လင်းထျန်းချင်အား လမ်းညွှန်ခြင်း
Vol. 6 Ch. 79
ဝါးစိမ်းတောင်ထိပ်ရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌။
လင်းရှီခန်းနှင့် လင်းရှီကုန်းတို့သည် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်လျက် စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးနေကြသည်။
လင်းရှီခန်းသည် ကျောက်စိမ်းပြွန် အချို့ကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှင်းရုံအား ပေးအပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့တွင် လင်းမိသားစု ဘိုးဘွားများ၏ အဆင့်တက်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများ တစ်ဒါဇင်ကျော် ပါဝင်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် သူကိုယ်တိုင် အဆင့်တက်ခဲ့စဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများနှင့် ခံစားချက်များကိုလည်း တစ်ကိုယ်တော် ပြောပြခဲ့သည်။
လင်းရှင်းရုံသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ဘေးတွင်ရပ်လျက် သေချာနားထောင်ကာ စကားလုံးတိုင်းကို မှတ်သားနေခဲ့သည်။
အမှန်စင်စစ် ကျောက်စိမ်းပြွန်များတွင် ပါဝင်သောအရာများသည် ကိုယ်တိုင်ပြောပြသည့်အရာများကဲ့သို့ နားလည်ရန် လွယ်ကူခြင်းမရှိပေ။
နာရီဝက်တိတိ ကြာမြင့်ပြီးနောက် လင်းရှီခန်းသည် သူ၏ အတွေ့အကြုံအားလုံးကို ပြောပြပြီးစီးခဲ့သည်။
လင်းရှီကုန်းသည် စေတနာပါပါ ဆုံးမစကားအချို့ ပြောကြားပြီးမှ လင်းရှင်းရုံအား ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်သည်။
လင်းရှင်းရုံ လျှို့ဝှက်ခန်းမသို့ လျှောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းရှီကုန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျံ့လွင့်နေဟန်ရှိပြီး သူ၏အမူအရာမှာ စိုးရိမ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ရောထွေးနေသည်။
အဆင့်တက်ရန်အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု မစတင်မီကပင် လင်းရှီကုန်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။
လင်းရှီကုန်း၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်းရှီခန်းသည် မတတ်နိုင်သော်လည်း အကြံဉာဏ်သာ ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
“နဝမမြောက်ညီ၊ ရှင်းရုံက အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ချက်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူက ငယ်သေးတယ်။ မျှော်လင့်ချက်ရှိပါသေးတယ်။ သူ အဆင့်တက်သည်ဖြစ်စေ၊ မတက်သည်ဖြစ်စေ သူ့အသက်အန္တရာယ် မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် သိပ်မစိုးရိမ်ပါနဲ့”
“အာ…”
လင်းရှီခန်း၏ နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကို ကြားသောအခါ လင်းရှီကုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ် အဆင့်တက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အခြားသူတစ်ဦးက ကူညီ၍မရနိုင်သောအရာဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးရပေသည်။
လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပြီး ကျန်တာကို ကံကြမ္မာပေါ် ချန်ထားရမည်။
ကျင့်ကြံခြင်းကိုယ်တိုင်က ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အောင်မြင်ပါက တောက်ပသော အနာဂတ်ရနိုင်ပြီး ကျရှုံးပါက အခွင့်အရေးအားလုံး ဆုံးရှုံးရသည်။
သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် လင်းရှီကုန်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ကာ ပြောသည်။
“တတိယအစ်ကို၊ အဆင့်တက်ဖို့ အနည်းဆုံး တစ်လကြာလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ဒီမှာ စောင့်ကြည့်နေရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်။ အစ်ကို့အလုပ်ကို သွားလုပ်ပါ”
လင်းရှီကုန်း စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီခန်းသည် ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ နှစ်သိမ့်စကားအချို့ ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။
လျှို့ဝှက်ခန်းမထဲတွင် လင်းရှင်းရုံသည် ကျောက်စိမ်းပြွန်များကို ထုတ်ယူကာ အာရုံစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။
မကြာမီပင် သူသည် ပြွန်များအတွင်းမှ အကြောင်းအရာများထဲတွင် လုံးဝနစ်မြုပ်သွားသည်။
တောင်ဘက်ရှိ ဆေးဖော်စပ်ခန်းမပြင်ပတွင် လင်းထျန်းမင်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
နားဝင်ချိုသော အသံတစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဆဌမညီလေး ခဏစောင့်ပါဦး”
လင်းထျန်းမင် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းထျန်းချင်သည် သူ့ဆီသို့ အလျင်အမြန် လာနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းချင်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ လင်းထျန်းဟုန်၏ ပြောပြချက်အရ သူမသည် ပထမအဆင့် အလယ်လတ်တန်းစား ဆေးဖော်စပ်သူလည်း အောင်မြင်စွာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“တတိယညီမ၊ မတွေ့တာကြာပြီနော်။ ပိုပြီးလှလာတယ်”
လင်းထျန်းမင်သည် လင်းထျန်းချင်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောရင်း စနောက်လိုက်သည်။
သို့သော် လင်းထျန်းချင်က လက်မခံဘဲ သူမမျက်နှာတွင် ညိုညင်သော အမူအရာဖြင့် လင်းထျန်းမင်ကို ဆက်တိုက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်။
“ဟွန့်၊ နင်က တကယ်ကို လူရှုပ်ပဲ။ ငါတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ခါတလေမှ တွေ့ရတာ”
“ဒီအချိန်အတွင်း နင်တို့တွေ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လုပ်ခဲ့ကြတယ်၊ အကြီးအကဲဝူနဲ့အတူ စွန့်စားခန်းတွေ သွားခဲ့ကြတယ်၊ ငါ့ကိုတောင် မပါဝင်စေခဲ့ဘူး”
“ဟွန့်…”
“ငါတို့က ယောက်ျားတွေ၊ တိုက်ခိုက်တာကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။ နင်ကတော့ ငါတို့မိသားစုရဲ့ ရွှေရောင်ပန်းလေးလိုပဲ၊ တတိယညီမရဲ့”
လင်းထျန်းချင်သည် ချော့မော့မှုကြောင့် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
လင်းထျန်းမင်က ခါးခါးသီးသီး ပြုံးနေခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူတူ ကြီးပြင်းလာသူဖြစ်၍ လင်းထျန်းချင်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို လျင်မြန်စွာ ချီးကျူးလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် သူမ စိတ်ပြေသွားသည်။
လင်းထျန်းချင်သည် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး လင်းထျန်းမင်၏ သနားခံမှုများကို ကြားသောအခါ သူမ၏ ဒေါသလည်း နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။
လင်းထျန်းချင်ကို စိတ်ပြေစေပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က ခေါင်းစဉ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်သည်။
“တတိယညီမ၊ ဘယ်သူ့ကို လာတွေ့တာလဲ ဒါမှမဟုတ် ဆေးလုံးတွေ လာဖော်စပ်တာလား”
“ဆေးဖော်စပ်တာ။ လင်းရှန်ဆေးလုံးတွေကိုတော့ ကောင်းကောင်းဖော်စပ်နိုင်ပေမယ့် တခြားသုံးစွဲနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတွေရဲ့ အောင်မြင်မှုနှုန်းက မမြင့်ဘူး။ ကျင့်ကြံဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်လာခဲ့တယ်”
လင်းထျန်းချင်က ပြုံးလျက် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြသည်။
“ကျွန်မလည်း ဆေးလုံးအများကြီး ဖော်စပ်ဖို့ လိုနေတာ၊ ဒါက ကျွန်မတို့ အသိပညာတွေ ဖလှယ်ဖို့ ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ”
လင်းထျန်းမင်က အသိပညာ ဖလှယ်ဖို့ အခွင့်အရေးကို တက်တက်ကြွကြွ အကြံပြုခဲ့သည်။ အဓိကအားဖြင့်တော့ လင်းထျန်းချင်ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ခြင်းပင်။
သူ၏ ပထမအဆင့် အထက်တန်းစား ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာမှာ အံ့မခန်း အောင်မြင်မှုနှုန်းတို့ကြောင့် သူမကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့ခြင်းပင်။