အမတတံတားမှ လွတ်မြောက်ခြင်း

ချန်ရှီ ကျောက်တုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ထိုအမျိုးသမီးကို ဂရုတစိုက် ကြည့်နေသော်လည်း ချက်ချင်း မချဉ်းကပ်သွားခဲ့ပေ။

အမျိုးသမီးမှာ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ မြေပြင်ပေါ်သို့လဲကျသွားခဲ့တာ ဖြစ်မည်။ အဝတ်အစားတွေက သူ့သွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲပြီး အနီရောင်ပြောင်းသွားပြီ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေတဲ့ မျက်နှာကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့မျက်နှာက တစ်ဝက်လောက်သာ မြင်နိုင်သည်။

သူ့မျက်နှာရဲ့ တစ်ဝက်လောက်သာရှိပေမယ့် ချန်ရှီရဲ့ နှလုံးခုန်နှုန်းကို နှစ်ဆတိုးစေခဲ့ပါသည်။ သူ့နှလုံးသားထဲက ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု သူ့အလိုလို ပေါ်လာ၏။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ငြိမ်သက်သွားကာ ကျောက်တုံးငယ်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ အမျိုးသမီးကို ပစ်​​ပေါက်လိုက်သည်။

လှုပ်ရှားမှုမရှိ။

ချန်ရှီသည် လက်သီးအရွယ် ကျောက်တုံးတစ်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပစ်ချခဲ့သော်လည်း လှုပ်ရှားမှုမရှိခဲ့ပေ။

လူဦးခေါင်းထက် ပိုကြီးတဲ့ ကျောက်တုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပေမယ့် ထပ်တွေးပြီး မပစ်​ပေါက်​တော့ဘဲ “သူမ မေ့လဲသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်” လို့ တွေးလိုက်သည်။

ကျောက်တုံးကို ချလိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ပေါင် တစ်သောင်း နှစ်သောင်းလောက်ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးကို သတိလစ်သွား​စေနိုင်တဲ့ ကျောက်တုံးကြီးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူက ခပ်​မြင့်မြင့်ကို မြှောက်ယူပြီး။

"စာမေးပွဲရဲ့ တတိယအကျော့မှာ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေကြား ရန်ပွဲ​တွေ ဖြစ်သွားပုံပဲ... ဟုတ်တယ် ဒီအမျိုးသမီးက ကိုယ်စားလှယ်လောင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်!"

သူ မနေ့ကနှင့် ယနေ့အထိ မှိန်းနေကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် လေ၊ မိုးခြိမ်းသံ၊ ရေနှင့် မီးကဲ့သို့သော သရဲတစ္ဆေများနှင့် ပြည့်နေပြီး ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်သည့် ခံယူချက်သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေသည်ကို ယောင်ဝါးဝါးသာ သတိရမိသည်။

တိုက်ပွဲမစခင်မှာ စစ်ဆေးသူတွေက တိုက်ပွဲစည်းကမ်းတွေကို ပြောပြသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးကို သတ်လျှင်ပင် ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဒါက တိုက်ပွဲ၏ အကဲဖြတ်မှု ပိုမိုမြင့်မားလာစေရန် ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲနယ်ပယ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာ အဆင်ပြေသလို တကယ့်သေတာလည်း မဟုတ်ချေ။

"မိန်းက​လေး.... ငါ မင်းကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် ကူညီမယ်!"

ချန်ရှားဥသည် အမျိုးသမီး၏ ဦးခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကျောက်တုံးသည် အက်ကွဲကာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်ကာ ခေါင်းတောင် မကွဲသေးပေ။

ချန်ရှီ အံ့အားသင့်သွားသည်-

"ဒီလောက်သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်လား? ဖျက်ဆီးမရတဲ့ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကို မွေးမြူထားတာများလား... သူမက ဗုဒ္ဓဘာသာ စာ​ပေပညာရှင်ဖြစ်နိုင်လား? သူမခန္ဓာကိုယ်က သူတော်စင်မရွှမ်းထက်တောင် အများကြီး ပိုသန်မာနေသေးတယ်..."

စိတ်မပူဘဲ မ​နေနိုင်တော့ပေ။ မိန်းကလေးမှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသော်လည်း မသေ။ သူမသည် အမတတံတားကောင်းချီးမြေထဲ၌ ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် မသုံးနိုင်ခဲ့ဘဲ ပို၍ နာကျင်လာမှုကိုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။

"တစ်နေ့ ကုသိုလ်တစ်ခုလုပ်ရင်... ဘုရားက အနောက်အရပ် ပို့ပေးလိမ့်မယ်တဲ့"

ချန်ရှီသည် သူ အခုမှ သဘောပေါက်ခဲ့သော လေနှင့် မိုးခြိမ်းသံ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို တွန်းအားပေးလိုက်ရာ တစ်ဧကလောက် ကျယ်သော ဧရိယာသည် သူ၏ လေ၊ မိုးခြိမ်းသံ၊ တစ္ဆေနယ်​မြေများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အမျိုးသမီးသည် အလိုအလျောက် လွင့်ပျံလာပြီး တခဏချင်းတွင် သူမနဖူးကို မိုးကြိုး ထိမှန်ကာ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ဤမိုးခြိမ်းသံသည် သာမာန်မိုးခြိမ်းသံ မဟုတ်သော်လည်း တိမ်တိုက်လေ စွမ်းအင်ဖြင့် ရောနှောထားသော မိုးကြိုး ဖြစ်သည်။ လေသည် မိုးခြိမ်းသံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများကို ကြေမွသွားစေမည်။ အတွင်းအင်္ဂါများကို မှုတ်ထုတ်ကာ ချီနှင့် သွေးများ အရည်ပျော်သွားမည်။ ကြွက်သားများကို ပြေလျော့စေကာ အရိုးများကို ပျော့ပျောင်း ကွဲအက်စေသည်။

ချန်ရှီ၏ လေမိုးကြိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းသည် နားမလည်နိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် မကောင်းသော ခံစားချက် အနည်းငယ်ပင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးသည် လေနှင့်မိုးခြိမ်းသံ အသွင်ပြောင်းထားသော အလယ်၌ ပျံဝဲကာ မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူမခန္ဓာကိုယ်တွင် အပိုဒဏ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။

ချန်ရှီ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော်လည်း ဓားစွမ်းအင်ကို လေထဲကို ပစ်လွှတ်ကာ အမျိုးသမီးကို ဓားနဲ့ ထိုးပစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏ မပျက်စီးနိုင်သော ဓားစွမ်းအင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမျိုးသမီးကို လုံးဝ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

ချန်ရှီသည် လေနှင့် မိုးကြိုးအသွင်ပြောင်းရာမှ ရေနှင့်မီးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ရေနှင့်မီး၏ စွမ်းအားနှစ်ရပ်သည် ဆေးကြောပြီး လောင်ကျွမ်းသွားစေမည့် အစွမ်းအစမျိုး ရှိ၏။ ရေများစုပုံကာ အရိုးများကို ဖျက်ဆီးမည်၊ မီးက စိတ်ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေမည်၊ ၎င်း၏ တာအို အမြစ်များကို ရေက ဆေးကြောပေးလိမ့်မည်။

ချန်ရှီသည် ရေမီးအသွင်ပြောင်းမှုကို အသုံးပြုပါက ထိုအမျိုးသမီး ကျိန်းသေသေမည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးသည် သူ၏ ရေမီးအသွင်ပြောင်းမှုထဲတွင် လုံခြုံပြီး အသံကောင်းနေဆဲ ဖြစ်ကာ သူမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးများကိုပင် လုံးဝ မဆေးကြောရသေးပေ။

ချန်ရှီ၏ မျက်လုံးများ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကာ ရေမီးအသွင်ပြောင်းမှုမှ တောင်ရွှံ့အသွင်ပြောင်းမှု သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့လက်ဖဝါးတွေက အပေါ်အောက် လှန်လိုက်တဲ့အခါ တောင်တွေက ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျပြီး အမျိုးသမီးကို ဖိမိသွားသည်။

လက်ခုပ်တီးလိုက်ရင် နှစ်ဖက်စလုံးရှိ တောင်များနှင့် စိမ့်ရေများက အလယ်ဗဟိုရှိ အမျိုးသမီးကို ညှစ်လိုက်ကြသည်။ ချန်ရှီ သူ့လက်ကို ဆုတ်လိုက်ပြီး မျှော်တလင့်တကြီး ကြည့်လိုက်ပေမယ့် အရင်အတိုင်းပဲ သူမကို လုံးဝ မထိခိုက်စေခဲ့။

ချန်ရှီ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းပြီး နဂါးနှစ်ကောင်က ပုလဲကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သလို အမျိုးသမီး မျက်လုံးကို ဓားဖြင့်ထိုးကာ ကျားခြေသည်းတစ်ခြမ်းကို ဆုပ်လိုက်ကာ အမျိုးသမီး၏ လည်ချောင်းကို ကုတ်ခြစ်ခဲ့သည်။ ညာတံတောင်ဆစ်ကို နှလုံးဆီ တွန်း၍ ဘယ်ဘက်လက်သီးဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သည်၊ သူမ၏ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ထိရန် ဘယ်ဒူးကိုမြှောက်ကာ ရှေ့သို့တိုး၍ သူမ၏လိင်အင်္ဂါများကို ညာဒူးနှင့်ထိမှန်ကာ နောက်ပြန်လှည့်ကာ ကြာပွတ်လက်သီးဖြင့် နောက်ပြန်ရိုက်သည်။ ခါးနှင့်တင်ပါးကို လိမ်ကာ အမျိုးသမီး၏ကျောကို လှည့်ကာ နားရွက်နှစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချန်ရှီ ရပ်တန့်သွားတဲ့အထိ အမျိုးသမီးက လုံးဝ မလှုပ်ပါဘူး။ ခဏအကြာတွင် ချန်ရှီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများ မှိုင်းသွားကာ လုံးဝကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်လာသည်။

"ငါ ထိပ်တန်းပညာရှင်အတွက် ဒီစာမေးပွဲကို မဖြေနိုင်ဘူး... ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုတောင် မသတ်နိုင်ဘူး သခင်လေးနဲ့ ပြိုင်ဖို့ ဘာသုံးရမှာလဲ..."

လေမိုးကြိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း၊ ရေမီးအသွင်ပြောင်းခြင်း၊ ခက်ခက်ခဲခဲ သင်ယူခဲ့ရသော တောင်ရွှံ့အသွင်ပြောင်းမှု တို့ကို တွေးတောခဲ့သော်လည်း ဤအမျိုးသမီး၏ ဆံပင်ကိုပင် မခြစ်ထုတ်နိုင်ဘဲ သူ့စွမ်းအားသည် ရယ်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အားနည်းနေကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

ချန်ရှီသည် နေ့တိုင်း စောစောစီးစီး ရုံးတက်ပြီး အလွန်အမင်း အလုပ်ကြိုးစားကာ ညတိုင်း သူနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည့် သူ့ဖခင်ကို တွေးတောမိသောအခါ အလွန်တရာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားလာခဲ့ရသည်။

စာမေးပွဲအောင်ပြီး သူ့အတွက် လူငယ်အနည်းငယ်ကို မီးရှို့ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော မရဏကမ္ဘာမှ သူ့အဖိုးကို တွေးကြည့်ရာ သူ့အပြစ်က ပိုလို့တောင် ပြင်းထန်လာသည်။

သူသည် အဘွားရှား၊ ဦးလေးချင်းယန်နဲ့ ဦးလေးဟူတို့၏ မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးများ၊ ဟူဖေးဖေး၊ ထျန်ယွဲ့အာတို့ တခြားသူများရှေ့တွင် ကြွားဝါတာတွေ၊ သခင်လေး၊ ကျန်းယိုးနှင့် အခြားသူများရှေ့တွင် သူပြောခဲ့သော ကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ​ပြန်တွေးပြီး ရှက်စိတ်ဝင်လာစေလေ၏။

ချန်ထန် ပေးခဲ့တဲ့ ထိုးနှက်ချက်တောင် ဒီနေ့လောက်ကို မဆိုးပါဘူး။

ချန်ထန်သည် သူ့ထက် အဆင့်တစ်ဆင့်မြင့်သော နယ်ပယ်ကို သုံး၍ သူနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်တာက ချန်ရှီရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို မထိခိုက်စေသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးက စာပေ ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အရိုက်ခံရပြီး နောက်မှာတော့ သတ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် သူမကို နာကျင်အောင် လုံးဝ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ယခု ထိုးနှက်ချက်က ကြီးလွန်းလှသည်။

ဒါ့အပြင် ဒီအမျိုးသမီးကို နာကျင်အောင် လုပ်တဲ့သူက ပိုအစွမ်းထက်တယ် မဟုတ်လား။

ခြေသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူ့နားထဲကို ညည်းညူသံကပါ ဝင်လာသည်။

"မင်းက ချန်ရှီ... ချန်ကျဲယွမ်လား... မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာလား... မင်းလည်း ရှန်းကျိုးရဲ့ ကောင်းချီးပြည်က ထွက်သွားဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တာပဲ "

ချန်ရှီ ခေါင်းကို မော့ပြီး အသံလာရာ အရင်းအမြစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက တာအိုကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။ သူ့နောက်မှာ သူ့အသွေးနဲ့ ချီတွေ စုပုံလာကာ အဖိုးတန်ဓားတစ်ချောင်းရဲ့ အရိပ်လို ဖြစ်လာသည်။

ဤထူးခြားသော ကျင့်စဥ်သည် ရွှမ်ဝေးဓားကျမ်းလို ကျင့်ကြံခြင်းစာအုပ် ဆယ်အုပ်ရှိ နောက်ထပ်ဓားသိုင်းဖြစ်သည့် နတ်ဓားပျံကျမ်း ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သိနိုင်သည်။ အရင်က ဒီဓားကိုင်ထားတဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူကိုလည်း သူ မြင်ဖူးပါ၏။ ထိုက်ရှန့်ဟောက်ယွမ်နန်းတော်က ကျင်းလူပင်။

အတိတ်မှာဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ချန်ရှီဟာ ဒီလူရဲ့ နတ်ဓားပျံကျမ်းကို လေ့လာပြီး သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှု ကြီးထွားမှုက ဘယ်လောက်ပြင်းထန်လဲ ဆိုတာကို သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ဒဏ်ရာရ အမျိုးသမီးကြောင့် တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ဓာတ် လုံးဝမရှိပေ။ သူသည် ကျင်းလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ကာ လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ကျင်းလူကလည်း မြေပြင်ပေါ်မှ သတိလစ်နေသော အမျိုးသမီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အကြည့်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲပြီးတော့ မင်းနဲ့ငါ ဘာကြောင့် မသေခဲ့တာလဲ သိလား? အကြောင်းကတော့ အမတတံတား ကောင်းချီးမြေကြီးရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက အရာခပ်သိမ်းကို ပြသနေတာကြောင့်ပဲ... မြေပြင်က တောင်တွေ စိမ့်ရေတွေ ပြောင်းလဲသွားတယ်၊ လမင်းနဲ့ ကောင်းကင်က နေနဲ့ ကြယ်တွေ ပြောင်းလဲသွားတယ်... ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲနဲ့ သက်ရောက်မှုက မင်းရဲ့အသက်နဲ့ ငါ့ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာ"

ဒါကိုကြားတော့ ချန်ရှီရဲ့နှလုံးက အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာလား?

ရုတ်​တရက်​ ဘယ်​လို​လုပ် ပြောင်းသွားတာလဲ? ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိလဲ။

ဤ​တော့မှ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများ မပြည့်စုံကြောင်းနှင့် အဝေးရှိ တောင်များသည် သဲများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပြိုကျနေတာ သတိပြုမိလာသည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ နေနှစ်စင်း တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားကာ နေ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်။ နေကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်း ထွန်းညှိထားသည့် ကောင်းကင်ပေါ်တွင် လတစ်စင်းလည်း ချိတ်ဆွဲထားသော်လည်း ထိုလသည် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်ကာ ပြိုကျနေသည့် လမ်းကြောင်းကို ပြသထားကာ အလယ်ဗဟိုတွင် တစ်စုံတစ်ရာက ဝင်တိုက်သွားပုံရသည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်မှ သွန်းလောင်းနေသော နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခုရှိပြီး ကြယ်များက နဂါးငွေ့တန်းတစ်လျှောက် ကမ္ဘာမြေဆီသို့ ကျဆင်းလျက် ရှိသည်။

ကျင်းလူသည် သူ့အား ဖြတ်သွားကာ အမတတံတားဘက်သို့ လာရင်း ဆိုလေသည်။

"အခု အမတတံတား ကောင်းချီးမြေင တိုက်ပွဲနဲ့ တခြား တိုက်မိတာတွေကို မခံနိုင်တော့ဘူး... ဒီကောင်းချီးမြေထဲက တောင်၊ မြစ်၊ မြေ၊ နေ၊ လ၊ ကြယ်တွေ ပျက်သုဉ်းသွားလိမ့်မယ်"

ချန်ရှီ လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့အနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက အမတတံတား ကောင်းချီးမြေမှာ တစ်ယောက်ယောက် သေဆုံးသွားရင် အဲဒီလူက အသက်ပြန်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့?"

ကျင်းလူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"အမတတံတား ကောင်းချီးမြေက ပျက်ဆီးသွားပြီ... ပျက်ဆီးတာက အစောဆုံးအဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်... မင်းသာ ဒီမြေမှာ သေရင် မင်းတကယ်သေပြီ"

ဒါကိုပြောပြီးတာနဲ့ နောက်ထပ်အသံတစ်သံ ထပ်ထွက်လာသည်။

"ချန်ကျဲယွမ်... အကြီးတန်းအစ်ကို ကျင်းလူ! မင်းလည်း ဒီရောက်နေတာကိုး!"

ထိုအသံက ကော်တောက်ကျစ်ရဲ့ အသံဖြစ်သည်။ ကလေးမျက်နှာရှိသော တာအိုကျင့်ကြံသူက လျင်မြန်စွာ ဖြတ်လျှောက်သွားရင်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတိလစ်နေသော အမျိုးသမီးကို ငုံ့ကြည့်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ။

"မင်းလည်း ဒီကနေ သက်ရှိကမ္ဘာကို ပြန်ရောက်နိုင်မလားဆိုတာ သိဖို့ အမတတံတားကို ရောက်နေပြီလား... သေချာတာပေါ့ ငါလည်း ဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့တာ မင်းရဲ့ ဉာဏ်ပညာက ငါ့ထက် မနိမ့်ဘူးပဲ!"

ချန်ရှီရဲ့နှလုံးက အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်သွားလဲ သိလား အမတတံတားက ဘယ်ကလာတာလဲ"

"ချန်ကျဲယွမ် မသိဘူးလား?"

ကော်တောက်ကျစ် အံ့သြသွားသည်။

"မိသားစု ဆယ့်သုံးစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ အဖြူရောင်အဝတ်အစား နတ်သမီးကို ဝိုင်းထားတယ်... ဒီလိုကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက ဒီအမတတစ်ပိုင်းနယ်ပယ်မှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်... မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုရဲ့ဘိုးဘေးတွေက နတ်သမီးကို မခုခံနိုင်ဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့တယ်တဲ့..."

အကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြပြီးနောက်။

"အမတတံတားနဲ့ ကောင်းချီးမြေကို ဘယ်ကဝင်တိုက်တာလဲ ဆိုတာတော့ ငါတို့လည်း ဒီထဲမှာမလို့ မသိလိုက်ရဘူး... ဒါပေမယ့် ဒီကောင်းချီးမြေက တုန်ခါမှုမဖြစ်ခင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပျံသန်းနေခဲ့တာ... အနောက်နွား ရှင်ကျိုးကနေတောင် ပျံသန်းသွားမှာ ကြောက်ရတယ်"

ဒါကိုပြောပြီးတာနဲ့ ကျင်းလူလည်း စိတ်ပူသွားသည်။

"အမတတံတားက အမတဘုံတစ်ပိုင်းပဲ... ဒီလိုဒုက္ခကို ငါတို့ မခံနိုင်ဘူး တံတား​ပေါ်ကို အမြန်ဆုံးတက်ကြရအောင်!"

အမတတံတားဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

တပ်စခန်းငါးခုမှ စစ်သည်များသည် ဤကောင်းချီးမြေမှ ထွက်ခွာရန် အမတတံတားမှ ထွက်ခွာလာသောကြောင့် တံတားပေါ်တွင် ဝင်ပေါက်ထွက်ပေါက် ရှိရမည်။ သို့မဟုတ် ဤနေရာမှ တံတားမှ ထွက်ခွာပြီး အသက်ရှင်နေသော လူ့ပြည်သို့ ပြန်သွားနိုင်သည်။

မထင်မှတ်ပဲ သူ တံတားပေါ်တွင် ခြေနှစ်လှမ်းသာလှမ်းပြီး ရုတ်တရက် ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ထားသည့် အမတတံတားကြီးက ဖုန်မှုန့်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျင်းလူ ခပ်မြန်မြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သဖြင့် နေ့ညမြစ်ထဲ ပြုတ်ကျမယ့်ဘေးက လွတ်သွား၏။

"လမ်းက ပျက်စီးသွားပြီ... သက်ရှိလောကကို ပြန်ဖို့ လမ်းမရှိ​တော့ဘူး!"

မျက်နှာက ဖြူဖျော့ပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ကြီးသည် အလယ်တွင် တောက်လောင်နေသော စာရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာသည်။

ခဏကြာတော့ ကောင်းကင်ကြီးထဲမှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ယင်ချီများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကမ္ဘာသည် မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်လာသည်။

"ဒီအငွေ့အသက်...." ကျင်းလူ​မျက်နှာ ဖြူဖျော့ဖျော့ ဖြစ်လာကာ။

"ငါတို့ မရဏကမ္ဘာထဲ ရောက်သွားပြီ!"

ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းကင်ကြီး လောင်ကျွမ်းသွားပြီ။ ချန်ရှီ အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထာဝရ အတားအဆီးများကဲ့သို့ အမှောင်ထုထဲတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ဖိနှိပ်ခံထားရသော တောင်တန်းကြီးများကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အမတတံတားကောင်းချီးမြေဟာ မြေအောက်ကမ္ဘာထဲသို့ တကယ် ကျသွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်းကာ ဤနေရာတွင် ရပ်သွားတာ ဖြစ်ပေမည်။

"မရဏကမ္ဘာမှာ အန္တရာယ်တွေ အပြည့်ပဲ ​​ငါတို့ စောစောထွက်ရမယ်!"

ချန်ရှီ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

"အမတတံတားကောင်းချီးမြေက ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေ အားလုံး နားထောင်ပါ... ငါက ရှင်းရှန်က ချန်ရှီ... ငါတို့အခု မရဏကမ္ဘာထဲကို ရောက်သွားပြီ။ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေ အများကြီးရှိတယ်... အမတတံတားကောင်းချီးမြေ ပြုတ်ကျလာတုန်းက တစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်ဘုရားများစွာကို ဆွဲဆောင်မယ့် ဆူညံသံတွေ ထွက်ပေါ်လာမှာ သေချာတယ်... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ..."

သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပြည့်နေပြီး မိုင်တစ်ရာကျော် ပျံသန်းကာ လေထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

"ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်!"

ချန်ရှီအသံသည် မိုးခြိမ်းသံသဖွယ် အတော်လေး ကျယ်၏။

"စာမေးပွဲပြီးပြီ... ပြီးသွားပြီ... တခြားကိုယ်စားလှယ်တွေကို မတိုက်ခိုက်နဲ့၊ ဒဏ်ရာရသူတွေကို မင်းတို့နဲ့အတူ ခေါ်သွား... မီးရဲ့ ဦးတည်ရာကို အတူတူလာကြ!"

ထိုစဥ် ကျင်းလူက သူ့ကို အမြန်ရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။

"မသွားနဲ့ ရှီးကျင်းက ငါတို့ကို ရှာဖို့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေကို စေလွှတ်လိမ့်မယ်။ မရဏကမ္ဘာကြီးက ကြီးလွန်းတယ်... ငါတို့ အမတတံတားကောင်းချီးမြေက ထွက်သွားရင် ငါတို့ကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ချန်ရှီက ခေါင်းယမ်းပြီး "ဝိညာဉ်ခေါ်နည်းကို သိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိတယ်... ဝိညာဉ်တွေကို ခေါ်နေသရွေ့ ငါတို့နေရာကို အဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်တယ်။ မင်း မရဏသရဲနဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို မမြင်ဖူးသေးပေမယ့် ငါမြင်ဖူးတယ် ဒီမှာနေနေရင် မင်းကို သတ်မယ်... ထွက်သွားရမယ်!"

သူသည် အမတတံတား ကောင်းချီးမြေက လူတိုင်းထံ မက်ဆေ့ချ်ပို့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အချိန်အတော်ကြာအောင် မီးတောက်အောင် လုပ်ရင်း လူတိုင်းအတွက် လမ်းကို ညွှန်ပြသည်။

ကျင်းလူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီကတော့ သတိလစ်နေသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်ကာ တစ်ချက် တွေးတောပြီး သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ ဘုံကျောင်းငယ်ထဲသို့ ခေါ်သွင်းခဲ့လိုက်သည်။

သူသည် ဤကိုယ်ခံပညာ စမ်းသပ်မှုအတွက် မည်သည့် အဂ္ဂိရတ်ဆေး သို့မဟုတ် မှော်လက်နက်များပင် ယူဆောင်လာခြင်း မရှိပေ။ အခု သူလုပ်နိုင်တာက အမျိုးသမီးကို နတ်ကွန်းကို ပို့ပြီး သူမရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို သက်သာစေဖို့ သူ့ကိုယ်ပိုင် ကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့ကျင့်ဖို့ပါပဲ။

အမျိုးသမီးရဲ့ ဒဏ်ရာက ဘယ်တော့ သက်သာမလဲတော့ မသိသေးဘူး။

ဘုံကျောင်းငယ်တွင် ချန်ရှီ၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်သည် နတ်ကွန်းပေါ်တွင်သာ ထိုင်နေပြီး မယ်မယ်ရှစ်ကျီ မရှိပါ။ ချန်ရှီသည် ရှစ်ကျီထိုင်နေရာ နတ်ကွန်းပေါ်သို့ သတိလစ်နေသော အမျိုးသမီးကို ပစ်ချကာ သူ့ချီသွေးကို အနည်းငယ် နှိုးဆွ​ပေးလိုက်သည်။ သူ့သွေးနှင့် ချီသည် အမျိုးသမီးတစ်ဝိုက်တွင် အပတ်များစွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အလွန်သန့်စင်သွားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ရှီလည်း အရမ်းအံ့သြသွားသည်။ သို့သော် အလွန်အမင်း စဉ်းစားမနေဘဲ သူသည် မီးအလင်းရောင်၏ လမ်းညွှန်ချက်ကို ချက်ချင်း လိုက်နာကာ အမတတံတားကောင်းချီးမြေက ထွက်လာခဲ့သည်။

ကော်တောက်ကျစ် သူ့နောက်ကို အမြန်လိုက်သွားသည်။

"ငါ ချန်ကျဲယွမ်နဲ့ လိုက်သွားတော့မယ် အကြီးတန်း အစ်ကိုကျင်းလူ မင်းကော ဘယ်လိုလဲ"

ကျင်းလူက တုံ့ဆိုင်းနေပြီး :"ငါ ဒီမှာပဲနေမယ်... တရားရုံးက လာကယ်မှာပဲ!"

ကော်တောက်ကျစ် သူ့ကို လွှတ်ထားခဲ့လိုက်သည်။

"နည်းပြ!"

များမကြာမီ သူတို့သည် ပထမအသုတ် ​ဖြေဆိုသူ ဆယ်ဦးကျော် ယောက်ျား၊ အမျိုးသမီး များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသော်လည်း ဤနေရာက စာမေးပွဲခန်း ဖြစ်သောကြောင့်ရော၊ ယခင်က အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသောကြောင့်ရော အခြားသူများကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲ​နေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ်သည် ချန်ရှီကို မြင်သောအခါတွင် ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် အလျင်အမြန် လျှောက်လာခဲ့သည်။

ဒီလူတွေဟာ ချန်ရှီနဲ့အတူ ရှီးကျင်းအထိ ခရီးထွက်ခဲ့ကြတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေပါ။ ချန်ရှီသည် ၎င်းတို့အား ကျင့်စဥ်များ၊ အမျိုးမျိုးသော စာလုံးပေါင်းများ၊ ဖွဲ့စည်းမှုများ သင်ပေးခဲ့ရာ ချန်ရှီက သူတို့ရဲ့ ဆရာလည်း ဖြစ်တာကြောင့် သူ့ကို အရမ်းယုံကြည်ပြီး အကာအကွယ်မရှိ ချဥ်းကပ်သွားကြသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ တခြားပညာရှင် တော်တော်များများလည်း ရှေ့ကို လှမ်းလာပြီး ဦးညွှတ်လေ၏။

"မင်္ဂလာပါ ချန်ကျဲယွမ်!"

"မင်း ငါ့ကို သိလား"

အဲဒီလူက ခေါင်းယမ်းပြီး :"မင်းရဲ့ဇာတ်လမ်းကို ငါကြားပြီးပြီ... မင်း ရှင်းရှန်မှာ သေသွားပြီ ထင်နေတာ ဒါပေမယ့် မင်းပြန်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ချန်ရှီ ရယ်လိုက်သည်။

"တာအို သန္ဓေသားက နတ်ဘုရားပေးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပါ... ငါ့မှာ မရှိရင် ဘာအန္တရာယ် ရှိတော့မှာလဲ ငါ့မှာ မရှိရင်တောင် ငါက ကလေးပညာရှင် ဖြစ်နေတုန်းပဲ!"

သူတို့သည် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ တဖြည်းဖြည်း ပညာရှင်များစွာ စုစည်းလာသဖြင့် လူဒါဇင်များစွာသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းလာနိုင်ခဲ့သည်။

ကော်တောက်ကျစ် ချန်ရှီကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ပြီး "ဒီလူက သခင်လေးလို မဟုတ်ဘူး... အရမ်းဖော်ရွေတယ်... လူတွေက သူတို့ဗိုက်ထဲက နှလုံးသားကို ထုတ်ပစ်လိုက်သလိုပါပဲ တောက်ပနေလိုက်တာ..." ဟုပင် အတွေးဝင်လာသည်။

"ဟိုအစ်ကိုတို့... အဲ့မှာ အကြာကြီးနေဖို့ မသင့်တော်ဘူး!"

ချန်ရှီက အဝေးက ပညာရှင် ခြောက်ယောက်၊ ခုနစ်ယောက်ကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။

"မရဏနတ်ဘုရားတွေက သဲလွန်စတွေနောက်ကို လိုက်ကြလိမ့်မယ်... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့.. ငါ မင်းတို့ကို ပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်"

လူအနည်းငယ်က ခေါင်းယမ်းပြီး :"ဒါက မရဏကမ္ဘာ... နေရာတိုင်းမှာ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေရှိတယ် ငါတို့ ဒီမှာနေပြီး တရားရုံးက လာကယ်မှာကိုပဲ စောင့်နေမယ်!"

ချန်ရှီ အတင်းအကြပ်မလုပ်ဘဲ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်လာခဲ့ရာ မသိလိုက်ဘဲ လူ ၂၀၀ ကျော်က အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထွက်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ကြသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတဲ့ လူတစ်စုလည်း ရှိပေ၏။ ခြေရာတွေကို တွက်ချက်ကြည့်တော့ လူတစ်ရာကျော်ရှိသည်။

ခြေရာများဘေးတွင် မြေခွေးခြေသည်းရာ တစ်ခုလည်း ရှိသည်။

"အစ်မဖေးဖေး..."

ချန်ရှီ သက်ပြင်းချကာ။

"ဒါဆို သူမ ဒီစာသင်သားတွေကို ခေါ်သွားတဲ့သူပေါ့"

ဟူဖေးဖေးသည် နတ်ဆို မှော်အသွင်ပြောင်းခြင်းမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံရှိပြီး ပြင်းထန်သော ရှင်သန်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိသည်။ သူမသည် အန္တရာယ်အချို့ကို ရှောင်ရှားရန် ဤလူများကို ဦးဆောင်နိုင်သည်။

"နည်းပြ! အထဲမှာ လူတစ်ရာကျော်လောက် ရှိ​သေးတာလား"

ဟူကွမ်ဟန့် ချန်ရှီအနား ရောက်လာသည်။

"ကျန်ခဲ့တဲ့ လူတချို့ ရှိသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ကို မယုံသလို အများစုကလည်း တစ်ယောက်တည်း နေခဲ့ချင်ကြတယ်"

ချန်ရှီ ခေါင်းခါပြီး ဆိုလေသည်။

"လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို လက်ခံသင့်တယ် သူတို့ကို မေးနေစရာ မလိုဘူး ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီးပြီ... အခုကစပြီး မင်းတို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့က ပထမ ဦးစားပေးပဲ... ဒီနေရာမှာက သရဲနဲ့ နတ်တွေ ရှိတယ်!"

လူတိုင်းက အံ့သြထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ထိုစဥ် သူတို့နဲ့ မိုင်ပေါင်းများစွာဝေးတဲ့ အမတတံတားကောင်းချီးမြေဆီကို ပြေးဆင်းလာတဲ့ မြူခိုးတွေကို အဝေးက လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ မကြာခင်မှာပဲ မြူခိုးတွေက ထိုမြေကို ဖုံးအုပ်သွားလေ၏။

ချန်ရှီ မျက်လုံးများ မှိတ်သွားခဲ့သည်။

"ကြည့်စရာ မလိုဘူး... အထဲက လူတွေ သေကုန်ပြီ သွားကြရအောင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့... လျှောက်မသွားနဲ့..."

အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူ့နောက်ကို အမြန်လိုက်သွားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးက မည်းမှောင်နေသဖြင့် မျက်လုံးတွေက အဝေးကြီးကို မမြင်နိုင်ပေ။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ကြီးမားပြီး ခံ့ညားထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေသည့် အရိပ်အယောင် တောင်တန်းများကိုသာ သူတို့မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချန်ရှီသည် ဟူဖေးဖေး ထားခဲ့သော မြေခွေးခြေရာများကို လိုက်၍ ပထမတောင်ပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် တောင်များနှင့် ရှစ်မိုင် ကိုးမိုင်အကွာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး တောင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို မမြင်နိုင်ပေ။

"ဒီတောင်ကြီးက ဘုရားကြီးနဲ့ တူတယ်"

တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

ချန်ရှီ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး မျှော်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အနှီ တောင်သည် အမှန်တကယ် ထိုင်နေသည့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်နှင့် တူကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဘုရားကြီးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ လောကကို လင်းထိန်စေတော့မလိုပင်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်က မရဏကမ္ဘာမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေတာလဲ"

သူ သိချင်လာသည် ။

အားလုံး ရှေ့ကို လျှောက်လာရင်း အဝေးက တောင်တန်းတွေက တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာ၏။ ၎င်းတို့သည် တောင်များ မဟုတ်ဘဲ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပြာများဖုံးလွှမ်းနေသည့် မီးခိုးရောင် မရဏကမ္ဘာတွင် ထိုင်နေသည့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးများ ဖြစ်နေလေသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် တောင်တန်းများကဲ့သို့ပင်။

ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များကို ဖြတ်လျှောက်သွားသောအခါ အနီရောင်မျက်လုံး အစုံသည် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များအပေါ် ထွန်းတောက်လာကာ သူတို့အား ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်လာသည်။