ရယူထားသော ပစ္စည်းများအတွက် ဆုကြေး၊ စုရှင်း၏ ကျင့်စဉ်ရှာဖွေလိုစိတ်။

“ညီလေး၊ ငါနားလည်ပြီ! စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီဆေးကို ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သောက်မှာ!”

ဖက်တီးယု၏ အောင်ပွဲခံသည့် ပုံစံကို မြင်သောအခါ စုရှင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒီလူ တကယ်ပဲ တစ်ခုခုကို နားလည်သွားတာလား?

ထို့နောက် ဖက်တီးယုသည် စုရှင်း၏ ပခုံးကို ဖက်ကာ အဆောင်မှ ထွက်ခွာပြီး တွေ့ဆုံရာနေရာသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

“သွားရအောင်၊ ကောင်လေး စိတ်မရှည်တော့ဘူး!”

မကြာမီ စုရှင်းနှင့် ဖက်တီးယုတို့သည် ကျောင်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဒေသတွင်း နာမည်ကြီး စားသောက်ဆိုင်ဟောင်း တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

စျေးနှုန်းများမှာ မမြင့်မားသော်လည်း အစားအသောက်များမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ စုရှင်းလည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဤနေရာသို့ လာရောက် စားသောက်တတ်သည်။

တွေ့ဆုံပွဲတွင် အတန်းဖော် နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိသည်။ ဖက်တီးယုအပြင် စုရှင်းသည် အခြားသူများနှင့် ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်ရုံသာ ရင်းနှီးသည်။ အချို့ကိုတော့ အမည်ပင် မမှတ်မိပေ။

“လာ၊ တစ်ခုခု သောက်ကြရအောင်!”

“ဟားဟားဟား! မင်း မကြာသေးခင်ကမှ မာစတာအဆင့်ကို ရောက်သွားတယ်ဆို။ ဒီည စားရိတ်က မင်းခံရမှာပေါ့၊ ဟုတ်လား?”

“လျှိုလေးတောင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြစ်နေပြီဆို? သူ့ကို ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်းကြီး တစ်ခုက ခေါ်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ မဟာ မာစတာ အဆင့် အထိတောင် ရောက်နိုင်တယ်တဲ့!”

အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်အုပ်စုတစ်စု စုဝေးနေကြသည်။ အရက်သောက်ရင်း မျက်နှာများ နီရဲနေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်သွယ်သော လူငယ်တစ်ဦး ထရပ်ကာ သူ၏ ဖန်ခွက်ကို မြှောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟားဟား၊ မင်းတို့အားလုံး မသိသေးဘူး ထင်တယ်။ ဖက်တီးယုက မကြာသေးခင်က မဟာ မာစတာအဆင့် ပညာရှင် အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီကွ! ငါတို့ အတန်းထဲမှာ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်ထဲမှာ ပါတယ်!”

သူ ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့်အမျှ ကျန်အတန်းဖော်များက ယုယန်ကို မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ သူ့ကို တိုင်ပင် ဆွေးနွေးကုန်ကြသည်။

တွေ့ဆုံပွဲ၏ လေထုမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်။

စုရှင်း တစ်ယောက်သာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေလေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ယုယန် နှင့်အတူ သောက်လိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ယောက်တည်း သောက်လိုက် လုပ်နေသည်။

မျှော်မှန်းထားသလို ကြွားဝါမှု သို့မဟုတ် အရှက်ရစေမှု မြင်ကွင်း မရှိခဲ့ပါ။ အတန်းဖော်များက စုရှင်းအပေါ် အထူးတလည် နွေးထွေးမှု မရှိကြသော်လည်း သူ့ကို ရှောင်ရှားခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပါ။

ဖက်တီးယုကို လေးစားသောအားဖြင့် အတန်းဖော် အနည်းငယ်က စုရှင်ကိုပင် တိုင်ပင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။

စုရှင်းကလည်း တစ်ဦးချင်းစီကို တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့မှ ဤလူငယ်များ၏ မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း စုရှင်းသည် လွန်ခဲ့သည့် လေးနှစ်ခန့်က ကျောင်းစတင်ချိန် မြင်ကွင်းကို မမှတ်မိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုစဉ်က စုရှင်းမှာ အတော်လေး ဂုဏ်ယူခဲ့ရပြီး ဆယ်နှစ်အတွင်း ကျိုတိုအကယ်ဒမီ၏ ရှားပါးပါရမီရှင်ဟုပင် ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ၏ ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် စုရှင်းသည် ကြေးနီအဆင့် နီးပါးရှိ ထိုထိပ်တန်း လူအုပ်စုကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ပထမနှစ်ပြိုင်ပွဲတွင် ပထမနေရာကို ရရှိခဲ့သည်…

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ စုရှင်းသည် မကြာမီတွင် သူ၏အဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ သူ၏ ခွန်အားမှာ လုံးဝနီးပါး ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က စိတ်အား ထက်သန်ခဲ့သော မိတ်ဆွေများလည်း တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။

ဆရာများပင် စုရှင်းပေါ် လုံးဝ စိတ်ပျက်ခဲ့သည်…

ခြောက်လအကြာ စုရှင်းသည် သူ၏ ရွှေရောင်ထိတွေ့မှုကို ရရှိသောအခါမှသာ သူသည် တကယ်တမ်း ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

“ခြောက်လအတွင်းမှာပဲ အဆင့်နိမ့် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူကနေ… နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအထိ… ဘယ်လောက် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ခရီးလဲ!”

စုရှင်းသည် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စဉ်းစားမိရင်း ထိုးထွင်းဉာဏ်ကို တစ်ခဏ ရရှိလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ်… ကြေးနီပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒဏ္ဍာရီပဲဖြစ်ဖြစ်… ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ မဖြစ်မချင်း အဲဒီကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲ ကာလမှာ ကျဆုံးသွားမှာပဲ!”

စုရှင်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူ၏ အဖျော်ယမကာကို တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းခြင်း၏ အဆင့်ငါးဆင့်တွင် သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည် သတိရသွားသည်။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အတွက် သက်တမ်းရှည်ခြင်းကို ရှာဖွေဖို့… အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ကန့်သတ်ထားနိုင်မလဲ? နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အေးစက်စက် အကြည့်တွေ၊ အတက်အကျတွေ…”

“…ဒါတွေက ကျင့်ကြံမှုခရီးစဉ်မှာ ရှိတဲ့ နှင်းစက်လေးတွေပဲ!”

သူ၏ ဖန်ခွက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ပြီးနောက် စုရှင်း၏ ကျင့်စဉ်ရှာဖွေလိုစိတ် ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စုရှင်း၏ စိတ်အခြေအနေ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံတွင် တွေ့ဆုံပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်။ စုရှင်းသည် အရက်မူးနေသော ဖက်တီးယုကို အဆောင်သို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။

အိပ်ပျော်နေသော ယုယန်ကို ကြည့်ရင်း စုရှင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ နတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ အရက်များကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။

“ဟူး၊ ဆေးစီရင်ခြင်းဆီ ပြန်ရောက်ပြီ!”

စုရှင်းသည် ကျွမ်းကျင်စွာပင် သူ၏ ဆေးစီရင်ခြင်း ဘဝကို ပြန်လည် စတင်ခဲ့သည်။

တစ်ပတ်သည် အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ပတ်အတွင်း စုရှင်း၏ အတန်းဖော် အများစုသည် ကျောင်းမှ ဘွဲ့ရ၍ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုရှင်း၏ ဘဝသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မျှော်မှန်းထားသည့် အတိုင်း လျှိုရှောင်တုံးမှ သူ့ကို ကျောင်းဆင်း နောက်ကျမည် ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ စုရှင်းသည် စိတ်မပျက်ဘဲ ဆေးစီရင်ခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

မကြာမီ ဇူလိုင်လ ၈ ရက်နေ့တွင် စုရှင်းသည် သူ၏ နတ်ဆေးများကို ယူဆောင်ကာ ကျင်းချုံးရွှယ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ယနေ့ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် တောက်ပသော အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ရဲရင့်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

“ဟဲဟဲ၊ သူဌေးကြီး… ဘွဲ့ရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်!”

ကျင်းချုံးရွှယ်က ပြုံးကာ စုရှင်းကို ပြောလိုက်သည်။

စုရှင်းက မျက်လုံးလှန်ကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“တော်ပါတော့၊ ငါ တစ်နှစ် နောက်ကျနေတာ!”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။ “မဟုတ်ပါဘူး၊ ရှင့်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့များ ကျောင်းဆင်းနောက်ကျတယ်? ကျိုတိုအကယ်ဒမီရဲ့ စံနှုန်းက ဒီလောက် မြင့်တာလား?”

စုရှင်းက အတိုချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ကျင်းချုံးရွှယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဟေး၊ ကျိုတို အကယ်ဒမီမှာ စာကြည့်တိုက်မှူးလို သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ရှာပေးလို့ရမလား? ကျောင်းသစ်နှစ်က စက်တင်ဘာလမှာ စပြီ၊ ငါ ပထမနှစ် ကျောင်းသားတွေနဲ့ အဆောင်တူတူ မနေချင်ဘူး… အဆင်ပြေအောင် တစ်‌ယောက်ခန်းပဲ ပိုကြိုက်တယ်!”

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စုရှင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မ စီစဉ်ပေးပါမယ်။ မနက်ဖြန်ကျ စာကြည့်တိုက်ကို အစီရင်ခံလိုက်! နောက်ဆုံးကလား?”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ကျင်းချုံးရွှယ်သည် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

စုရှင်းလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး ကျင်းချုံးရွှယ်နှင့် ခဏမျှ စကား ပြောဆိုပြီးနောက် အသစ်တစ်ပတ်စာ ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများဖြင့် ဗလာဖြစ်နေသော အဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

“ဖက်တီးယုဆိုတဲ့ ကောင်လေး နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်းမှာ အဆင်ပြေမှာပါနော်?”

“အခုလောလောဆယ်တော့ စခန်းက အတော်လေး လုံခြုံတယ်။ နောက် အခွင့်အရေးရတဲ့အခါကျ… ငါ့ဘက်က သူ့ကို ရတနာတချို့ ပို့ပေးလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ…”

စုရှင်းသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူသည် အသစ်တစ်ပတ်စာ ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများကို သရုပ်ပြခြင်း စွမ်းအင်နှင့် လဲလှယ်ခဲ့ရာ စွမ်းအင်မှတ် ၁၆ သန်း ရရှိခဲ့သည်။

မနည်းလှသော ပမာဏဖြစ်သော်လည်း “အရောင်းအဝယ်ကြီးများ” ကို ကြုံဖူးသော စုရှင်းအတွက်မူ သင့်တင့်သော ပမာဏသာ ဖြစ်သည်။

၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၈ ရက်နေ့ ညနေခင်းတွင် စုရှင်းသည် သရုပ်ပြခြင်း အသစ်ကို အချိန်မှန် စတင်ခဲ့သည်။

“သရုပ်ပြခြင်း စတင်!”

[ဒင်း! ဤ သရုပ်ပြခြင်းသည် စွမ်းအင်မှတ် ၄,၄၀၀ ကုန်ကျပါသည်။ ကျန်ရှိသော စွမ်းအင်မှတ် ၂၂၆.၃၈ သန်း ရှိပါသည်။ ကျန်ရှိသော သရုပ်ပြခြင်း အကြိမ်အရေအတွက်- အကန့်အသတ်မရှိ။]

[သရုပ်ပြခြင်း စတင်ပါပြီ!]

[အစိမ်းရောင် စွမ်းရည် ရယူရန် စွမ်းအင်မှတ် ၁,၀၀၀၊ အပြာရောင်စွမ်းရည် ရယူရန် စွမ်းအင်မှတ် ၁၀,၀၀၀၊ ခရမ်းရောင်စွမ်းရည် ရယူရန် စွမ်းအင်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ကုန်ကျပါသည်။ ရယူမည်လား?]

“ခရမ်းရောင်စွမ်းရည် ရယူမယ်!”

စုရှင်း တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။

[ဂုဏ်ယူပါသည်။ ခရမ်းရောင်စွမ်းရည်- သေးငယ်သော်လည်း ချစ်စဖွယ်ကို သင်ရရှိခဲ့ပါပြီ။]

…