အခန်း (၃၈)

ဂါရက်၏ မှော်ဆရာခရီးသည် ငြိမ်သက်အေးချမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ စတင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝ ဝက်ဘ်ဝတ္ထုများမှ ပဋိပက္ခများ၊ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများ၊ မြင့်မြတ်သူတို့၏ သာမန်ပြည်သူများအပေါ် ဖိနှိပ်မှုများ စသည်ဖြင့် တစ်ခုမျှ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။

ဟတ်တ်လန်မြို့မှ မှော်မျှော်စင်သို့ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဂါရက်သည် ဇာတ်လမ်းဆင်မှု ပုံစံမျိုးစုံကို စိတ်ကူးခဲ့သော်လည်း တစ်ခုမျှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏အတန်းဖော်များသည် ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်၍ ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းများကို လိုက်နာကြသည် မဟုတ်ဘဲ၊ ရိုးရှင်းစွာဆိုရသော် မည်သူမျှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မှော်ဆရာ ဂယ်မန်လည်း ရှိမနေပေ။

နောက်ဆုံးအကြိမ်က မျှော်စင်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သော မှော်ဆရာ အယ်လယောတ်ကိုလည်း မတွေ့ရပေ။

မှော်မျှော်စင် အပြင်ဘက်မှ တိတ်ဆိတ်မှုသည် ငှက်သံများပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။ ဂါရက်သည် စမ်းသပ်မှုများ အဆင်ပြေနေခြင်း သို့မဟုတ် မှော်ဆရာသည် လက်ရှိတွင် ပေါက်ကွဲနိုင်ခြေ နည်းပါးသော အခြားစမ်းသပ်မှုတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲလုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

အဆင့်နိမ့် မှော်ဆရာများ သို့မဟုတ် မှော်သင်တန်းသားများ (ဂါရက် မနေ့က ရောက်ရှိစဉ်က မှော်ဆရာ Gelman သည် တပည့်များဟု ဖော်ပြခဲ့သောကြောင့် တစ်ဦးထက် ပိုမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်) လည်း မည်သူမျှ မတွေ့ရပေ။

မနေ့က ပေါက်ကွဲမှုသည် စတုတ္ထထပ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဂယ်မန်က သူ့ကို ပထမထပ်ရှိ စာအုပ်များကိုသာ ကြည့်ခွင့်ပြုထားသည်ကို ထည့်တွက်ကြည့်ပါက ဂါရက်သည် အပေါ်ထပ်တွင် မှော်ဆရာများနှင့် သင်တန်းသားများအတွက် သီးသန့်စာကြည့်တိုက်တစ်ခု ရှိနိုင်သည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သည်။ မှော်လောကသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ဤသင်တန်းသားသစ်များသည် ဒုတိယထပ်နှင့် အထက်မှ လုပ်ငန်းဆောင်တာများ လုပ်ဆောင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းလာရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆရသည်။

အတန်းများအတွက်မူ... ယနေ့သည် သင်ကြားသည့်နေ့ မဟုတ်သည် ဖြစ်မည်လော။

မှော်မျှော်စင်၏ ပထမထပ်ရှိ စာကြည့်တိုက်သည် ဗလာနတ္တိဖြစ်နေပြီး ဂါရက်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသည်။

သူ့ကို စာကြည့်တိုက်သို့ လိုက်ပို့ပေးသော အစေခံသည် "အပေါ်ကို မတက်ရပါ" ဟု ရိုးရှင်းစွာ ပြောကြားပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဂါရက် သန့်စင်ခန်းတည်နေရာကို မေးမြန်းရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ ထိုသူသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရေအိုးတစ်လုံးပင် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ရှေးယခင်က ကျောင်းစာကြည့်တိုက်များတွင်လည်း ရေ မထားပေးခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် အကျင့်တစ်ခုပင်။

ဂါရက်သည် သူ၏ကျောပိုးအိတ်ကို ချလိုက်ပြီး စာအုပ်စင်များဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ စာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် သူ၏မျက်လုံးများသည် စာအုပ်စင်များပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ မှောင်မည်းသော သစ်အယ်ပင်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် မြင့်မားခိုင်ခံ့သော စာအုပ်စင်များဖြစ်သည်။ တိုင်ထိပ်များနှင့် စာအုပ်စင်၏ အစွန်းများတွင် လှပသော ပန်းပုထွင်းထုမှုများ ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့ ထောက်ခံထားသော စာအုပ်များ၏ တန်ဖိုးကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ပင်။

ဤစာအုပ်စင်တစ်ခုတည်းကပင် တစ်နှစ်စာလစာနှင့် ညီမျှသည်ဟု ဂါရက် တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းရင်း စာအုပ်စင်ပေါ်ရှိ စာအုပ်များကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။ စာကြည့်တိုက်မှာ မကျယ်ဝန်းဘဲ စာအုပ်စင်နှစ်လုံးသာ ရှိသည်။ စင်ပေါ်ရှိ စာအုပ်များမှာ ထူထဲခိုင်မာပြီး သူ၏ တံတောင်ဆစ်မှ လက်ချောင်းထိပ်အထိ ရှည်လျားကာ လက်သီးတစ်လုံးစာနီးပါး ထူသည်။

ဤစာအုပ်ကြီးများကို ထားရှိရန်အတွက် စင်တစ်ထပ်စီတွင် လေးထပ်သာ ရှိသည်။ စာအုပ်စင်များ၏ အလယ်ပိုင်းသည် သစ်သားအစိုင်အခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ငါးစင်တီမီတာကျော် ထူကာ အလေးချိန်ကြောင့် အနည်းငယ် ကွေးနေသည်။

စာအုပ်များ၏ အရွယ်အစား ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် စာအုပ်စင်နှစ်လုံးပေါင်းလျှင်ပင် စာအုပ်တစ်ရာ မပြည့်မီပေ။

ဂါရက်က စိတ်ထဲတွင် အမြန်တွက်ချက်လိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ ခုနစ်နှစ်တာ ဘွဲ့ကြိုနှင့် ဘွဲ့လွန်လေ့လာမှုများအတွင်း အသုံးပြုခဲ့သော သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများ၏ အရေအတွက်နှင့် သိပ်မကွာခြားလှပေ။ အရေအတွက်အရဆိုလျှင် အတူတူနီးပါးပင်။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဆေးပညာဆိုင်ရာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများအပြင် လေ့ကျင့်ခန်းစာအုပ်များ၊ ကိုးကားစာအုပ်များ၊ ဆေးခန်းသုံး လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် အခြားမှတ်သားစရာ ပစ္စည်းများစွာ ရှိခဲ့သည်။

“ငါတို့တွေက စာကျက်တဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။ လုံးဝကို ကြောက်စရာမရှိဘူး ဟမ့်…”

ဂါရက်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိတ်တဆိတ် အားပေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်ဆင့်မှာ သူဖတ်ရှုရန် လိုအပ်သော စာအုပ်များကို ရွေးချယ်ရန်ပင်။

မှော်ဆရာ ဂယ်မန် ပြောပြထားသော ခေါင်းစဉ်များမှာ

မှော်ပညာ၏ အခြေခံများ

မှော်ပုံစံများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ

မူလဒြပ်စင် မှော်ပညာ မိတ်ဆက်

မှော်ဆေးဝါးများ လေ့လာခြင်း

အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သည့် မှော်စာလုံး…

စာအုပ်စင်ပေါ်ရှိ အခြားစာအုပ်များသည် အရေးမကြီးဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အခြေခံမှ စတင်ခြင်းက ပို၍ ပညာရှိရာ ရောက်မည်ဟု ထင်ရသည်။

ဂါရက်သည် ခေါင်းစောင်း၍ စာအုပ်များ၏ ကျောဘက်ခေါင်းစဉ်များကို ဖတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ ခွဲခြား၍ မရပေ။ သူသည် ဘယ်ဘက်၊ ညာဘက် စောင်းကြည့်ကာ စာများကို ဒေါင်လိုက် ရေးထားခြင်းလား သို့မဟုတ် အလျားလိုက် ရေးထားခြင်းလား ခွဲခြားရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးပင်။ မည်သို့ပင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်စေကာမူ...

ဂါရက်သည် သူ့ခေါင်းကို ဟိုဘက်ဒီဘက်လှည့်ကာ လည်ပင်းလေ့ကျင့်ခန်းများ အကြိမ်များစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် စာအုပ်ကျောဘက်ရှိ စာသားများကို မည်တစ်ခုမျှ ခွဲခြားမသိနိုင်သည့် ခါးသီးသော အမှန်တရားကို နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်ရသည်။

ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။ အတွင်းဘက်ကို ကြည့်ကြည့်ရအောင်။

သူသည် ခြေဖျားထောက်ကာ စင်ပေါ်မှ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ယူလိုက်သည်။ ယူလိုက်သည်နှင့် သူ့လက်ထဲမှ ပြုတ်ကျမလိုဖြစ်သွားသဖြင့် အားစိုက်ထုတ်၍ ကိုင်ထားရသည်။

...ဒီလောက်တောင် လေးတာလား..

ဒီဘက်ခေတ်မှာ စာကြည့်တိုက်မှူးလုပ်တာက ကာယလုပ်ငန်းဖြစ်နေပြီပဲ။

ဂါရက် အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် စာအုပ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်ပြီး နေရာချကာ အဖုံးကို သေချာကြည့်ရှုသည်။ နက်ပြာရောင် သားရေအဖုံးသည် ထူထဲနူးညံ့ပြီး၊ နွယ်ပင်များကဲ့သို့ လိမ်ယှက်နေသော ငွေရောင်လက်ရေးလှ စာလုံးများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ခဏတာ စူးစမ်းကြည့်သော်လည်း ဂါရက် ဘာကိုမှ နားမလည်နိုင်သဖြင့် ပထမစာမျက်နှာကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

သောက်ကျိုးနည်း… ဒါက ဘယ်လိုကြီးလဲ။

ပင်မအကြောင်းအရာ စာမျက်နှာများအထိ လှန်ကြည့်သော်လည်း စာအုပ်သည် မည်သည့်အကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်သည်ကို နားမလည်နိုင်သည့်အပြင် စာသားများကိုပါ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ ဤစာအုပ်ကြီးသည် လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စာသားများသည် နောက်ပိုင်း ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသည့် စာအုပ်များထက် ဆယ်ဆ ပိုကြီးမားခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံး၏ အကြောင်းအရာသည် ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိပေမည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မဟုတ်သေးဘူး။

ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသည့် စာရွက်သည် သူ၏ ယခင်ဘဝထက် ပိုထူပြီး ဝါရောင်သန်းကာ ထင်ရှားသော အမျှင်အမှတ်အသားများ ပါရှိသည်။ စာရွက်ထူလေ စာမျက်နှာနည်းလေဖြစ်၍ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အချက်အလက် နည်းပါးလေ ဖြစ်သည်။

ဂါရက် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသဖြင့် တင်းမာသွားခဲ့သည်။ ဤခေတ်၏ စက္ကူပြုလုပ်နည်း ပညာများသည် အလွန် ရိုးရှင်းသေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အခြေခံဗဟုသုတများကိုသာ မှတ်တမ်းတင်နိုင်မည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။

နောင်တွင် မှော်စာလုံးများနှင့် အလားတူအရာများကို ကူးယူရေးသားရန် သိုးရေ သို့မဟုတ် ဘီလူးအရေခွံကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများမှ ပြုလုပ်ထားသော စက္ကူ သို့မဟုတ် သားရေများကို လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ယခုစက္ကူထက် အဆများစွာ ဈေးကြီးမည်ဟု မျှော်မှန်းနိုင်သည်။ ပစ္စည်းက အရည်အသွေးနိမ့်လွန်းပါက မှော်စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ရေးသားပြီးနောက် မီးလောင်ကျွမ်းသွားနိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။

နောင်တွင် သူသည် မှော်စာလုံးများ ကူးယူရေးသားရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို ထောက်ပံ့ရတော့မည်။

စက္ကူ၊ မှင်၊ ဘောပင် အားလုံး ဝယ်ရမည်။

"နောက်မှ ဈေးနှုန်းတွေကို စစ်ကြည့်ရမယ်... ငါက ဒီကမ္ဘာရောက်မှ တော်တော်ဆင်းရဲနေတာပဲ…”

ဂါရက် သက်ပြင်းချကာ စာအုပ်အဖုံးကို မချင့်မရဲ ပိတ်လိုက်ပြီး စင်ပေါ်သို့ ပြန်တင်ကာ ဒုတိယစာအုပ်ကို သွားယူလိုက်သည်။

ဒုတိယမြောက်စာအုပ်။

ဘာမှ နားမလည်……

တတိယမြောက်စာအုပ်။

ဘာမှကို မသိ…..

...ဒသမမြောက်စာအုပ်။

ဘာရေးထားမှန်းကို မသိ……

ဂါရက်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချွေးစို့နေသည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ဖြစ်ပြီး၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ စောစောရောက်လာ၍ ဗိုက်မဆာသေးသော်လည်း သူ့ကြွက်သားများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် ဗလာနတ္တိဖြစ်ကာ ဤအချည်းနှီးသော ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။

စာကြည့်တိုက်မှူးဆိုသည်မှာ လျှို့ဝှက်အလုပ်အကိုင် ဖြစ်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ဤအလုပ်မျိုးတွင် ကျွမ်းကျင်မှုရရှိရန်မှာ တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပေ။

သူသည် နဖူးမှချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး စာအုပ်များကို ဆက်လက်ရွှေ့နေသည်။ ဆယ့်ခုနစ်အုပ်မြောက် စာအုပ်တွင် နောက်ဆုံး၌ ဘုံဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားထားသော ခေါင်းစဉ်တစ်ခု တွေ့ရသည်။

"မဟာမှော်ဆရာတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော ခရီး" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ခေါင်းစဉ်ကို ကြည့်သည်နှင့် ဂါရက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပြီး လှန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝတ္ထုတစ်အုပ်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

အရည်အသွေးနိမ့်သော စွန့်စားခန်းဝတ္ထုပင်။ အစပြုသူများအတွက် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသည့် ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင်ပင် ထုတ်ဝေခွင့်ရနိုင်သည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။

"ဒီလိုဆိုရင် ဒီစာအုပ်တွေကို သယ်ထုတ်ဖို့ ချွေးတွေ သွန်ခဲ့ရတာ ဒါတွေအားလုံးက စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုတွေလား။"

"ဪ မဟုတ်သေးဘူး။"

ဂါရက်သည် ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်သည်။ သတင်းဆိုးမှာ ဤဝတ္ထုများကို မည်မျှကြာအောင် ရုန်းကန်ဖတ်ရှုရမည်ကို မသိခြင်းပင်။ သတင်းကောင်းမှာမူ သူ ဖတ်ရမည့် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းစာအုပ်များ နည်းပါးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူး"

ရုတ်တရက် သူ့နောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂါရက်၏ လက်သည် စာအုပ်တစ်အုပ်ဆီသို့ လှမ်းနေရင်းမှ ရပ်တန့်သွားသည်။