို့ အခွင့်အရေးယူသင့်တယ်”
လင်းရှင်းရုံသည် ဤအရာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ အလွန်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။
“ကျွန်တော် ထွက်သွားရင် လော့ယွင်ဈေးက လုပ်ငန်းတွေကို ဘယ်သူက တာဝန်ယူမလဲ”
လင်းရှီဟွာက ပြုံး၍ လင်းထျန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှင်းကျီနဲ့ ထျန်းမင်ကို သွားခိုင်းလိုက်။ သူတို့အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အတွေ့အကြုံဖြစ်လိမ့်မယ်”
လင်းရှင်းကျီနှင့် လင်းထျန်းမင် နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ပြသခဲ့ကြပြီး လင်းရှင်းရုံမှာမူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ဟန်ရှိသည်။
“ထျန်းမင်က အရမ်းငယ်သေးတယ်။ ဈေးထဲမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ကိစ္စတွေ အရမ်းများပြီး အင်အားစုတွေက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်စပ်နေတယ်။ သူ့မှာ လောကအတွေ့အကြုံ နည်းသေးတယ်။ အစား အခြား ရှင်းမျိုးဆက်က တစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်”
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ရှင်းကျီက ဈေးကို ကြီးကြပ်ဖို့ တာဝန်ယူထားပြီး ထျန်းမင်က ရတနာတစ်ရာအဆောက်အအုံရဲ့ လုပ်ငန်းတွေနဲ့ ဆေးဖော်စပ်တာကိုပဲ ကိုင်တွယ်ရမှာပါ။ ရှင်းယွမ်က ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားချင်တယ်။ လက်ရှိမှာ ငါတို့မျိုးနွယ်စုဝင်တွေထဲက ချီသန့်စင်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်အထက်ရှိသူတွေ အားလုံးမှာ ကိုယ်စီ တာဝန်တွေရှိနေလို့ မလွတ်လပ်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် ထျန်းမင်ကို ခဏတာ ဖြည့်စွက်တာဝန်ပေးလိုက်တာပါ”
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းရှင်းရုံက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုမှာ လူအင်အား တကယ်ပဲ နည်းပါးနေတာပါ။ ရတနာတစ်ရာအဆောက်အအုံမှာ ဆေးဖော်စပ်တဲ့လုပ်ငန်းနဲ့ စီးပွားရေးကိုပဲ စီမံခန့်ခွဲရမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ”
လင်းရှင်းရုံက ကန့်ကွက်တော့ခြင်းမရှိတော့သဖြင့် လင်းရှီဟွာသည် လင်းထျန်းမင်ကို သူ၏ အတွေးအမြင်များ မေးမြန်းလိုသကဲ့သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ထျန်းမင် မိသားစုအတွက် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ရန် ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ကောင်းပြီ၊ မင်း ခုနစ်ရက်အတွင်း ထွက်ခွာရမယ်”
“နားလည်ပါပြီ”
လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများ လက်အုပ်ချီ၍ ထရပ်ပြီး ခန်းမထဲမှ ထွက်လာကာ ချက်ချင်းပင် အလျင်စလို ပြန်မသွားကြပေ။
လင်းရှင်းကျီနှင့် လင်းရှင်းရုံတို့ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြပြီး လင်းထျန်းမင်က ဘေးမှ စောင့်နေခဲ့သည်။
“ရှင်းကျီ၊ ဈေးက မျိုးနွယ်စုနဲ့ မတူဘူး၊ နေရာတိုင်းမှာ အန္တရာယ်တွေရှိတယ်။ ထျန်းမင်ကို မင်းဆီ အပ်ပါတယ်။ သူက ငယ်သေးတယ်၊ ကိစ္စအဝဝမှာ သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးပါ”
“စိတ်ချပါ အစ်ကို။ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။ ထျန်းမင်က ကျင့်ကြံမှုမှာ မညံ့သလို စိတ်ကူးစိတ်သန်းလည်း တိကျတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အရင်က ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်ဖူးပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို အလေးအနက်ထားပါတယ်”
လင်းရှင်းကျီသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို စိတ်ချလက်ချ ပုတ်ပြလိုက်ရာ လင်းရှင်းရုံ၏ စိုးရိမ်မှုများ ပြေပျောက်သွားသည်။ ခဏတာ စကားပြောဆိုပြီး အချိန်သတ်မှတ်ပြီးနောက် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။
ပြန်အလာလမ်းတွင် လင်းရှင်းရုံသည် ဈေးအတွင်း အခြေအနေများကို အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့ရာ လင်းထျန်းမင်အား ပိုမိုနားလည်စေပြီး ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်နိုင်စေခဲ့သည်။
လင်းရှင်းရုံ၏ ပြောပြချက်အရ လော့ယွင်ဈေး၏ လူမှုစည်းကမ်းမှာ ချီယန်ဈေး၏ အခြေအနေနှင့် လုံးဝမတူပေ။
ဈေးအတွင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားသည်အထိ မရှိသော်လည်း ဈေးပြင်ပသို့ ရောက်သည်နှင့် လုံခြုံမှုကို အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
နောက်ထပ် နှစ်နှစ်ဆိုလျှင် ဈေးအတွင်း ကြီးမားသော ပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခု ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ကျင်မိသားစု ကျင့်ကြံသူများ လော့ယွင်ဈေးတွင် တပ်စွဲထားခြင်းသည် ၎င်းတို့တွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိပါက အန္တရာယ် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။
သို့သော် ကျင်မိသားစုက ကြိုတင်တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်နိုင်ချေမှာ နည်းပါးသည်။ ကျင်မိသားစုသည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း အခြားမိသားစုများနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် အနေအထားမျိုး မဟုတ်သေးပေ။
အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် တကယ်တမ်း မရိုးသားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ လူအများ၏ ဒေါသကို ဝယ်ယူခဲ့ပါက အခြားမိသားစုများ၏ ဒေါသကိုလည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ဈေးကိုယ်တိုင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ မိသားစုကြီးငါးစုသည် စီးပွားရေးတွင် မျှမျှတတ ယှဉ်ပြိုင်ကြပြီး တစ်ခုစီတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များ ရှိသည်။
လင်းမိသားစု၏ စိတ်ဝိညာဉ်လက်ရာပစ္စည်းများသည် အလွန်နာမည်ကြီးပြီး ကျင်မိသားစု၏ ဆေးဖော်စပ်မှုအဆင့်မှာ မြင့်မားကာ စွန်းမိသားစုမှာမူ အဆောင်ပြုလုပ်ခြင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်။ အခြားမိသားစုနှစ်ခုမှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျသော်လည်း လျှော့တွက်၍ မရပေ။
လင်းရှင်းရုံ၏ မိတ်ဆက်မှုအပြီးတွင် လင်းထျန်းမင်သည် ဈေးနှင့်ပတ်သက်၍ များစွာ ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။
ခုနစ်ရက် အလိုတွင် လင်းထျန်းမင်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း မပြုတော့ဘဲ ကျမ်းဂန်ဆောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကာ အချက်အလက်များစွာ၊ အထူးသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အကြောင်းကို လေ့လာခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းရက်များတွင် သူသည် ဧည့်သည်များကို လက်ခံခြင်းနှင့် လူများနှင့် ဆက်ဆံခြင်းမှအစ ရတနာများကို အတည်ပြုခြင်းနှင့် စာရင်းသွင်းခြင်းအထိ စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ ကိစ္စများကို လင်းရှီရှင်းနှင့်အတူ အသေးစိတ် လေ့လာသင်ယူခဲ့သည်။
ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူသည် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ကိုင်တွယ်ရာ၌ အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့ပြီး ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို မထိတ်မလန့် စီမံခန့်ခွဲနိုင်ခဲ့သည်။
ခုနစ်ရက်တာ အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
တစ်မနက်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် လင်းမိသားစု၏ အစီအရင် ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ရာ လင်းယုန်က တစ်ငုံတည်း မြိုချလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခေါင်းပေါ်တွင် ပတ်ပျံဝဲနေသည်။
ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်သည် လင်းထျန်းမင်နောက်ကို နှစ်နှစ်ကြာ လိုက်ပါခဲ့ပြီး သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်ဒါဇင်ကျော် သုံးစွဲခဲ့ရာ ပထမအဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သဖြင့် လင်းထျန်းမင်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။
အဆင့်တက်ပြီးနောက် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေနှစ်ဆယ်နီးပါးအထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အမွေးအတောင်များမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲခဲ့ကာ ရွှေရောင်အမွေးများ ပိုမိုပေါများလာပြီး အရွယ်ရောက်ခါနီးပုံ ပေါ်နေသည်။
ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းရှင်းကျီသည် ဓားပျံစီးကာ ရောက်ရှိလာပြီး လင်းထျန်းမင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
လင်းထျန်းမင်က လက်သီးဆုပ် လက်ဖဝါးထိ၍ နှုတ်ဆက်သည်။
“ထျန်းမင် ဦးလေးဆယ့်ခုနစ်ကို အရိုအသေပြုပါတယ်”
လင်းရှင်းကျီကလည်း အလွန်ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်နှုတ်ဆက်သည်။
လင်းထျန်းမင်၏ ခွန်အားကို သူ ကောင်းစွာသိသည်။ သူ့နှင့် အသက်ရှင်သည်အထိ တိုက်ခိုက်ပါက သူ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး နည်းပါးမည်ဖြစ်သည်။
“ထျန်းမင်၊ သွားကြစို့”
“ဟုတ်ကဲ့”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားတစ်ဦးစီသည် အနက်ရောင် ကတော့ပုံဦးထုပ်တစ်လုံးစီကို ထုတ်ယူ၍ ဆောင်းလိုက်သည်။ လင်းရှင်းကျီသည် ကြမ်းတမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားပြီး လင်းထျန်းမင်မှာမူ ပညာတတ်တစ်ဦး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ယူထားသည်။
သူတို့သည် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်ကို ပြန်ခေါ်ပြီး ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပျံသန်းပြီး မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်ပေါ်၌ လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့ စကားစမြည်ပြောဆိုနေကြသည်။ လင်းရှင်းကျီသည် လော့ယွင်ဈေးသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးသူဖြစ်ရာ သူသိထားသည့် အချက်အလက်များကို လင်းထျန်းမင်နှင့် မျှဝေခဲ့သည်။
လှပသောရှုခင်းများနှင့်အတူ သူတို့သည် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကို ကောင်းမွန်စွာ ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းခဲ့ကြသည်။
တစ်ရက်၏ တစ်ဝက်ပင်မကြာမီ လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် လော့ယွင်ဈေး၏ ဆင်ခြေဖုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်လွင်နေသော အဆောက်အအုံများစွာကို မြင်တွေ့ရသည်နှင့် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး ဓားပျံဖြင့် ဆက်လက်သွားကြသည်။
နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ပွင့်လင်းသောနေရာတစ်ခုတွင် ဆင်းသက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ဈေးဝင်ပေါက်ဆီသို့ အတူတကွ လျှောက်သွားကြသည်။
၎င်းသည် လင်းထျန်းမင်၏ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် ဖခင်နှင့်အတူ အရင်က လာရောက်ဖူးသော်လည်း ဈေးကို သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘဲ ဈေးအတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။
ယခုမူ ဈေးတွင် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ ပိုမိုလေ့လာရန်မှာ သဘာဝကျပေသည်။
၎င်းတို့ လမ်းလျှောက်ရင်း လော့ယွင်ဈေး၏ မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။
ဈေးသည် လီအနည်းငယ်မျှသာ ကျယ်ဝန်းပြီး ချီယန်ဈေး၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိရာ လုံးဝနှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။
ဈေး၏ အစီအရင်ပင်လျှင် ကွာခြားမှု ကြီးမားလှသည်။ လင်းရှင်းကျီ၏ ပြောပြချက်အရ ၎င်းသည် ဒုတိယအဆင့် အစီအရင် ဖြစ်သည်။
လူသွားလူလာ ကွာခြားမှုလည်း သိသာလှသည်။ ချီယန်ဈေးသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က ကျင့်ကြံသူများ တန်းစီရှည်ကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော်လည်း ဤ လော့ယွင်ဈေးတွင်မူ နှစ်ဦး သုံးဦးစီ တန်းစီရန်မလိုဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
မကြာမီပင် သူတို့သည် ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
လင်းရှင်းကျီသည် ရွှေရောင်တိုကင်နှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ တစ်ခုစီတွင် "လင်း" ဟူသော စာလုံး ရေးထိုးထားပြီး လော့ယွင်ဈေးအတွက် ဝင်ခွင့်လက်မှတ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။
လော့ယွင်၏ မိသားစုကြီးငါးစုစီတွင် ဤတိုကင်မျိုး အခုနှစ်ဆယ်စီ ရှိပြီး လိုအပ်ပါက မြို့ဝင်ကြေးကို ကျော်လွှားရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။
လုံခြုံရေးများက တိုကင်များကို စစ်ဆေးအတည်ပြုပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုခဲ့ပြီး အမျိုးသားနှစ်ဦးလုံး ဈေးအတွင်းသို့ ချီတက်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
အတွင်းပိုင်းတွင် ဈေးကို ဧရိယာလေးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားပြီး အလယ်တွင် လေလံပွဲရုံတစ်ခုရှိသည်။
ခြုံငုံသော အစီအစဉ်သည် ချီယန်ဈေးနှင့် သိပ်မကွာခြားဘဲ အရွယ်အစား ပိုမိုသေးငယ်ပြီး အဆောက်အအုံနည်းပါးကာ အနှစ်သာရအားဖြင့် ချီယန်ဈေး၏ ပုံတူသေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
လမ်းများတစ်လျှောက် လျှောက်လာကြရာ မကြာမီပင် တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်ရှိ ခြံဝင်းတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
လင်းရှင်းကျီသည် ခြံဝင်းအတွက် တားမြစ်အမိန့်တိုကင်ကို ထုတ်ယူ၍ တားမြစ်ထားခြင်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူတို့ ဝင်သွားကြသည်။
ထိုနေရာသည် ထိုအချိန်က မိသားစု၏ စုစည်းရာနေရာဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ဆိုင်များတွင် အလုပ်များနေကြသဖြင့် ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။
သူတို့တစ်ဦးစီသည် အခန်းတစ်ခန်းစီကို ရွေးချယ်ကာ ဝင်ရောက်၍ အနားယူကြသည်။