ချန်ထန်ရဲ့သေတ္တာ

ယခုပင် သခင်လေးသည် လွန်စွာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးအလင်းကို လောင်းချသွားခဲ့သည်။ ပစ်မှတ် ဆယ့်နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် မီးရှို့ခဲ့ပြီး ကွင်းအပြင်ဘက်ရှိ လူအများအပြားကို ထိုနေရာတွင် အော်ဟစ်ရန် ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ သခင်လေးအတွက် အော်သံများက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာသည်။

ချန်ရှီ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ တောင်တစ်ခုလုံးမှာ အဝါရောင်အလံတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး တောင်ပေါ်ရှိ ပစ်မှတ်အားလုံးကို ထိမှန်သွားတာကြောင့် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံတွေကိုလည်း ချက်ချင်း ငြိမ်သက်စေပြီး အသံအားလုံး တိတ်ကျသွားစေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ရှီရဲ့ လှုပ်ရှားမှုသည် သခင်လေးရဲ့ မီးအလင်းထက် ပို၍ခက်ခဲပြီး မျက်လုံးများကို ပိုမိုဖမ်းစားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ရုတ်တရက် စာသင်သားတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။

"နည်းပြချန်!"

ထို့နောက် နောက်တစ်ယောက်က လိုက်အော်၏။

"နည်းပြချန်!"

"နည်းပြချန်!"

"နည်းပြချန်!"

ဆူညံသံက တဖြေးဖြေး ပိုပိုကျယ်လာသည်။ ဖြေဆိုသူ သုံးလေးရာလောက်က စတင် ကြွေးကြော်ခဲ့ကြရာ ကွင်းအပြင်ဘက်မှာ လူတွေကလည်း အော်ဟစ်အားပေးခဲ့ကြရာ အသံတွေ ရေတွေ ဒလဟော စီးကျလာသလိုပင်။ နတ်ယန္တရားစခန်းမှ စစ်သားများသည် အသံတိတ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သုံးကြသော်လည်း လူများကို ငြိမ်သက်အောင် မလုပ်နိုင်ကြပေ။

ဤကိုယ်ခံပညာ စာမေးပွဲကို တာဝန်ခံသောသူက ဝန်ကြီးဌာန၏ ဘယ်ညာ လက်ထောက် ဝန်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ တောင်တန်းတွေပေါ်ရှိ အဝါရောင်အလံတွေကို ကြည့်ရင်း လူတွေရဲ့အော်သံကို ကြားတော့ မထိန်းနိုင်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

ချန်ရှီသည် တောင်ပေါ်ရှိ ပစ်မှတ်အားလုံးကို ကိုယ်ခံပညာကွင်း၏ ကျောက်စရစ်ခဲဖြင့်သာ ထိမှန်​စေခဲ့သည်။ တစ်ယောက်အတွက် ပစ်မှတ်ခြောက်ခုရှိပြီး စုစုပေါင်းပစ်မှတ် ၇၂ ခုဖြင့် တစ်ကြိမ်လျှင် ဖြေဆိုသူ ၁၂ ဦးကို စမ်းသပ်မည်ဖြစ်သည်။

ဤတိကျသော ထိန်းချုပ်မှုနည်းလမ်းသည် သခင်လေးရဲ့ အလင်းတန်းကို လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံထားကာ ယခုပင် သခင်လေး ပြသခဲ့သည့်ထက် ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူတို့သည် သခင်​လေးအတွက် အရှိန်အဟုန်ကို တည်ဆောက်ရန် အမိန့်ရရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် တည်ဆောက်ရန် နည်းလမ်း မရှိခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ချန်ရှီရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကသာ ပို၍ အားကောင်းလာခဲ့သည်။

"ဒါကို ဝန်ကြီးဖေ့ကို ပြောပြရမှာပဲ!"

ဝန်ကြီးဌာန၏ ညာဒုဝန်ကြီးက ဤသို့ပြောသောအခါတွင် ဝန်ကြီးဖေ့သည် မဝေးလှသော နေရာက မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေတာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယုံကြည်ဖို့ ခက်ခဲနေမှန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ချန်ရှီလေး သခင်​လေးထံမှ မီးမောင်းထိုးပြခြင်းကို လုံးဝ ခိုးယူသွားခဲ့သည်။ သခင်လေး ထိပ်တန်းဆုရခဲ့ရင်တောင် ဒုက္ခအများကြီး မရောက်မှာကို စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။ အခု သခင်လေးက ကိုယ်ခံပညာကွင်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ရှဲရှို့အိမ်တော်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပါ​ပြီ။

ရှဲရှိုးအိမ်တော်၌ စာရေးချုပ် ရွှေရွှမ်းကျစ်၊ အလယ်တန်းအရာရှိ ချင်စူး၊ ဖန့်ဖောင်၊ တောက်ချီ၊ ဟွမ်ယွဲ့ နှင့် အခြားသူများ အားလုံးသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အသီးသီး ရပ်နေကြသည်။ နတ်ယန္တရားခန်းမ ကိုယ်ခံပညာကွင်း​တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူတို့ထံမှ ဝှက်ထားလို့မရပေ။

သခင်လေး၏ ဘုန်းအသရေကို ယခုအချိန်တွင် ချန်ရှီက လုယူသွားခဲ့တာကြောင့် ဖူကျန့်နန်းဆောင်က လူတိုင်းအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်လည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး..."

သခင်လေးက ထိုင်နေပြီး :"ချန်ရှီက ရွှီမိသားစုရဲ့ မိုင်သောင်းချီဓားပျံ ကျင့်စဥ်ကို သုံးသွားတာ... ရွှီမိသားစုက ငါ့ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ပြီးသား... ချန်ရှီ သိတယ်၊ ငါလည်းသိတယ်... သူက နောက်ကျသွားတဲ့ အားသာသွားတာ... အဒဒါကြောင့် သူက ဒီ​ပွဲမှာ ပိုထူးချွန်သွားတာ"

ချင်စူး : "သခင်လေး ခြင်္သေ့တစ်ကောင်က ယုန်တစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ခွန်အားရှိသမျှကို အသုံးပြုလိမ့်မယ်တဲ့... သခင်လေးက ကျင့်ကြံမှုမှာ ပိုအားကောင်းပေမဲ့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သ​ဘော​မထားသင့်ဘူး"

သခင်လေးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြောလေ၏။

"ငါအရင်ဆုံး လေ့ကျင့်လိုက်ဦးမယ်"

ထို့နောက် သူသည် ရွှေရွှမ်းကျစ်၏ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အားလုံးရဲ့ မျက်လုံးများလည်း ရွှေရွှမ်းကျစ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ချင်စူး : "အစ်ကို ချန်ရှီရဲ့ မှော်ပညာကို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

ရွှေရွှမ်းကျစ် : "သူ့ရဲ့ ကျင့်​ကြံမှုတိုးတက်မှုက ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုမြန်လာတယ်... ဒီအတိုင်းဆို သုံးလအတွင်း သခင်လေးကို သေချာပေါက် မှီလိမ့်မယ် ဒါပေမယ့် ခွန်အားအရတော့ ပိုမြန်သွားနိုင်တယ်!"

လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ထိုအခိုက် ဖန့်ဖောင်က ဝင်ပြောလာ၏။

"အခု ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက ရှီးကျင်းက ထွက်သွားပါပြီ... အလောင်းတိမ်တိုက်လည်း မရှိတော့ဘူး ချန်ထန် တစ်ယောက်တည်း ချန်ရှီကို မကာကွယ်နိုင်ဘူး"

လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြဆဲ။

ဝေ့ရှီးကျစ်: "ချန်ရှီကို သတ်လိုက်ရင် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက လက်စားချေဖို့ ​ပြန်လာလိမ့်မယ်"

"မသတ်နဲ့... သခင်​လေးနဲ့ မတိုက်နိုင်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားအောင်ပဲ လုပ်ရမယ်"

ဖန့်ဖောင်: "သူဒဏ်ရာရပြီး ခွန်အားအပြည့် မစိုက်နိုင်သရွေ့တော့ သူ့ရဲ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးကို သတိပေးမှာ မဟုတ်သလို ဖန်တီးခံရှောင်ဝူကိုလည်း သတိပေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

အားလုံးက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြ​နေ​ကြသည်-

"ဖြစ်နိုင်တယ်"

ချင်စူး : "ချန်ရှီ သူ့အိမ်မှာ ညဘက်အိပ်မယ်... ညဘက်ဆို ချန်အိမ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ချန်ထန်နဲ့ ဆက်ဆံရမယ်... မိန်းမစိုး ဖုန်းထျန်းဟွမ့်နဲ့ သခင်ကြီး ကျန်းဖူကျန့်တို့လည်း ရှိနိုင်တယ်။ ရန်သူကို ညှာတာသင့်တယ်... ဖူကျန့်နန်းဆောင်က ငါတို့လူတွေကိုပဲ ချန်ရှီအိမ်ထဲကို ဖောက်ဝင်ခိုင်းလို့ မရဘူး!"

ရွှေရွှမ်းကျစ်က မျက်လုံး မှိတ်ထားရာမှ ဖွင့်ပြီး ပြော၏။

"ဒါဆို သခင်​လေးကို ထောက်ပံ့တဲ့ အင်အားစုတွေကို စုစည်းဖို့ လိုတယ်... ငါတို့ဘက်က စပြီးရင် သူတို့ကလည်း ကူညီလိမ့်မယ်"

"ငါတို့ဘယ်တော့စမှာလဲ"

"ဒီည သန်းခေါင်ယံ!"

......

ချန်ရှီသည် ကိုယ်ခံပညာကွင်းမှ ထွက်လာသောအခါ ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဟေး အစ်ကိုချန်!"

ဟူဖေးဖေးက စခန်းအပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေ၏။

"မြင်လား? ငါ အဝေးဆုံးပစ်မှတ်ကို ထိသွားတယ်... ငါ ဒီတစ်ခါ အမှတ်အများဆုံး ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီ... ဟေး... မဟုတ်ခဲ့ရင်တောင် ထိပ်တန်း ၃ ယောက်ထဲမှာတော့ ပါမှာပဲ"

ချန်ရှီလည်း သူမဆီ လှမ်းသွားလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတွေကို စာမေးပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့် မပေးဘူးတဲ့.. မင်း ဘယ်လို ဝင်လာတာလဲ"

"သေချာပေါက် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြောင့်ပေါ့... ရှီးကျင်းမှာ ဘယ်အရာရှိက သူ့မိသားစုမှာ မြေခွေးဝိညာဉ် နည်းနည်းမှ မပတ်သက်ဖူးတာ ရှိလို့လဲ... ငါတို့မြေခွေးမျိုးရိုးမှာ အရာရှိတွေ အများကြီးမရှိပေမယ့် သူတို့မိသားစုမှာတော့ အများကြီး ရှိတယ်လေ... တစ်ယောက်ရဲ့ နားရွက်ကို တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောပြီး ဝင်ခွင့်ရသွားတာ... ငါ မြေခွေးမျိုးရိုးရဲ့ ပထမဆုံး အမျိုးသမီးဆုရှငိ ဖြစ်ချင်တယ်"

"မင်းရဲ့ စံပြခင်ပွန်းကို မတွေ့သေးဘူးလား"

"မတွေ့ဘူး!"

ဟူဖေးဖေး အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသော်လည်း သူမက ချက်ချင်း ပြန်ပြုံးသွားသည်။

"ဒီကိစ္စကို ငါမတွေးချင်တော့ဘူး စာမေးပွဲအောင်နိုင်တဲ့ ပညာရှင်ကို ရှာမတွေ့ရင် ငါကိုယ်တိုင် စာမေးပွဲဖြေပြီး ဖွားဖွား လုပ်ပစ်မယ်!"

သူမရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ရိုးရှင်းပါသည်။ မြေခွေးမျိုးရိုးရှိ မြေခွေးလေးများ၏ အဖွားဖြစ်လာပြီး မြေခွေးဝိညာဉ်များ၏ လေးစားမှုကို ခံရရန် ဖြစ်သည်။

"နန်းနန်း ဘယ်မှာလဲ"

"နင့်အဖေနဲ့ အတူရှိနေတယ်"

နှစ်ယောက်သား လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ နန်းနန်းလက်ကို တကယ်ကိုင်ထားတဲ့ ချန်ထန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကူးတို့သားအဖတို့လည်း အနီးနားတွင် ရှိနေကြပြီး နတ်ဆိုးလေးကို မတော်တဆ ပစ်ချမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချန်ထန်အား ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေ​ကြသည်။

"ချန်ကျဲယွမ်... ငါတို့ဒဏ်ရာတွေ သက်သာလုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ... မင်းအမေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေဖို့ မြေအောက်ကမ္ဘာကို သွားနိုင်ပြီ"

လှေသမားက ပြောလာသည်။ ချန်ရှီသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်ချလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဦးညွှတ်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ပြန်ပြောကြသည်။ ချန်ထန်လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် နန်းနန်းကို ချလိုက်ပြီး ဦးညွတ်လေ၏။

“ကျုပ်ဇနီး ဘေးကင်းပါစေ... ကျေးဇူးရှင် နှစ်ယောက်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

"မဝံ့​ရဲပါဘူး!"

လှေသမားနဲ့ သူ့သမီးတို့က ကမန်းကတန်း ပြန်ပြောကြလေသည်။

"သခင်ကြီးချန်က ငါတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ထားတာ... ငါတို့မှာ ရွေးစရာမရှိဘူး!"

လှေသမလေး: "ကျေးဇူးပြုပြီး ဦးညွတ်နေတာ ရပ်လိုက်ပါတော့... သူ နောက်တစ်ခါ ထပ်ရိုက်​နေမှာ ကြောက်မိတယ်"

ချန်ထန်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက လေးလေးနက်နက် အနေအထားနဲ့ ချန်ရှီဘက် လှည့်ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးရှင်တွေကို ယဉ်ယဥ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံပါ!"

ချန်ရှီက နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ချက် ဦးညွတ်လိုက်ရာ နှစ်ယောက်သားက အနည်းငယ် ပျာယာခတ်သွားကြသည်။

"ငါတို့ချက်ချင်း သွားလုပ်ပါ့မယ်!"

ထို့နောက် သူတို့သည် အေးစက်သော လေပြင်းများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ချန်ထန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူတွေ့ကြုံဖူးသည့် အရာနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေသလိုပင်။ တခြားသူတွေဆီက အကူအညီ တောင်းရင် ဒီလိုမလုပ်သင့်ဘူးမလား။

သို့သော်လည်း သူနားမလည်သော အကြောင်းအရာများကို မမေးခဲ့ပေ။ နန်းနန်းကို ဟူဖေးဖေးလက်ထဲ ပြန်ပေးနေစဥ် ဟူရှောင်လျောင်နဲ့ ချင်းယန် ရောက်လာတာ တွေ့လိုက်ရရာ ချန်ထန် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ချန်ရှီ... သူတို့နဲ့ဝေးဝေးနေ!"

ချန်ရှီကတော့ သူ့ကို ကျော်တက်သွား၏။ ဟူဖေးဖေးလည်း နန်းနန်းရဲ့လက်ကို ကိုင်ပြီး ပြေးသွားသည်။

"ချန်ထန် လူယုတ်မာလေး! မင်းရဲ့ဦးလေးယန်ဆီကို လာခဲ့စမ်း!"

ချန်ထန်က မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာနဲ့ လမ်းလျှောက်လာလေ၏။

"ချန်ထန်... ဦးလေးယန်နဲ့ ဦးလေးဟူကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် အဘွားရှားဘယ်မှာလဲ ဘာလို့ သူမ ဒီမှာ မရှိတာလဲ"

ချင်းယန်: "သူမ အခုပဲ ဒီမှာနေနေတာ... အခုတော့ ရှန့်ယွင်ဖေးကိုတွေ့တော့ ပြေးသွားပြီ"

ချန်ထန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် အဘွားရှား၏ ခင်ပွန်းဟောင်း အမှုထမ်းရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနမှ ရှန့်ယွင်ဖေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှန့်ယွင်ဖေး ရှေ့တွင် အသက် ၂၀ ခန့်ရှိ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ လူကြီးမင်းရှန့်နဲ့ စကားပြောနေစဉ်တွင် သူမသည် လူကြီးမင်းရှန့်ကို မှေးမှိတ်ပြုံးပြသည်။

ရှန့်ယွင်ဖေး အသက် ၆၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ထက် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ငယ်သွားသည်။

"အဲဒီအမျိုးသမီးက အဘွားရှား ငယ်ငယ်တုန်းကပုံနဲ့တူတယ်"

ချန်ထန် တစ်ယောက်တည်း တွေးနေမိသည်။ အဘွားရှားရဲ့ ငယ်ရုပ်ကို သူ မြင်ဖူးပါ၏။ ခဏကြာတော့ အမျိုးသမီးက ပြုံးစိစိနဲ့ ပြန်ရောက်လာသည်။

“အဘိုးကြီးရှန့်က ငါ့လို မိန်းမတွေကို ကြိုက်နေတုန်းပဲ”

ချန်ထန်: "အဘွားရှား... လူကြီးမင်းရှန့်က နောက်အိမ်ထောင်ပြုသွားပြီ"

အဘွားရှားက ကြမ်းတမ်းစွာ ပြန်ပြောသည်။

"အစ်မလို့ ခေါ်စမ်းပါ!"

"အစ်မရှား..."

အဘွားရှား အရမ်းကျေနပ်သွားသည်။

"တစ်ဆယ်လေးလည်း ငါ့ကို အစ်မလို့ခေါ်တာ... အဘွားတဲ့ စကားလုံးကို တံတွေး ထွေးမိရင်တောင် မင်းတို့သားအဖ ပါးစပ်ကို ဖြဲပစ်လိုက်မယ်... နောက်ပြီး ဘယ်သူမှ ငါကဘယ်သူလဲ လူကြီးရှန့်ကို ဖော်ထုတ်ခွင့်မရှိဘူး!"

အားလုံးက ကမန်းကတန်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ အမှုထမ်းရေးရာဝန်ကြီးဌာနမှ ရှန့်ယွင်ဖေးက သူတို့ဘက်ကို ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဘွားရှားက သူ့ကို ပြုံးပြပြီး မျက်နှာတစ်ဝက်ကို လက်ကိုင်ပုဝါနဲ့ သုတ်လိုက်ပြီး ရှက်ရှက်နဲ့ အုပ်လိုက်​လေသည်။

ချန်ရှီ သူမရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဝင်ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

"အစ်မရှား... ကျနော် ရှောင်ဝူနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် သူက တစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ နယ်မြေရှစ်ခုကို အကာအကွယ်ပေးတဲ့ အစီအရင်ထဲက သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို ဘယ်လိုနားလည်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးခဲ့တယ်..."

ထို့နောက်တွင် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူက ချန်၊ ခွမ်းပြောင်းလဲမှုကို ပါးကွာ့ ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သော မြင်ကွင်းကို ပြောပြနေခဲ့သည်။

"သူက ကမ္ဘာကြီးကို အကွက်နှစ်ကွက်နဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပစ်တယ်... ရှီးကျင်းကို နတ်တစ္ဆေဘုံ ဖြစ်အောင် ပြောင်းနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ရှီးကျင်းမှာ ဘယ်သူမှ ဒါတွေဖြစ်သွားတာကို မသိကြဘူး..."

အဖွားရှားသည် အစကတော့ ရှန့်ယွင်ဖေး အကြောင်း တွေးနေသော်လည်း ဒါကိုကြားပြီးနောက် သူမမျက်နှာသည် ပို၍ပို၍ တင်းမာလာသောကြောင့် လူကြီးမင်းရှန့်ကို ဘေးဖယ်ထားကာ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ ချန်ခွမ်းပြောင်းလဲမှု အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဂရုတစိုက်မေးမြန်းလာခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက။

"ရှောင်ဝူက အံ့သြစရာကောင်းသားပဲ... သူက ငါ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကနေ ပိုကောင်းတဲ့တစ်ခုကို နားလည်သွားတယ်... သေသေချာချာ စဉ်းစားရမယ်...ငါလည်း ရက်အနည်းငယ်လောက် လေ့လာကြည့်ရမယ်!"

ချန်ထန် ဝင်ချောင်းဆိုးပြလိုက်ရာ အဘွားရှားက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး ပြုံးပြလေ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ နောက်ကျမှပါ... တစ်ဆယ်လေး မနက်ဖြန် စာမေးပွဲကြီးရှိတယ်... သိပ်အများကြီးမတွေးနဲ့ စောစောအိပ်"

ချန်ရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ညမိုးချုပ်လာသော် ချန်ရှီ အိပ်မပျော်တာကြောင့် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို လေ့ကျင့်ရန်နှင့် တိုးတက်အောင် ပြုလုပ်ရန် မြေခွေးစပျစ်သီးမှန်အတွင်းမှ ကမ္ဘာငယ်လေးသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်၌ ဦးခေါင်းအနောက်က ကောင်းကင်အလွှာများ ပွင့်လာကာ ကောင်းကင် ကိုးလွှာက ပြည့်စုံသွားပြီ။ ကျင့်​ကြံမှုအရှိန်က အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ​မြန်တာကြောင့် အပြင်ကို သူအာရုံမစိုက်မိတော့ချေ။

ချန်အိမ်ကြီးထဲတွင်တော့ ချန်ထန်သည် စုတ်တံကို ထုတ်ကာ အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး၏ ဦးခေါင်းအား ပြုပြင်ရန် လရောင်ကို အသုံးချ​နေခဲ့သည်။

ဒီအဆောင်နတ် ထျန်းကျီးက ချန်ရှီ ကောက်ယူခဲ့တဲ့ ထျန်းကျီးအရူးပါပဲ။ ဤအရာသည် မူလက အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖန်တီးမှုဖြစ်သည်။ ချန်ရှီဟာ ဘယ်လိုပြုပြင်ရမလဲ ဆိုတာ မသိတဲ့အတွက် နတ်ကွန်းပေါ်မှာတင်ပြီး သူ့အလိုလို ပြုပြင်ဖို့ ချီသွေးကို သုံးနေခဲ့သည်။ သို့သော် ချန်ထန်သည် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကို သစ်ကြံပိုးခေါက်ဖြင့် ပြုပြင်ပေးခဲ့တာ သူပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။

"ချန်ထန်...."

အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးက ပိုသတိရှိလာသည်။

"သခင် ဘယ်မှာလဲ... ငါ့တင်ပါးက ဘယ်မှာလဲ ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ စားလိုက်တာလား... ငါ့ခြေထောက်တွေကို မင်းမြင်လား"

ချန်ထန်က စကားမပြောပေ။ စုတ်တံနှင့် မှင်ကို အသုံးပြုပြီးသောအခါ နောက်တစ်ခု ပြင်ဆင်ရန် ထသွားခဲ့သည်။

သူသုံးတဲ့မှင်က ချန်ရှီ တခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ အထူးမှင်တစ်မျိုးပင်။ အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖန်တီးရတနာ စာအုပ်တွင် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး ရေးသော မှင်သည် အလွန်အဖိုးတန်ပြီး ရှာရအလွန်ခက်ပါသည်။ သန့်စင်ရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော သဘာဝပစ္စည်းများနှင့် ရတနာများ လိုအပ်သည်။

ချန်ရှီသည် မူလက ဤရတနာများကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဤရတနာများကို ဝယ်ယူရန် သူ၏ ကြွယ်ဝမှုအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သုံးပုံတစ်ပုံမျှပင် မဝယ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည်။

“အခွန်ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ ၀န်ကြီးရတာနဲ့ သိုလှောင်ရုံ ရှစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲတာက အကျိုးကျေးဇူး တချို့ရှိသားပဲ..."

ချန်ထန် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ထျန်းကျီး၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အပေါက်ကို ဖာထေးပြီး ခြေထောက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထျန်းကျီးဟာ ကျောက်စိမ်းမျက်နှာ ပညာရှင်ကဲ့သို့ တင့်တယ်ပြီး ချောမောလှသည်။ အရပ်ရှည်သော်လည်း လက်ရှစ်ချောင်းရှိနေသဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်အပြင် ရှိသည်။ သူ ခြံထဲမှာ ရပ်နေတဲ့အခါ တော်တော်ကို မျက်စိကျစရာပင်။

"ငါ့ရင်ဘတ်ကြီးလာပြီ..."

သူက လှည့်ကြည့်ကာ အံ့သြစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ အဆောင်နတ်သည် ချန်ယင်တူးမှ ဖန်တီးထားသော တောင်ပိုင်းဂိုဏ်းများအနက် ပထမတန်းစား မှော်ဆရာဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အဆောင်နတ်ဘုရားကို ဖန်တီးရန် အလွန်မြင့်မားသော အဆောင်စာလုံးများ လိုအပ်သည်။

ဤနည်းလမ်းကို ဖန်တီးမှုဟု ခေါ်နိုင်သည်။

သို့သော် အဆောင်နတ်ဟာလည်း လရောင်ဒဏ်ကို အလွယ်တကူခံရကာ မကောင်းသော နတ်ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ထို့အပြင် စာလုံးများဆွဲရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများက အလွန်အဖိုးတန်လို့ ချန်ယင်တူးပင်လျှင် များစွာ မဆွဲနိုင်ပေ။

"ငါ့ခြေထောက်တွေကို ရှောင်ဝူ မစားခဲ့ဘူးကိုး.."

အ​ဆောင်နတ်ထျန်းကျီးသည် သူ့ခြေထောက်တွေကို ငုံ့ကြည့်ပြီး အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် ချန်ထန်က ​​ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖိထားလိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး လက်သီးဆုပ်အရွယ် အ၀တ်အထည် အရုပ်လေးတစ်ရုပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပါတော့၏။

ချန်ထန် အရုပ်ကို ကောက်ယူပြီး ဖုန်မှုန့်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ အရုပ်တွင် လက်ရှစ်ချောင်း ပါရှိသည်။ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပုံပေါက်ပေမယ့် ထူးဆန်းသော ပုံစံများဖြင့် ခြယ်သထားသည်။

ချန်ထန် သေတ္တာငယ်လေးကို ယူကာ သေသေချာချာ ဖွင့်ပြီး အရုပ်ကို ထည့်ထားလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်လျှို့ဝှက်ချက်..."

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သေတ္တာထဲတွင် တူညီသော အရုပ်များကို အတန်းလေးတန်း စီထားကာ တစ်တန်းတွင် ကိုးကောင်စီ ထားရှိထားသည်။

ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ ရှီးကျင်းသို့ ပထမဆုံး ရောက်လာသောအခါက ထိုသူသည် သူ့ကိုတွေ့ရန် လာခဲ့သေးသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဤသေတ္တာကိုပါ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဒါသူ့ရဲ့နောက်ဆုံး အားကိုးရာပါပဲ။

အခွန်ဝန်ကြီးဌာနတွင် အချိန်အတော်ကြာကြာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အခွန်ဝန်ကြီးကို အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့သည်။ အခွန်ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ သိုလှောင်ရုံ ၈ရုံက အရာရှိငယ်များ အားလုံးသည် သူ့လူများဖြစ်ပေသည်။ အလုပ်တစ်ခုကို လျှို့ဝှက်ပြုလုပ်ရန်၊ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ရှာဖွေရန်အတွက် အခွန်ဝန်ကြီးဌာန၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။

အလွန်လောဘကြီးသော်လည်း ရေကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ နှစ်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူဟာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အစ်ကိုအကြောင်း တွေးပြီး ရှောင်ဝူ အတွက် လက်ဆောင်ကောင်းတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ခဲ့၏။

သူ့ကိုယ်သူ ရှောင်ဝူရဲ့ ရန်သူမဟုတ်ကြောင်း သိပါသည်။ သို့သော် အပြင်းထန်ဆုံးသော မှော်ဆရာ၏ ဆင်းသက်လာသူအနေဖြင့် ရှောင်ဝူကို အနိုင်ယူနိုင်မှာပင်။ အခွန်ဝန်ကြီးဌာနကို ချုပ်ကိုင်ထားသရွေ့ သူသည် ကမ္ဘာ၏ ကြွယ်ဝမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ဤစည်းစိမ်ဥစ္စာကို ကောင်းစွာ အသုံးချရင်း ရှောင်ဝူကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

ရှောင်ဝူသည် ထျန်းကျီး သေတ္တာကို မြင်သော်လည်း ရန်မဖြစ်ခဲ့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်ဝူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချန်ရှီ၏ နတ်သန္ဓေသားကို ရရှိထားသူကို ရှာဖွေရန်အပြင် အသုံးမဝင်သော ညီကိုသတ်ပြီး သူ့ဖခင်နှင့်ပြန်လည်ဆုံစည်းရန် မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ စေလွှတ်ကာ ဝတ်ကြီးကိုးကွယ်မှုကို ပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်သည်။

သူ့အဖေနဲ့နေဖို့ မရဏာနိုင်ငံကို မသွားနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် သူ့ညီချန်ထန်ကို ပို့လိုက်ဖို့ စဥ်းစားထားတာပင်။

သို့သော် ချန်ထန်လည်း ဤသေတ္တာသည် သူ့အစ်ကိုအပေါ် အသုံးမဝင်ဘူးဟု ခံစားရပါသည်။ ဒါကြောင့် ညီအစ်ကိုကြား သဘောထားကွဲလွဲအောင် လုပ်ပြီး ပြင်ပလူများကို အခွင့်အရေး ပေးလို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ။

"ဒီည မင်းတို့ကို သုံးရမယ့်အချိန်တော့ မဟုတ်သေးဘူး"

ချန်ထန် မတ်တပ်ထရပ်ကာ သေတ္တာကို မူလနေရာ၌ ပြန်ထားကာ ခန်းမဆောင်ထဲ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် စားပွဲရှည်ပေါ်ရှိ ဓားကို ဦးညွှတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ.... ဒီည ငါနဲ့ စစ်တိုက်ကြရအောင်!"