ထင်းရှူးတစ်ထောင်အောက်ရှိ ကျမ်းနှစ်စောင်

"လူကြီးမင်းချန်... မင်းရဲ့သားက အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတာပဲ"

မိန်းမစိုးဖုန်းသည် ချန်ချီ၊ အဘွားရှားတို့နှင့် ပါးကွာ့အစီအရင် ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေးလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဆွေးနွေးနေသော ချန်ရှီကို ကြည့်ရင်း အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ထန်က သက်ပြင်းချလေသည်။

"သူက စိတ်အားထက်သန်လေလေ ကျုပ်က ဖိအားတွေ ပိုခံစားရလေလေ"

"ငါရောပဲ... တချို့ကောင်တွေ အချင်းချင်း ကွဲမှာကိုတော့ ကြောက်ရတယ် မနေ့ညက ငါ့သားနှစ်ယောက်က ငါ့ကို မသတ်သွားဘူး... ဒါပေမဲ့ သခင်လေးကိုတော့ အများကြီး လောင်းကြေးထပ်ထားကြတယ်"

ရှီးကျင်းမှာ သခင်လေးနောက် လိုက်သူတွေ အရမ်းများနေပြီး အများစုက ရှီးကျင်းမှာ သြဇာကြီးသူတွေပါပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးစေရမယ်လို့ အာမခံဖို့က ခဲယဉ်းလှသည်။

"ဒါ့ထက် မင်းရဲ့သားက အောင်ပွဲခံဖို့ သေချာလား"

မိန်းမစိုးဖုန်းက အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာပုံပါပဲ။

"လူကြီးမင်းချန် မင်းရဲ့သားအပေါ်မှာ ငါ့အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်လိုက်ပြီ... သူရှုံးရင် အရှေ့စက်ရုံရဲ့ ရာထူးနဲ့ တံဆိပ်ကိုင်ထားတဲ့ မိန်းမစိုး​နေရာလည်း ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်.. တရားရုံးရဲ့ နောက်ဆုံး သန့်စင်တဲ့မြေကွက်ကိုလည်း သူတို့လက်ထဲ ​ပေးလိုက်ရလိမ့်မယ်..."

သူဟာ အမြော်အမြင်ရှိပါ၏။ မိသားစု ဆယ့်သုံးစုက သခင်​လေးကို ထောက်ပံ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့အခါ အခြေအနေက မမှန်တာကို သိလိုက်တဲ့အတွက် ရှောင်ဝမ်စွင်းကို အနောက်ဘုရင်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ခိုးပြီး ယူသွားဖို့ လျှို့ဝှက်ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် တံဆိပ်ကိုင်ထားသော မိန်းမစိုးဖြစ်ပြီး သူကိုင်ဆောင်ထားသော တံဆိပ်မှာ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံး ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို နတ်ယန္တရားစခန်းက စောင့်ကြပ်ထားပြီး စစ်သူကြီး နှစ်ဦးသည်လည်း တံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မိန်းမစိုး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

သူ့ရဲ့ စွဲလန်းမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ရှောင်ဝမ်စွင်း ဒီရတနာကို ဘယ်တော့မှ ခိုးယူနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ရှီးကျင်းတွင် တံဆိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မိန်းမစိုးနှင့် အစိုးရအဖွဲ့ဝင် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်း ပေးရသည်။ တံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မိန်းမစိုး မပါဘဲ ကြီးမားသောပွဲ တော်တော်များများကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

မဟုတ်ဘဲ အနောက်ဘုရင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်သာ သခင်​လေးလက်ထဲ ကျသွားခဲ့ရင် သခင်​လေးဟာ သူ့ကိုယ်သူ နာမည်ကောင်းရဖို့ ထိပ်တန်းပညာရှင် နေရာကိုတောင် မလိုတော့လောက်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် မိန်းမစိုးဖုန်းသည် ရှောင်ဝမ်စွင်းအား အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို အမွေဆက်ခံပြီး စစ်မှန်သော ဘုရင်အသစ်ဖြစ်လာစေဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောင်ဝမ်စွင်းဟာ ချန်ယန်တောင်မှ ပြန်လာပြီးနောက်တွင် ကျူးမိသားစု ပြန်လည်ထူထောင်မည့် အစီအစဉ်ကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။

ချန်ထန် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကလေးနဲ့ ချည်နှောင်ဖို့ နတ်အသွင်ပြောင်း နယ်ပယ်ကို သုံးဖူးတယ်... လက်ရည်က အတူတူပဲ"

ဖုန်းထျန်းဟွမ့် : "နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်ထဲကို ပထမဆုံး ဝင်ရောက်တဲ့ အဆင့်လား ဒါမှမဟုတ် နယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်လား?... နယ်ပယ်အဆင့်ပေါ် မူတည်ပြီး မင်းရဲ့ခွန်အားက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်"

နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာသောအခါ နတ်ဝိညာဥ်သည် ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်လာခဲ့ပြီး အခြေတည်ဝိညာဥ်ကနေ နတ်ဝိညာဥ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် နတ်ဝိညာဥ်က တစ်ပေမျှသာ ရှည်လျားလာမည်။ ဤအဆင့်ကို ဝိညာဉ်ပေါင်းစုခြင်းဟုခေါ်သည်။

နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်တွင် နတ်ဝိညာဥ်ကို ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တန်းတူဖြစ်အောင် သန့်စင်ထားရမည်။ ဤအဆင့်ကို ခန္ဓာဟုခေါ်သည်။

နတ်အသွင်ပြောင်း နယ်ပယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ အဆင့်တွင် ရုပ်ခန္ဓာသည် ဝိညာဉ်မပါဝင်နိုင်တော့သောကြောင့် ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်သွားရန် လိုအပ်သည်။ ဤအဆင့်ကို ခန္ဓာမှထွက်ခြင်း ဟုခေါ်သည်။

နတ်အသွင်ပြောင်း နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ဝိညာဉ်သည် ရုပ်ခန္ဓာ၏ အမြင့်ကို ကျော်လွန်သွားပြီး ကန့်သတ်ချက်မှာ ၁၆ ပေရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာမည်။ ဤအဆင့်ကို ၁၆ ပေကိုယ်ထည်ဟု ခေါ်သည်။

မတူညီသော အဆင့်များတွင် ကျင့်ကြံထားတဲ့ အစွမ်းသတ္တိမှာလည်း ကြီးမားသော ကွာခြားချက် ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ချန်ထန် ချီတုံချတုံနဲ့ :"ပထမတော့ ကျုပ် ပေါင်းစပ်ဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးခဲ့တယ်... နောက်ပိုင်းမှာ သူကျုပ်ကို ပင်မခန်းမထဲက တွန်းထုတ်လိုက်တာနဲ့ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ကျုပ်နတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးခဲ့တယ်... နောက်ပိုင်းမှာ တိုက်ပွဲပြီးသွားတဲ့အခါ ကိုယ်ခန္ဓာထဲက စွမ်းအားကို သုံးခဲ့တယ်"

မိန်းမစိုးဖုန်းက ခဏလောက်တွေးပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"သခင်​လေးရခဲ့တဲ့ အမွေက ဘုရင်အစစ်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေပဲ... သူက မြင့်မြတ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အမွေအစစ်အမှန်ကို သုံးခဲတယ် ငါ့ရဲ့ အရှေ့ပိုင်းစက်ရုံက သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် မှတ်တမ်းတွေအားလုံးကို စုဆောင်းထားတာ... မှော်အစွမ်းတွေ၊ မှော်လက်နက်တွေ၊ ရတနာတွေကို ရာနဲ့ချီပြီး ရင်းနှီးပြီးသား... သူက စန့်ရန်တွေကိုတောင် အေးအေးဆေးဆေး ပြနိုင်ပြီး တကယ့်အရည်အချင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ အသုံးမချဖူးဘူး..."

ချန်ထန် စကားမပြောဘဲ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။ သူ့မှာ မှော်အစွမ်းတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် အရှေ့စက်ရုံကို ထိန်းချုပ်တဲ့ မိန်းမစိုးဖုန်းကတော့ အချက်အလက် စုဆောင်းရာမှာ ပိုကျွမ်းကျင်လေသည်။

စစ်မှန်သော ဘုရင်ခေတ်တွင် ကျင့်စဥ်များစွာ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။ စစ်မှန်သော ဘုရင်မျိုးရိုးသည် သိုင်းလောကတစ်ခွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး ၎င်းတို့၏ အထောက်အထားများကို ဖုံးကွယ်ကာ ပြန့်ပွားသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည်လည်း တော်ဝင်ကျင့်စဥ်ချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

မိန်းမစိုးဖုန်း : "စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းရဲ့ မျိုးရိုးမှာ ကျင့်စဥ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်...သေခြင်းရှင်​ခြင်းတံခါးရှစ်ပေါက်ကျင့်စဥ်နဲ့ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်သန္ဓေသားကျမ်းက အကျော်ကြားဆုံးပဲ...ဒီကျင့်စဥ် ၂ခုက ဧကရာဇ်ကျားကျင့်ဆီကလာတဲ့ အမတကျင့်စဥ်တွေ... ဆိုရိုးစကားအတိုင်းဆို 'သင်သည် ကြိုးကြာငှက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ရန် လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက ဤကျင့်စဥ်ဟာ ထင်းရှူးပင်နှစ်ထောင်ကို ရည်ညွှန်းသော ကျမ်းချက်နှစ်ပုဒ်ပေတည်း' တဲ့...."

သူက ခေတ္တရပ်ပြီး :"လူကြီးမင်းချန် မင်းရဲ့ နတ်ဝိညာဥ် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ ခွန်အားနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ရင် သခင်လေးကို အနိုင်ယူဖို့က ခက်လိမ့်မယ်... သေချာအောင် မင်းရဲ့ ခြောက်ပေရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လိုက်ဖက်နိုင်မှရမယ်"

ချန်ထန်ရဲ့ မျက်လုံးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့်။

"နန်းတော် စာမေးပွဲက တစ်လပဲ လိုတော့တယ်... တစ်လအတွင်းမှာ ဒီကလေးက အောင်မြင်မှုတွေ ရပြီး နတ်အသွင်ပြောင်း နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်သွားမှာ​တော့ သေချာတယ်..."

မိန်းမစိုးဖုန်း : "ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန်မှာ ကိုယ်ခံပညာစမ်းသပ်မှု တစ်ခုလုပ်မယ်... အဲဒီမှာ စစ်သားတွေက စစ်သားတွေကို တိုက်မယ်၊ စစ်သူကြီးတွေကို တိုက်မယ်၊ တိုက်ပွဲအဆင့်ကို ဆုံးဖြတ်မယ်... လူကြီးမင်းလေးချန်က နောက်ဆုံးမှာ သခင်​လေးကို တွေ့လိမ့်မယ်... အနိုင်ယူဖို့ နည်းလမ်းက နှစ်ခုရှိတယ် ပထမနည်းလမ်းက ဒီည ရှဲရှို့အိမ်တော်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သခင်လေး ဒဏ်ရာရခဲ့ရင် ရွှေရွှမ်းကျစ်လည်း ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရလိမ့်မယ်.... မင်းအဲဒီကိုသွားရင် မင်းအနိုင်ရမလား၊ သေမလား မသိပေမယ့် သခင်လေး ဒဏ်ရာရနေသမျှ အခွင့်အရေးရလိမ့်မယ်"

ချန်ထန်ရဲ့အမူအရာက ပြောင်းလဲမသွားဘဲ ဒုတိယနည်းလမ်းကရော ဘယ်လိုလဲဟု မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းထျန်းဟွမ့် : "မနက်ဖြန်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာကို လှုပ်ရှားပြီး သခင်လေးကို ကျန်းယိုးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ပေးလိုက်... ကျန်းယိုးက ကျန်းမိသားစုက ရွေးချယ်ထားတဲ့ ဘိုးဘေးမျိုးဆက်ရဲ့ နောက်မျိုးဆက်ပဲ... သူက လျှို့ဝှက်တဲ့လူ... သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သခင်​လေးနဲ့ လူကြီးမင်းလေးချန်ထက် မပျော့ဘူး... သခင်​​လေးရဲ့ ခွန်အားကို အရင်ဆုံး လျှော့ချလိုက်လို့ရတယ်... နှစ်ယောက်စလုံး ဒဏ်ရာရသွားရင် အကောင်းဆုံးပေါ့... သခင်လေးကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ"

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး "ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းဖူကျန့်က ငါတို့ရဲ့လူပဲ..."

ချန်ထန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး။

"ဝန်ကြီးချုပ်ကျန်းက ကျန်းယိုးကို စီစဉ်ပေးဖို့ အရည်အချင်းမရှိဘူး"

မိန်းမစိုးဖုန်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ထန် : "အတွင်းဝန်ကြီးဌာမက မျိုးနွယ်စုဆယ့်သုံးမျိုးဆက်ကို စီစဉ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အစိုးရအဖွဲ့ရဲ့ ဝန်ကြီးဆယ့်သုံးပါးက မိသားစုတစ်ခုစီက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိနေတာ..."

"ဒါဆို မင်းဒီညတော့ လှုပ်ရှားမှရမယ်... အပြန်ပြန်အလှန်လှန် လုပ်တာက မယဉ်ကျေးရာ မကျတော့ဘူး... မင်း ညက ရှဲရှို့အိမ်တော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တုန်းက လူကြီးလူကောင်းလို ဟန်ဆောင်မနေဘူး... ဒါ မင်း မဟုတ်မှန်း ငါသိတယ်!"

ချန်ထန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး :"ကျုပ် မသွားဘူး... သွားလိုက်ရင် သခင်​လေး တကယ် ဒဏ်ရာရသွားနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် ကလေးက ပျော်မှာမဟုတ်ဘူး... ကျုပ်သာ သူသာဆိုရင် သခင်လေးကို မျှမျှတတ အနိုင်ယူချင်မှာ သေချာတယ်..."

မိန်းမစိုးဖုန်းလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ဒါဆို မင်းသားက ဒီစာမေးပွဲရဲ့ ပထမစစ်မှာ ရှုံးမှာ ကြောက်ရတယ် နောက်တစ်လအကြာ နန်းတော်စာမေးပွဲကို လူကြီးမင်းလေးချန် ဝင်ခွင့်ရမယ်လို့ မင်းထင်လား"

ချန်ထန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။

"တစ်လအတွင်းမှာ သခင်လေး ကျိန်းသေပေါက် ကျရှုံးလိမ့်မယ်!"

မိန်းမစိုးဖုန်းလည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ရယ်မောပြောဆိုနေသော ချန်ရှီကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို တစ်လလောက်ကြာမယ့် တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့!"

ချန်ထန် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မိန်းမစိုးဖုန်း: "ချန်ဝူ ထွက်သွားပြီ... သူ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို သွားနေပြီ ထင်တယ်.. မင်း အချိန်အတော်ကြာအောင် စုံစမ်းပြီး ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလဲ သိပြီလား သူ့ကို ဘာလို့ မတားတာလဲ။"

"ကျွန်တော် သူ့ကို တားလို့ မရဘူး နောက်ပြီး သူက အရမ်းကြောက်ဖို့ ကောင်းတယ်"

"စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်ကြီး ဆုံးပါးသွားပြီ အဲဒီခေတ်က ထူးထူးခြားခြား ဘုန်းကြီးတွေကလည်း သူ့ပြိုင်ဘက်တွေ မဟုတ်ဘူး.. ခေတ်ကုန်သွားပြီကို ချန်ဝူ ရှာနေတာ ဘာသဘောလဲ... ချန်ထန် ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေတာကို တွေ့ရတယ်"

ချန်ထန် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ချန်ရှီ၊ ချန်ချီနဲ့ အဘွားရှားတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းကလည်း ပြီးသွားပါပြီ။ အဘွားရှားက ပြုံးပြီးပြောလာ၏။

"ချန်ချီက အရမ်းထက်မြက်တယ်... အဆောင်စာလုံးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နက်နဲတဲ့ အသိပညာရှိတော့ သူမှာ ထူးထူးခြားခြား အောင်မြင်မှုတွေ ရှိလာမှာ သေချာတယ်... စန့်ရန်ဘက်ကို ချိတ်သင့်တယ်... တောင်နီခန်းမကိုရောက်ရင် စန့်ရန်ကို ဖိတ်ခေါ်မယ်.. ကိုးနှစ်ကြာရင် နောက်စုဝေးပွဲမှာ ပါဝင်လိမ့်မယ်..."

အခုလေးတင် သူတို့သုံးယောက် စကားပြောနေကြစဥ်က အဘွားရှားနဲ့ ချန်ရှီသာ အများဆုံး ပြောနေပြီး ချန်ချီက နားထောင်ရုံပါပဲ၊ ရံဖန်ရံခါ စကားတစ်ကြောင်း နှစ်ကြောင်းလောက် ဝင်ပြောပေမယ့် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း နှစ်ကြောင်းလောက်တောင်မှ အဘွားရှားဟာ သူ့ကို မျက်လုံးအသစ်တွေနဲ့ ကြည့်ပြီး အရမ်းထက်မြက်တယ်လို့ ထင်မိစေသည်။

သို့သော်လည်း အဘွားရှားနဲ့ ချန်ရှီတို့သည် ကောင်းကင်စာအုပ်ကို နားထောင်ခြင်းကဲ့သို့ အလွန်နက်နဲလွန်းသည့် သရဲနှင့် နတ်များအကြောင်း နိမိတ်ပုံများအကြောင်း မကြာမီတွင် ပြောဆိုလာခဲ့ကြသည်။

ချန်ထန်: "ချန်ရှီ နေ့လည်စာစားပြီး ကိုယ်ခံပညာ စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်တော့!"

ချန်ရှီသည် နားပင်းလို နားရွက်ကိုလှည့်ကာ နားထောင်ပြီးနောက် နားပင်းသွားသလို ပါးကွာ့အစီအရင်ကနေ နတ်တစ္ဆေဘုံကို ဘယ်လို ပြောင်းလဲရမလဲ အဘွားရှားနှင့် ဆက်လက် ဆက်သွယ်နေခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ပြောင်းလဲလာတဲ့ ချန်ခွမ်ပြောင်းလဲမှု ဆိုမှတော့ လေနဲ့ မိုးခြိမ်းသံ၊ တောင်တွေ စိမ့်တွေ ပြောင်းလဲမှု၊ ရေနဲ့ မီးတွေ အပြောင်းအလဲတွေလည်း ရှိရမယ်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အပြောင်းအလဲက အခက်ခဲဆုံးပဲ.. ဒါပေမယ့် ဒီနတ်တစ္ဆေဘုံ အပြောင်းအလဲ သုံးပါးက အလွယ်ဆုံးပဲ... အဲဒါတွေကို ဒီမှာ သုံးလို့ မဖြစ်ဘူး... မြို့ပြင်ထွက်ရအောင် ငါတို့ ဦးနှောက်က ဖန်တီးခံရှောင်ဝူရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ငါမယုံဘူး!"

"ကျွန်တော့်မှာ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံကို သန့်စင်ထားတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒီကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ စမ်းကြည့်ရင်ရော..."

အဘွားရှားက ခေါင်းခါပြလေသည်။

"မရဘူး... အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံက တကယ့်ကမ္ဘာ မဟုတ်ဘူး... မှော်စွမ်းအင်ကို သရုပ်ပြရင် မမှန်တဲ့အရာတွေပဲ ပြလိမ့်မယ်!"

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အလွန်မြင့်မားသလို အသိဥာဏ်များကလည်း အလွန်လေးနက်သည်။ သို့နှင့် နှစ်ယောက်သား မြို့ပြင်ကို ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ ရှန့်ယွင်ဖေး လှမ်းကြည့်နေ၏။ သူကြိုက်တဲ့မိန်းမက တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ထွက်သွားတာကို မြင်ရတော့ တစ်ခုခု ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ရှီနဲ့ အဘွားရှားသည် မြို့ပြင်ထွက်၍ ပွင့်လင်းသော နေရာကိုရှာကာ အပြောင်းအလဲသုံးခုကို ချက်ချင်း လေ့လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ပါးကွာ့ခန္ဓာကာကွယ် လျှို့ဝှက်ချက်ကို တိုက်ရိုက် စတင်လိုက်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ တာအိုဘာသာ၏ အမြစ်ကို နားလည်သိရှိနိုင်ရန် ပါးကွာ့စာလုံးတွေကို အစမှ စတင်ခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်သား နေ့လည်ခင်းအထိ လေ့ကျင့်နေကြကာ ချန်ထန် သူတို့ကို တိုက်တွန်းလာသောအခါ နေ့လည်တွင် နောက်ထပ် ကိုယ်ခံပညာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ရှိ​သေးကြောင်း သတိရသွား၏။

"အစ်မရှား... ကျနော့်ကိုစောင့်ဦး... စာမေးပွဲပြီးရင် ပြန်လာခဲ့မယ်..."

နေ့လယ်ခင်းကတော့ ကိုယ်ခံပညာ စမ်းသပ်မှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး အဓိကအားဖြင့် ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သည်။ ပညာရှင်များသည် အတတ်နိုင်ဆုံး အတတ်ပညာ တစ်ခုဖြစ်သည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆွဲခြင်း၊ စာလုံးများ ပေါင်းစည်းခြင်း၊ ပျံသန်းခြင်းအတတ်ပညာ၊ ဓားရေးစသည်ဖြင့် အကဲဖြတ်ခံရမည်။

ဒီစမ်းသပ်မှုက ချန်ရှီအတွက် မခက်ခဲပါဘူး။ သူ့စိတ်သည် လေနှင့် မိုးကြိုး၊ တောင်နှင့် စိမ့်၊ ရေနှင့် မီးဟူသော ပြောင်းလဲမှုသုံးရပ်ကို အာရုံရနေပြီမို့ ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပေါ့ပေါ့တန်တန် လုပ်ပြီးနောက် အမြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သခင်လေးသည် အပြင်ထွက်၍ နဂါးဖီးနစ်ရတနာစာလုံးဖြင့် မှော်စွမ်းအင်ကို ဖျော်ဖြေခဲ့ရာ စာမေးပွဲတွင် ပရိသတ်အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာတော့ ခန်းမအတွင်းရော အပြင်က လူတွေကပါ သခင်လေးရဲ့ နာမည်သာ ခေါ်ကုန်ကြသည်။

သခင်လေးမှာ ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့်။ သူ ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်သော်လည်း ချန်ရှီကို မမြင်ရတော့သဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ဤကိုယ်ခံပညာ စာမေးပွဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည့် နောက်ထပ်အရာတစ်ခု ရှိသေးသည်။ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ၎င်းတို့၏ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကိုယ်ခံပညာ စာမေးပွဲကာလအတွင်း နတ်အသွင်ပြောင်း နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒါက တောင်သူလယ်သမား ရွှံ့ခြေထောက်တွေတဲ့!"

ရှီးကျင်းမြို့မှ အရာရှိများပင် အလွန် အံ့သြသွားကြသည်။

ဒီနှစ် စာမေးပွဲက အရမ်းထူးဆန်းနေ၏။ ယခင်နှစ်များကဆို အထက်တန်းစား မိသားစုများ၏ သားသမီးများသည် စာမေးပွဲတွင် တောက်ပြောင်ပြီး အောင်ပွဲခံခဲ့ကြသည်။

ဒီနှစ်က မတူဘူး။ အထက်တန်းစား မိသားစုများမှ ကလေးအနည်းငယ်သည် ယခုနှစ် စာမေးပွဲတွင် ကောင်းစွာ ဖြေဆိုခဲ့ကြသော်လည်း နိုင်ငံတွင်းမှ ရွှံ့ခြေထောက်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒီနှစ်မှာ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစု ဆယ့်သုံးမျိုးထဲက တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား"

စာမေးပွဲမှူးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... သူတို့က ချီးရှာဘုံကျောင်းမှာ နေကြတာကနေ ဘယ်လိုမှန်းမသိ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်... အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းတံတားရဲ့ အဆုံးက နတ်သမီးက သူတို့စားပစ်တာလို့ ကြားတယ်"

ဤအကြောင်းကို စုံစမ်းသူတွေလည်း ရှိကာ အချို့က ရေတွင်းရှိ နဂါးဘုရင်သည် တွားသွား ထွက်လာ၍ စားသောက်ပစ်သည်ဟု ပြောကြသည်။ မိသားစု ၁၃ စုသည် သခင်များစွာကို ချီးရှာဘုံကျောင်းသို့ လူလိုက်ရှာရန် စေလွှတ်လိုက်ကြသည်။ ညဘက်တွင် နတ်သမီးက ထွက်လာပြီး လက်ပြနှုတ်ဆက်ခဲ့ကြောင်း ပြောကြသည်။ အလောင်းသုံးကောင်ဘုံ ရောက်ထားသော လီမိသားစုမှ အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ဦးကို နတ်သမီးက လှည့်စားကာ ခေါ်သွားသဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့​သေးသည်။

သူ့ဘေးနားက စာမေးပွဲ​စောင့် အရာရှိတစ်ယောက်က ​ရောက်လာပြီး ဆို၏။

"တချို့က နဂါးပိတ်ရေတွင်းထဲကို ဝင်သွားသေးတယ်... ရေတွင်းထဲမှာ နဂါးဘုရင်ဆီက ရိုက်နှက်တာလည်း ခံခဲ့ရတယ်တဲ့... ကြားလိုက်ရသလောက်တော့ သူတို့ အသက်မရှင်တော့ဘူး"

"ဒီနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ"

“ဘုရင်ကျန်းခေတ်က ကျန်ခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးတွေလို့ ကြားတယ်... စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်က အဲဒီတုန်းကတည်း သူတို့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူးလား?"

ဝတ်ပြုရာ ဝန်ကြီးဌာနမှ စာမေးပွဲ အရာရှိ တစ်ဦးက အနည်းငယ် ရှက်သွားသည့် လေသံဖြင့် ဆက်မေးလာသည်။

"ဒီနှစ် တက်လာတဲ့ သူတွေအားလုံး နောက်ခံမရှိတဲ့ ရွှံ့ခြေထောက်တွေ ဖြစ်နေရင် အထက်တန်းစား မိသားစုတွေကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ"

လူတိုင်း စကားတွေ ရပ်သွားကြတော့သည်။

နေရာအမျိုးမျိုးတွင် မိသားစုငယ် များစွာရှိသော်လည်း ထိုမိသားစုငယ်လေးများ၏ သားသမီးများသည် မိသားစုအမွေဆက်ခံမှုများ ရှိသော်လည်း ထိုမိသားစုအမွေ ဆက်ခံမှုသည် အထက်တန်းစား မိသားစုများက ဘိုးဘွားများဆီက သင်ယူထားရတဲ့ စွမ်းရည်များလောက် ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် ၎င်းတို့၏ မှော်အစွမ်းသည်လည်း မကြီးမားပေ။ နယ်ပယ် အနည်းငယ် မြင့်သော်လည်း အကန့်အသတ်က ရှိသေးသည်။

ဒီကိစ္စက သူတို့အတွက် ခေါင်းကိုက်​စေရုံတင်မကဘဲ အစိုးရအဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ တခြား အကြီးတန်းအရာရှိတွေ အတွက်ပါ ခေါင်းကိုက်စေလေ၏။

ဘုံကျောင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသော အမာခံကလေးများအပြင် ဤနွေဦးစာမေးပွဲတွင် ပါဝင်ရန် လာရောက်ကြသော ကလေးများစွာ ရှိပါသေးသည်။ သို့သော် ထိုမိသားစုမှ ကလေးများက အလွန်ထူးချွန်ခြင်းမရှိပါ။ သူတို့ဟာ မူလက သေချာပေါက် အနိုင်ရရှိခဲ့ပေမယ့် ရှီးကျင်းမြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အနီရောင်လမ်းများနှင့် မိုးမခလမ်းများပေါ်တွင် တဝဲလည်လည်သာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အခုခေတ်မှာ သိပ်မလေ့ကျင့်ကြတော့ပေ။

ဤရွှံ့ခြေချောင်း ပညာရှင်တို့သည် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုဖို့ တောင်နီခန်းမရဲ့ အဆောင်ဆွဲဆရာများ ဖြစ်လာကြပြီး နေ့တိုင်း နတ်ဆိုးများကို တိုက်ခိုက်ရင်း ကျွမ်းကျင်မှုများစွာကို လေ့ကျင့်နေကြရာ သူတို့ရဲ့ ကျင့်​ကြံမှုမှာလည်း တိုးတက်လာသည်။

ဤနွေဦး စာမေးပွဲတွင် ရွှံ့ခြေထောက် ပညာရှင်များက ထွန်းတောက်ခဲ့သော်လည်း အထက်တန်းစား မိသားစုထဲတွင် ထူးချွန်သော ကလေးများစွာ မရှိလာခဲ့ပါ။

ညဘက်တွင် ချန်ရှီနဲ့ အဘွားရှားတို့သည် ပါးကွာ့အစီအရင်ထဲက စာလုံးရှစ်လုံးဖြင့် နတ်တစ္ဆေဘုံ ပြောင်းလဲမှု သုံးမျိုးကို လေ့လာနေကြဆဲဖြစ်ပြီး စားသောက်ရန်ပင် မေ့လျော့ကာ အိမ်လည်းပြန်မလာတော့ပေ။

ချန်ထန် မီးပုံးကိုင်ပြီး ရောက်လာသည်။

"အလျင်စလို မလုပ်နဲ့ဦး... မနက်ဖြန်က စာမေးပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ပဲ ငါတို့ နှောင့်နှေးလို့ မရဘူး"

ချန်ရှီလည်း ချန်ထန်နှင့်အတူ အိမ်ပြန်လာခဲ့ရသည်။

ဒါပေမယ့် သူထမင်းစားနေချိန်မှာတောင် နတ်တစ္ဆေဘုံတွေရဲ့ ပြောင်းလဲမှုသုံးရပ် အကြောင်း တွေးနေတုန်းပါပဲ။ မကြာခဏ အစာစားရင်း ဝါးဖို့ မေ့သွားပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရေနဲ့ မီးတွေ ပေါ်လာပြီး လေထဲမှာ လွင့်မျောပြီး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။ တခါတရံ မိုးခြိမ်းသံများနှင့် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ကာ ချန်အိမ်ကြီးကို သရဲခြောက်​​နေသော နေရာတစ်ခုလို မှုတ်ထုတ်ပစ်သည်။

ဤညသည် ချန်အိမ်ရှိ အိမ်အကူများနှင့် ကျွန်များ၏ ထိတ်လန့်သော မျက်လုံးများအောက်တွင် အချိန်တွေက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တတိယမြောက် စာပေ စာမေးပွဲ တတိယနေ့တွင် စာမေးပွဲ မေးခွန်းများ ဖြေသည်။

ပထမမေးခွန်း- အတိတ်ကာလက သူတော်စင်များဟာ အောင်မြင်ကြပြီး တိုင်းပြည်ကို ပေါင်းစည်းကာ အုပ်ချုပ်သည်၊ စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းများ ချမှတ်ကာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် တေးဂီတများကို ရှင်းလင်းစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အုပ်စိုးသင့်သည်ကို အဘယ်ကြောင့် မငြိမ်းချမ်းခဲ့ကြသလဲ။ ငယ်ရွယ်ပြီး သန်မာသော သူများသည် တရုတ်ပြည်တွင်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးကာ တောကန္တာရ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားကြသည်။ တကယ်တမ်း သူဟာ သတ်​ဖြတ်ရတာကို ကြိုက်လို့လား။

ဒုတိယမေးခွန်း - ဧကရာဇ်ဆိုတာ ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးဖို့ နည်းလမ်းရှိရမည်။ ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးမည့် နည်းလမ်းကို မေးမြန်ခြင်းပင်။

…

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ရှီသည် ထိုမေးခွန်းကို ဖြေရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ အတိုဆုံးမေးခွန်းကို ရွေးပြီး ခေါင်းစဉ်ကို ကူးယူပြီး သူ့နာမည်နဲ့ မွေးရပ်မြေကို ရေးမှတ်ကာ စာရေးကိုပဲ ဖြေခိုင်းလိုက်သည်။

ပါးကွာ့ ရှစ်ပုံတစ်ပုံရဲ့ နတ်တစ္ဆေဘုံ ပြောင်းလဲမှုသုံးရပ်၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ထဲတွင် သူ့စိတ်ထဲက နှစ်မြှုပ်​နေခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝ မေ့သွားခဲ့သည်။ သခင်လေးနဲ့ ကျန်းယိုးတို့ အမြင်တွင်မူ သူသည် မကြာခဏဆိုသလိုပင် စိတ်ပျက်နေ၏။ သူတို့ စိတ်ထဲမှာ အံ့သြသွားပေမယ့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကိုယ်ခံပညာစမ်းသပ်မှု တတိယအကြိမ်မြောက် သိုင်းပညာတိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချန်ရှီဟာ မနက်က အခြေအနေတွင် ရှိနေ​သေးပါက သူသည် ၎င်းတို့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားပါပြီ။

တတိယမြောက် စာပေစမ်းသပ်မှု အပြီးတွင် ချန်ရှီသည် မှိန်းသေသေဖြင့် ဝတ်ပြုရေးဌာနမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သဖြင့် သူ့အခြေအနေကို မြင်ပြီးနောက် မိန်းမစိုးဖုန်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

နေ့လယ်ခင်း ကိုယ်ခံပညာတိုက်ပွဲက အရေးကြီးသည်။ ယခုအတိုင်းဆို ချန်ရှီ အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ မဝေးလှသော နေရာ၌ ဖူကျန့်နန်းဆောင်က သမိုင်းပညာရှင် အကြီးအကဲ ရွှေရွှမ်းကျစ်က ဤမြင်ကွင်းကို အဝေးမှမြင်ရတာနဲ့ သက်ပြင်းချကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး လုံခြုံပြီ"

မွန်းတည့်အချိန်၌ ချန်ရှီသည် အစာစားနေစဉ်တွင် အနည်းငယ် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်လာပြီး မကြာခဏဆိုသလိုပင် သူ့စိတ်ပျက်သွား​နေခဲ့သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် စစ်စခန်းငါးခုမှ စစ်သည်များသည် အလံကြီးများကို လွှင့်ထူကာ ယင်နှင့်ယန်ကမ္ဘာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့က ယင်နှင့်ယန်ကမ္ဘာကြားတွင် ရှုပ်ထွေးနေသော ဧရိယာကြီးကို ဖော်ထုတ်ပြသကြသည်။ ဒါဟာ ယခင်မင်းဆက်များအတွင်း ကိုယ်ခံပညာစာမေးပွဲများ အားလုံးကို ကျင်းပသည့် ရှီးကျင်းရဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲစင်မြင့် ဖြစ်သည်။

ယင်ယန်ကမ္ဘာကြားက ဤကြီးမားသော ဧရိယာသည် စစ်မှန်သော ဘုရင်ခေတ်တွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကျန်ခဲ့သော ကျယ်ပြောလှသော နေရာဖြစ်ကြောင်း ကောလဟာလများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းကို မင်္ဂလာရှိသော မြေအဖြစ် ပြုပြင်ပြီး အမတကောင်းချီးတံတားမြေ ဟုခေါ်တွင်ပြီး ယင်နှင့်ယန်ကမ္ဘာကို ဖြတ်ကာ ဖြတ်သွားသော တံတားဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ဖြေဆိုသူများကို စစ်စခန်းငါးခုမှ စစ်သည်များက ဦးဆောင်၍ အမတကောင်းချီးတံတားမြေဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့ကြသည်။

ချန်ထန်နဲ့ အခြားသူများက ရပ်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

အဘွားရှား: "နားလည်ပြီ! တစ်ဆယ်လေး ငါ ရေနဲ့ မီး အသွင်ပြောင်းတာကို နားလည်သွားပြီ... တစ်ဆယ်လေး နေနဲ့လကို လမ်းပြပြီး ချီကို မီးခိုးအဖြစ်စုမယ် ပြီးရင် ရေနဲ့ မီးဆီ ပြန်သွား... အားလုံးက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အပြောင်းအလဲတွေလို စုလာရင် လှည့်ကွက်က နေနဲ့လမှာ ဖြစ်လာပြီး ဘီးဆီကို ပြန်သွားတာ!"

ချန်ထန် ခေါင်းခါပြီး :"အစ်မ... မင်း အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ သူ ဝင်သွားပြီ.. သူက ပထမဆုံးအသုတ်ထဲ ပါသွားပြီ"

အဘွားရှားလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ငါဘာလုပ်ရမလဲ"

အမတကောင်းချီးတံတားမြေ၌ သခင်လေးက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့မိသားစုရဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်ကို သုံးနိုင်တော့မယ်"