အနှစ်သာရဝိညာဉ်အား လောင်ကျွမ်းခြင်း
Vol. 13 Ch. 183
မော့ဟန်ကျန်းနဲ့ တခြားလူတွေက ချီမင်က နတ်က္ခတာရာအလွှာရဲ့စစ်မြေပြင်ထဲကို ပြေးဝင်သွားတာကို တွေ့လိုက်တော့ ကြောင်သွားကြတယ်။ ရှင်းရှင်း လင်းလင်းပြောရရင် သူတို့က ချီမင်က မဟာအကြီးအကဲတွေရဲ့တိုက်ပွဲမှာ ဝင်စွက်ဖက်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားကြဘူး။
“ကိုယ်ပိုင်တပည့်ချီ…”
“မင်း သတိထားရမယ်!”
“မဟာအကြီးအကဲတွေအားလုံးက အတိဒုက္ခကျော်လွှားခြင်းအဆင့်က စွမ်းအားကြီးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။”
“အသက်မဲ့မိခင်ကလည်း အဆင့်တူ တစ်ယောက်ပဲ။”
သူတို့က အော်လိုက်ကြတယ်။
ရှပ်!
ချီမင်က မတုံ့ပြန်ဘူး။ သူက ရွှေရောင်အလင်းစီးခြင်းကို သုံးလိုက်ပြီး ရွှေရောင်အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုလို နတ်က္ခတာရာအလွှာထဲကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတယ်။
နတ်က္ခတာရာအလွှာရဲ့စစ်မြေပြင်မှာ။ “အားးး!!!”
အသက်မဲ့မိခင်က သနားစရာကောင်းတဲ့အသံနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ သူမက မဟာအကြီးအကဲလေးယောက်ဆီက ဝိုင်းတိုက်ခိုက်တာခံနေရတယ်။ သူမက အခုထိခံနိုင်ရည်ရှိနေတာက အရမ်းကို ကောင်းနေပြီ။ အဲ့တာက သူမရဲ့ခွန်အားကို သိဖို့ လုံလောက်တယ်။
သူမက သူ့ရဲ့အဆုံးစွန်အခြေအနေကို ရောက်နေပြီ။
ဘုန်း!
ကျယ်လောင်တဲ့အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။
တာအိုဆရာ သိုင်းပညာသူတော်စင်က သူ့ရဲ့သိုင်းလမ်းစဉ်အံ့ဖွယ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး သူ့လက်သီးတွေက ထိုးလိုက်တယ်။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့စွမ်းအားအကူအညီနဲ့ သူက အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးနည်းစနစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။
ဝေါင်း!
ချက်ချင်းပဲ အဇူရာနဂါးအသက်ရှုသံက တိုးဝင်လာပြီး အသက်မဲ့မျှော်စင်ကို လွင့်စင်သွားစေတယ်။ ဘိုးဘေး ဝေ့ဟီက ရောက်လာပြီး အသက်မဲ့နတ်ဆိုးကြာပန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။
နောက်ဆုံးမှာ။
“သေစမ်း!”
ဘုန်း!
တာအိုဆရာ ဝူချန်က ဝူချန်ခေါင်းလောင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်တယ်။ အဲ့တာမှာ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ကာ အရမ်းကို စွမ်းအားကြီးတဲ့အရှိန်အဝါနဲ့ အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။
ရှပ်!
အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ အနှစ်သာရဝိညာဉ်က ပြင်းထန်အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ထွက်ပြေးသွားတယ်။ အဲ့တာက ဆယ့်နှစ်လွှာ အသက်မဲ့နတ်ဆိုးကြာပန်းကို ဝန်းရံပြီး အဝေးကို ထွက်ပြေးသွားတယ်။
“အိုး မဟုတ်ဘူး”
တာအိုဆရာ သိုင်းပညာသူတော်စင်က အော်လိုက်တယ် “ဒါက အနှစ်သာရခွံချွတ်ခြင်းနည်းစနစ်ပဲ။ အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပျက်စီးသွားပြီးရင် သူ့ရဲ့အနှစ်သာရဝိညာဉ်က ထွက်ပြေးနိုင်တယ်။”
“သူ့ကို တားလိုက်။” တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးက အော်လိုက်တယ်။
“ငါတို့ သူ့ရဲ့အနှစ်သာရဝိညာဉ်ကို ထွက်ပြေးခွင့်မပေးနိုင်ဘူး။”
“အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ…”
ဘိုးဘေး ဝေ့ဟီရဲ့လေသံက နည်းနည်းစိုးရိမ်နေတယ်။
တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်…
ဒီအချိန်မှာ ချီမင် ရောက်လာတယ်။
သူက အချိန်ကိုက် အသက်မဲ့မိခင် ထွက်ပြေးချင်တဲ့လမ်းကြောင်းကို တွက်ချက်ထားတယ်။ သူက ရှေ့မှာ ပိတ်ဆို့ပြီး သူဆီ ရောက်လာဖို့ စောင့်နေတယ်။
“ချီမင်!!!” တာအိုဆရာ သိုင်းပညာသူတော်စင်ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့ဩတဲ့အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။
“မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…” တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးကလည်း ကြောင်သွားတယ်။
“ချီမင်!” ဘိုးဘေး ဝေ့ဟီက အော်လိုက်တယ် “မြန်မြန်! အဲ့တာက အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ အနှစ်သာရဝိညာဉ်ပဲ! မြန်မြန်! သူ့ကို တားလိုက်! ငါတို့ သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့်မပေးနိုင်ဘူး!”
“သူ့ကို တားလိုက်!” တာအိုဆရာ ဝူချန်ကလည်း အော်လိုက်တယ်။
“နင်…” အသက်မဲ့မိခင်ကလည်း နည်းနည်းကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတယ်။ သူမက ဒီအခြေအနေကို လုံးဝမမျှော်လင့်ထားဘူး။ သူမ ထွက်ပြေးတဲ့လမ်းကြောင်းက ချီမင်ရဲ့လက်ထဲကို ပြေးဝင်သွားတာနဲ့တူတယ်။
“အသက်မဲ့မိခင်”
ချီမင်ရဲ့အကြည့်က အေးစက်နေတယ်။ သူက သူ့ရဲ့အနှစ်သာရဝိညာဉ်ဓမ္မစွမ်းအားကို လည်ပတ်စေပြီး သူ့ရဲ့အံ့ဖွယ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။ သူက သူ့ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ အနှစ်သာရဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ်။ စစ်မှန်သမာဓိမီးလျှံက ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာတယ်။
“မဟုတ်ဘူး!!!”
အသက်မဲ့မိခင်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ သူမက သူမရဲ့ကျန်ရှိနေတဲ့ အနှစ်သာရဝိညာဉ်ရဲ့စွမ်းအားကို စုစည်းပြီး နတ်ဆိုးကြာပန်းရဲ့အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပေမယ့် သူမက သမာဓိမီးလျှံရဲ့လောင်ကျွမ်းမှုကို မခံနိုင်ဘူး။
“အားးး!!!”
သနားစရာကောင်းတဲ့အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။
ချီမင်က ဆယ့်နှစ်လွှာ အသက်မဲ့နတ်ဆိုးကြာပန်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ်။ စစ်မှန်သမာဓိမီးလျှံက တောက်လောင်နေပြီး အသက်မဲ့နတ်ဆိုးကြာပန်းက လောင်ကျွမ်းသွားတာနဲ့ အတွင်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ အနှစ်သာရဝိညာဉ်က ပေါ်လာတယ်။
သူ့ရဲ့အနှစ်သာရဝိညာဉ်က လက်ဖဝါးတစ်ဖက်စာပဲရှိပြီး လုံးဝကို ပိန်းပိတ်အောင်နက်မှောင်နေကာ အကြိမ်များစွာ ကျုံ့သွားတယ်။
“ချီမင်!” အသက်မဲ့မိခင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ် “နတ်ဆိုးသခင်က နင့်ကို သေချာပေါက် အလွတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး! သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး!”
“ခင်ဗျား အဲ့တာအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။”
ချီမင်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်တယ် “ငြိမ်းချမ်းစွာ သွားတော့။”
ချီမင်ရဲ့ဓမ္မစွမ်းအားက မြင့်တက်လာပြီး စစ်မှန်သမာဓိမီးလျှံက ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာတယ်။ သနားစရာကောင်းတဲ့ အော်သံကြားထဲမှာ ချီမင်ရဲ့အမူအရာက တည်ငြိမ်နေတယ်။ သူမရဲ့အနှစ်သာရဝိညာဉ်က စစ်မှန်သမာဓိမီးလျှံကြောင့် ဘာမှမကျန်အောင် လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရတယ်။
ဒီလိုနဲ့ အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပျက်စီးတယ်၊ သူ့ရဲ့အနှစ်သာရဝိညာဉ်က ပျက်စီးတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ဝိညာဉ်က ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ သူမက လုံးဝသေဆုံးသွားတယ်။
“ကောင်းပြီ!”
ဘိုးဘေး ဝေ့ဟီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်တယ်။ သူက ချီမင်ရဲ့နည်းလမ်းတွေကြောင့် နည်းနည်းအံ့ဩသွားပေမယ့် သူက ဘာမှမပြောသလို ဘာမှလည်းမမေးဘူး “ချီမင်၊ မင်း ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ မင်း အချိန်မီ ရောက်လာလို့ မဟုတ်ရင် အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့ အနှစ်သာရဝိညာဉ်က တကယ်ပဲ ထွက်ပြေးသွားနိုင်တယ်။”
တာအိုဆရာ သိုင်းပညာသူတော်စင်က သူ့ရဲ့မူလကုန်းကွနေတဲ့အသွင်အပြင်ကို ပြန်ပြောင်းသွားတယ်။ သူကလည်း ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်တယ် “ချီမင်၊ မင်းသာမရှိရင် ငါတို့က အသက်မဲ့မိခင်ကြောင့် ဘာမှမသိဘဲ လှည့်စားခံနေရတုန်းပဲ ဖြစ်နေလောက်တယ်။”
တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားတယ် “ငါ တကယ်ပဲ ယုရွှယ်လန်က ဘာမှမဟုတ်ဘဲ နတ်မိမယ်ဖန်ရှီးက အသင်္ချေနတ်ဆိုးဂူရဲ့ အသက်မဲ့မိခင်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ သူမက ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းကို နှစ်တစ်ထောင်ကျော်ကြာတောင် စိမ့်ဝင်ခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ဘယ်လောက်များများကို သူမက တွေ့သွားလဲ ဒါမှမဟုတ် အသင်္ချေနတ်ဆိုးဂူကိုတောင် ဘယ်လောက်ပြောပြလိုက်လဲဆိုတာ ငါတို့မသိဘူး။”
တာအိုဆရာ ဝူချန်က ချီမင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်တယ် “ဒီတစ်ခါ တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ပေါ့ဆမှုပါ။ ဒီလောက်များတဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။”
“ဒီကိစ္စပြီးရင် ငါက ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းအင်မော်တယ်တောင်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေရဲ့ဝင်ပေါက်ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောင်ကို သွားတော့မယ်။ ဂိုဏ်းမှာ ကြီးမားတဲ့အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု မဖြစ်သရွေ့ ငါက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောင်ကနေ ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီးမထွက်ခွာတော့ဘူး။”
“ဒါက...”
“တာအိုဆရာ ဝူချန်၊ ဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“ဟုတ်တယ်။”
“မင်းက အသက်မဲ့မိခင်ကြောင့် လှည့်စားခံရတာပဲ။ ဒါ့အပြင် ဖုန်းကျိုက မင်းရဲ့ အချစ်ဆုံးအမွေခံတပည့်ပဲ။ သူ့ရဲ့ပါရမီနဲ့ အရည်အချင်းက အရမ်းထူးချွန်ပြီး သူက အတိဒုက္ခကျော်လွှားဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်။ မင်းက ဖန်ကျိုးရဲ့သမီးက အသက်ရှင်နေတုန်းပဲဆိုတာ သိတော့ မင်းရဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေကြောင့် အမှားအနည်းငယ်လုပ်မိတာက နားလည်နိုင်ပါတယ်။”
တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးနဲ့ တခြားလူတွေက ပြောလိုက်ကြတယ်။
“အားလုံးပဲ၊ ငါ့ကို ဆက်ပြီးမဖျောင်းဖျကြနဲ့တော့။”
တာအိုဆရာ ဝူချန်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ် “ငါ့စိတ်ကို ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ။ ဒါ့အပြင် ကမ္ဘာရဲ့ကပ်ဘေးဒုက္ခက ကျရောက်လာပြီ။ မမြင်နိုင်တဲ့ နေရာမှာ ကမ္ဘာရဲ့သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ရှုပ်ထွေးနေပြီ။ငါက အခု ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောင်မှာ ပုန်းအောင်းပြီး ဒီကပ်ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်တိမ်းတာက ငါ့အတွက် ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“တာအိုဆရာ ဝူချန်က စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးသားဆိုတော့ ငါတို့ မင်းကို ဆက်ပြီးမဖျောင်းဖျတော့ဘူး။”
“ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောင်က သွားဖို့ကောင်းတဲ့နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။”
တာအိုဆရာ သိုင်းပညာသူတော်စင်နဲ့ တခြားသူတွေက ပြန်ဖြေကြတယ်။
ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ကရှုပ် ထွေးမှုအောက်မှာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောင်က ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်နက်နဲကမ္ဘာကို ဝင်ရောက်ဖို့သုံးတဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ဖိနှိပ်ထားတယ်။ အဲ့တာက မူလကတည်းက ရှုပ်ထွေးနေပြီး အန္တရာယ်အမျိုးမျိုးနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ဒုက္ခကိုရှောင်ရှားဖို့ တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာတစ်ခု ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
တာအိုဆရာ ဝူချန်က တကယ်ပဲ အပြစ်ရှိတယ်ခံစားရလို့သူက ကမ္ဘာခြား နတ်ဆိုးတွေရန်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတောင်ကို သွားချင်တာဖြစ်တယ်။
“ကိုယ်ပိုင်တပည့်ချီ၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။” တာအိုဆရာ ဝူချန်က မေးလိုက်တယ်။
ချီမင်က တာအိုဆရာ ဝူချန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ် “ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီပဲ။ အခု ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မေးနေသေးတာလဲ။”
တာအိုဆရာ ဝူချန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးလိုက်တယ် “ယုရွှယ်လန်က အသက်မဲ့မိခင်ရဲ့တပည့်ပဲ။ သူမက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ နတ်မိမယ်ဖန်ရှီးရဲ့ပုံစံအမှန်က အသက်မဲ့မိခင်ပဲ။ ငါကလည်း နတ်မိမယ်ဖန်ရှီးရဲ့ မွေးစားအဖေပဲ။”
“မင်း ငါ့ကို သံသယမဝင်ဘူးလား။”
“မဝင်ပါဘူး။” ချီမင်က ပြုံးလိုက်တယ်။
“မင်းရဲ့ယုံကြည်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကိုယ်ပိုင်တပည့်ချီ။” တာအိုဆရာ ဝူချန်က ပြောလိုက်တယ်။
“အဟွတ်... အဟွတ်” ဘိုးဘေး ဝေ့ဟီက ညင်သာစွာ ချောင်းဆိုးပြီး ပြောလိုက်တယ် “အကြီးအကဲဝူချန်က ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ မဟာအကြီးအကဲပဲ။ သူက သေချာပေါက် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။”
“ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲ ချီမင်ကြောင့်ပါ။ သူက ယုရွှယ်လန်နဲ့ နတ်မိမယ်ဖန်ရှီးမှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်ဆိုတာကို ခံစားမိပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ သူလျှိုတွေကို တွေ့သွားတာ။ ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းအတွက်တော့ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စကြီးတစ်ခုပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။”
တာအိုဆရာ သိုင်းပညာသူတော်စင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ် “အသက်မဲ့မိခင်က ပေါ်လာတော့ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းပြကြေးမုံက ချက်ချင်းပဲ ခံစားမိတယ်။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်က ငါတို့ကို လာဖို့ ချက်ချင်းအသိပေးလာတယ်။”
“ဒီကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးရင် အချိန်ကာလတစ်ခုလောက် ငြိမ်သက်သွားသင့်တယ်။” တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးက ပြောလိုက်တယ်။
“မဟာအကြီးအကဲတို့” ချီမင်က ပြောလိုက်တယ် “ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။”
“ဘာလဲ”
တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးနဲ့ တခြားသူတွေက လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတယ်။
“ခဏနေရင် ကျွန်တော် စာရင်းတစ်ခု လုပ်လိုက်မယ်။ စာရင်းထဲမှာ အသင်္ချေနတ်ဆိုးဂူ၊ နွေဦးဆောင်းဦးဂိုဏ်း၊ နတ်ဆိုးနန်းတော်နဲ့ ဗုဒ္ဓတစ်သောင်းဂိုဏ်းက သူလျှိုအားလုံး ပါတယ်။” ချီမင်က ပြောလိုက်တယ် “ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းရဲ့ တောင်ထွတ်ဆယ့်နှစ်ခုလုံးကလူတွေအများကြီးပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ စာရင်းရပြီးရင် ဘာလုပ်ရမလဲ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာက ခင်ဗျားတို့ ဆုံးဖြတ်ရပါ။”
“ဒါက...”
“တကယ်လား။”
“ကိုယ်ပိုင်တပည့်ချီ နားလည်ထားတဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တာအိုက တကယ်ပဲ ဒီအဆင့်ကို ရောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ပြန်တွေးကြည့်ရင်အဲ့ဒီတုန်းက ကောင်းကင်ပျက်သုဉ်းခြင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ဘိုးဘေးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်က သူ့ကိုယ်သူ စည်းမခတ်ခင်တုန်းက ဘယ်အဖွဲ့အစည်းမှ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တာအိုကို မကျော်လွှားနိုင်ဘူး။ သူတို့က လာရဲသရွေ့ အားလုံး ဖော်ထုတ်ခံရတယ်။ အဖွဲ့အစည်းအမျိုးမျိုးကို ဘိုးဘေးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်က အခြေခံအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ကစားခဲ့တယ်။”
“ကိုယ်ပိုင်တပည့်ချီက ဘိုးဘေးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ရဲ့ အတိတ်ကဂုဏ်ကျက်သရေကို တကယ်ပဲ ပြန်လည်ပြသနိုင်ပြီ!”
တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးက ထိတ်လန့်သွားပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
ရှပ်!
ပြီးတော့ ချီမင်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်စုတ်တံနဲ့ ကျောက်စိမ်းစလစ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။ သူက သူ့ရဲ့အနှစ်သာရဝိညာဉ်ဓမ္မစွမ်းအားကို မှင်အဖြစ်သုံးပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်စုတ်တံကို ကိုင်ကာ ကျောက်စိမ်းစလစ်ပေါ်မှာ နာမည်စာရင်းကို ရေးချလိုက်တယ်။
နာမည်တွေကို ကျောက်စိမ်းစလစ်ပေါ်မှာ ရေးသားသွားတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ ချီမင်က ပြီးသွားတယ်။
“ဒါပဲ”
ချီမင်က ကျောက်စိမ်းပြားကို တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးလိုက်တယ် “အကြီးအကဲတို့၊ ခင်ဗျားတို့ အဲ့တာကို ပြန်ယူပြီး ဂိုဏ်းကို ပြလိုက်ရင် သိရပါလိမ့်မယ်။”
“ကောင်းပြီ။” တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးက တည်ကြည်စွာ လက်ခံလိုက်တယ်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။”
“ဒီကိစ္စက အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ ငါတို့ မပေါ့ဆပါဘူး။”
ဘိုးဘေး ဝေ့ဟီနဲ့ တခြားသူတွေကလည်း ပြောလိုက်ကြတယ်။
“ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်။”
ချီမင်က သူ့လက်တွေကို ယှက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ ချီမင်က နတ်က္ခတာရာအလွှာကနေ ထွက်ခွာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်း တပည့်တွေနဲ့ အကြီးအကဲတွေ၊ တောင်ထွတ်သခင်ဆယ့်နှစ်ယောက်နဲ့ ဂိုဏ်းအသီးသီးက အမွေခံအကြီးအကဲတွေကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။
“ပြန်လာ”
ချီမင်က သူ့ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဝိညာဉ်သားရဲငါးကောင်ကို ဝိညာဉ်သားရဲနေရာထဲကို ထည့်လိုက်တယ်။ သူက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်စာအုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်အိမ်တော်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်တယ်။
“ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်အိမ်တော်ကို ပြန်မယ်။” ချီမင်က ပြောလိုက်တယ်။
“ဟုတ်ကဲ့”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် လက်အောက်ငယ်သား (၆၀) က တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြန်ဖြေကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ဒဏ်ရာတွေက မသေးပေမယ့် သူတို့က သူတို့ရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီးသားဖြစ်တယ်။ သူတို့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ သူတို့က အချိန်ကာလတစ်ခုလောက် ကုသပြီးရင် လုံးဝပြန်ကောင်းသွားလိမ့်မယ်။
“စီနီယာအစ်မ၊ သွားကြရအောင်။”
ချီမင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ လုချင်းယန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
“စီနီယာအစ်မ”
လုချင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ် “ရှင် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။”
“ကျွန်တော်တို့ ပြန်တော့မယ်။”
ချီမင်က ပြုံးလိုက်တယ်။ သူ့အကြည့်က ညင်သာနေပြီး သူက သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လုချင်းယန်ရဲ့လက်ကို ကိုင်လိုက်တယ်။ သူမက မရုန်းကန်ဘဲ ချီမင်နဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားတယ်။
“သက်ပြင်းချစရာပဲ…”
ဖုန်းဇီမုက ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူက ကိစ္စရဲ့အကြောင်းရင်းကို သိသွားပြီ။ သူ့နှလုံးသားက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးနေတယ် “ငါက ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ တကယ်ပဲ အရမ်းအရည်အချင်းမရှိဘူး။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားတယ်။ ငါက အခုမှ နားလည်တော့တယ်။”
“အရမ်းစိတ်ဖိစီးမနေပါနဲ့။”
မော့ဟန်ကျန်းက ပြောလိုက်တယ် “မင်းက မင်းလုပ်နိုင်တာအားလုံးကို လုပ်ပြီးသွားပြီ။ မင်းတကယ်ပဲ မလုပ်နိုင်ရင် ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“ဒီဂိုဏ်းတိုက်ပွဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းက သွေးနီနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ငါတို့ရဲ့အင်အားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စုစည်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သတင်းက အသက်မဲ့မိခင်နဲ့ တခြားသူတွေကြောင့် ပေါက်ကြားသွားပြီး ဒီလိုတွေဖြစ်ပျက်သွားတာ။”
ဝေ့ဟွာတုန်းက ရှင်းပြလိုက်တယ် “ကိုယ်ပိုင်တပည့်ချီကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အသင်္ချေနတ်ဆိုးဂူက သူ့နားကလူတွေကို တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့တယ်။ လုချင်းယန်က နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားတယ်။ သူက အံ့ဖွယ်စွမ်းအားနည်းစနစ်ကိုသုံးပြီး သူမကို ပြန်အသက်သွင်းခဲ့ပေမယ့် သူမက မှတ်ဉာဏ်အားလုံး လုံးဝဆုံးရှုံးသွားတယ်။”
“အကြီးအကဲဖုန်း၊ မင်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ပိုင်တပည့်ချီရဲ့ဆရာပဲ။ အသင်္ချေနတ်ဆိုးဂူက သူ့ကို ဆက်ပြီးပစ်မှတ်ထားချင်နေသေးရင် သူတို့က မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အရမ်းဖြစ်နိုင်တယ်။ အိုး ဟုတ်သားပဲ၊ ယွမ်ဖုန်းလည်း ရှိသေးတယ်။”
ဝေ့ဟွာတုန်းက မလှမ်းမကမ်းမှာ ကြောင်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။
ဖုန်းဇီမုက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ် “ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်။”