အခန်း (၃၀)

သို့သော် ထြိအရာသည် ဟောပြောပွဲဖြစ်သောကြောင့် ကွင်းပြင်မှာပင် ပြောရန် အဆင်မပြေပေ။ ကပ္ပတိန်လီယွန်က ယဉ်ကျေးစွာ လက်မြှောက်ပြကာ ထိပ်ပြောင်သော ဘုန်းတော်ကြီးကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ရာ သူက ပြုံးပြီး သဘောတူညီခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် စစ်တပ်စခန်းရှိ ကောင်စီခန်းမဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ဘုန်းတော်ကြီးများက အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။ ဂါရက်က နောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်ကာ နောက်ချန်နေရစ်ပြီး လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးဂျွန်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ ဂျွန်က ချက်ချင်းပင် နီးကပ်စွာကပ်ကာ တိုးတိုးလေး လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘုန်းတော်ကြီးကို ပြောပြခဲ့တယ်"

"မြင်းစီးသူရဲကောင်းအကြောင်းလား။"

"ဟုတ်တယ်"

လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးက အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဂါရက်က ပြုံးပြီး သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မြို့စောင့်တပ်သားများ၏ ကောင်စီခန်းမသည် မကြီးမားလှသော်လည်း မသေးငယ်လှပေ။ အလယ်တွင် စားပွဲရှည်ကြီးတစ်လုံးရှိပြီး သစ်ပင်ပင်စည်ကို ထက်ခြမ်းခွဲကာ ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် ကြမ်းတမ်းပြီး ဆေးမသုတ်ရသေးကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဝင်ပေါက်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် နံရံတွင် မြေပုံကြီးတစ်ချပ် ချိတ်ဆွဲထားပြီး လူနှစ်ဆယ်ခန့် ပြုံတိုးဝင်လျှင် ဆန့်ပေလိမ့်မည်။

ထိပ်ပြောင်သော ဘုန်းတော်ကြီးနှင့် မြို့စောင့်တပ်သားများ၏ ကပ္ပတိန်တို့သည် အရင်ဆုံး ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ဘုန်းတော်ကြီးခုနစ်ပါး သို့မဟုတ် ရှစ်ပါးခန့် အထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အခန်း၏တစ်ဝက်ကို လျင်မြန်စွာ ပြည့်စေခဲ့သည်။

ဂါရက်သည် တပ်စုခေါင်းဆောင်လေးဦးကြားတွင် သဘာဝအတိုင်း ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ နောက်ဘက်ရှိ အရာရှိငယ်များနှင့် စစ်သားများကလည်း တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ နောက်ဆုံး တပ်စုခေါင်းဆောင်က တင်းမာစွာကြည့်ပြီး တံခါးကို ပိတ်ရန်ပြင်လိုက်သည်။

"ခဏ"

ဆာဖလင်းက ကြားဝင်လိုက်သည်။ သူသည် အဆက်မပြတ် နောက်လှည့်ကြည့်နေသော ဂါရက်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးမရဖြစ်ပြီး ကပ္ပတိန်ကရင်ကို လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။

"ကရင် မင်းလည်း လာနာထောင်ပါဦး"

လူအုပ်ကြားတွင် အနည်းငယ်သော လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားသည်။ ခွင့်ပြုချက်မရသေးသော စစ်သားများက ရယ်မောသလိုလို၊ မကျေနပ်သလိုလို ညည်းညူကြသည်။

"ကပ္ပတိန် ဒါ မတရားဘူးဗျ"

"ကပ္ပတိန် ကျွန်တော်တို့လည်း နားထောင်ချင်တယ်"

"ကပ္ပတိန် ဒါက အသက်တွေကို ကယ်တင်နိုင်ပါတယ်"

ကပ္ပတိန်ကရင်သည် သူ့ရဲဘော်များ၏ မနာလိုမှုကြားမှ ရှေ့သို့တိုးလာသည်။ ဂါရက်က ဘယ်ညာကြည့်လိုက်ရာ ဟောခန်းဝတွင် လူအုပ်ထဲ၌ ဝေးကွာစွာရှိနေသော ရေမွန်နှင့် အခြားသူများကို တွေ့လိုက်သည်။ သူတို့က တိုး၍ဝင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် သူက ကပ္ပတိန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ကပ္ပတိန် ကျွန်တော် ရှင်းပြမယ့်အရာက လူတိုင်းအတွက် အကျိုးရှိပါတယ်။ ဒဏ်ရာရတဲ့အခါ အသက်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ကယ်တင်ဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။ ဒါဆို ခင်ဗ္ဗားတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ..."

သူက အပြင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"ပိုကြီးတဲ့နေရာတစ်ခု ရှာလို့ရမလား။"

ဟုတ်ပါတယ် ရတာပေါ့။

ကပ္ပတိန်က လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူခဲ့ပြီး ထိပ်ပြောင်သော ဘုန်းတော်ကြီးကလည်း ကန့်ကွက်စရာမရှိခဲ့ပေ။ အဖွဲ့သည် ကောင်စီခန်းမမှ ထွက်ခွာကာ ဟောခန်းမဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ မရောက်သေးမီမှာပင် ဟောခန်းမဘက်မှ ပူနွေးသော အစားအစာနံ့သင်းပျံ့စွာ လွင့်ပျံလာသည်။

ဂါရက်၏ ဗိုက်က တဂွမ်ဂွမ်မြည်ပြီး သူ့ကို သစ္စာဖောက်လိုက်သည်။

...သူ ဘယ်လိုမေ့နေနိုင်ပါ့မလဲ။

မြို့စောင့်တပ်သားများ၏ အကြီးဆုံးအခန်းမှာ ဟောခန်းမပင်ဖြစ်သည်။ အခမ်းအနားများအတွက် အသုံးပြုသော်လည်း အခြားအချိန်များတွင် ထမင်းစားခန်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်...

စစ်သားများနှင့် ဘုန်းတော်ကြီးများက ဟောခန်းမတွင် နားထောင်ရန် နေရာယူကြပြီး ဂါရက်က စင်မြင့်ပေါ်သို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တက်လိုက်သည်။ မှန်နက်ပြားနှင့် မြေဖြူမရှိသည့်အတွက် သူကိုယ်တိုင် အမူအရာများဖြင့် ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှူတာက အဆုတ်ကို အသုံးပြုတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ အဆုတ်တွေ အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ မီးဖိုကို လေမှုတ်တဲ့ ပုံစံမျိုးပါပဲ။ ချဲ့လိုက်တာက ရှူသွင်းတာ၊ ကျုံ့လိုက်တာက ရှူထုတ်တာပါ။ အဆုတ်ပျက်စီးသွားတဲ့အခါ တစ်ခါတလေ တစ်လမ်းသွား လေဝင်ပေါက် ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။ လေက ဝင်သွားပေမယ့် ရှူထုတ်တဲ့အခါ ပြန်မထွက်နိုင်တော့ဘူး..."

လေထုရင်ခေါင်းပွရောဂါ မည်သို့ဖြစ်ပွားပုံနှင့် အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ကို တတ်နိုင်သမျှ ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထိပ်ပြောင်သော ဘုန်းတော်ကြီးက နောက်ထပ်မေးခွန်းများ မမေးနိုင်ခင် သူက အလျင်အမြန် ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"စစ်မြေပြင်မှာ သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ချက်ချင်းသေဆုံးတာကလွဲလို့ ကျန်တာအများစုက ဘုန်းတော်ကြီးက အချိန်မီ မကုသပေးနိုင်လို့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ ကဲ အခု အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ရာတွေအတွက် အရေးပေါ်အကူအညီ ဘယ်လိုပေးရမလဲဆိုတာ ပြောပြပါမယ်။"

စစ်သားများ၏ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာသည်။

အရာရှိငယ်များနှင့် သာမန်စစ်သားများက အထူးသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ကပ္ပတိန်နှင့် တပ်စုခေါင်းဆောင်များမှာ မြင့်မြတ်သော မြင်းစီးသူရဲကောင်းများဖြစ်၍ စစ်မြေပြင်တွင် ကုသမှုရရှိရန် ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ သို့သော် သူတို့ကဲ့သို့ သာမန်လူများအတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မြင့်မြတ်သူတစ်ဦး၏ လက်မှ ခြစ်ရာတစ်ချက်သည် သူတို့၏ ပြတ်တောက်သွားသော ကိုယ်လက်အင်္ဂါများထက် ပိုအရေးကြီးသည်ဟု ယူဆခံရတတ်သည်။

သူတို့ အသက်ရှင်နိုင်ပါတယ်။ အချို့ရဲဘော်တွေသာ အချိန်မီ ကုသမှုရရှိခဲ့ရင် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

"လူငယ်လေး ဂါရက်က တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ"

ကပ္ပတိန်ကရင်ဘေးတွင် အရာရှိငယ်တစ်ဦးက သူ့လက်မောင်းကို တွန်းတိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သူ့အဖေနဲ့ တူလိုက်တာ" ဟု အခြားအရာရှိငယ်တစ်ဦးက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီတုန်းက ကပ္ပတိန်ကလည်း ဒီလိုပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ဂရုစိုက်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အမြဲရှာဖွေနေခဲ့တာ..."

အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်စုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေကြပြီး ဂါရက်ကို ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် လွမ်းဆွတ်ခြင်းများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။ ဂါရက်က သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆက်လက်၍ မရပ်မနား ပြောဆိုနေသည်။

"စစ်မြေပြင်မှာ သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဓိကအားဖြင့် အမျိုးအစားသုံးမျိုး ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက သွေးထွက်လွန်ခြင်း၊ ဒုတိယက နှလုံးခုန်ရပ်ခြင်း၊ တတိယက အသက်ရှူမရခြင်းတို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမဆုံး စစ်မြေပြင်မှာ သွေးထွက်လွန်တာကို ဘယ်လို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရပ်တန့်ရမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးကြရအောင်..."

ခန်းမတစ်ခုလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆူညံသွားသည်။

နှလုံးခုန်ရပ်ခြင်းနှင့် အသက်ရှူမရခြင်းတို့ကို စစ်သားများ၏ အမြင်တွင် အများအားဖြင့် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာများအဖြစ် သို့မဟုတ် သေပြီဟု ယူဆနိုင်သော အခြေအနေများအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေများ ပေါ်ပေါက်လာပါက လူအများစု၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ လက်လျှော့လိုက်ခြင်းပင်။

သွေးထွက်ခြင်းမှလွဲ၍ပေါ့။ ရဲဘော်များ သွေးထွက်လွန်၍ အသက်ဆုံးရှုံးနေသည်ကို မကူညီနိုင်ဘဲ လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့ရသူ မည်မျှရှိသနည်း။ သွေးထွက်ခြင်းကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလေ၊ အားနည်းပြီး အင်အားမဲ့လာလေဖြစ်ကာ သူတို့မျက်စိများ ထာဝရမှိတ်သွားသည်အထိပင်...

လူငယ်လေး ဂါရက်က သွေးထွက်တာကို ဘယ်လိုရပ်တန့်ရမယ်ဆိုတာ ပြောပြတော့မှာလား။

အံ့ဩစရာပဲ။

"ခဏလေး"

ရုတ်တရက် အသံနှစ်ခု သုံးခုခန့် တပြိုင်နက်တည်း အော်လိုက်သည်။ လူတိုင်းက ဒုတိယတန်းတွင် ထိုင်နေသော တပ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံး အလျင်အမြန် ခုန်ထလာကြသည်။

"လူငယ်လေး ဂါရက် တစ်လုံးချင်းစီကို ဖြည်းဖြည်းလေးပြောပြပါ။ ကျွန်တော်တို့က ကလောင်နဲ့ စက္ကူနဲ့ ချရေးချင်လို့"

ခန်းမတစ်ခုလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂါရက်ပင်လျှင် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်။ သူက ထရပ်နေသော ဆာဖလင်းကို လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပြကာ ရယ်မောခြင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားရင်း

"ဦးလေးဖလင်း၊ ကျွန်တော့်အတွက် စက္ကူအကြီးကြီးနှစ်ရွက်နဲ့ ဘုတ်ပြားတစ်ခုလောက် ရနိုင်မလား။ ကျွန်တော် ရှင်းပြမယ့်အရာတွေက ပိုရှင်းလင်းဖို့ ပုံကြမ်းတွေ လိုအပ်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက ပုံကြမ်းများ ရေးဆွဲကာ နှုတ်ဖြင့် ရှင်းပြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်စုံတစ်ဦးကို ခေါ်၍ ပတ်တီးစည်းနည်းများကို သရုပ်ပြစေသည်။ လူတိုင်း စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြသည်။ ညစာစားချိန်နီးလာသောအခါ မီးဖိုချောင်မှ ပေါင်မုန့်နှင့် ဝက်အူချောင်းများကို ယူလာကြပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဟင်းချိုနှင့် တွဲဖက်စားသုံးရင်း ဟောပြောပွဲကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ခေါင်းနှင့် လက်မောင်းမှ သွေးထွက်ခြင်း၏ ရပ်တန့်နည်းများ ရှင်းပြ၍ ပြီးခါနီးတွင် အဝေးမှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံများသည် ပို၍ ကျယ်လာပြီး ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။

ဂါရက်သည် ဟောခန်းမဝင်ပေါက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ပြိုင်တည်းမှာပင် မြင်းစီးသူရဲကောင်းအချို့သည် ဓားများကို ဆွဲကိုင်ရင်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

"ဘယ်သူလဲ အဲဒါက"

"ကပ္ပတိန် ကပ္ပတိန် ကပ္ပတိန်"

ခြေသံများက မနားတမ်း ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ မြို့စောင့်တပ်သားတစ်ဦးက ဂရုမစိုက်ဘဲ အတင်းပြေးဝင်လာပြီး တံခါးကို မှီကာ မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေသည်။

"ကပ္ပတိန် သခင်ကြီးအိမ်တော်က လူဖမ်းဖို့ လာတာတဲ့"

"ဘာ"

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"သခင်ကြီးအိမ်တော်က လူဖမ်းတာကို ဘာလို့ မြို့စောင့်တပ်ဆီ လာတာလဲ"

ခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။ မြို့စောင့်တပ်သား တစ်ရာကျော်သည် တီးတိုးပြောဆိုနေကြပြီး အံ့အားသင့်သူက အံ့အားသင့်၊ ဒေါသထွက်သူက ဒေါသထွက်၊ ဝေဝါးနေသူက ဝေဝါးနေကြသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ရှုပ်ထွေးစွာပင် ရုတ်တရက် ထအော်လိုက်သည်။

"ဒီနားတဝိုက်မှာ အဖမ်းအဆီးတွေက ကျွန်တော်တို့ပဲ လုပ်နေကျ မဟုတ်လားဗျာ။"

ဟွန့်...

ဂါရက်က စင်မြင့်ပေါ်မှာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်နေသည်။ ဒီအချိန်မှာ သခင်ကြီးအိမ်တော်က လူဖမ်းဖို့လာတာဆိုတော့ သူ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိပြီး တကယ်လည်း...

တံခါးများက ကြမ်းတမ်းစွာ ပွင့်ဟသွား၏။ ကောင်းမွန်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော သံတမန်တစ်ဦးနှင့် အစောင့်နှစ်ဦးတို့သည် မာန်မာနကြီးစွာဖြင့် ခန်းမထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာကြသည်။

"ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ အမိန့်အရ ဂါရက် နော့ဒ်မတ်ကို မေးမြန်းရန် ဆင့်ခေါ်လိုက်တယ်"