အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း နောက်တစ်ဦး ထပ်တိုးခြင်း

လင်းထျန်းချင်ကို ပို့ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

မိသားစုက သူ့အား စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အသုတ်ရာပေါင်းများစွာ ပေးအပ်ထားသည်။ အများစုမှာ လင်းရှန်ဆေးလုံးနှင့် ဟွေယွမ်ဆေးလုံးများအတွက် ဖြစ်သော်လည်း ခိုင်မာသော အနှစ်သာရဆေးလုံးနှင့် ကုသရန်အတွက် ဟွားဒူးဆေးလုံး ပစ္စည်းများ အချိုးအစားနည်းပါးစွာ ပါဝင်သည်။

ဖျာပေါ်တွင်ထိုင်၍ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ညှိယူစပြုသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမပြုမီ သူ၏အခြေအနေကို အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ညှိယူခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဤဆေးလုံးများ ပြုလုပ်ခြင်းသည် သူ့အတွက် တကယ့်စိန်ခေါ်မှု မဟုတ်သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို လေးလေးစားစား ဆက်ဆံခြင်းသည် အမြဲတမ်း မှန်ကန်သောအရာဖြစ်သည်။

နေ့တစ်ဝက်ကျော်ခန့် လုံ့လဝီရိယရှိရှိ ကျင့်ကြံပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်၏ အခြေအနေသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများအားလုံးကို သပ်ရပ်စွာ စုစည်းလိုက်သည်။

လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကို ထုတ်ယူကာ မြေကမ္ဘာမီး၏ အပူချိန်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဥပဒေအမိန့်အချို့ကို ချမှတ်ပြီး လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုများအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ပထမအဆင့် အလယ်တန်းစား ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခြင်းသည် လင်းထျန်းမင်အတွက် လွယ်ကူသော အလုပ်ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်စွာ ကျင့်ကြံထားသော သူသည် ကျင့်ကြံရင်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ရာ တစ်လခွဲကျော် အချိန်အတွင်း မည်သည့်အားထုတ်မှုမှ သိပ်မကုန်ကျဘဲ လင်းရှန်ဆေးလုံးပစ္စည်း အသုတ် ခုနစ်ဆယ်ကျော်အားလုံးကို ဖော်စပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

တစ်နေ့လျှင် လင်းရှန်ဆေးလုံး အသုတ်အနည်းငယ်သာ ဖော်စပ်နိုင်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ကုန်ခန်းစေခဲ့သည့် အတိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် နတ်အာရုံမှာ ယခုအခါ များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါက ခုနစ်ရက် သို့မဟုတ် ရှစ်ရက်အတွင်း အားလုံးပြီးစီးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

လင်းထျန်းဟုန် သို့မဟုတ် လင်းထျန်းချင်သာ ဖော်စပ်မည်ဆိုပါက ဆေးလုံးများ ဖြစ်ပေါ်အောင်မြင်သည့်နှုန်းကို ထည့်မတွက်ဘဲပင် ပြီးစီးရန် တစ်နှစ်၏ တစ်ဝက်ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။

ဤဆေးဖော်စပ်မှုနှုန်းနှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် အလွန်ကျေနပ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းပုလင်း ရာပေါင်းများစွာကို သပ်ရပ်စွာ စီထားပြီး တစ်ခုစီတွင် ဆေးလုံးသုံးလုံးစီ ပါဝင်သည်။

လင်းရှန်ဆေးလုံးပစ္စည်း အသုတ် ခုနစ်ဆယ်ကျော်ရှိရာ မျက်စိငါးရောင်၏ အကူအညီဖြင့် သူဖော်စပ်ခဲ့သော လင်းရှန်ဆေးလုံးများအားလုံးသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အရည်အသွေးရှိပြီး စုစုပေါင်း လင်းရှန်ဆေးလုံးလေးရာ ခုနစ်ဆယ်နှစ်လုံး ရှိသည်။

ဤမျှများပြားသော လင်းရှန်ဆေးလုံးများကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းမင် အလွန်နှစ်သက်နေသည်။

ဂုဏ်ပြုခန်းမ၏ စည်းမျဉ်းများအရ ဤမျှများပြားသော လင်းရှန်ဆေးလုံးပစ္စည်းများထဲမှ ဆေးလုံးတစ်ရာ့ငါးဆယ်ကိုသာ တင်ပြရန် လိုအပ်ပြီး ကျန်ရှိသည်များမှာ ဆေးဖော်စပ်သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးလုံးသုံးရာကျော်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ၎င်းတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင်နီးပါး တန်ဖိုးရှိသည်။

တကယ်တော့ ဆေးဖော်စပ်သူများသည် ငွေကြေးဓန အမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ကြသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် ဈေးတွင် အခြားသူများအတွက် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပေးပါက တစ်လအတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများအပြား ရရှိနိုင်မည်ဟု တွေးမိခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ငါးရောင်မျက်လုံး၏ အကူအညီဖြင့် လင်းထျန်းမင်၏ လင်းရှန်ဆေးလုံး ဖော်စပ်မှုအောင်မြင်နှုန်းသည် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ပထမအဆင့် အထက်တန်းစား ဆေးဖော်စပ်သူထက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုမြင့်မားပြီး ဆေးလုံးအရေအတွက် ပိုမိုများပြားကာ ပိုမိုလျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

လင်းရှီကုန်းကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ဆေးဖော်စပ်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် တစ်သုတ်လျှင် ဆေးလုံးခြောက်လုံးခန့်သာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ အသုတ်ခုနစ်ဆယ်ကျော်ကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် သူ နှစ်လခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ နှစ်လတာ ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် ဆေးလုံးတစ်ရာနီးပါးသာ ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ရာ သို့မဟုတ် ကိုးရာ တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးကို မွေးထုတ်ရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များစွာ လိုအပ်သည်။

တွက်ချက်ကြည့်ပါက ဆုလာဘ်သည် များပြားသော်လည်း လက်မခံနိုင်စရာ မဟုတ်ပေ။ ဆေးဖော်စပ်သူတိုင်း လင်းထျန်းမင်ကဲ့သို့ ထူးကဲသောသူများ မဟုတ်ကြပေ။

လင်းရှန်ဆေးလုံးများအားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် သူသည် အခြားအမျိုးအစား ဆေးလုံးများကို စတင်ဖော်စပ်တော့သည်။

နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများအားလုံး ဖော်စပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ တစ်လတာ အလုပ်များခြင်းမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်များကို စတင်မှတ်သားသည်။

လင်းရှန်ဆေးလုံး လေးရာ ခုနစ်ဆယ်နှစ်လုံး

ဟွေယွမ်ဆေးလုံး တစ်ရာ ဆယ်လုံး

ခိုင်မာသော အနှစ်သာရဆေးလုံး ရှစ်ဆယ့်ခြောက်လုံး

ဟွားဒူးဆေးလုံး ခြောက်ဆယ့်တစ်လုံး

သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ရှစ်ဆယ့်လေးလုံး

လင်းထျန်းမင်သည် တင်ပြရမည့် ဆေးလုံးများကို ခွဲထုတ်၍ အဆင့်နိမ့် သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ပိုင်ဆိုင်သည့် ဆေးလုံးများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် စုဆောင်းလိုက်သည်။

အချိန်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူ အားသည့်အခါ ကျေးဇူးပြုခန်းမတွင် ဆေးလုံးများကို တင်ပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်တွင် လင်းရှန်ဆေးလုံးများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ကုန်သွားမည်မဟုတ်သောကြောင့် အခြားအရင်းအမြစ်များ သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။

သူ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စတင်ခဲ့သည်မှာ တစ်လကျော်သာ ရှိသေးပြီး သူ၏ဖခင်လည်း တစ်လကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုဆိုလျှင် ရလဒ်တစ်ခု ရရှိသင့်ပြီပင်။

အချိန်အားနေသဖြင့် သူသည် အခြေအနေကို သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခန်းမ အရှုပ်အထွေးများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာကာ ဝါးစိမ်းတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် လင်းထျန်းမင်သည် လင်းရှင်းရုံ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည့် ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လင်းရှီကုန်းသည် ခြေတစ်လှမ်းမျှမခွာဘဲ ရက်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော်ကြာ ထိုနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

လင်းရှင်းရုံ လျှို့ဝှက်ခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ သုံးဆယ့်ငါးရက် ရှိပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှကြာမြင့်စွာ အပြင်မထွက်သေးခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ လင်းရှင်းရုံသည် အလွန်သတိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့်တက်ခြင်းဆိုင်ရာ နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို သဘောပေါက်ရန် တစ်လခွဲခန့် အချိန်ယူခဲ့ပြီး၊ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ် အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ညှိယူပြီးမှသာ အသေးစားအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ဆေးလုံးကို သောက်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် တစ်လခွဲသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းများကို မသိသော လင်းရှီကုန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ သက်ပြင်းကြီးများ ချနေသည်ကို လင်းထျန်းမင်က အဆင့်တက်ခြင်း မအောင်မြင်သေးကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

သို့သော် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်ခွာခြင်းမရှိသရွေ့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။

အဘိုးဖြစ်သူထံ ချဉ်းကပ်သွားသော လင်းထျန်းမင်သည် စကားမပြောဘဲ သူ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းမအတွင်းတွင် လင်းရှင်းရုံ၏ မျက်နှာသည် နီမြန်းနေပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရင်း သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ချီပင်လယ် အဖြစ် စုစည်းရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေသည်။ ၎င်းသည် အရေးအကြီးဆုံး အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အသေးစားအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ဆေးလုံး၏ ကျန်ရှိနေသော ပြင်းထန်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သိပ်မကျန်တော့သဖြင့် လင်းရှင်းရုံသည် ဖော်စပ်ခြင်းအရှိန်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် လင်းရှင်းရုံသည် သူ၏ဒန်တျန်အတွင်း ချီပင်လယ်ကို စုစည်းခဲ့ပြီး အရေးအကြီးဆုံး အချိန်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသည် သတ်မှတ်ထားသော အရေးကြီးသည့်အချက်သို့ ရောက်ရှိပါက အဆင့်တက်ခြင်းအောင်မြင်မည် ဖြစ်သည်။

လင်းရှင်းရုံသည် အသေးစားအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းကို ဖော်စပ်နေပြီး ၎င်းကို သူ၏မူလစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစည်းနေသည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖိသိပ်ပြီးနောက် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအားလုံးကို သိပ်သည်းသော စိတ်ဝိညာဉ်အရည်အဖြစ် နောက်ဆုံးတွင် စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဓာတ်ငွေ့မှ ပျစ်ချွဲသော စိတ်ဝိညာဉ်အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်စက်ချင်းစီတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။

သူ အရေးကြီးသည့်အချက်ကို ဖြတ်ကျော်တော့မည့်အချိန်တွင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ သက်စောင့်ဓာတ်သည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တားဆီး၍မရနိုင်ဘဲ မကြာမီတွင် ချင်းကျူတောင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

အသေးစားအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီး ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်တိတိ ဖော်စပ်ပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် လင်းရှင်းရုံသည် လျင်မြန်စွာ စိတ်တည်ငြိမ်လာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာအောင် စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းမပြင်ပရှိ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရင်းနှီးသော အရောင်အဝါတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်။

“အဖေပဲ၊ အဖေ အဆင့်တက်သွားပြီ”

လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ပြီး မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

လင်းရှီကုန်းလည်း အလားတူ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ရက်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော်ကြာ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့မည်။

လင်းရှင်းရုံသည် ငယ်ရွယ်တုန်းပင်ဖြစ်ပြီး အသေးစားအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ဆေးလုံး၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေးမှာ သူ့ကိုယ်တိုင်ထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ အဆင့်တက်ခြင်းသည် သေချာပေါက်ဖြစ်မည်ဟု မပြောဝံ့ကြပေ။ အန္တရာယ်များရှိပြီး ရလဒ်မှာ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

အဆင့်တက်ခြင်း မအောင်မြင်လျှင် အသက်အန္တရာယ် မရှိသော်လည်း ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သက်တမ်းကုန်ဆုံးမှုကြောင့် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ဆံပင်မဲသူက ဆံပင်ဖြူသူကို ပို့ဆောင်ရခြင်းသည် ရင်နာစရာ အတွေ့အကြုံဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့သော အရာများသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်သော်လည်း မည်သူမျှ ထိုသို့သော နာကျင်ဖွယ် ခွဲခွာခြင်းကို ဖြတ်သန်းလိုကြမည်မဟုတ်ပေ။

ဆယ့်ငါးမိနစ်အကြာတွင် လင်းရှီကုန်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး လင်းထျန်းမင်အား ညွှန်ကြားချက်များ ပေးစပြုသည်။

“ကောင်းပြီ၊ မင်းအဖေ အဆင့်တက်တာ မကြာသေးဘူး၊ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက မတည်ငြိမ်သေးဘူး။ သူ ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်။ မင်း အမေဆီသွားပြီး သတင်းကောင်း ပြောပြလိုက်၊ ငါကတော့ မင်းရဲ့တတိယဦးလေးနဲ့ တခြားသူတွေကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့၊ မြေးတော် အခု သွားပါ့မယ်”

လင်းထျန်းမင်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သဘောတူခဲ့ပြီး အဘိုးဖြစ်သူအား ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ကြည်လင်နေခဲ့သည်။

သူသည် အဘိုးဖြစ်သူနောက်ကို လိုက်ပါကြီးပြင်းလာခဲ့ရပြီး ဖခင်နှင့် တွေ့ဆုံမှု နည်းပါးကာ အခြေခံဆက်သွယ်မှုပင် မရှိသလောက်ဖြစ်သော်လည်း ဆွေမျိုးပေါက်ဖော် သံယောဇဉ်မှာ ထူထဲသဖြင့် သူ တကယ်ပင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်အကြာတွင် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ မိခင်နှင့် ညီမတို့သည် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်လျက် မျက်နှာများ တင်းမာနေပြီး တစ်ချိန်လုံး စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြသည်။

တစ်လကျော်ကြာအောင် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ထိုနှစ်ဦး ကျင့်ကြံခြင်းမပြုဘဲ လင်းရှင်းရုံ၏ သတင်းကို စောင့်ဆိုင်းရင်း နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းမင် ဝင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူ၏ညီမက လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကို၊ အဖေ ဘယ်လိုလဲ”

“ဒီနေ့ အဖေ အဆင့်တက်တာ အောင်မြင်သွားပြီ”

လင်းထျန်းမင်၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားသောအခါ မိခင်နှင့် သမီး နှစ်ဦးလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး သူ၏ညီမက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်နေတော့သည်။