လျှို့ဝှက်ချက်

“ဒါက ဘာအရာလဲ… ဒီလောက်ထူးကဲတဲ့ အသက်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအာနိသင်ကြောင့် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ ဤမျှ သိပ်သည်းသော အသက်စွမ်းအင်သည် များသောအားဖြင့် ထူးကဲသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဝိညာဉ်ပန်းများ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသည့် လူပုံဆင်သည့်ဆေးပင်များမှသာ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ ပုလဲတစ်လုံးသည် မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားပြီး အဆက်မပြတ် အသက်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ အထက်ရှိ ကျောက်နံရံသို့ ဖြန့်ကျက်ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းသည် ဤမြေပြင်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ဤပုလဲပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်ပန်းများ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် အဆင့်လေး အဆင့်ငါးရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ပါဝင်သည်။ ဝိညာဉ်စုပ်ယူဆေးပင်လည်း ရှိသော်လည်း တစ်ပင်သာရှိပြီး အလွန်နည်းပါးလှသည်။

‘အသက်ပုလဲ။ အသက်စွမ်းအင်သိပ်သည်းစွာ သိုလှောင်ထားသော ပုလဲ နှစ်ထောင်ချီဝိညာဉ်ရတနာမှ နှစ်သောင်းချီဝိညာဉ်ရတနာသို့ ပြောင်းလဲသည့်အခါ ထွက်ပေါ်လာသော ပုလဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သိပ်သည်းမှုကို မြှင့်တင်ပေးကာ အသက်မွေးဖွားမှု အာနိသင်ကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။ စွမ်းအင်အားလုံး ထုတ်လွှတ်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် သာမန်ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်’

စူးစမ်းမျက်လုံးမှ ဖော်ပြပေးသော အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့ဩတကြီး ရပ်တန့်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် “အသက်မွေးဖွားမှု အာနိသင်ကို တိုးမြှင့်ပေးသည်” ဟူသော စာသားသည် သူ့ကို စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်အကြောင်း တွေးတောစေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ဤနေရာတွင် ပေါက်ဖွားနိုင်ခြင်းသည် ဤအသက်ပုလဲ၏ အာနိသင်ကြောင့် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် မွေးဖွားမှု အလွန်ခက်ခဲပြီး ၎င်းတို့၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းသည် အလွန်နိမ့်ကျသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ထူးကဲသော ကောင်းကင်ဆုကျေးဇူးနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ကောင်းကင်ဆုကျေးဇူးများ ပိုမိုထူးကဲလေ မွေးဖွားမှု ပိုမိုခက်ခဲလေဖြစ်သည်။

ဤအချက်သည် သန်မာသူများအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်မားသူများ၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းသည် အလွန်နိမ့်ကျသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်တွင် ပြဿနာရှိသည်မဟုတ်ဘဲ သာမန်အသက်များသည် အောင်မြင်စွာ မျိုးပွားနိုင်ရန် မလုံလောက်ပေ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး အလွန်သန်မာမှသာ အောင်မြင်စွာ မျိုးပွားနိုင်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ကောင်းကင်ဆုကျေးဇူးများ အလွန်သန်မာလွန်းသဖြင့် နှစ်ဦးစလုံး သန်မာသော်လည်း မျိုးပွားရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ၎င်းကို ကျိန်စာဟု ဆိုမည့်အစား ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်ဆုကျေးဇူးကြောင့် ကန့်သတ်ခံရခြင်းဟု ဆိုရန် ပိုမိုသင့်လျော်သည်။ ကောင်းကင်ဆုကျေးဇူးများ ပိုမိုသန်မာလေ မျိုးပွားရန် ပိုမိုခက်ခဲလေဖြစ်သည်။ အားနည်းသူတစ်ဦးနှင့် တွဲဖက်ပါကလည်း ၎င်းတို့၏ အဆင့်သည် နိမ့်ကျလွန်းပြီး မျိုးပွားရန် လုံလောက်သော စွမ်းအားမရှိပေ။

ဤအချက်သည် နဂါးမျိုးနွယ်နှင့်လည်း တူညီသည်။ ၎င်းတို့၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းသည် အလွန်နိမ့်ကျသော်လည်း ယခုအချိန်ထိ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်သည် မနည်းလှပေ။ အဓိကအကြောင်းမှာ နဂါးမျိုးနွယ်သည် အသက်စွမ်းအင်သိပ်သည်းသော ဘုန်းရွှေရေလှုပ်နေရာများကိုသာ ရွေးချယ်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းသည် သိပ်မဆိုးရွားပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်မှာ မတူညီပေ။ ဤအသက်ပုလဲသည် ယခုဆိုလျှင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီး တစ်ဝက်လောက် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေသည်။ ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပွားပါက ၎င်းသည် လုံးဝဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ သိပ်သည်းသော အသက်စွမ်းအင်မရှိတော့ပါက စိတ်ဝိညာဉ်သစ်တောအတွင်း နေထိုင်နေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းသည် နိမ့်ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ကျွန်တော် ပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့ပြီထင်တယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအောက်သို့ ဆင်းလာခြင်း၏ အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာရန် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သိရှိလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ အသက်ပုလဲကဲ့သို့သော အရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပါက ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်းနေထိုင်ရန် မလိုအပ်ဘဲ အခြားနေရာများတွင်လည်း အောင်မြင်စွာ နေထိုင်ပေါက်ဖွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများသည် ဤပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီး မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မဆို နောက်ပိုင်းတွင် ဤအချက်ကို မလွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပေ။ ၎င်းကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ကျိန်စာသင့်ထားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဤနေရာမှ မထွက်ခွာနိုင်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

သူသည် အသက်ပုလဲအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် ပုလဲသည် လွင့်မျောလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်မှ ဘိုးဘေးတစ်ဦး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကာ ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်နေသည်။

“ကလေးတို့… မင်းတို့တွေ နောက်ဆုံးမှာ ဒီအင်အားကြီးကျောက်တိုင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ… ဒါက ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာစွမ်းအင်နဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မင်းတို့ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်တယ်… ဒီအင်အားကြီးကျောက်တိုင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ ဒီအသက်ပုလဲကို မြင်တွေ့နိုင်မှာ… ဒါက ငါမတော်တဆရခဲ့တဲ့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်… အထူးသဖြင့် ငါတို့ရဲ့ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းကို အားဖြည့်ပေးနိုင်တယ်…”

“ဒီအသက်ပုလဲရဲ့ စွမ်းအင်မကုန်ဆုံးခင်မှာ နောက်ထပ်အသက်ပုလဲတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပါ… ဒါမှမဟုတ် အသက်စွမ်းအင်သိပ်သည်းတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပါ… မဟုတ်ရင် ငါတို့ရဲ့ အခြေအနေအရ မျိုးပွားဖို့ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မယ်… ဒီအင်အားကြီးကျောက်တိုင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူဟာ ငါတို့ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုရင်ဖြစ်လာမယ်… ဒီအင်အားကြီးကျောက်တိုင်ကို အားကိုးပြီး နတ်ဘုရားအင်းနယ်ပယ်မှာ နယ်မြေသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မယ်… အဲဒီအခါ အခြားအခြေအနေကောင်းမွန်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး အသက်ပုလဲမလိုအပ်ဘဲ မျိုးပွားနိုင်လိမ့်မယ်…”

“ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဘိုးဘေးမြေကို ပြန်သွားပါ… အဲဒီကမှ ငါတို့အတွက် အကောင်းဆုံး နေရာဖြစ်လိမ့်မယ်…”

ဤစကားများပြောပြီးနောက် ထိုဘိုးဘေးသည် သူ့ရှေ့မှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ရွှမ်လောင်ကဲ့သို့သော အိမ်တော်ထိန်းမဟုတ်ဘဲ အကြမ်းဖျင်းအကြောင်းအရာကို သိစေရန် စိတ်ဝိညာဉ် မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အင်အားကြီးကျောက်တိုင်ကို ရရှိသူသာလျှင် စစ်မှန်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားအင်းတစ်ခုရရှိရုံဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်သည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စမ်းသပ်မှုသို့ ဝင်ရောက်လာသူများသည် နတ်ဘုရားကျောက်စာကို ရရှိသည်နှင့် အောင်မြင်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သေးငယ်သော နတ်ဘုရားကျောက်စာတစ်ခုကို အင်အားကြီးကျောက်တိုင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါမည်လား။ ၎င်းသည် အလွန်ရယ်စရာကောင်းသော အမှားတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း နှစ်များစွာကြာသည်အထိ ဤအမှားကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒီအကြောင်းက အတော်လေးကို အရေးကြီးတယ်… ပြန်သွားပြီး သူတို့ကို ဒီအကြောင်းပြောပြဖို့ လိုလိမ့်မယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအကြောင်းကို စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများကို ခေါ်ဆိုပြီး ဤမြင်ကွင်းကို ပြသရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ တစ်ချိန်လုံး ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှားတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒုတိယစိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်သည် အင်အားကြီးကျောက်တိုင်ကို မယူဆောင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဤအချက်ကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ပြီး ၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာရန် အမှတ်အသားဖြစ်သည်ဟု ဆိုခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဤနေရာကို တစ်ပတ်လှည့်ကြည့်ရှုပြီးနောက် အခြားအရာများ မတွေ့ရှိသဖြင့် ပြန်လှည့်ကာ ထွက်ပေါက်သို့ လှမ်းသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် ယီထျန်းယွမ်ထွက်ပေါ်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး အားလုံး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ အရေးပေါ်အခြေအနေမရှိပါက ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်း စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး အံ့ဩစရာအခိုက်အတန့်ကို သက်သေထူရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

“ယီအကိုကြီး… ဘယ်တော့များထွက်လာမလဲ မသိဘူး…” ယွယ်ဝမ်အာသည် အပြင်ဘက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

“မကြာခင်ထွက်လာမှာပါ… သူ အောင်မြင်မှာ သေချာတယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်… မျိုးနွယ်ပြင်ပလူတွေလည်း အောင်မြင်ခဲ့ဖူးတယ်… သူက အရင်စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်တွေထက် အများကြီး သန်မာတယ်… ဒါကြောင့် သူအောင်မြင်မှာ ငါယုံတယ်…” ယွယ်ချင်းရွှမ်က သူမပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်ကာ အားပေးစကားဆိုသည်။

“ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုရင် အောင်မြင်ဖို့ တစ်ပတ်လောက် အချိန်ယူရတယ်… အခုတော့ သူဝင်သွားတာ တစ်ရက်ပဲရှိသေးတယ်… ငါတို့ စိတ်ရှည်ရှည်စောင့်ကြတာပေါ့…” စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် သူက မကြာခင် ထွက်လာမယ်လို့ ငါယုံတယ်… အများဆုံး သုံးရက်ထက် မပိုဘူး… သုံးရက်စောင့်ရင် ရလဒ်ကို သိရမယ်…”

လူအုပ်ကြီး၏ မျှော်လင့်စောင့်ဆိုင်းမှုအောက်တွင် ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ၎င်းတို့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“ထွက်လာပြီ… ထွက်လာပြီ…”

၎င်းတို့သည် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ရက်သာ အချိန်ကြာခဲ့သည်။ သူသည် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလား အောင်မြင်ခဲ့သလား။

လူများစွာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် မအောင်မြင်ခြင်း ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။

“ဒီလောက်မြန်မြန် ထွက်လာတာလား… တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်…” စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးက သူ့ထံသို့ လှမ်းသွားပြီး အလျင်အမြန်မေးမြန်းသည်။ “မင်းအသိအမှတ်ပြုမှု ရခဲ့ပြီလား…”

“ခင်ဗျားတို့ပြောတဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ကျွန်တော် မရခဲ့ပါဘူး…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြီး ဖြေသည်။

“ဘာ…”

၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ ဤမျှစောစီးစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ နှလုံးထဲတွင် မအောင်မြင်မှုကို ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်က ထိုသို့ပြောလိုက်သည်ကို ကြားရသည့်အခါ ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားရသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ခင်ဗျားတို့ပြောတဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ကျွန်တော် မရခဲ့ပေမယ့် ဒီအင်အားကြီးကျောက်တိုင်ကိုတော့ ကျွန်တော် ယူထုတ်လာခဲ့ပါတယ်…”

ထို့နောက် သူသည် ဧရာမကျောက်တိုင်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်သို့ အားပြင်းစွာ ကျရောက်လာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် ဤကျောက်တိုင်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာအရောင်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤအရာသည် သူ အလွန်ရင်းနှီးသော အရာဖြစ်သည်။

အခန်း (၃၄၆) ပြီးပါပြီ။