အခန်း (၄၀)

တစ်ဒါဇင်ခန့်သော စာအုပ်များ။

အားလုံးကို ဖတ်ရှုရန် သို့မဟုတ် မှတ်သားရန် လိုအပ်သည်။

မှော်ဆရာ အယ်လယော့တ်အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဂါရက်သည် စားပွဲဘေးတွင် ရပ်ကာ သူ့ရှေ့မှ ထူထဲသော သင်ရိုးညွှန်းတမ်းစာအုပ်ပုံကြီးကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ့လက်ဖြင့် တိုင်းတာကြည့်ရာ စာအုပ်တစ်ဒါဇင်ခန့် ရှိပြီး၊ သူ၏ယခင်ဘဝက ပုံမှန် ၁၆-ကေ (16-k) အရွယ်အစားထက် ပိုကြီးသည်။ သန်မာသော ဝက်သစ်ချသား စားပွဲပေါ်မှ သူ၏ လည်ပင်းအထိ ပုံထားသည်။ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ရာ သူ့မေးစေ့သည် စာမျက်နှာများပေါ်တွင် တင်သည်အထိ နိမ့်ဆင်းသွားသည်။

ဒီအထူက...

အင်း သိပ်တော့ မထူးဆန်းပါဘူး။

ဆေးကျောင်းသားများ၏ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများ၊ လေ့ကျင့်ခန်းစာအုပ်များ၊ ပုံနှိပ်အယ်လ်ဘမ်များမှာပင် လူတစ်ကိုယ်လုံး အရပ်အမြင့်အထိ ပုံထားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

အယ်လယော့တ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဂါရက်သည် စာအုပ်ပုံကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။

ပထမစာအုပ်လည်း ဖတ်မရသလို ဒုတိယစာအုပ်၊တတိယစာအုပ်လည်း ဖတ်မရပေ...

"ဘုန်း"

လခွမ်း အကုန်လုံးကို မှော်စာလုံးတွေနဲ့ ရေးထားတာလား။

ဒါဆို မှော်ပညာသင်ဖို့အတွက် ဘာသာစကားအသစ်တစ်ခုလုံးကို အရင်သင်ယူရမှာလား။

ပြီးတော့ ဒါက စကားမပြောနိုင်တဲ့ ဘာသာစကား...

မျှော်လင့်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ရင်း ဂါရက်သည် မှော်စာလုံးလေ့လာခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်စာအုပ်အားလုံးကို တစ်အုပ်ချင်းစီ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ၎င်းတို့ကို စင်ပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးစာအုပ်ကို ဖွင့်ကာ မှော်စာလုံးများကို မချင့်မရဲ လေ့လာရန် စတင်ခဲ့သည်။

အဆင့်လေး ဝေါဟာရ ၄၅၀၀ လုံး။

အဲဒီတုန်းက တစ်လအတွင်း အလွတ်ကျက်ခဲ့ရတာ။

Level Six ဝေါဟာရ ၅၅၀၀ လုံး။

ဘယ်လောက်ကြာခဲ့လဲတော့ မမှတ်မိဘူး။ အဓိကဘာသာရပ်တွေရဲ့ ဖိအားအောက်မှာ အပြေးအလွှား ကျက်မှတ်ရတာက ပုံမှန်လို ဖြစ်နေပြီး Level Six အောင်တာကတော့ တော်တော်လေး လွယ်ကူတယ်လို့ ထင်ရတယ်။

မှော်စာလုံး...

ဒီအဘိဓာန်မှာ ဘယ်နှစ်လုံးပါလဲ။

ဂါရက် တစ်ခါမှ မရေတွက်ဘူးသလို ရေတွက်ချင်စိတ်လည်း မရှိနေပေ။

သူသေချာသိရှိသည်မှာ မှော်စာလုံးလေ့လာခြင်း ဟူသော စာအုပ်သည် စင်ပေါ်ရှိ စာအုပ်တစ်ရာနီးပါးအနက် အထူဆုံး ဖြစ်ခြင်းပင်။ အခြားစာအုပ်များမှာ အများဆုံး လက်သီးတစ်လုံးစာခန့်သာ ထူသော်လည်း ၎င်းစာအုပ်မှာမူ လက်သီးနှစ်လုံးစာခန့် ထူသည်။

စာလုံးများမှာလည်း သေးငယ်လှသည်။ အခြားစာအုပ်များ၏ စာလုံးအရွယ်အစားသည် Times New Roman သို့မဟုတ် ယင်းထက် အနည်းငယ်ကြီးနိုင်သော်လည်း ဤစာအုပ်၏ စာလုံးများသည် Arial 12 ခန့်သာ ရှိသည်။ ပါဝင်သည့် အကြောင်းအရာများမှာလည်း ကျယ်ပြန့်သော အဘိဓာန်တစ်ခုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်နီးပါးပင်။

ဂါရက်က တိတ်တဆိတ် ညည်းတွားလိုက်သည်။ သွားကြိတ်ကာ ပထမစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ဦးခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤစာအုပ်၏ အစီအစဉ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးသည်။ စာရေးသူ၏ စိတ်ထဲပေါ်ပေါက်လာသည့်အတိုင်း သို့မဟုတ် အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆသည့်အတိုင်း စီစဉ်ထားခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ပထမစာမျက်နှာတွင် အဓိကမူလဒြပ်စင်လေးခုဖြစ်သည့် မီး၊ ရေ၊ လေ၊ မြေ တို့ဖြင့် စတင်ထားသည်။

နောက်တစ်မျက်နှာကို လှန်လိုက်သောအခါ မှော်၊ နဂါး၊ ဝိညာဉ်၊ ရှေးဟောင်း၊ အင်္ဂါဂြိုဟ်၊ သောကြာဂြိုဟ်၊ နေ၊ စနေဂြိုဟ် စသည့် ခေါင်းစဉ်များ ပါဝင်သည်။

တတိယစာမျက်နှာတွင်မူ စကြဝဠာ၊ သေးငယ်သောစကြဝဠာ၊ မွေးဖွားခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း၊ ပညာရှိ၊ နတ်ဆိုး စသည်တို့ ပါဝင်နေလေသည်။

နတ်ဆိုး...

ဂါရက်: ...

အဘိဓာန်လိုလာပြီ။

အနည်းဆုံးတော့ စာလုံးတွေကို အက္ခရာစဉ်အလိုက် စီစဉ်ပေးပါဦးဗျာ…

အင်္ဂလိပ်အက္ခရာ ၂၆ လုံး၊ ဂျပန်ဟိရဂန၊ ဂျာမန် ၃၀ လုံးပါတဲ့ အက္ခရာ၊ ပြီးတော့ နိုင်ငံတကာ အသံထွက်အက္ခရာတွေပါ၊ ပြန်လာပေးကြပါဦး... မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ အရမ်းရိုးရှင်းတယ်လို့ မထင်တော့ပါဘူး...

သို့သော် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အဘိဓာန်မရှိ၊ အသံထွက် သင်္ကေတမရှိ၊ မှော်ဘာသာစကားကို ချက်ချင်းနားလည်နိုင်စွမ်းမရှိ၊ မရင်းနှီးသော ဘာသာစကားကို သူ၏ ဒေတာဘေ့စ်တွင် သိမ်းဆည်းရန် စိတ်ဖြင့် ဖတ်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

ဂါရက်သည် သူ၏အတွင်းစိတ်မှ ညည်းတွားမှုကို အဆုံးသတ်ကာ သူ့အိတ်ထဲမှ ဘောပင်နှင့် စာရွက်ကို မဖြစ်မနေ ထုတ်ယူပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ရုန်းကန်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် တွေ့ရှိရသော စာလုံးများအားလုံးကို စာရင်းပြုစုခြင်းပင်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် စာမျက်နှာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို လှန်လှောကြည့်ရာ စာရွက်ပေါ်တွင် နေရာကျယ်ဝန်းသွားခဲ့သည်။ စာလုံးအသစ်များ ထပ်မပေါ်လာကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဂါရက်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ၎င်းတို့ကို စီစဉ်ရန် စတင်လိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤမှော်စာလုံးများသည် လက်တင်စာလုံးများနှင့် အနည်းငယ်တူညီသည်။ ဂါရက်သည် ပုံသဏ္ဌာန်သက်သက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ကာ 'a' နှင့်တူသော စာလုံးများကို ရှေ့ဆုံးတွင် ထားရှိပြီး 'b' နှင့်တူသော စာလုံးများကို နောက်တွင်ထားကာ အင်္ဂလိပ်စာလုံးများနှင့် မတူညီသော စာလုံးများအတွက်မူ ဂျာမန်စာလုံးများ၊ ထို့နောက် ရောမစာလုံးများကို အစီအစဉ်အတိုင်း ထားလိုက်သည်။

ဘာလဲ။ ဒီစာလုံးက လုံးဝ ထူးခြားပြီး ဘာနဲ့မှ မတူဘူးလား။

အဲ့တော့ အဆုံးမှာ ထားလိုက်တာပေါ့။

ဤအဆင့်ပြီးနောက် သူသည် စာလုံးများသည် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးခြင်းမရှိကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ စာလုံးပေါင်း ၆၀ ခန့် ရှိပြီး၊ အချို့မှာ စကားလုံးများ၏ အစတွင်သာ ပေါ်လာသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အကြီးအသေးစာလုံးများ ရှိနေနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရပြီး စုစုပေါင်း စာလုံး ၃၀ ခန့် ရှိသည်။

ဂါရက်သည် သူ၏ စာရွက်အပိုင်းအစများကို လှန်လိုက်ပြီး စာလုံးအသစ်တစ်ခုစီကို ခြားနား၍ ရေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြန့်ကျဲနေသော "မှော်စာလုံးလေ့လာခြင်း" ကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ကို တင်းကာ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဒီစာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကို ပြန်ပြီး စီစဉ်ရမယ်။

အရမ်းခက်ခဲတယ်၊ အဘိဓာန်တစ်ခု ပြုစုရတာက တကယ်ကို အရမ်းခက်ခဲတယ်... "

အဘိဓာန် ထုတ်ဝေရေးက သူတို့ရဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ အဘိဓာန်ကို အပ်ဒိတ်လုပ်ဖို့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာတာ မဆန်းပါဘူး။ ဒီစာအုပ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရုံနဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ဝက်လောက်ကို အလုပ်ပေးနိုင်တယ်။ လုပ်ငန်းပမာဏက ကြီးမားလွန်းတယ်...

သောက်ကျိုးနည်း အခုတော့ ဒီလုပ်ငန်းပမာဏအားလုံးက ငါ့ ပခုံးပေါ် ကျရောက်နေပြီ။

အင်း... အွန်လိုင်းဝတ္ထုတွေမှာ အချို့လူတွေက မှော်ဘာသာစကားတွေကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖော်ထုတ်ခဲ့ရတာမျိုး ရှိတယ်တဲ့။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် အဆင်သင့်စာအုပ်တွေ ရှိနေတာက တော်တော်လေး ကံကောင်းတယ်...

ဂါရက်သည် စာမျက်နှာတစ်မျက်နှာချင်းစီရှိ စာလုံးများနှင့် ၎င်းတို့၏ ဘုံဘာသာစကား အဓိပ္ပာယ်များကို သက်ဆိုင်ရာ စတင်စာလုံးများအောက်တွင် ကူးယူရေးသားခဲ့သည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ကူးယူခြင်းသည် မှတ်ဉာဏ်ကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ စာမျက်နှာတစ်မျက်နှာ ပြီးဆုံးချိန်တွင် ဂါရက်သည် သူကူးယူထားသည်များကို မှတ်မိနေကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

ဂါရက် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သော နေ့တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများ နာကျင်လာပြီး လက်ကောက်ဝတ်များ ကိုက်ခဲလာကာ အရွတ်ရောင်ရောဂါ စတင်နေပြီဟု သံသယရှိခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို သက်သာစေရန် ကုသရေးမှော်ပညာကို အသုံးပြုရန် စဉ်းစားနေစဉ်တွင် ပထမဆုံး အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ့ဆီမှာ စာရွက်ကုန်သွားပြီ။

သူ ယူလာသည့် စာရွက်ခြောက်ရွက်က နှစ်ဖက်စလုံး ပြည့်ကျပ်နေပြီး နေရာလွတ်ပင် မရှိတော့ချေ...

စာရွက်အလွတ် ဘယ်ကရမလဲ။

ဂါရက်က အခုလိုမျိုးလုပ်လို့ မဖြစ်ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

တစ်ယောက်ယောက်ဆီက စာရွက်တောင်းလိုက်ရမလား။

သူ မတောင်းရဲပေ။

ဂယ်မန်က ကူးယူတာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ထားတာ၊ အခု အကူအညီတောင်းတာက ဒုက္ခထဲကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လျှောက်သွားတာနဲ့ အတူတူပဲ။

ဂယ်မန်ကို အကူအညီတောင်းရမလား ဒါမှမဟုတ် တောင်းပန်ရမလား။

ဂါရက်သည် သူ၏ အသက်ရှင်သန်မှု မပြည့်စုံသေးဘူးဟု ခံစားရပြီး မီးလုံးနှင့် မီးသွေးဖြစ်အောင် အပူရှို့ခံရခြင်းမျိုးကို မလိုလားပေ။

ခဏတာ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် သူသည် စာရွက်၊ ဘောပင်၊ မှင်တို့ကို အိတ်ထဲ ထည့်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွါသွားလိုက်သည်။ ကိုးကားစာအုပ်များကို နောက်နေ့တွင်လည်း ပြန်ယူနိုင်သေးသည်ဖြစ်ရာ ယခု မြို့ထဲသို့ မပြန်ပါက ဆိုင်များ ပိတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး စာရွက်ဝယ်ရန် နေရာမရှိတော့ပေ။

သူသည် မြို့ထဲသို့ ပြန်ပြေးသွားပြီး သူ၏ အိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လိုက်သည်။ တံခါးပိတ်ပြီး စားပွဲဆီသို့ သွားကာ ခြေထောက်ကျိုးနေသော ကုလားထိုင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြေထောက်ခံထားသည့် အုတ်ကို ရွှေ့၍ အောက်မှ မြေကြီးကို ဂေါ်ပြားဖြင့် အနည်းငယ် တူးလိုက်သည်။ မြေကြီးထဲတွင် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ခုတ်ထားသည့် ငွေအိတ်ငယ်လေးတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ဂါရက်သည် ထိုအိတ်ကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ငွေစများကို သွန်ချလိုက်ရာ "ချွင်ချွင်" ဟု မြည်သွားသည်။

ငွေဒင်္ဂါးနှစ်ပြားနှင့် ကြေးဒင်္ဂါးခုနစ်ပြား ရှိသည်။ လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ဦးလေးစီမွန်၏ မုန့်ဖုတ်ဆိုင်မှ ပေါင်မုန့်နက်ကို ကြေးဒင်္ဂါးတစ်ပြားဖြင့် ရောင်းချသည်။ ချွေတာစားသုံးပါက တစ်နေ့တာအတွက် လုံလောက်သည်။ ငွေဒင်္ဂါးတစ်ပြားသည် ကြေးဒင်္ဂါးဆယ်ပြားနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။ ထိုငွေအိတ်ငယ်လေးထဲရှိ ငွေပမာဏသည် သူ၏ မူလအခြေအနေအတိုင်း တစ်လစာ အသုံးစရိတ်သာ ဖြစ်သည်။

မြို့စောင့်တပ်တွင် သူ၏ လစာမှာ တစ်လလျှင် ငွေဒင်္ဂါးငါးပြားဖြစ်သည်။ မြို့ထဲတွင် ကင်းလှည့်ရခြင်းဖြစ်၍ စစ်တပ်စခန်းတွင် ထမင်းစားသုံးနိုင်သည်။ တွက်ချက်ကြည့်ပါက တစ်လလျှင် ငွေဒင်္ဂါးနှစ်ပြားခန့်ကို အခြားနေ့စဉ်အသုံးစရိတ်အတွက် စုဆောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စာရွက်ဝယ်ယူရန်မှာ ဤပမာဏက မလုံလောက်နိုင်ပေ။ ဤနိုင်ငံခြားကမ္ဘာ၏ ကုန်ထုတ်စွမ်းအားသည် အလယ်ခေတ်ထက် သိပ်မသာလွန်သောကြောင့် သူ၏အထင်တွင် ဤခေတ်၌ စာရွက်နှင့် ဘောပင်သည် မတန်တဆ ဈေးကြီးနေသည်။

ဂါရက် တွေဝေသွားပြီး အိပ်ရာအောက်သို့ ဝင်သွားကာ စာအုပ်သေတ္တာကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် သေတ္တာငယ်လေးတစ်လုံးကို တူးဖော်လိုက်သည်။