နှလုံးသားအတိဒုက္ခကို ချိုးဖျက်ခြင်း

အမှောင်မီးလျှံက ချီမင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲဖြစ်ပေမယ့် ဒီအချိန်မှာတော့ ချီမင်က သူ့ကို ကူညီလို့မရဘူး။ အမှောင်မီးလျှံက နှလုံးသားအတိဒုက္ခရဲ့ပုံရိပ်‌‌ယောင်တွေကို ချိုးဖျက်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူသာ အားကိုးရမှာဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့စစ်မှန်တဲ့စိတ်နှလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှသာ နှလုံးသားအတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။

“မင်း အောင်မြင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။” ချီမင်က ပြောလိုက်တယ်။

“သခင်။” ကပ်ဘေးဒုက္ခလေးက ထပ်မေးတယ်၊ “သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ မလှုပ်တော့တာလဲ။”

“သူက နှလုံးသားအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နေတာ။” ချီမင်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

“အော်။”

ကပ်ဘေးဒုက္ခလေးက နားလည်သွားပုံပေါ်တယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်း အင်မော်တယ်တောင်က အမွေခံတပည့်တွေနဲ့ မဟာအကြီးအကဲတွေကလည်း အမှောင်မီးလျှံကို ကြည့်နေကြတယ်။

အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကိုပျက်စီးသွားပေမယ့် အမှောင်မီးလျှံက ရုပ်တုတစ်ခုလို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတယ်။

“ဒါက…”

“ငါ အရင်က ရှေးဟောင်းကျောက်စိမ်းစလစ်တစ်ခုထဲမှာတွေ့ဖူးတယ်။ နောက်ဆုံးအဆင့် နဂါးပြောင်းလဲခြင်း အတိဒုက္ခမှာ လျှပ်စီးအတိဒုက္ခအပြင် နှလုံးသားအတိဒုက္ခလည်း ရှိတယ်။ နှလုံးသားအတိဒုက္ခက လူတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသား၊ ကိုယ်ပိုင်စိတ်နဲ့ ခိုင်မာတဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို စမ်းသပ်တယ်။ မအောင်မြင်ရင် သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်ဝိညာဉ်နဲ့ အနှစ်သာရဝိညာဉ်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး အခွံသက်သက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”

“ဒါဆို ဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်က နှလုံးသားအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နေတာပေါ့။”

“အဲ့လိုပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။”

“လျှပ်စီးအတိဒုက္ခက ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် အန္တရာယ်များပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ မြင်နိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှလုံးသားအတိဒုက္ခကတော့ မတူဘူး။ မမြင်ရဘူး။ပုံရိပ်ယောင်တွေဖြစ်ပေမယ့် တကယ်ရှိတယ်။ စစ်မှန်ဝိညာဉ်နဲ့ အနှစ်သာရဝိညာဉ်ကို ပစ်မှတ်ထားတယ်။ သတိမထားမိရင် ဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်။”

“ချီမင်ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ဒီဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်က နှလုံးသားအတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။”

အချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်းကုန်လွန်လာတယ်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သုံးရက်ကြာသွားတယ်။

နေ့လည်ခင်းလောက်မှာ...

ဘဇ်!!!

အမှောင်မီးလျှံက သုံးရက်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာ လှုပ်ရှားလာတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လှုပ်ခတ်မှုတွေ ပေါ်လာပြီး မမြင်ရတဲ့ လှိုင်းဂယက်တွေလို ပျံ့နှံ့သွားတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ တာအိုတွေ ပါဝင်နေတယ်။

“ဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်ဆီက လှုပ်ရှားမှု ရှိလာပြီ။”

“သူ အောင်မြင်သွားပြီလား။”

“ငါ... ငါ မသေချာဘူး…”

ချက်ချင်းပဲ လူတိုင်းရဲ့အကြည့်တွေက ဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်ဆီကို ထပ်ပြီး စုစည်းသွားကြတယ်၊ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေက မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ဒါက သူတို့ နောက်ဆုံးအဆင့် နဂါးပြောင်းလဲခြင်း အတိဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်ဖူးတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်တယ်။

“ဒါ…”

မဟာအကြီးအကဲတွေကလည်း စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။

တင်း!

“ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ။ သင့်ရဲ့ ရှားပါးဝိညာဉ်သားရဲ၊ ဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်က နောက်ဆုံးအဆင့် နဂါးပြောင်းလဲခြင်း အတိဒုက္ခရဲ့ လျှပ်စီးနဲ့ နှလုံးသားအတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီးပါပြီ။ ၎င်းက နောက်ဆုံး အတားအဆီး ကျော်လွှားပြီး ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရပါတော့မယ်…”

ချီမင် အသိပေးချက်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိလိုက်တယ်။

“ကောင်းပြီ။”

ချီမင့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အရောင်တောက်လာပြီး ကျေနပ်စွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်၊ “မင်း သုံးရက်နဲ့ နှလုံးသားအတိဒုက္ခကို အောင်မြင်သွားတယ်။ အမှောင်မီးလျှံ၊ မင်းတော်တယ်။ ငါ့ရဲ့ကြိုးစားမှုနဲ့ ကျင့်ကြံပေးခဲ့တာတွေကို အလကားမဖြစ်စေဘူး။”

ဝေါင်း! ဝေါင်း!

တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ အမှောင်မီးလျှံက နိုးထလာတယ်။ သူ့ရဲ့နဂါးမျက်လုံးတွေက အသိဉာဏ်ပြန်လည်ရရှိလာတယ်။ သူ့ရဲ့စစ်မှန်ဝိညာဉ်က ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အားကောင်းတဲ့ နဂါးအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအရှိန်အဝါက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားတယ်။

ဒုန်း!!!

ဒီအချိန်မှာ ကမ္ဘာကြီးတုန်ခါသွားပြီး တာအိုစာလုံးတွေက ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ကမ္ဘာလောကထဲမှာ အနက်ရောင်ကြာပန်းတွေ တစ်ပွင့်ပြီးတစ်ပွင့် မွေးဖွားလာတယ်။ သူတို့ထဲမှာ နဂါးတွေရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ တာအိုစာလုံးတွေ ပါဝင်နေတယ်။ ရွှေကြာပန်းတွေ မြေကြီးကနေ ပွင့်လာပြီး ပန်းတွေ ပွင့်လန်းလာတယ်။

ဒါက ယင်းလုံတစ်ကောင် မွေးဖွားလာတာဖြစ်တယ်။

အနက်ရောင်အလင်းတန်းက ပေပေါင်းသောင်းချီအထိ ထွန်းလင်းတောက်ပသွားတယ်။ ဒီအလင်းက အရမ်းကျယ်ပြန့်ပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်တယ်။လေထုထဲနေ နက္ခတ်တာရာလွှာ၊ လေဟာနယ်အလွှာနဲ့ ကပ်ဘေးအလွှာတွေကိုတောင် ဖြတ်ကျော်သွားတယ်။ နီဗားနားအလွှာပေါ်ကိုတောင် တောက်ပသွားတယ်။

အဆုံးမဲ့ မျက်စိကျိန်းလောက်တဲ့ အနက်ရောင်အလင်းထဲမှာ အမှောင်မီးလျှံက မကြုံစဖူးထူးခြားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့လိုက်ရတယ်။ သူက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ တာအိုစာလုံး‌တွေ၊ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ကာ အဆက်မပြတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေတယ်။

“သူ… သူ…”

“အောင်မြင်သွားပြီ! သူ ကျိန်းသေပေါက်ကို အောင်မြင်သွားပြီ!”

“ဟူး…”

“ချီမင်ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ၊ ဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်က တကယ်ပဲ နှလုံးသားအတိဒုက္ခကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြတ်ကျော်ပြီး နောက်ဆုံး နဂါးပြောင်းလဲခြင်း အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်သွားပြီ။ မမျှော်လင့်တာတစ်ခုခု မဖြစ်ရင် ဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်ကနေ ယင်းလုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။”

“ဒီလောက် တုန်လှုပ်စရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုး။”

“ချီမင့်ရဲ့ သားရဲထိန်းကျောင်းတဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်း ဂိုဏ်းရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးနှစ်တစ်သန်းကျော်အတွင်းမှာ သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်း တာအိုကို လျှောက်လှမ်းပြီး အတိဒုက္ခကျော်လွှားခြင်းအဆင့်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲကို မွေးမြူနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိခဲ့ဖူးပေမယ့် ယင်းလုံကို မွေးမြူနိုင်တယ်လို့ တစ်ခါမှမကြားဖူးဘူး။ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။”

“ချီမင်က သမိုင်းစာမျက်နှာအသစ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်တာပဲ! သူက ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်း ဂိုဏ်းရဲ့ သမိုင်းမှာ မကြုံဖူးမဖြစ်ဖူးတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိသွားပြီ!”

ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်း အင်မော်တယ်တောင် မှာ မဟာအကြီးအကဲတွေက ထပ်ပြီး အံ့သြတကြီးပြောဆိုနေကြတယ်။ သူတို့က မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တုန်လှုပ်နေကြတယ်။

အထူးသဖြင့် တာအိုဆရာ အဇူရာနဂါးနဲ့ သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်း မျိုးနွယ်က ဘိုးဘေး စိတ်ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်သူတို့ဖြစ်တယ်။ သူတို့က သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်း တာအိုရဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ ကြမ်းတမ်းမှုတွေကို ကောင်းကောင်းသိကြတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့နားလည်မှုက ရှိနေတဲ့သူတွေထဲမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံးဖြစ်တယ်။

မြင်ကွင်းပြောင်းသွားတယ်။

နတ်ဆိုးနန်းတော်။

ရှပ်!

ပုံရိပ်တစ်ခုက လေကိုထိုးခွဲပြီး ထွက်လာတယ်။ သူက မျှော်စင်ကြီးလို နန်းတော်အထက်မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ရပ်နေတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နဂါးပုံစံရွှေရောင်အလင်းတွေက ဝန်းရံထားလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူး။

သူ့ပတ်လည်က နဂါးပုံစံရွှေရောင်အလင်းကြားကနေ သူ့မျက်ခုံးကြားမှာ ရွှေရောင်နဂါးပုံစံ အမှတ်အသားတစ်ခုက တောက်ပနေတယ်။ ဒီအမှတ်အသားက အရမ်းထင်ရှားတယ်။

“ငါ ခံစားမိနေတယ်။”

သူက အရင်က ကယ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရတဲ့ နတ်ဆိုးနန်းတော်ရဲ့ ‘နဂါးသားတော်’ ဖြစ်တယ်။ သူကလည်း မျက်ခုံးကြားမှာ ရွှေရောင်နဂါးအမှတ်အသားပါတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ရှေးခေတ်နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ယင်းလုံ တန်ဖိုးထားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။

နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်မှာ သူက လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။

“ယင်းလုံ…”

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှုပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့အကြည့်က အတားအဆီးအလွှာလွှာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်း ဂိုဏ်း ပေါ်ကို ကျရောက်သွားသလိုထင်ရတယ်”နောက်ထပ် ယင်းလုံတစ်ကောင် မွေးဖွားလာပြီ။”

“အရမ်းကောင်းတယ်။” သူက ပြောလိုက်တယ်”ဖြစ်သင့်တာ တွေကဖြစ်လာပြီ။ မင်းနဲ့ နောက်ကျရင်တွေ့ရမယ်။”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ နောက်ထပ် သုံးရက်ကြာသွားတယ်။

ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်း အင်မော်တယ်တောင် အပြင်ဘက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အနက်ရောင်အလင်းတွေက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမှောင်မီးလျှံရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားတယ်။ သူက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်ကနေ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ယင်းလုံအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီ။

အလင်းတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

လုံးဝပြောင်းလဲသွားတဲ့ အမှောင်မီးလျှံက လူတိုင်းရဲ့အမြင်အာရုံထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက အလင်းအားလုံးကို ဝါးမျိုထားသလိုမျိုး မည်းနက်နေပြီး မည်းနက်တဲ့အရောင်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ နဂါးအကြေးခွံတွေက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မီတာတစ်သိန်းလောက် မြင့်မားတယ်။

အမှောင်မီးလျှံရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ အနက်ရောင် နဂါးဦးချိုတစ်စုံ ပေါက်ထွက်လာပြီ။ သူ့ရဲ့နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေးတွေက တလွင့်လွင့်ဖြစ်နေပြီး သူ့ကျောပေါ်မှာ ဧရာမ အနက်ရောင်တောင်ပံတစ်စုံ ပေါက်ထွက်လာတယ်။

သေချာကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီမယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ အနက်ရောင်တောင်ပံတစ်စုံက သိမ်းငှက်တောင်ပံတွေနဲ့တူတယ်။ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီပေါ်မှာရှိတာက အမွှေးအတောင်တွေမဟုတ်ဘဲ အမွှေးအတောင်ပုံစံရှိတဲ့ နဂါးအကြေးခွံတွေ ဖြစ်တယ်။

အမှောင်မီးလျှံရဲ့ နဂါးခန္ဓာကိုယ်က တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးနေတယ်။ အရမ်းကြီးမားလွန်းလို့ အပြည့်အဝ မမြင်နိုင်ဘူး။ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး နဂါးခန္ဓာကိုယ်အများစုက ထူထဲတဲ့ နက္ခတ်တာရာချီ တိမ်တိုက်တွေထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတယ်။

“ယင်းလုံ! ဒါ ယင်းလုံပဲ!”

“တကယ်ကြီး အောင်မြင်သွားပြီ။”

“ငါ ကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ယင်းလုံ တစ်ကောင် မွေးဖွားလာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်!”

“ဒါ့အပြင် ဒီ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ယင်းလုံ က ကိုယ်ပိုင်တပည့် ချီ မွေးမြူထားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေတယ်။”

“ဘယ်လောက်တောင် တုန်လှုပ်စရာကောင်းလိုက်လဲ။”

“ကိုယ်ပိုင်တပည့် ချီရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းတယ်။”

လူတိုင်းက တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးနေတဲ့ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နဂါးအရှိန်အဝါကို ခံစားမိကြတယ်။ သူတို့က သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ကြဘူး၊ သူတို့ရဲ့အကြည့်တွေနဲ့ အမူအရာတွေက ရိုသေလေးစားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

“သခင်။”

အမှောင်မီးလျှံရဲ့ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ချီမင်နဲ့ ဆက်သွယ်လိုက်တယ် “ကျွန်တော် နောက်ဆုံး နဂါးပြောင်းလဲခြင်း အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ယင်းလုံဖြစ်လာပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခ ကျရောက်တော့မယ်ဆိုတာကို ခံစားမိပါတယ်။”

“ဒီကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်သရွေ့ ကျွန်တော်လည်း အဆင့်တက်ပြီး အတိဒုက္ခကျော်လွှားခြင်းပထမအဆင့်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ပါပြီ။”

တင်း!

“ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ။ သင့်ရဲ့ ရှားပါးဝိညာဉ်သားရဲ: ဦးချိုမဲ့ နဂါးနက်က နောက်ဆုံးပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ။ ၎င်းက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံရပြီး သူ့ရဲ့စစ်မှန်နဂါးသွေးမျိုးဆက်ကဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ။ ရှားပါးဝိညာဉ်သားရဲ: ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ယင်းလုံ ဖြစ်လာပါပြီ။”

အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

“ကောင်းပြီ။”

ချီမင်က အသိပေးချက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ယင်းလုံ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အမှောင်မီးလျှံကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူက အရမ်းကျေနပ်သွားပြီးပြောလိုက်တယ် “အမှောင်မီးလျှံ၊ ဒီလိုဆိုရင် သွားတော့။ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အတိဒုက္ခကျော်လွှားခြင်းပထမအဆင့်ကို ဝင်ရောက်လိုက်တော့။”

“ဟုတ်ကဲ့။” အမှောင်မီးလျှံက ပြန်ဖြေတယ်။

အမှောင်မီးလျှံက သူ့ရဲ့အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်တာကြောင့် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက ခံစားမိသွားတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ အတိဒုက္ခချီက ချက်ချင်းပဲ နောက်တစ်ကြိမ် စုဝေးလာပြီး အမှောင်မီးလျှံဆီကို တိုးဝင်လာတယ်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ပေါင်း (၁၂၉,၆၀၀) ပေါ်လာတယ်။

မြင်ကွင်းက ခမ်းနားကြီးကျယ်လှတယ်။

ဖြောင်း! ဖြောင်း!

လျှပ်စီးတွေက မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် လင်းလက်နေတယ်။

“အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေ! အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေ ထပ်ပြီး!”

“ဒါ…”

“ချီမင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲက နောက်ဆုံး နဂါးပြောင်းလဲခြင်း အတိဒုက္ခကို ပြီးမြောက်ပြီးတော့ အခု ပထမအဆင့် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို တိုက်ရိုက် ကျော်လွှားတော့မှာလား။ ဒါက အရမ်းမြန်လွန်းတယ်။”

“ပြင်ဆင်ဖို့ မလိုဘူးလား။ တိုက်ရိုက် အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားမှာလား။ မအောင်မြင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ မအောင်မြင်ရင် သေသွားမှာ။ သေချာပေါက် သေသွားမှာလေ။”

လူတိုင်း ထပ်ပြီး အံ့ဩတကြီး ပြောဆိုနေကြတယ်။

“သခင် သူ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားနေတာလား။”ကပ်ဘေးဒုက္ခလေးက မေးလိုက်တယ်။

“ဟုတ်တယ်။” လချီမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ပေါင်း (၁၂၉,၆၀၀) က စုဝေးပြီး ပထမအဆင့်အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်တယ်။ ဧရိယာတစ်ခုကို ဖုံးလွှမ်းပြီး အမှောင်မီးလျှံကို လုံးဝ ဖုံးအုပ်သွားတယ်။

ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးက ကပ်ဘေးဒုက္ခလေး အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားတုန်းကနဲ့ ဆင်တူတယ်။

ဒုန်း!!!

မိုးခြိမ်းသံတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်ခါသွားစေတယ်။

အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ထဲမှာ လျှပ်စီးတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး အမှောင်မီးလျှံရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားတယ်။ အမှောင်မီးလျှံရဲ့ နဂါးအကြေးခွံတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ဓမ္မစွမ်းအားတွေက ကာကွယ်ထားလို့ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေကို အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်တယ်။

အမှောင်မီးလျှံကအရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်။ ပထမအဆင့် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခက သူ့ကို လုံးဝ မထိခိုက်နိုင်ဘူး။

ဝေါင်း!

အမှောင်မီးလျှံက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းပြီး အရာအားလုံးကို နစ်မြုပ်သွားစေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ နဂါးအသက်ရှုသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။ကြီးမားတဲ့ မီးနယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းပြီး ပထမအဆင့် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်တယ်။

အမှောင်မီးလျှံရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ကပ်ဘေးဒုက္ခလေးနဲ့ ဆင်တူတယ်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခလေးက ပထမအတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို ဝါးမျိုလိုက်တယ်။

အမှောင်မီးလျှံက ပထမအတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို သူ့ရဲ့နဂါးအသက်ရှုသံနဲ့ ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။

ပထမအဆင့်အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

ဒီလိုနဲ့ အမှောင်မီးလျှံက ပထမအဆင့် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သွားတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက အပြန်အလှန်တုံ့ပြန်ပြီး အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ မသိလိုက်မသိဘာသာနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးစွမ်းအားတွေ တိုးဝင်လာတယ်။ အဆုံးမဲ့ ဝိညာဉ်ချီတွေ စုဝေးလာပြီး တာအိုအငွေ့အသက်အမျိုးမျိုးထွက်ပေါ်လာတယ်။

အမှောင်မီးလျှံက ဒီစွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီး သန့်စင်လိုက်တယ်။ အနက်ရောင်အလင်းတွေ လင်းလက်နေပြီး သူရဲ့ကြီးမားတဲ့နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကနေ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်လေးပုံစံကို ပြောင်းလဲသွားတယ်။

သူက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်တယ်။

သူက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ နှစ်ခြင်းခံယူပြီး အတိဒုက္ခကျော်လွှားခြင်းအဆင့်ကို စတင်တက်လှမ်းတော့တယ်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကြာသွားတယ်။

ဘုန်း!

အမှောင်မီးလျှံရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး သူ့ရဲ့အရှိန်အဝါက မြင့်တက်လာတယ်။များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်ချီတွေ တိုးဝင်လာပြီး ကြီးမားတဲ့ မုန်တိုင်းနဲ့ ဝဲဂယက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါစေတဲ့ မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသလိုမျိုးထင်ရတယ်။

အမှောင်မီးလျှံရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အောင်မြင်စွာချိုးဖြတ်သွားတယ်။

သူက အတိဒုက္ခကျော်လွှားခြင်းအဆင့်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတယ်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခလေးနဲ့တူသွားတယ်။

နေ့တစ်ဝက်ကြာပြီးတော့ အမှောင်မီးလျှံက သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာအောင်လုပ်လိုက်တယ်။

“သခင်။”

အမှောင်မီးလျှံက မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ပြီး ချီမင့်ရှေ့မှာ မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်တယ်”ကျွန်တော် အောင်အောင်မြင်မြင်အဆင့်ချိုးဖြတ်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အတိဒုက္ခကျော်လွှားခြင်းပထမအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ။”

ချီမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ “ပြင်ဆင်ထားလိုက်။ ငါတို့ သုံးရက်နေရင် နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို သွားမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့။” အမှောင်မီးလျှံနဲ့ ကပ်ဘေးဒုက္ခလေးတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြတယ်။