အခန်း (၃၁)

စစ်သည်တော်များက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"ဘုရားကျောင်းလား"

စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းက ဘေးချင်းကပ်လျက် ရှိသည်။

ဘုန်းတော်ကြီးတွေနဲ့ လူတိုင်း ဒီမှာ ထိုင်နေကြတာ၊ ရုတ်တရက် လူတွေ ဝင်လာလို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သဘာဝနတ်ဘုရားမှာ ဘုရားကျောင်း လုံးဝမရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် သဘာဝနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူတွေက နူးညံ့တဲ့လူတွေပဲ၊ ဒီလောက် မာနမကြီးဘူး။

ဒါဆို တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လာဖမ်းဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။

နွေဦးနတ်ဘုရားမရဲ့ ဘုရားကျောင်း…

အာ ငါအမုန်းဆုံးဘုရားကျောင်းပဲ။

အစွန်အဖျားအကျဆုံး၊ အလှူငွေအများဆုံး တောင်းဆိုတဲ့၊ ကုသဖို့ လိုအပ်ရင် ကူညီဖို့ တွန့်ဆုတ်တဲ့၊ မြင့်မြတ်တဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေရဲ့ မျက်နှာကိုပဲ ကြည့်တဲ့...

သူတို့ကို ဘယ်လောက်ပဲ မကြိုက်ကြိုက်၊ စော်ကားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး။ စစ်မြေပြင်မှာ တခြားသူတွေ အသက်ကယ်ဖို့ စောင့်နေတာ၊ အခု သူတို့ကို စော်ကားမိရင် ကံဆိုးရင် အသက်တစ်ချောင်း ကုန်သွားနိုင်တယ်။

စစ်သည် တစ်ရာခန့်သည် သူတို့ခေါင်းများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အကြည့်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လှည့်လိုက်ကြသည်။ ကပ္ပတိန်ကရင်နှင့် နိုက်ဖလင်းတို့သည် ဂါရက်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသော်လည်း သူသည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်နေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်သည့် လက္ခဏာ မပြပေ။

ဂါရက်သည် အမှန်ပင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူတို့ မြန်မြန် ရောက်လာကြတာပဲ။ ဘုရားကျောင်းက လူတွေရဲ့ နောက်မှာရှိတာ သိပ်မဝေးဘူး။ ဆာရိုမန် အစီရင်ခံစာ မတင်မီနှင့် ဘုရားကျောင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဖို့ မဆုံးဖြတ်မီ မြို့စောင့်တပ်ဆီသို့ အချိန်မီ ပြန်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ကံက သူ့ဘက်မှာ ရှိနေသည်။ ဆာဝက်စ်လိုကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး စစ်နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ့အတွက် ပို၍ အကျိုးရှိသည်မှာ နွေဦးနတ်ဘုရားမ၏ ဘုရားကျောင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လာဖမ်းရန် ရောက်လာခြင်းကြောင့် မြို့စောင့်တပ်နှင့် စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းမှ အကြီးအကဲများ နှစ်ဦးစလုံး ရှိနေခြင်းပင်။

ဒီနှစ်ဖွဲ့ ရှိနေတာဆိုတော့ ငါ အဖမ်းခံရမှာကို ရပ်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။

ဂါရက်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ အေးဆေးစွာ ဆင်းလာခဲ့သည်။ နိုက်ဖလင်းနှင့် ကပ္ပတိန်နိုလန်တို့ မပြောရသေးမီ သူသည် ဘုရားကျောင်း သံတမန်ကို မျက်နှာမူကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဂါရက် နော့ဒ်မတ်ကို ရှာနေတာဆိုရင် အဲ့လူက ငါပဲ"

သူ၏ အမူအရာသည် အလွန်အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသောကြောင့် သံတမန်က ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ကို သေချာစိုက်ကြည့်နေသည်။ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦး၊ ဆံပင်နက်၊ အညိုရောင် မျက်လုံးနှင့် အညိုရောင် ခပ်ကြမ်းကြမ်း လျှော်ထည်ကိုခြုံထားပြီး ဖုန်အလိမ်းလိမ်းဖြင့် မြို့စောင့်တပ်မှ အနိမ့်ဆုံး စစ်သည်တစ်ဦး၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ပင်။

ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှ အဝတ်အစားအထိ ရိုမန်၏ ဖော်ပြချက်နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီနေသည်။

သူက စင်မြင့်ပေါ်မှာ ရပ်နေတာ ထူးဆန်းပေမယ့် စစ်သားဆိုတာ စစ်သားပဲလေ...

"ကောင်းပြီ"

သူသည် သူ့လက်ထဲရှိ တောင်ဝှေးကို မြှောက်ကာ အားပါးတရ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ အရပ်ရှည်သော အစောင့်နှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် နောက်မှ ထွက်လာပြီး "ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့"

ဂါရက်သည် လိုက်နာခြင်းလည်းမရှိသလို ခုခံခြင်းလည်းမရှိဘဲ ရပ်နေကာ ကပ္ပတိန်နိုလန်နိုက်ကို မေးမြန်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နိုက်နိုလန်သည် ဓားကိုကိုင်လျက် ထရပ်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အသစ်ရောက်လာသူကို မေးသည်။ "ဂါရက်… ဘုရားကျောင်းက သူ့ကို ဘာလုပ်ဖို့လဲ"

"မေးစရာလေး နည်းနည်းရှိလို့ပါ"

သံတမန်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြန်ဖြေသည်။ ဖြေပြီးနောက် သူသည် ဂါရက်ကို ချက်ချင်းစိုက်ကြည့်ကာ "သွားကြစို့" ဟု ထပ်မံတိုက်တွန်းသည်။

"အာ၊ ခဏ... ကျွန်တော် ဒီမှာ မပြီးသေးဘူး... ခဏလောက် မစောင့်နိုင်ဘူးလား"

"ဘုန်းတော်ကြီးက စောင့်နေတယ် သွား…"

ဂါရက်သည် သူ့ခြေထောက်ကို ဆွဲဆန့်ကာ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်။ ဤအခွင့်အရေးကိုယူ၍ ကပ္ပတိန်ဖလင်းသည် ဘေးသို့ တိုးကပ်လာကာ နိုက်နိုလန်အား အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို လျင်မြန်စွာ တီးတိုးပြောပြသည်။ သူတို့ တပ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ယူပုံ၊ ဆာရိုမန်က မှားယွင်းစွာ သတင်းပို့ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပုံ၊ ဂါရက်က သူ၏ မျက်လုံးပြာများဖြင့် နိုက်ခရိုမန်ဆာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မည်သို့ ရရှိခဲ့ပုံ စသဖြင့်။

နိုက်နိုလန်က နားထောင်ပြီး စဉ်းစားသည်။ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ကြားပြီးနောက် သူက ခေါင်းညိတ်သည်။

"နားလည်ပြီ။ ဂါရက် လာ ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

"ဆာနိုက်"

ဘုရားကျောင်း သံတမန်သည် ကြားဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် နိုက်နိုလန်က သူ့ကို အခွင့်အရေးမပေးဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လူငယ် ဂါရက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်က သူ့ကို အမြဲတမ်း အလေးထားခဲ့တယ်။ ဘုရားကျောင်းက ခေါ်တာဆိုတော့ ကျွန်တော် လိုက်ပါသွားတာ သင့်တော်ပါတယ်"

"ဒါက..."

သာမန်စစ်သားတစ်ဦးကို ခေါ်ယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း မြို့စောင့်တပ်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၊ အဆင့်ခုနစ် နိုက်တစ်ဦး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လာသောကြောင့် သံတမန်သည် အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ ငြင်းဆန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းမှ ခေါင်းပြောင်နေသော ဘုန်းတော်ကြီးသည် ပြုံး၍ ထရပ်လိုက်ကာ ဂါရက်ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

"ဒီကလေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်။ နွေဦးနတ်ဘုရားမကျောင်းက သူ့ကို တစ်ခုခု မေးချင်တယ်ဆိုရင် ငါလည်း ကြည့်ချင်တယ်။ မင်းတို့ ဘုရားကျောင်းက ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်နော်"

သူတို့ ကန့်ကွက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကန့်ကွက်သည်ဖြစ်စေ၊ သူ့လို သံတမန်တစ်ဦးက ဆုံးဖြတ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းက ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး နွေဦးနတ်ဘုရားမကျောင်းကို သွားရောက်လည်ပတ်ရင် အဓိကဘုန်းတော်ကြီးကိုယ်တိုင် ထွက်ကြိုရမှာပဲ။ သူ ဘာပြောနိုင်မှာလဲ။ ဘာပြောရဲမှာလဲ ဟမ့်…

သံတမန်က ဦးညွှတ်ပြီး လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ ဘုန်းတော်ကြီးသည် ဂါရက်ဘေးကနေ လျှောက်သွားရင်း လက်ဆန့်ကာ သူ့လည်ပင်းကို အားပါးတရ ပုတ်လိုက်ကာ တဟီးဟီးရယ်မောလိုက်သည်။

ဒီဘုန်းတော်ကြီးက ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းပြီး လက်မောင်းတွေက ဂါရက်ရဲ့ ခါးလောက် ထူထဲတယ်။ အဲ့ဒီ ပုတ်ချက်၊ ဖိအားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဂါရက် မွန်းကြပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။

အဖွဲ့လိုက် စစ်တန်းလျားထဲကနေ ဆူညံစွာ ထွက်ခွာလာကြသည်။

နွေဦးနတ်ဘုရားမကျောင်းသည် လော့ဒ်မင်းကြီးအိမ်တော်ရဲ့ နောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး မြို့စောင့်တပ်စခန်းနဲ့ သိပ်မဝေးသလို သိပ်လည်း မနီးဘူး။ လမ်းလျှောက်သွားဖို့က နည်းနည်းဝေးပြီး မြင်း ဒါမှမဟုတ် လှည်းအသုံးပြုဖို့က အလွန်အကျွံ အင်အားပြရာရောက်တယ်။

ခေါင်းပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးက ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ နွေဦးနတ်ဘုရားမကျောင်းက လူအနည်းငယ်က မြင်းနဲ့လာခဲ့ကြတာမို့ သူတို့မှာ မြင်းကြိုးကို ဆွဲပြီး မောဟိုက်စွာ နောက်ကနေ လိုက်ရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။

ကောင်းကင်ဘုံ... ဒီလူ ဘာလို့ ဒီလောက် ပုံမှန်မဟုတ်တာလဲ...

သံတမန်က စိတ်ထဲကနေ တီးတိုးညည်းတွားလိုက်သည်။

ကူကယ်ရာမဲ့စွာပင် မြို့သူမြို့သားများက ခေါင်းပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးရဲ့ ပုံစံကို သိကြသည်။ သူက တိုက်ခိုက်ရတာကို ကြိုက်ပြီး အရက်ဆိုင်တွေမှာ လူတွေနဲ့ လက်မောင်းရုံးတာကို ဝါသနာပါတယ်။ တစ်ခါက ကိုယ်ကာယပြိုင်ပွဲတစ်ခုမှာ သူက အဆင့်ငါး နိုက်တစ်ဦးကို သူ့ရဲ့ ခွန်အားသက်သက်နဲ့ အနိုင်ယူခဲ့ဖူးတယ်တဲ့။

အခု ဒီအဘိုးကြီးက လမ်းလျှောက်ချင်ပြီဆိုတော့ သူတို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ လူတိုင်း လိုက်လျှောက်ရမှာပဲ။

သံတမန်က တိတ်ဆိတ်စွာ ညည်းညူသည်။ သူတို့ လမ်းလျှောက်နေစဉ် နောက်ကနေ ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက် ပြေးလာသည်။ သူခေါ်လာတဲ့ ဘုရားကျောင်းစောင့်တွေထဲက တစ်ယောက်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နဲ့ နိုက်နိုလန်ကို မှီသွားပြီး သူ့အရှိန်အတိုင်း လိုက်ကာ တိတ်တဆိတ် သတင်းပို့သည်။

ဤဘုန်းတော်ကြီးသည် ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းပြီး လက်မောင်းများသည် ဂါရက်၏ ခါးခန့် ထူထဲသည်။ ထိုပုတ်ချက်၏ ဖိအားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဂါရက် မွန်းကြပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ဘုရားကျောင်းမှာ တိုင်တန်းခဲ့တာက ဆာရိုမန်ပါပဲ..."

သံတမန်သည် တုန်ရီသွားသည်။

သူ ဘယ်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မြို့စောင့်တပ်မှူးလေးဦးသည် ဂါရက်ကို ဘေးနှစ်ဖက်မှ ဝန်းရံထားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူ ညာဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိပ်ပြောင်နေသော ဘုန်းတော်ကြီးနောက်တွင် ဘုန်းတော်ကြီးခုနစ်ဦးမှ ရှစ်ဦးခန့်က ကပ်ပါလာပြီး အင်အားကြီးမားစွာ ချီတက်လာသလို ပေါ်လွင်နေသည်။ အရေအတွက်အားဖြင့် ဖမ်းဆီးရမည့်သူသည် မြို့စောင့်တပ်သားနှင့်မတူဘဲ စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းမှ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးနှင့် ပိုတူနေသည်။

နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြို့စောင့်တပ်သားအများအပြားက သူတို့လည်ပင်းများအား ဆန့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး လိုက်ပါလာကြသည်။

သံတမန်၏ ခေါင်းထဲ ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားသည်။

ငါက သံတမန်တစ်ယောက်ပဲလေ။ မြို့စောင့်တပ်နဲ့ ဖမ်းရမယ့် ဒီလူငယ်နဲ့ ငါ့မှာ ရန်ငြိုးမရှိဘူး။ ဆာရိုမန်ရဲ့ စွပ်စွဲချက်ကနေ ငါ ဘာအကျိုးမှ မရခဲ့ဘူး။

ငါ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လို့ ဘာကောင်းကျိုးရှိမှာလဲ။

သူသည် ဂါရက်ကိုကျော်ကာ အလျင်အမြန်ရှေ့တိုးသွားပြီး နိုက်နိုလန်ကို ကျော်တက်ကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဆာရိုမန်က ခင်ဗျားတို့ မြို့စောင့်တပ်က ဂါရက်ကို နက်ခရိုမန်ဆာတစ်ယောက်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်လို့ စွပ်စွဲပါတယ်။ ဘုန်းတော်ကြီးဒေါ်နယ်လ်က ဂါရက်အတွက် သက်သေခံခဲ့ပါတယ်၊ နက်ခရိုမန်ဆာ မပေါ်လာခင်ကတည်းက ဂါရက်က အောက်ခန်းထဲမှာ ရှိနေပြီး အတူတူ လဲကျခဲ့တာပါလို့ ပြောပါတယ်။

အခု၊ ရှာဖွေမှု မအောင်မြင်တာနဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ အများကြီးရှိခဲ့တာကြောင့် ဘုန်းတော်ကြီးဒေါ်နယ်လ်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားဖို့ တောင်းဆိုထားပါတယ်။ ဆာရိုမန်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက အကြီးအကဲဘုန်းတော်ကြီးရဲ့ ကုသမှုခံယူပြီးနောက်မှာတောင် မသက်သာလာသေးပါဘူး၊ အခု သူ့အပေါ်မှာ အတော်လေး လျှော့ပေါ့ပေးထားပါတယ်။

အကြီးအကဲဘုန်းတော်ကြီးက နိုက်ရဲ့ ဒဏ်ရာက ညက အချိန်မီ ကုသမှုခံယူဖို့ တစ်ညတာ နောက်ကျခဲ့လို့ပါတဲ့..."

နိုက်နိုလန်၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဂါရက်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးနေသည်။

ဆေးပညာဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ကို မှမလိုက်နာတာ ဟွန့်……

ဒါပဲလေ…