အပေးအယူမရှိ

ထိုညတွင် ချန်ရှီနဲ့ ချန်ထန်အကြားက တိုက်ပွဲရလဒ်များကို မှတ်တမ်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းပြီး အစိုးရအဖွဲ့ရုံးများ၊ အရှေ့စက်ရုံ၊ တပ်ငါးခု၊ နတ်ယန္တရားစခန်း၊ နတ်မဏ္ဍန်စခန်း နှင့် အခြားအဓိကတပ်ဖွဲ့များထံ ပေးပို့ခဲ့သည်။

သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ထိထိမိမိ ဖြစ်နေပါပြီ။ ချန်ရှီရဲ့ အင်အားကို အကဲဖြတ်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ဤတိုက်ပွဲအပေါ် အခြေခံ၍ ခန့်မှန်းနိုင်ပါ​သေးသည်။

ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း ယန်ရှန့်ကျစ်သည်လည်း သတင်းမိတ္တူတစ်စောင်ကို ရရှိပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖတ်ကြား​​နေခဲ့သည်။

"ချန်ရှီရဲ့ ခွန်အားက မြန်လွန်းတယ်.... သူဒီလိုသာ ဆက်လုပ်နေရင် သခင်လေးကို အနိုင်ယူဖို့ မခက်လောက်တော့ဘူး"

သူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ချန်ရှီသည် အခြေတည်ဝိညာဥ်တွင် ရှိနေတာကြောင့် ချန်ထန်က ချန်ရှီကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် နတ်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ခွန်အားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဒါတောင် နှစ်ဘက်လုံး သရေပွဲပင်။

ချန်ထန်သည် နတ်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ၏ အမြင်နှင့် အသိပညာသည် နတ်ပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ်က အမြင်နှင့် အသိပညာထက် အလှမ်းဝေးပြီး သူ့ရဲ့ ခွန်အားအစစ်ကို နတ်ပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ်ဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရပေ။

"အခြေတည်ဝိညာဥ် ချန်ရှီနဲ့ နတ်ပြောင်းလဲခြင်း နယ်ပယ် ချန်ထန်... လျှော့တွက်လို့ မရဘူး"

ယန်ရှန့်ကျစ်သည် စာရွက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ချန်ထန် တော်ဝင်စာမေးပွဲ ပါဝင်ရန် မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်သည့်အချိန်ကို ပြန်ပြောင်း စဥ်းစားကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ယင်တူးသည် ရှီးကျင်းသားသတ်သမား မဟုတ်သေးဘဲ စစ်မှန်သော ဘုရင်ခေတ် ကျဆင်းမှုနှင့်ဘပတ်သက်ပြီး အမှန်တရားကို ရှာဖွေရန် အလုပ်များနေခဲ့ပါသည်။ ချန်ထန်က သူ့မွေးရပ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီး ရှီးကျင်းမြို့သို့ တော်ဝင်စာမေးပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"နယ်ချဲ့စာမေးပွဲ တစ်ခုပြီးတိုင်း ဧကရာဇ်စာမေးပွဲမှာ ပထမဆယ့်သုံးနေရာကို အောင်ခဲ့တဲ့ မိသားစုဆယ့်သုံးစုထဲက ဆယ့်သုံးယောက်ရှိရမယ်...ထိပ်တန်းအဆင့်က ယန်၊ ရှ၊ ကျန်း၊ လီထက် ဘာမှ မပိုဘူး... သူတို့က လူပြန်ဝင်စားတာကို အစားထိုးခံရတယ် အဲဒီအချိန်မှာ ချန်ထန်ကလည်း ​​စမ်းသပ်မှုမှာ ဆယ်သုံးပါးထဲက သခင်ငယ်ဆယ်ယောက်နဲ့ တွဲထားတယ်"

သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ထန်အား စာမေးပွဲတွင် တိုက်ခိုက်ကြသော လူများအားလုံးသည် သူနှင့် အညီအမျှ တိုက်နိုင်ကြပြီး အောင်နိုင်သူ သို့မဟုတ် အရှုံးမရှိပေ။

လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အညီအမျှ သရေကျရန် မခက်ခဲသော်လည်း လူတိုင်းနှင့် အညီအမျှ တန်းတူဖြစ်ဖို့ကတော့ ခက်ခဲပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ထန်သည် မိသားစု ၁၃ မျိုးမှ သခင်ငယ်များကို နေရာချပေးခဲ့သည်ဟု လူအချို့က ပြောကြသည်။

ထိုလူငယ်သခင် အများစုသည် တရားရုံး၏ အကြီးတန်းအရာရှိများ ဖြစ်လာကြသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် အဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံးသူမှာ ဖေ့မိသားစုမှ ဖေ့ကျုံး ဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် အစိုးရအဖွဲ့၏ အတွင်းဝန်ကြီး ဆယ့်သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် စွမ်းအားကြီးမားပြီး ရှီးကျင်း ဖေ့မိသားစု၏ အာဘော်ဖြစ်သည်။

ဖေ့ကျုံးသည် အစိုးရအဖွဲ့၏ ပထမဆုံးလက်ထောက်အတွက် အားကောင်းသော ပြိုင်ဘက်လည်း ဖြစ်သည်။ ချန်ထန်သည် ထိုအချိန်က သူ့ကို နေရာချပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်ရှန့်ကျစ်သည် ဆယ့်သုံးယောက်တွင် မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုရဲ့ အနာဂတ် ဘိုးဘေးတစ်ဦး ရှိနေသေးကြောင်း သိသည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ ယန်မိသားစု၏ လက်ရှိဘိုးဘေး ယန်ဟန့်ချင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ဟန့်ချင်းသည် ယခုနှစ်တွင် အသက်ငါးဆယ်သာ ရှိသေးသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်က ပူးတွဲစစ်ဆေးမှုတွင် သူသည် ချန်ထန်နဲ့ အတူတူ ဖြစ်ခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ထန်သည် ကျေးလက်မှ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှင်းရှန်က စာသင်သားတချို့ကို ပူးတွဲစစ်ဆေးခြင်းတွင် ပါဝင်​စေခဲ့သည်။ ဉာဏ်ကောင်းပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ရမှာကို သိသောကြောင့် ဆယ့်လေးယောက်မြောက် ဖြစ်လာသည်။ ပူးတွဲစာမေးပွဲ ကာလအတွင်း သူရေးခဲ့သော ဆောင်းပါးသည် ထိုအချိန်က ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ ရှီးကျင်းမှာ စက္ကူဈေးကြီး၏။ ဆောင်းပါး၏ ကျက်သရေကတော့ ရင်သပ်ရှုမောစရာပင်။

"မိသားစုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က တခြားသူတွေ လက်လှမ်းမမီနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလေလေ ကွာဟချက်ကကြီးလေပဲ... အမှန်တော့ ချန်ထန်က မိသားစု​ကြီးတစ်စုက မဟုတ်ဘူး။ သူနဲ့ လူကြီးမင်းဖေ့ကြားက ကွာဟချက် ဘယ်လောက်ကြီးလဲ သူနဲ့ အိမ်တော်သခင်ကြားက ကွာဟချက်ကရော ဘယ်လောက်ကြီးလဲ"

"ချန်ရှီက အခြေတည်ဝိညာဥ် နယ်ပယ်မှာ ရောက်နေပြီ သူက သခင်လေးနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာလား"

သူ ပြတင်းပေါက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မိသားစု ဆယ့်သုံးစုသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ချုပ်နှောင်ထားသည်။ ကောင်းကင်ပြင်ရှိ နတ်ဘုရား၏ အပြောင်းအလဲများကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး စစ်မှန်သောဘုရင်ကို ထောက်ပံ့ခြင်းဖြင့် သူနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခွန်အားစုဆောင်းနိုင်သည်။

ချန်ရှီက ဒီအုံကြွမှုရဲ့ အတားအဆီး ဖြစ်လာလေမလား။

"ဧကရာဇ်စာမေးပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ရှီးကျင်းကို မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ကလေးတွေ ပျောက်သွားပြီ။ ဒီကိစ္စက ချန်ရှီနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်... သူက ဥပဒေမဲ့လွန်းပါတယ်"

သူက ကောင်းကင်မှာ လပြည့်ညကို ကြည့်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

"မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုက ချန်ထန်ကို သင်ခန်းစာပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ... သူ့သားကို ဆုံးမဖို့လည်း ပြောရမယ်..."

နံနက်သုံးနာရီတွင် ချန်ထန်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ချန်အိမ်မှ ထွက်ခွာပြီး ဝူဂိတ်တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ မြို့တွင်းလမ်းများပေါ်၌ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိ၊ ဝူဂိတ်သို့ ရောက်သောအခါတွင် အရာရှိများစွာက ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နံနက်ပိုင်း တရားရုံး အစည်းအဝေးသည် နေရာအသီးသီးမှ အောက်မေ့ဖွယ် အထိမ်းအမှတ်များ၊ သဘာဝဘေး ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် နတ်ဆိုးပြောင်းလဲမှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကာ အရာရှိများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက် ရန်ဖြစ်ရာ နေရာဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အစိုးရအဖွဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်က အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချကာ တရားရုံး အစည်းအဝေးကို ရွှေ့ဆိုင်းကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကြာပါပြီ၊ ဒါပေမယ့် အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေက ဘယ်တော့မှ မငြီးငွေ့ပါ၊ နေ့တိုင်း လှည့်ကွက်အသစ်တွေ ပေါ်လာနိုင်သည်လေ။

ဝူဂိတ်တံခါး အောက်တွင် အရာရှိ အများအပြားသည် တရားရုံးသို့သွားရန် စောင့်ဆိုင်းရင်း စကားစမြည်ပြောကာ ရယ်မော​နေကြသည်။ အစိုးရနှင့် အစိုးရရေးရာများကို ဆွေးနွေးရန်အတွက် အုပ်စုသုံးစု သို့မဟုတ် ငါးခုဖြင့် စုရုံးကြသည်။

ချန်ထန်ကတော့ မပါဝင်ခဲ့ပါဘူး။ သူဟာ တရားရုံးမှာ သူ့တာဝန်တွေကို ရှင်းပြတာကလွဲလို့ တခြားကိစ္စတွေမှာ ပါဝင်တာ ရှားပါ၏။ တရားရုံးကလည်း သူ့စရိုက်ကို သိတဲ့အတွက် သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးခဲပါသည်။

အစိုးရအဖွဲ့က လက်တွေ့ကျတဲ့ အရာတွေကို လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာရှိက ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ရွှေ့လို့ရတယ်၊ ဘယ်သူက မလှုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပိုင်းခြားထားကြသည်။ ချန်ထန်ကဲ့သို့သော အရာရှိတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခြင်းက မင်မင်းဆက်၏ လမ်းကြောင်းအတွင်း ဓားနှင့်ထိုးခြင်းသာ။ ၎င်းသည် သွေးများများ ထွက်စေပြီး မြန်မြန် အေးခဲစေသည်။

သို့သော် တချို့ကလည်း ချန်ထန်ကဲ့သို့ ဒေါသကြီးသဖြင့် အရာရှိများစွာက သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လိုစိတ် မရှိပေ။

ဒီလူက အရမ်းခေါင်းမာသည်။ သူသည် တရားဝင်စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောတဲ့အခါ အဆုံးမသတ်နိုင်သော်လည်း သီးသန့်ကိစ္စများ ဆွေးနွေးခြင်းနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုအကြောင်း စကားစမြည်ပြောသည့်အခါ နှုတ်ဆိတ်နေတတ်သည်။

"လူကြီးမင်းချန်... ခဏလောက် နေပါဦး"

ချန်ထန်လည်း ဧည့်သည်ကို ကြည့်ကာ ဦးညွှတ်လျက်။

"လူကြီးမင်းရှမှာ ဘာအကြံဥာဏ်တွေများ ရှိပါလဲ"

ရှချန်းဟိုင်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ သူ့ကို ဂိတ်နားကို လာခိုင်းလေသည်။

"လူကြီးမင်းချန် ရာသီဥတု ပြောင်းလဲတာကို သတိပြုမိပြီထင်တယ် ဟုတ်တယ်ဟုတ်... အခု ညက လေးပုံတစ်ပုံလောက် စောလာပြီ ရာသီဥတုက စောစောစီးစီး ပြောင်းလာတယ်... နေရာအမျိုးမျိုးမှာ ရာသီဥတုက ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဘူး။ ဘေးအန္တရာယ်တွေ ခံစားနေရတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ... နတ်ဆိုးတွေက ထူးထူးခြားခြား လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာပြီ.."

ချန်ထန် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး :"ဒီတစ်ခါ တရားရုံးမှာ ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးပြီး ဒီနှစ် အခွန်လျှော့ပေးဖို့ တရားရုံးကို တောင်းဆိုပါ့မယ်"

"အခွန်လျော့ချရေး ဆွေးနွေးကြမယ်... ဟုတ်ပြီမင်းကို ငါမေးစရာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ် ဒီတစ်ခါ မင်းရဲ့သား ချန်ရှီကို နန်းတော်စာမေးပွဲမှာ ထိပ်တန်းဆု မယှဉ်ပြိုင်စေချင်ဘူး... ဒီထိပ်တန်းဆုအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရင်တောင် သူက သခင်​လေးကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူး... သခင်ငယ်က ထိပ်တန်းဆုဖြစ်ဖို့က ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စကြီးပဲ။ အဲဒါကို သုံးရင် အပြောင်းအလဲရဲ့ အရှိန်က ပိုမြန်ပြီးရင် ပိုမြန်မှာ မဟုတ်ဘူးလား.... လူကြီးမင်းချန် အနောက်နွားရှင်းကျိုးက စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်တစ်ပါး လိုအပ်တယ်ဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်"

"ကျွန်တော်မသိပါဘူး လူကြီးမင်းရှက သင်​ပြပေးပါဦး"

"မင်း!"

ရှချန်းဟိုင်မှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်လာသော်လည်း အသံလျှော့ပြီး။

"သခင်​လေးရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကို မကြားဖူးဘူးလား...သခင်​လေးရဲ့ မျိုးရိုးအမည်က ကျူး..."

"သူ့မျိုးရိုးနာမည် ရန့် မဟုတ်ဘူးလား?"

ရှချန်းဟိုင်က သူ့အင်္ကျီတွေကို ယမ်းခါပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ :"မင်း စိတ်ရှုပ်ဟန်ဆောင်နေတာလား... ထိပ်တန်းပညာရှင်အတွက် သခင်​လေးနဲ့ မပြိုင်ဖို့ ချန်ရှီကို ပြောလိုက်... ဒါက ဖြောင့်မတ်ခြင်းပဲ!"

ချန်ထန်ရဲ့မျက်နှာက မပြောင်းလဲဘဲ :"လူကြီးမင်းရှ မမှတ်မိဘူးလား? တရားရုံးက ကျုပ်သားကို ထိပ်တန်းပညာတော်သင်တစ်ယောက် နေရာအတွက် အကြွေးတင်နေတုန်းပဲ"

ရှချန်းဟိုင်လည်း ကလေးပညာရှင် အဖြစ်အပျက်ကို သူပြောနေမှန်းသိ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ချန်ရှီ၏ နတ်သန္ဓေသားကို ဖြတ်တောက် လိုက်သောအခါတွင် မိသားစု ဆယ့်သုံးစုစလုံးသည် အစုရှယ်ယာများ အသီးသီး ရရှိခဲ့ကြသည်။

"ချန်ထန်... အတိတ်ကို မပြောနဲ့ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့သားကိုအပြင် မင်းကိုယ်မင်း ဂရုစိုက်ရမယ်"

သူက လက်ကို ချန်ထန်ကို ထားခဲ့လိုက်သည်။ ချန်ထန် ဂိတ်ဘက်သို့ ပြန်လာခါနီးတွင် ပြုံးလျက်လာသော နောက်ထပ်အသံတစ်သံ ထွက်လာပြန်၏။

"လူကြီးမင်းချန် ကျေးဇူးပြု​ပြီး နေပါဦး"

ချန်ထန်လည်း ရောက်လာတဲ့လူကို ကြည့်လိုက်တော့ ယန်မိသားစုရဲ့ အစိုးရအဖွဲ့ဝင်ဝန်ကြီး ယန်ရှူးဟဲ ဖြစ်နေသည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့ပါလဲ လူကြီးမင်း..."

ယန်ရှူးဟဲက သူ့ဆီလာပြီး ပြုံးပြုံးကြီးဖြင့်။

"လူကြီးမင်းရှရဲ့ စကားလုံးတွေက မကောင်းပါဘူး...အမှားပါရင် ခွင့်လွှတ်ပါ လူကြီးမင်းချန်ရယ်... ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့သားကို ဒီနှစ် ထိပ်တန်း ပညာတော်သင်ဆုအတွက် မပြိုင်စေချင်ဘူး"

သူက အနည်းငယ် ထပ်ပြုံးပြီး :"တရားရုံးက မင်းရဲ့သားကို ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ယောက် အကြွေးတင်ထားတာ ငါသိပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်တစ်နှစ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို လျော်ကြေးအနေနဲ့ မင်းသားကို နောက်ထပ်သုံးနှစ်လောက် စောင့်ခိုင်းလိုက်... သုံးနှစ်ပြီးရင် သူက ထိပ်တန်း ဖြစ်လာမှာပါ... ဒီနှစ် ထိပ်တန်းနေရာကိုတော့ လွှတ်ပေးလိုက်ပါလား"

ချန်ထန်: "လူကြီးမင်းယန်က စာမေးပွဲမှာ လိမ်ချင်နေတာလား... အင်ပါယာစာမေးပွဲမှာ လိမ်လည်မှုဆိုတာ ဘာအ​ပြစ်လဲ သိလား"

ယန်ရှူးဟဲက ဒေါသတကြီးနဲ့ သူ့လက်ကို လှိုင်းတွန့်ကာ ထွက်သွား​တော့သည်-

"မင်းက ခေါင်းမာတဲ့သူပဲ!"

သူထွက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ချွေးကျစ်ကွေ့က ချန်ထန်ဆီ ရောက်လာပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံလေသည်။

"လူကြီးမင်းချန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်လည်း ဒီနေ့ စည်းရုံးရေးမှူး လုပ်ပါရစေ..."

ချွေးကျစ်ကွေ့လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ချန်ရှီအား ယခုနှစ် ထိပ်တန်း​နေရာအတွက် မယှဉ်ပြိုင်စေလိုကြောင်း၊ ချန်ထန်အား ဆွဲဆောင်ခြင်းထက် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောကြားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ထန်: "ငါ့သားက ထိပ်တန်းဆုအတွက် ဝင်ပြိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား... အခု မပြိုင်ရင် တခြားသူတွေက မပြိုင်ဘူးဆိုတာ သိမှာ မဟုတ်ဘူး သခင်လေးလောက် မတော်ဘူးလို့ပဲ ထင်လိမ့်မယ်... ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့သားရဲ့ နာမည်နဲ့ သခင်​လေးကို ကူညီဖို့က ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... လူကြီးမင်းချွေး ကျေးဇူးပြုပြီး ထပ်မပြောပါနဲ့တော့..."

ယင်းနောက် ကျောင်၊ ကျိုင်၊ ဖေ့နဲ့ မာ မိသားစုများက အစိုးရအဖွဲ့ဝင်ဝန်ကြီးများသည် ထိပ်တန်းဆုအတွက် ချန်ထန်အား ယှဉ်ပြိုင်မှုကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ချန်ထန် သူတို့အားလုံးကို ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

အတွင်း​ရေးဝန်ကြီး ဆယ့်သုံးပါးထဲမှာ ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းဖူကျန့်ကသာ စည်းရုံးဖို့ မလာခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် တရားရုံးအစည်းအဝေး စတင်ခဲ့ပြီး အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးများသည် ခြေထောက်ကို ရွှေ့ကာ အဓိပတိ သဟဇာတ ခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

"လူကြီးမင်းချန်..."

စစ်ရေးအရာရှိ ရန့်ရှောင်းသည် ချန်ထန်နောက်ကနေ နှေးကွေးသွားကာ ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့သားက ဒီနှစ် အင်ပါယာ စာမေးပွဲမှာ ဝင်ဖြေတော့မှာ... သူက ပထမနေရာကို လိုချင်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ​နေရာကို လွှဲပေးပြီး ပထမနေရာကို ဝင်မပြိုင်ပါနဲ့"

သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ထူထဲပြီး ကျယ်ဝန်းသော ပုခုံး၊ ဆံပင်ဖြူ၊ တင့်တယ်သော ရုပ်ရည်နှင့် အသံနက်ကြီး ရှိသည်။ လောကီတပ်နှင့် မြင်းများကို အုပ်စိုး၍ ဒေါသကင်းပြီး တင့်တယ်သော အမူအယာမျိုး ရှိသည်။

ဒီစကားကို သူပြောပြီးတာနဲ့ ဒါဟာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်ပုံပဲ။ ချန်ထန် လက်မခံဘူးဆိုရင် သူက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ရန်သူဖြစ်သွားလိမ့်မည့် အတိုင်းပင်။

"လူကြီးမင်းရန့်...အဖေက သားကို ဂုဏ်ပြုနေတာပါလား"

ချန်ရှီ အဝေးကို မကြည့်ဘဲ သူ့ရှေ့သို့သာ လှမ်းကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုက မဟုတ်ဘဲ တခြားမျိုးရိုးက ဒုဝန်ကြီးရာထူးကို အမြင့်ဆုံးရောက်နေပြီ... ရန့်မိသားစုက မိသားစုကြီးထဲက မဟုတ်ပေမယ့် လူကြီးမင်းရန့်ကတော့ ရှားရှားပါးပါး ဒုတိယအဆင့် အရာရှိဖြစ်လာတယ်...ခင်ဗျားသားရဲ့မျက်နှာကြောင့် ဒုတိယအဆင့်အရာရှိ ရာထူးမှာ ထိုင်နိုင်တယ်..."

ရန့်ရှောင်းသည် အဓိပတိသဟဇာတ ခန်းမတံခါးကို လှမ်းကြည့်ကာ လှေကားပေါ် တက်ရင်း ပြန်မေးလေသည်။

"မင်းဘာပြောချင်တာလဲ"

သူ့အသံကနေ ဒေါသထွက်နေပြီမှန်း သိသာသဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အရာရှိတွေကလည်း အရှိန်မြှင့်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို ရှောင်ဖို့ ခပ်သုတ်သုတ် ထွက်သွားကုန်သည်။

ချန်ထန်: "ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ရန့်... ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားသားရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကျူး... လူကြီးမင်းရန့် သခင် သခင်လေးက ခင်ဗျားရဲ့သားမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ဖူးလား... ခင်ဗျားက တခြားတစ်ယောက်အတွက် သားတစ်ယောက် မွေးထားရတဲ့အထိ ရက်ရောတယ်ပေါ့ "

ရန့်ရှောင်းသည် သူ့လက်သီးတွေကို ဆုပ်ထားသော်လည်း ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ချန်ထန်... ငါက ကမ္ဘာပေါ်က စစ်တပ်နဲ့ မြင်းတွေကို တာဝန်ခံထားရတဲ့ တန်ခိုးကြီးသူ... ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုက နတ်သန့်စင်ခြင်းဘုံရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ... အနတ္တပြန်ခြင်းဘုံ ရောက်ဖို့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ပဲ လိုတော့တယ်... သန်းပေါင်းများစွာသော လေ့ကျင့်ရေးမှူးတွေကို ငါ အမိန့်ပေးနိုင်တယ် ငါ့ဓားရှည်တွေနဲ့ ဘယ်သွားသွား အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်... ငါ့သားက ဒီထိပ်တန်း ပညာတော်သင် ရာထူးကို သူ့ရဲ့ ၂၄ နှစ်မြောက် မွေးနေ့ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးချင်တယ်..."

ထိုစကားများထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် တရားရုံးမှ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများအားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မကြားလိုက်သည့်အတိုင်း ရယ်မောသံများဖြင့် အဓိပတိခန်းမဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားကြသည်။

ချန်ထန်: "ခွင့်မပြုဘူး... ကျုပ်သားလည်း ပြိုင်ချင်တယ်... လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို အားကိုးရမှာပဲ"

"ခွင့်မပြုဘူး ဟုတ်လား?"

ရန့်ရှောင်းသည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထကာ ချန်ထန်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်တော့သည်။ ရှချန်းဟိုင်၊ ယန်ရှူးဟဲ နှင့် အခြားသူများ မျက်မှောင်ကြုတ်သော်လည်း နောက်သို့ လှည့်မကြည့်။ စစ်ဝန်ကြီး ရန့်ရှောင်းက ဒေါသကြီးတတ်မှန်း သူတို့သိသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ထန်က သူ့ကို စော်ကားခဲ့သဖြင့် ဆုံးရှုံးမှုအကြီးကြီး ခံရတော့မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ချန်ထန်က မတုန်မလှုပ် ဖြစ်နေသောကြောင့် အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးလိုက်ရလည်း တန်ပေ၏။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခဲ့သည့် သူတို့ရဲ့ စကားများ အလဟသ မဖြစ်စေရန်အတွက် ရန့်ရှောင်း ဝင်လှုပ်ရှားလိုက်တာက ပိုကောင်းပေသည်။

ရန့်ရှောင်းက သခင်လေး၏ မွေးစားဖခင်ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်မျိုးရိုးကို ကာကွယ်ရန် ဗိုလ်ချုပ်နှင့် တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိသူ ဖြစ်သည်။

သခင်လေးသည် သူ့သားတော်ဟု အမည်ခံထားသော်လည်း အမှန်မှာ တော်ဝင်သွေးများ စီးဆင်းနေသည်။ သူသည် ရန့်မိသားစုတွင် ပထမဆုံး နေထိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ယွိတူးရှိ မင်းသားကျန့်အိမ်တော် အိမ်သို့ သားစောင့်ရှောက်မှုအတွက် ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ သခင်လေး အရွယ်ရောက်လာပြီးနောက်တွင် သူသည် မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုနှင့် ဆက်သွယ်ကာ စစ်အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ရန် ရန့်ရှောင်းကို ရာထူးတိုးပေးခဲ့သည်။

ရန့်ရှောင်းသည် သခင်လေး၏ သင်ကြားမှုစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က စခန်းငါးခုရှေ့မှာ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို ပြသခဲ့ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားသည် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပေ၏။

နှစ်ယောက် တိုက်မိသောအခါတွင် အဓိပတိသဟဇာတခန်းမရှေ့တွင် မိုးကြိုးပစ်သလိုမျိုး အသံနက်ကြီးက ထိတ်လန့်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို အနည်းငယ်တုန်ယင်စေပြီး ချီသွေးများနှင့် ချီစွမ်းအင်များ လွင့်မျောသွားသည့် ရှေးခေတ် အမျိုးအနွယ်နှစ်ကောင် တိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဝုန်း!

အဝေးက ကျုံးကျီခန်းမမှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများက အသံကြားရာသို့ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်ကြသည်။ စစ်ပွဲဝန်ကြီး ရန့်ရှောင်း၏ အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကျုံးကျီခန်းမ၏ နံရံတွင် ကြီးမားသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖိသိပ်ထားသည်။ အနောက်နွားရှင်းကျိုး၏ ကံကြမ္မာကို ဖြိုခွင်းသည့် လက်နက်ကြီးအား တုန်ခါသွား​စေကာ ကောင်းကင်သို့ အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်သွားစေခဲ့သည်။

ရန့်ရှောင်း တံတိုင်းမှ ပြုတ်ကျလာသည်။ မြေကြီးပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်ကာ နှစ်ကြိမ်သာ လှုပ်ပြီး မေ့လဲသွားသည်။ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများလည်း ထိတ်လန့်သွားစွာဖြင့် ချန်ထန်ဘက် လှည့်ကြည့်ကြသည်။

ချန်ထန်သည် ကျောက်တုံး လှေကားထစ်များပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် မလှုပ်မယှက်ပင်။

အခုလေးတင် စစ်​ရေးဝန်ကြီး ရန့်ရှောင်းက သူ့ကို ထိလိုက်တာနဲ့ ကြေးနီနံရံကို ဆောင့်ကန်လိုက်သလို သူ့ကိုယ်သူသာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွား​စေကာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများ သံသယအသီးသီး ရှိနေကြသည်။

ချန်ထန်က ဘယ်လို ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် အထိ ရောက်နေပြီလဲ။

အနတ္တပြန်ခြင်းဘုံကို ခြေတစ်လှမ်းသာဝေးသော စစ်ဝန်ကြီးသည် သူ့ကို တွန်းလှန်ရန် အစွမ်းအစမရှိခဲ့ပေ။ ထိုစဥ် ချန်ထန်သည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ အပေါ်က အမြင့်မြတ်ဆုံး သဟဇာတ ခန်းမဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားရင်း ရေရွတ်ခဲ့သည်။

"တခြားသူတွေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ နေတတ်ဖို့ ငါက ကြင်နာတတ်ထားတယ်... ငါ့ကို အတင်းအကြပ် အားမသုံးခိုင်းပါနဲ့ "

ရှချန်းဟိုင်နဲ့ ယန်ရှူးဟဲတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အသီးသီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဖူကျန့်က ပြန်လှည့်လာပြီး ချန်ထန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းချန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ"

ချန်ထန်ကလည်း ဦးညွှတ်ပြီး :"လူကြီးမင်းကျန်းလည်း ကြွပါ!"

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှု​နေခဲ့ကြပြီး တရားရုံးထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင် နတ်ယန္တရားစခန်းမှ စစ်သားများသည် အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး စစ်ဝန်ကြီး ရန့်ရှောင်းကို ထမ်းစင်ပေါ်တင်ကာ အမြန်ခေါ်သွားလေသည်။

နံနက်ခင်းတွင် ချန်ရှီသည် မိုးသံမျှော်စင် အောက်ထပ်ရှိ ချန်အန်းလမ်း၊ စန်းတောက်ခို လမ်းကြားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ အပေါ်ထပ်တက်ခါနီးမှာ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

"ဟေ့... မင်း ချန်ဝူကို လာရှာတာလား?"

ချန်ရှီ အသံ၏ ဦးတည်ရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ယွမ်ရှောင်ယဲ ဟုခေါ်ပုံရသည့် ရှောင်ဝူနှင့် ကစားလေ့ရှိသည့် ကလေးဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟုတ်တယ်... သူ ဘယ်မှာလဲ"

"သူသွားပြီ!"

ယွမ်ရှောင်ယဲက ဘောလုံးကို ကိုင်ပြီး ပြေးလာသည်။

"မင်း ချန်ထန်ကို အနိုင်ယူသွားတာ အရမ်းပျော်တယ်လို့ ပြောခိုင်းလိုက်တယ်...ရှီးကျင်းမှာ မပျော်တော့ဘူး လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သွားရှာတော့မယ်တဲ့... ဒါကို မင်းကို ပေးဖို့ တောင်းဆိုသွားတယ်"

ယွမ်ရှောင်ယဲသည် သေးငယ်သော ကမ္ဘာကြီးပါရှိသော စပျစ်သီးမှန်ဖြစ်သည့် လက်ဖဝါးအရွယ် ကြေးဝါမှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ချန်ရှီ အံ့ဩသွားပြီး သူ့နှလုံးသားထဲ ဗလာကျင်းသွားသည်။

မော့ကြည့်လိုက်တော့ ကောင်းကင်က တိမ်တိုက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အကျွမ်းတဝင်ရှိသော တိမ်တိုက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

"သူ ဘယ်သွားမလို့တဲ့လဲ"

"ငါလည်း မသိပါ...."

ယွမ်ရှောင်ယဲက ဘောလုံးကို လှဲချလိုက်ပြီး သူ့ခြေထောက်နဲ့ ကန်နေသည်။

"သူက မင်း စာမေးပွဲဖြေတဲ့အခါ ထိပ်တန်းနေရာရအောင် လုပ်ဖို့ ပြောတယ် မင်းရှုံးခဲ့တာကို ပြန်ရအောင်လုပ်ယူ.... မင်းကျရှုံးရင် ချန်မိသားစုကို အရှက်ရစေတဲ့အတွက် သတ်သေသင့်တယ်တဲ့... ထိပ်တန်းအဆင့် ရဖို့ အရမ်းလွယ်လို့လား။ ထူးဆန်းလိုက်တာ... ငါ့အဖေဆို အရမ်းကြိုးစားပေမယ့် ဘွဲ့တစ်ခုပဲ ရခဲ့တယ်..."

ချန်ရှီ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဂိုးသွင်းအများဆုံး ကစားသမား၊ ဂိုးသွင်းဘုရင်ဖြစ်ဖို့ လွယ်ပါတယ်... လက်ရှိရင် ဆုဖလားကို ရနိုင်မှာပဲ...ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ဂိုးသွင်းအများဆုံး ကစားသမား နေရာကို ငါရလိမ့်မယ်"