← Chapters

အသင်္ချေသော နတ်ဆိုးများ ဝတ်ပြုခြင်းခရီး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ သန္ဓေသား!

Vol. 14 Ch. 184

အသင်္ချေသော နတ်ဆိုးများ ဝတ်ပြုခြင်းခရီး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ သန္ဓေသား!

Vol. 14 Ch. 184

“ကဲ၊ ဆေးဝါးတွေ ထပ်ပေါင်းခံရဦးမယ်။ တစ်ပတ်ကြာပြီး ပြင်ပက ကောလဟာလတွေ တိတ်သွားပြီဆိုရင် ကျင်းချုံးရွှယ်ကို သွားရှာမယ်။”

စုရှင်း သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်ပြီးနောက် ဆေးဝါးပေါင်းခံရာတွင် အာရုံစိုက်နေတော့သည်။

အချိန်သည် မြင်းပြေးသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်ပတ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ယနေ့သည် စုရှင်းနှင့် ကျင်းချူံရွှယ်တို့ ကုန်သွယ်ဖို့ တွေ့ဆုံရန် သဘောတူထားသည့်နေ့ ဖြစ်သည်။

ဖုံးကွယ်ဆေး တစ်လုံး သောက်ပြီးနောက် စုရှင်းသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ပြုပြင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေမှ ထွက်ခွာပြီး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ဈေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ့ကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိကြောင်း နတ်မျက်စိဖြင့် အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် သာမန် ကောလိပ် ကျောင်းသားတစ်ဦး အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အဆင့်နိမ့်ပစ္စည်းများနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာ အချို့ကို ဝယ်ယူပြီး ကျောင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် စုရှင်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားလာကာ ကျောင်းထမင်းစားခန်းတွင် ဝက်သားပေါင်း တစ်ပန်းကန်ပင် သုံးဆောင်ခဲ့သေးသည်။

အရာအားလုံး အဆင်ပြေကြောင်း သေချာပြီဆိုမှ စုရှင်းသည် ကျင်းချုံးရွှယ်ထံ စာတိုတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူရင်းနှီးပြီးသား ဗီလာဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

စုရှင်းက သတိကြီးလွန်းခြင်း မဟုတ် သတိထားခြင်းသည် ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ဆိုစေ နဂါးနက် အဖွဲ့၏ နောက်တွင် ဆင်းသက်ဂိုဏ်း ရှိနေသည့်အတွက် သတိလွန်တယ်ရယ်လို့ မရှိပါ။

သူ့အား တကယ်ပင် နောက်ယောင်ခံနေသည်ဆိုလျှင် စုရှင်း၏ လက်ရှိ ခွန်အားအရ သိပ်ပြီး ကြောက်စရာ မလိုသော်လည်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဗီလာစီ ရောက်သွားပြီး ကျင်းချုံးရွှယ်ကိုပါ ပါဝင်ပတ်သတ်စေမိလျှင်တော့ သူ သေချာပေါက် နောင်တရမိမည် ဖြစ်သည်။

ရင်းနှီးပြီးသား ဗီလာခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

တစ်လခွဲကြာ မတွေ့ရပြီး‌နောက် ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ လှပနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှေးဟောင်း ဟန်ဖူကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တောက်ပနေသည်။

“အစ်မ ရွှယ်၊ ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နန်းဆန်ဆန် ဝတ်ထားတာလဲ။”

စုရှင်းက သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကျင်းချုံးရွှယ်ကို စနောက်လိုက်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်က မျက်လုံး လှန်ကြည့်ရင်း ရှင်းပြသည်–

“ဒီနေ့က ကျွန်မတို့ ကျင်း ကုန်သည် အသင်းရဲ့ ဘိုးဘွား ပူဇော်ပွဲနေ့‌လေ။ မနက်ကမှ ပူဇော်ပွဲပြီးလို့ အဝတ်အစားလဲဖို့ အချိန်မရသေးတာ။”

သူမ စကား ကြားသည့်အခါ စုရှင်းက အနည်းငယ် နားမလည်စွာ ပြောသည်–

“ခင်ဗျားမိသားစုက ကျင်းလင်မြို့က မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဘိုးဘွားတွေကို ကန်တော့ဖို့ ကျိုတိုကို လာရတာလဲ။”

ကျင်းချုံးရွှယ်က ပြောစရာ စကား ပျောက်သွားပြီး– “ဘယ်သူက ရှင့်ကို ကျွန်မမိသားစုက ကျင်းလင်ကလို့ ပြောတာလဲ။ ကျွန်မရဲ့ ဘိုးဘွားအိမ်က ကျိုတိုမှာပါ။ ကျွန်မအဖေ လက်ထပ်မှ ကျင်း ကုန်သည်အသင်းကို ကျင်းလင်ကို ပြောင်းပြီး တောင်ပိုင်းမှာ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့တာ။”

စုရှင်းသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်က ရယ်မောကာ ပြောဆိုသည်– “ဟေး၊ သူဌေးကြီး၊ ဒီရက်ပိုင်း ဘယ်တွေ လျှောက်သွားနေတာလဲ။”

ထိုအခါ စုရှင်းက ပြုံးရယ်ကာ ပြန်ဖြေသည်– “ဘယ်မှာ အချိန်ရှိရမှာလဲ။ နေ့တိုင်း ဆေးဝါးတွေ ပေါင်းခံနေရတာနဲ့ အလုပ်များနေတာ။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စုရှင်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်အတွင်း သူပေါင်းခံခဲ့သော ဆေးဝါးပေါင်း တစ်သောင်းနှစ်ထောင် (၁၂,၀၀၀) ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်က စုရှင်း၏ စကားကို မယုံကြည်သော်လည်း အသေးစိတ်ကို ထပ်မမေးဘဲ သူမ၏ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်အတွင်း ရရှိခဲ့သော ကုန်ပစ္စည်းများကို စုရှင်းထံ ပေးလိုက်သည်။

“ရော့၊ ဒီနှစ်ပတ်စာ ကုန်ပစ္စည်းတွေပဲ။ ဒီရက်ပိုင်း ရှေးဖြစ်ဟော ကုန်သွယ်ရေး အသင်းက တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာတာ၊ ရှင် ဘယ်လို ကံကြမ္မာမျိုးနဲ့ ကြုံခဲ့လဲ မသိဘူး…”

“ဒီအတိုင်းဆိုရင် နှစ်နှစ်တောင် မကြာခင်မှာ ရှေးဖြစ်ဟော ကုန်သွယ်ရေး အသင်းက ထိပ်တန်း ကုန်သွယ်ရေး အသင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”

စုရှင်းက သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ခရမ်းရောင် စွမ်းရည်ကြောင့် စီးပွားရေးမှာ ကြီးပွားအောင်မြင်ခြင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုပဲ ဆိုတာကို သူစိတ်ထဲက သိနေခဲ့သည်။

စုရှင်းက အသင်းကို မစီမံခန့်ခွဲပေမဲ့ သူဟာ တကယ့် သူဌေးကြီးဖြစ်ပြီး ကံကောင်းစေတဲ့ လာဘ်ကောင် တစ်ခုလိုပဲ ရှေးဖြစ်ဟော ကုန်သွယ်ရေး အသင်းရဲ့ ချောမွေ့တဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို သဘာဝကျကျ အာမခံ ပေးနေခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ‌ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ရှေးကျပုံရသည့် ကျောက်စိမ်းဘူး နှစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး စုရှင်းထံ ပေးလိုက်သည်။

“ဒါတွေက ရှင်မှာထားတဲ့ ဆေးဘက်ဝင် အပင်တွေပဲ၊ နှစ်တစ်ထောင် ဂျင်ဆင်း၊ လင်ဇီးမှို ၊ ပေါလီဂွန်နမ် မာတီဖလိုရမ်…”

“ဒီဆေးပင်တွေက ရှာရတာ မလွယ်ဘူး။ အမွေအနှစ်ရှိတဲ့ ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စုတွေမှာပဲ အနည်းအကျဉ်းရှိတာ။ ကျွန်မ တော်တော် ကြိုးစားခဲ့ရတယ်။”

“ဒါ့အပြင် ဒီနှစ်တစ်ထောင် ဆေးပင်တွေကို ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်တွေ မဆုံးရှုံးအောင် ကောင်းမွန်တဲ့ ရှေးဟောင်း ကျောက်စိမ်းနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဘူးတွေထဲမှာ ထည့်ထားရတယ်။”

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် စုရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဘူး အတွင်းသို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘူးထဲတွင် နှစ်တစ်ထောင်ဆေးပင် အချို့ ရှိနေပြီး သိသာထင်ရှားသော မွှေးရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“အာ၊ ဒီ နှစ်တစ်ထောင်ဆေးပင် တွေက သာမန်မြေမှာ ပေါက်တာတောင်မှ ဝိညာဉ်ဆေးနဲ့ တော်တော် နီးစပ်နေလောက်ပြီ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

စုရှင်း ခန့်မှန်းကြည့်ရာ ဤဆေးပင်များသည် အသက်ရှည်ဆေး ခုနစ်လုံး သို့မဟုတ် ရှစ်လုံးခန့် ပြုလုပ်ရန် လုံလောက်မည်ဟု ယူဆရသည်။

အသက်ရှည်ဆေးများကို ပြုလုပ်ပြီးသည်နှင့် စုရှင်း အခွင့်အရေးရပါက ဘိုင်လီ ကုန်သည်အသင်းသို့ တစ်ခေါက် သွားရောက်နိုင်သည်။

ဘိုင်လီချီ၏ “တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများ” ကို သူ ကာလကြာရှည်စွာ လိုချင် တပ်မက်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

စုရှင်းသည် ဆေးပင်များကို သိမ်းဆည်းထားပြီး ကျင်းချုံးရွှယ် နှင့် နူးညံ့ပျော်ရွှင်သော အချိန်အချို့ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျောင်းသို့ မပြန်ချင်ဘဲ ပြန်သွားခဲ့ရသည်။

ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် စုရှင်းသည် ပထမဆုံးအဖြစ် နှစ်ပတ်အတွင်း စုဆောင်းထားသော ကုန်ပစ္စည်းများကို စွမ်းအင်နှင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်။

စုစုပေါင်းဆိုလျှင် ဤနှစ်ပတ်အတွင်း ရရှိသော ကုန်ပစ္စည်းများမှ စွမ်းအင် ၃၂ သန်းနီးပါး ရရှိခဲ့သည်။

ယခင် သရုပ်ပြခြင်းမှ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းလိုက်သောအခါ သူ၏ သရုပ်ပြခြင်း စွမ်းအင် စုစုပေါင်းသည် ၄၆ သန်းကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏ သရုပ်ပြခြင်း အသစ်တစ်ခုကို စတင်ရန် စုရှင်း ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၇ ရက်နေ့တွင် စုရှင်းသည် သူ့ရဲ့ လေးဆယ့်တစ်ကြိမ်မြောက် သရုပ်ပြခြင်းကို အချိန်မီ စတင်လိုက်သည်။

“သရုပ်ပြခြင်း စတင်!”

[ဒင်! ဤ သရုပ်ပြခြင်း အတွက် စွမ်းအင်မှတ် ၄၁၀၀ ကုန်ကျမည်ဖြစ်ပြီး၊ လက်ကျန် စွမ်းအင်မှတ် ၄၆.၂၃ သန်း ရှိသည်။ ကျန်ရှိသော သရုပ်ပြခြင်း အကြိမ်ရေ ကန့်သတ်ချက် မရှိပါ။]

[သရုပ်ပြခြင်း စတင်ပါပြီ။]

[အစိမ်းရောင် စွမ်းရည် ရရှိရန် စွမ်းအင်မှတ် ၁၀၀၀၊ အပြာရောင် စွမ်းရည် ရရှိရန် စွမ်းအင်မှတ် ၁၀,၀၀၀၊ ခရမ်းရောင် စွမ်းရည် ရရှိရန် စွမ်းအင်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ကုန်ကျမည်။ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုပါသလား။]

“ခရမ်းရောင် စွမ်းရည်ကို ရွေးမယ်!”

စုရှင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

[ဂုဏ်ယူပါသည်။ ခရမ်းရောင် စွမ်းရည်: မိုက်မဲမှုထဲက ကြီးမြတ်သော ဉာဏ်ပညာကို သင်ရရှိခဲ့ပါပြီ။]

[မိုက်မဲမှုထဲက ကြီးမြတ်သော ဉာဏ်ပညာ]: ခရမ်းရောင် စွမ်းရည်၊ သင်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရိုးအပြီး တုံးအပုံ ပေါက်နိုင်သော်လည်း အရေးကြီးသည့် အချိန်အခါများတွင် သင် စုဆောင်းထားသည့် ဉာဏ်ပညာကို ထုတ်ယူနိုင်ပြီး မကြုံစဖူး ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ပါသည်။ ဒီစွမ်းရည်သည် စွမ်းဆောင်နိုင်သော စွမ်းရည် ဖြစ်ပြီး “မိုက်မဲခြင်း ”၊ “ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ခြင်း”၊ “သာမန် ” ခံစားချက်တွေကြား လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်။

မှတ်ချက်- မိုက်မဲတဲ့ အခြေအနေတွင် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးရော နားလည်နိုင်စွမ်းပါ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားနိုင်ပြီး၊ လက်ခံသူ၏ ပုံမှန်ဘဝကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။

ဤစွမ်းရည်၏ ဖော်ပြချက်ကို မြင်သောအခါ စုရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒါက နားလည်နိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်တဲ့ နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခုလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီစွမ်းရည်က နည်းနည်း တုံးအနေပုံ ပေါ်ရတာလဲ။”

ယင်းသည် စုရှင်း တွေ့ဖူးသမျှထဲ ပထမဆုံးသော စွမ်းဆောင်ခြင်း စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ့တွင် အဓိပ္ပာယ်များစွာ ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် ပြန်ဖတ်ပြီးနောက် စုရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အတွေး အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

…

All Chapters