← Chapters

အခန်း (၅၆)

Vol. 5 Ch. 56

အခန်း (၅၆)

Vol. 5 Ch. 56

မုချောင်ယွင်က သူ့ရဲ့ခေါင်းကို ခါပြလိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောခဲ့သည်။ “ အဲ့လိုတွေ မဖြစ်ပါဘူး။”

ရွှီယန်ယုက ရုတ်တရက် ပြုံးပြလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြန်ပြောခဲ့သည်။ “ အဲ့ဒါက ကျွန်မပဲလေ။”

ထိုစကားကို ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် သူမသည် လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် “စိတ်ဝိဉာဥ်၏ သဘောတရားများ” စာအုပ်၏အဖုံးကို မုချောင်ယွင်အား လက်ညှိုးထိုးပြခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပဲ ထိုစာအုပ် အဖုံးနှင့်အတူ သူမ၏ အသံမှာ ပေါင်းသွားကာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာကောင်းပြီး ချောက်ချားဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ ဒီထက်ပိုပြီး လေးနက်ဖို့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။

ထို့ပြင် ထိုစကားမှာ အလွန်ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိသည်။ သူလိုမျိုး ဉာဏ်ကောင်းသည့် သူသာဆိုလျှင် ထိုစကားကို ချက်ချင်း နားလည်သွားလိမ့်မည်။

သူမ ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာကို မုချောင်ယွင် နားလည်ပြီးနောက် သူသည် ရွှီယန်ယုကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်ပြီး “စိတ်ဝိဉာဥ်၏ သဘောတရား” စာအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ကာ နားလည်ရ ခက်ခက်ဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောပြခဲ့သည်။

“ မင်းက အမြဲတမ်း မှန်ပါတယ်ကွာ။”

ထိုလေသံမှာ မေးခွန်းထုတ်ချင်သည့် အသံမျိုး မဟုတ်ပဲ ထိုစကားထဲတွင် မလိုလားသည့် အရိပ်အမြွက်များစွာလည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ အလွန် ပါးနပ်ပြီး မမြင်နိုင်သော တင်းမာမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

အဲ့ဒါကို သူဘယ်လိုပဲ သတိထားမိပါစေ၊ ရွှီယန်ယုက သူ့ရဲ့ အနည်းငယ် အေးတိအေးစက် ဖြစ်နေသည့် အပြုအမူကနေ ထိုအရာကို လေ့လာမိခဲ့သည်။

“အစည်းအဝေး”

မုချောင်ယွင်သည် ဘာစကားမှ မပြောဘဲ အသက်ကိုသာ ပြင်ပြင်း ရှူနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူမ၏ ကိုယ်ကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် အတူတူ နွေးနွေးထွေးထွေး ဖက်ထားကာ လေသံ တိုးရှရှလေးဖြင့် ပြောနေခဲ့ကြသည်။

“အဲဲဒါတွေက ကိစ္စမရှိပါဘူး။”

“ဒါပေမယ့် မင်းက တော်တော်လေးကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတာပဲ။ မင်းက ဘာလို့ လူတွေကို ဆွဲဆောင်တဲ့ နေရာမှာ အဲ့လောက်တောင် တော်နေရလဲဆိုတာ ကိုယ်တော့ တော်တော်လေး သိချင်နေပြီ။”

“…..”

ရွှီယန်ယုသည် သူမက ဘာနတ်သမီးမှ မဟုတ်ပဲ သူကသာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မထိန်းချုပ်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် သူတို့ကြားတွင် ဘာလျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်မှုမှ မရှိတော့ဘဲ ဆဋ္ဌဂံပုံစံ လက်စွပ်လေး ပေးလိုက်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အလွန်မှန်ကန်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာမှာ အခြား ယောက်ျားတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ဒီကိစ္စကို သူက လုံးဝ လက်ခံမည် မဟုတ်ပါ။ ထို့အပြင် ထိုကိစ္စကို သိရှိပြီးနောက်တွင် သူသည် ကြောက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဆဋ္ဌဂံလက်စွပ်ကို လက်ခံသည့် ယောက်ျားမှာ သာမန် လူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါ။ စိတ်ထဲတွင် ထိုလူသည် အန္တရာယ်လည်း များသလို လုံလည်း လုံခြုံသည်။

အန္တရာယ်မှာ သူမကို မချစ်တော့သည့်အခါ သူသည် အရမ်းကို ရက်စက်သည်။ သူမကို လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရသည်မှာ သူသည် သူမနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ပုံစံကို သူမကသာလျှင် နားလည်နိုင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သူ့ကို စမ်းသပ်ပြီးနောက်တွင် ထိုအရာသည် တကယ့်ကို ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမက အရင်က ရွှီယန်ယု မဟုတ်သည်ကို တစ်ဖက်လူက လက်ခံပေးခဲ့သည်ကို သူမက မအံ့ဩခဲ့ပါ။ ထိုကဲ့သို့သော ခံစားချက် သူ့တွင် အရင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့သည်ကို သူမက ခံစားမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ထိုအရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး ရိုးရိုးသားသား ရှိနေခြင်းသည် သူ့ကို သူမနှင့်ပတ်သက်ပြီး “စိတ်လုံခြုံမှု”ကို ပိုခံစားရကာ သူမကို ဆန့်ကျင်နေသည့် သု့ရင်ထဲက အရာများကို လျှော့သွားစေခဲ့သည်။

သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိုကဲ့သို့ ဆိုလိုသည်ဟု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီယန်ယုက လုံးဝ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကာ သူမသည် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုး ကြုံလာရမည် မဟုတ်တော့ပါ။

ရွှီယန်ယုသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ ပြုံးပြလိုက်ကာ တစ်ဖက်လူကို ကြည့်လိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ်လေ။ ကျွန်မက နတ်သမီးတစ်ပါးပဲ။ ရှင်ကြောက်နေပြီလား။ ရှင်တော်တော်လေး ကြောက်နေပြီပေါ့။”

မုချောင်ယွင်သည် ရုတ်တရက် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မေးစေ့ကို ညင်ညင်သာသာ ဆွဲလိုက်ကာ သူမရဲ့ နဖူးလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

“ဒီနေ့တော့ ငါက မကောင်းဆိုးဝါး မဟုတ်တော့ဘူး။ မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ အရသာက ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာကို မြည်းကြည့်ချင်နေပြီ။”

ရွှီယန်ယုသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သေမလိုပဲ ရယ်နေမိခဲ့သည်။ ဒီလူက ရူးသွားတာလား။ ဒါတွေပဲ သူပြောတတ်တာလား။ အဲ့ဒါတွေက ပိုပိုပြီး ရက်စက်လာသလိုပဲ။ သူမသည် အရင်က သူ့ကို ခနခနများ တွန်းထုတ်ခဲ့ဖူးတာကို ဘာလို့ သူက ရုတ်တရက် အရမ်း ခြယ်လှယ်လာရတာလဲဟု သံသယရှိလာခဲ့သည်။

သူကအရမ်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းချုပ်ပြီး ခန့်ခန့်ညားညား ရှိတယ်မလား။ အဲ့တော့ သူ့ကို လျှိုရှားဟွေ့လို့ ခေါ်တာ အရမ်းမလွန်ပါဘူး။

ရွှီယန်ယုက ပိုပြီး တည့်တိုးဆန်ကာ သူမရဲ့ ညအိပ်ဝတ်စုံကို တဇွတ်ထိုး ဖြဲချလိုက်သည်။ သူမရဲ့အောက်မှာ ဘာမှ မဝတ်ထားတာထက် ဘာကများပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းပါဦးမလဲ။ သူမရဲ့ နှင်းလို ဖြူဖွေးနေတဲ့ အသားလေးက ပေါ်လာခဲ့ပြီး နူးညံ့ပြီး လှပတဲ့ သူ့ရဲ့ရှေ့မှာ လုံးဝကို ပေါ်သွားခဲ့သည်။ အစပိုင်းမှာ ရွှီယန်ယုကို ပညာပြချင်သည့် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် မုချောင်ယွင်မှာ လုံးဝကို တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သူတွေးမိသမျှ အရာအားလုံးက သူမက ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက်ထိ တက်ကြွနေရတာလဲ ဆိုတာပဲ။ ဒါက တကယ်ကို ပုံမှန်ပဲလား။

သူ့ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက တစ်ခုခုကတော့ ထူးဆန်းနေတယ်ဆိုတာပဲ။ ပြီးတော့ ဒီမှာ သူ့ကိုစောင့်နေတဲ့ လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေဦးမှာ။ သူ့မှာ PTSD ဖြစ်တော့မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။

မုချောင်ယွင်သည် အချိန်အတန်ကြာ မလှုပ်ခဲ့သည့်အတွက် ရွှီယန်ယုက ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ သူမကိုယ်တိုင် စတင် လှုပ်ရှားရတော့မည်။ တကယ်တော့ ဒါက သိပ်ပြီးတော့ ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပါ။ သူမက အိပ်ရာထဲတွင် လှဲချလိုက်ကာ စိတ်ရှုပ်စွာဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ပြီး မေးခဲ့သည်။

“အချစ်လေး။ ကျွန်မကို အမှန်တိုင်းပြောပါ။ ရှင့်ကိုယ်မှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား။ အဲ့လိုဆိုရင် မြို့မှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆရာဝန်ကို မနက်ဖြန် အိမ်လာပြီး အချစ်နဲ့တွေ့ဖို့ ကြိုချိန်းထားလိုက်မယ်လေ။”

“….”

“ဒါပေမယ့်လည်း ရှင် အရမ်းကြီး စိတ်ဓာတ်ကျဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါက ရှင့်အမှားမှ မဟုတ်တာ။ ရှင်က ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတာ။ ဒါတွေက ပြန်ပြီးတော့ ကုသဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေပါသေးတယ်။ အဲ့တော့ ဒါကို အရမ်းပြင်းထန်လာပြီး နောက်မကျခင် ကျွန်မတို့ အမြန်ဆုံး ဒီရောဂါကို ကုသသင့်တယ်။”

“….”

“တကယ်လို့ ပြည်တွင်း လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆရာဝန်က မကောင်းဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် ပြည်ပက ဆရာဝန်တစ်ယောက်ကို ငှားလိုက်မယ်။ အဲ့ဒါမှ အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုရင် ရှင့်အတွက် အဲ့ဌာနတစ်ခုကို သီးသန့် လုပ်ကြမယ်လေ။ အဲ့ဆေးရုံ မု လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဌာနလို့ နာမည်ပေးလိုက်ကြမယ်လေ။ ရှင်ရော ဘယ်လိုထင်လဲ။”

“….”

မုချောင်ယွင်က ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးက ဒီထပ်ပိုပြီး သူ့ကို နာခံတော့မှာ မဟုတ်တာကို သူသိနေခဲ့သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာ သူမက သူ့ရဲ့စိတ်ကို လာဆွတော့မည်ကိုတော့ သူမထင်ထားခဲ့ပါ။

မင်းဟာမင်းပဲ နေပါ။

မဟုတ်သေးပါဘူး။ သူမက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိဘူးလား။

ဒါပေမယ့် သူမက သူ့ကို ယောက်ျားရေဟု ခေါ်ခဲ့သည်။

ဒီစကားကို သူမပါးစပ်ကနေ ထွက်လာတာကို ကြားဖူးတာက ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ်ပဲ။

ဒါပေမယ့် ဒါက သူမကို စိတ်ဆိုးစေမည့် ကိစ္စမျိုးတော့ မဟုတ်ပါ။ တကယ်လို့ သူမသာ ထိုကဲ့သို့သော ဆေးရုံမျိုး ဆောက်ချင်ပါက တစ်လောကလုံးက သူ့ရဲ့ကိုယ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို သိရှိသွားကြမည် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ရင်လည်း သူသည် ထိုအမျိုးသမီးကြောင့် စိတ်များ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သွေးအေးသည့် မျက်နှာနှင့် မုချောင်ယွင်သည် ရုတ်တရက် ရွှီယန်ယုကို ရုတ်တရက် အိပ်ရာပေါ်သို့ တွန်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဝိတ်နှင့် သူမကို ဖိထားကာ သူ့ရဲ့နှုတ်ခမ်းပါးများကို သူမ၏ မျက်နှာနှင့် အပ်ထားတာ ဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြောခဲ့သည်။

“အဲဲဒါက အလုပ် ဖြစ်လား မဖြစ်လားဆိုတာ မင်း ဒီည သိလိမ့်မယ်။”

သူမ ဘယ်လိုပဲအော်အော် ဘာအကြောင်းပြချက်ပဲ ပေးပေး ဒီညတော့ သူမကို အလွတ်မပေးတော့ဘူး။

ရွှီယန်ယုသည် အန္တရာယ်၏ အငွေ့အသက်များရကာ သူမရဲ့ ကိုယ်သည်လည်း အနည်းငယ် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ သူမသည် တစ်ဖက်လူကို ရှောင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို မုချောင်ယွင်က ရုတ်တရက် လှမ်းထိန်းလိုက်ပြီး သူမသည် ဘယ်လိုမှ လှုပ်လို့ မရနိုင်တော့ပါ။

အဝတ်စားတွေ တစ်စပြီးတစ်ကို အိပ်ရာပေါ်သို့ ဖြဲချလိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုမှာ အတောမသတ်နိုင်စွာဖြင့် ယှက်ကာ ရှိနေသည်။ အိပ်ခန်းထဲရှိ ပျော်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းလေးသည် ချစ်ဖို့ကောင်းသော အခြေနေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှီယန်ယုသည် အနည်းငယ် နာကျင်သွားကာ မုချောင်ယွင်၏ ပုခုံးကို ရုတ်တရက်ဆိုသလို အားပါပါဖြင့် ကိုက်ချလိုက်သည်။ သူမ၏ သွားများမှာ အရမ်းထက်ကာ အသားကို ပေါက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သွေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူမကိုယ်ပေါ်ရှိ လူ၏ကိုယ်မှာ ရူးနေဟန်ရှိကာ ဘာနာကျင်မှုကိုမှ မခံစားခဲ့ရပါ။ သူမက သူ့ကို ပိုကိုက်လေလေ၊ သူကလည်း ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး လှုံ့ဆော်သလို ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အလင်းရောင် မှိန်မှိန်လေးအောက်တွင် သူသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုံးနေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာ တစ်ခုလုံးတွင် ကျေနပ်မှုအပြည့် ဖြစ်နေခဲ့ကာ ထိုကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို သူမသည် အရင်တုန်းက မမြင်ခဲ့ဖူးပါ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အလွန်ပျော်ကာ စိတ်ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့ဘဝတွင် ဒိုပါမင် ထုတ်လွှတ်မှု အမြင့်ဆုံး အခြေနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပြုံးကိုကြည့်ကာ ရွှီယန်ယုကလည်း သူ့လိုပဲ ပြုံးနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို ပိုပြီး အားပါပါဖြင့် ကိုက်ချလိုက်သဖြင့် အရိုးများတောင် မြင်နိုင်တော့မည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမကိုက်လိုက်သည့် နာကျင်မှုသည် သူတို့နှစ်ယောက်၏ ဘဝတစ်ခုလုံးတွင် မေ့မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခုအဖြစ် စွဲကျန်ရစ်နေမည်ဟု သူမ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ သွေးသားများသာ လိုက်လျောညီထွေ ရှိနေပါက သူတို့ရဲ့ စိတ်များမှာလည်း သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေကြလိမ့်မည်။ သူတို့တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုများ ရှိသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်လောကလုံး တိတ်ဆိတ်နေကာ သူတို့နှစ်ယောက်ထဲ ကျန်ခဲ့သလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားချင်ရုံသာဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ထပ်တူကျကာ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ၊ အသွေးအသားနှင့် စိတ်များမှာ တစ်ပေါင်း တစ်စည်းတည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အိပ်ရာခင်းတွေရော၊ စောင်တွေရောနှင့် သူတို့နှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးသွားခဲ့ကာ ဘယ်ဟာက ဘယ်သူ့သွေးလဲဆိုတာ ပြောဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။ သို့သော် ထိုမြင်ကွင်းမှာ အတော်လေးကို ပြင်းထန်ကာ ထိုကိစ္စများ ပြီးသွားရင်တောင် သွေးများက ဆက်ထွက်နေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုကိစ္စတစ်ခုလုံးသည် အလွန် ကြာရှည်ခဲ့ပြီး လေးနာရီလောက် ကြာအောင် မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။

ရွှီယန်ယုသည် ခြေကုန်လက်ပန်းကျကာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ မုချောင်ယွင်သည် သူမကို ချီကာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာကိုလည်း ဆေးထည့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမကိုဖက်ကာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ဇိမ်ခံထားသည့် ရလဒ်အနေဖြင့် နောက်နေ့တွင် အတော်လေးကို နာကျင်နေခဲ့ကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းကမှ နေလို့ ကောင်းမနေခဲ့ပါ။ ထိုနာကျင်မှုကို အရိုးထဲထိတောင် ခံစားနေရသည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်ယုသည် တကယ့်ကို စိတ်ထဲကနေ ပြောဆိုချင်နေခဲ့သည်။ ဒါက ဒီလူကို နည်းနည်းလေး နှိုးဆွပေးလိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲ့ဒါကို သူက ဒီလောက် ကောင်းတဲ့အားမျိုး သုံးဖို့အတွက် လိုအပ်လို့လား။ သူက ဒါကို အချိန်အကြာကြီး လုပ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ကတောင် လဲကျတော့မလို ဖြစ်နေပြီပဲ။

ရွှီယန်ယုသည် ထိုလူ၏ အိပ်ပျော်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သူမရဲ့ နာကျင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပိတ်သပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အတော်လေး ကြည့်ကောင်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် သူ့လို ခန့်ညားတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ အတူ အိပ်ရတာက တန်သည်ဟုလည်း ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ့ရဲ့လက်ရှိ လက်စွပ်ကိုကြည့်ပြီး ထိလိုက်သည့်အခါတွင် သူမသည် ပိုပြီး သက်သာသွားသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ထိုလက်စွပ်ကို ဝတ်ကတည်းက လုံးဝ မချွတ်ပစ်ခဲ့ပါ။ ထို့အပြင် အခြားသူများနှင့် ဘယ်သူမှမသိအောင် ချွတ်ထားသည့် လက္ခဏာမျိုးလည်း မရှိပါ။ တစ်ဖက်က ပြောရမယ်ဆိုရင် သူသည် ထိုလက်စွပ်ကို ချွတ်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါ။ ထို့ပြင် သူသည် အလွန် ပွင့်လင်းသော သူမျိုးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို တစ်ခါချလိုက်သည်နှင့် လုံးဝ နောင်တရတော့မည် မဟုတ်ပါ။

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရွှီယန်ယုက အတော်လေး စိတ်ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ သူမရဲ့ လက်ကလေးနှင့် ထို စိန်နက်ကို ထိလိုက်ပြီး နောက် စက္ကန့်ပိုင်း အကြာတွင် မှော်ဆန်ဆန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခါ ဝတ်ပြီးတာနဲ့ ချွတ်လို့ မရတော့ဘူးဟု ပြောထားသည့် လက်စွပ်လေးသည် သူမရဲ့လက်ဗွေကို ဖတ်လိုက်သည်နှင့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာ ချွတ်လို့ ရသွားခဲ့သည်။ ဘာပေါက်ကွဲမှု အဆိပ်သင့်မှုမှ မရှိခဲ့ပါ။

ထိုအချိန်မှာပဲ မုချောင်ယွင်က သူ့ရဲ့ မျက်လုံးကိုဖွင့်လိုက်ကာ သူ့လက်စွပ်က သူ့ရဲ့လက်ကနေ ကျွတ်ကျသွားသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် အခုလေးတင် အိပ်ရာက နိုးလာပြီး ဘာတွေ ဖြစ်သွားသည်ကို မသိခဲ့ပါ။

“အဲ့လက်စွပ်က တစ်ခါဝတ်လိုက်တာနဲ့ ချွတ်လို့မရတော့ဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တယ်မလား။ အခုက ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ။”

ရွှီယန်ယုက တိတ်တခိုးလေး ပြုံးပြကာ သူမရဲ့ နာကျင်နေတဲ့ ကိုယ်ကို ပွတ်လိုက်ကာ ရယ်လိုက်သည့် ပုံစံသည် အခြားသူများကို စိတ်ဘဝင်မကျ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“ကျွန်မက စနေတာပါ။ အဲ့ဒါက ချွတ်လို့ရပါတယ်။”

“….”

မုချောင်ယွင်သည် သူအရင်က အချိန်အတော်ကြာ အိပ်မက် မက်ခဲ့ရသော အသားကို စားလိုရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်နေကာ ဒီမိန်းမ၏ ဆွဲဆောင်တာကို သူထပ်ပြီး ခံလိုက်ရသည်ကိုလည်း သိသွားခဲ့သည်။

ထိုမိန်းမသည် အစကတည်းက လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူသိနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုခေတ်တွင် လူများသည် အခြားသူ၏ ခံစားချက်များနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာများအပေါ်မှာ ဖောက်ပြန်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။

ဒီလိုမျိုး ဆိုးသွမ်းတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ ကစားနေရတာကရော သူ့ရဲ့ ကံတရားပဲလားကွာ။

မုချောင်ယွင်သည် အရမ်းကို တုန်လှုပ်သွားကာ အချိန်အတန်ကြာ ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ခဲ့ပါ။ အကြောင်းမှာ ထိုလက်စွပ်ကို ချွတ်မရသည့်အတွက် သူက တကယ်ကို ဝတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည့်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ သဘောတူညီမှုမှာ သူ့ကို အတော်လေး ကူကယ်ရာ မဲ့စေခဲ့သည်။

ရွှီယန်ယုသည် သူ့မျက်နှာကို ကိုင်လိုက်ကာ ဖက်နမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကိုဆွဲကာ ချော့ရင်း ပြောခဲ့သည်။ “ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပိုကောင်းလာဖို့ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ အခြားနည်းနဲ့ပြောရရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပိုကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဒါက တိုးတက်လာတာ အရမ်းမြန်တယ်လို့ ရှင်မထင်ဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ဒီလက်စွပ်က ကျွန်မတို့ ခံစားချက်တွေရဲ့ သက်သေပဲလေ။ ဒီလက်စွပ်က ကျွန်မတို့ကို အများကြီး အကူအညီပေးပြီး မလိုအပ်တဲ့ သံသယတွေကနေလည်း ကယ်တင်ပေးတယ်လေ။ ရှင်ရော အဲ့လို မထင်ဘူးလား။”

“…”

မုချောင်ယွင်က သက်ပြင်းချကာ ဒီလို ဆင်ခြေပေးတဲ့နေရာမှာ အရမ်းတော်တဲ့ မိန်းမမျိုးကို ရှာတွေ့ဖို့က တကယ်ကို ခဲယဥ်းသည်။

အဲ့ဒါကို မေ့လိုက်ပါတော့။ အဲ့လက်စွပ်ကို ကောက်နိုင်တယ်ဆို ကောက်လေ။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီမိန်းမက သူ့ကို အစကတည်းက စမ်းသပ်နေတာ ဒါမှမဟုတ် ခြိမ်းခြောက်နေတယ် ဆိုတာကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြောပြခဲ့သည်။ သူမရဲ့ စိတ်ထားမှာ ဆိုးသွမ်းတယ်လို့ ထင်ရသော်လည်း အတော်လေးကို ကြင်နာတတ်ပြီး အရမ်းလည်း လွန်လွန်ကျူးကျူး မရှိပါ။

All Chapters