ဝိညာဉ်အရည်များ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၊ ပျက်စီးနေသော ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းများကို ပထမဆုံး စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း။
Vol. 16 Ch. 213
စုရှင်းသည် ကံကြမ္မာ ရှာဖွေခြင်းနှင့် ဘေးအန္တရာယ် ရှောင်ရှားခြင်း စွမ်းရည်သည် လူတစ်ဦးအား အန္တရာယ်များကို အကြီးမားဆုံးသော အတိုင်းအတာအထိ ရှောင်ရှားနိုင်ရန်နှင့် အပြုသဘောဆောင်သော လမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်စေရန် ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ကျောက်တုံးကြီးကို ရိုက်ချတော့မည့် အချိန်တွင် ကံကြမ္မာ ရှာဖွေခြင်းနှင့် ဘေးအန္တရာယ် ရှောင်ရှားခြင်း စွမ်းရည်မှ သတိပေးချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။
ဤအရာက စိတ်ကူးပေါင်းစုံကို ကွန့်မြူးရန် ခက်ခဲစေခဲ့သည်။ အမွေအနှစ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အန္တရာယ်များ ဖြစ်နိုင်မည်လား?
စုရှင်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက သရုပ်ပြခြင်း သက်သက်ပဲ။ အမွေအနှစ်ထဲမှာ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေရင်တောင် သေရုံပဲ၊ တကယ့် နစ်နာမှုမှ မရှိတာ…”
“ဒါပေမဲ့ သရုပ်ပြခြင်းက ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်ပဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသေးတယ်။ နောက်ထပ်ဆယ်နှစ် ကျန်သေးတယ်—ငါ့ရဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်ရောက်အောင် လုပ်ဖို့ လုံလောက်တယ်…”
“ဖြစ်နိုင်တာက ငါ နတ်ဘုရား ပြောင်းလဲခြင်း စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်မှ ဒီအမွေအနှစ်ကို စူးစမ်းသင့်လား မသိဘူး?”
သရုပ်ပြခြင်း ကန့်သတ်ချက်သို့ မရောက်မီ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကာ သူ၏နယ်ပယ်ကို မြှင့်တင်ပြီးမှ စူးစမ်းခြင်းသည် ပိုမို ကုန်ကျစရိတ် သက်သာသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်မည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဤသို့တွေးရင်း စုရှင်းသည် သရုပ်ပြခြင်း ဖန်သားပြင်ဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
ကံကြမ္မာရှာဖွေခြင်းနှင့် ဘေးအန္တရာယ် ရှောင်ရှားခြင်း စွမ်းရည်မှ သတိပေးချက်ကြောင့် စုရှင်းသည် အမွေအနှစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းခဲ့သည်။
စုရှင်းသည် ဦးစွာ နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့် သို့ ချိုးဖျက်ပြီးမှ စူးစမ်းရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် စုရှင်းသည် ကျောက်တုံး၏ တည်နေရာကို မသိမသာ မှတ်သားခဲ့ပြီးနောက် အကျဉ်းခန်းမှ ထွက်ကာ တကယ့်ကမ္ဘာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် စုရှင်းသည် သူ၏ သယ်ဆောင်ရ လွယ်ကူသော ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ နေ့ရောညပါ ကျင့်ကြံမှု စတင်ခဲ့သည်။
ဆယ့်ခုနစ်နှစ်မြောက်တွင် စုရှင်းသည် နေ့စဉ် ဆယ်နာရီ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ဂူအတွင်းရှိ သိပ်သည်းသော နတ်စွမ်းအင်များကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ မူလစွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် ရှုပ်ထွေးသော အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။ အနည်းငယ်သာ တိုးတက်မှုရှိကာ ထိုးထွင်းဉာဏ် ရရှိရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။
ဆယ့်ရှစ်နှစ်မြောက်တွင် စုရှင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း၏ ကောင်းမွန်သော အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်အခြေအနေ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းလည်း တိုးလာသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
သူသည် ထိုးထွင်းဉာဏ်ကို မရရှိသေးဘဲ သူ၏ မူလအင်အားမှာလည်း ရှုပ်ထွေးသော အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။
ဆယ့်ကိုးနှစ်မြောက်တွင် တစ်နေ့၌ စုရှင်းသည် ကောင်းချီးမြေ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စုစည်းပန်း၏ ပွင့်ချပ်များပေါ်တွင် ကြည်လင်တောက်ပသော အရည်ကြည်တစ်စက်ကို အံ့သြစွာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။
၎င်းသည် နတ်ဘုရားအပင်မှ ထုတ်လုပ်သော သဘာဝမြက်ရေပွင့်မဟုတ်ဘဲ အရည်ဖြစ်နေသော နတ်စွမ်းအင်၏ ပြယုဂ်—ဝိညာဉ်အရည် ဖြစ်သည်။
နတ်မြက်ရေနှင့် ဝိညာဉ်အရည်တို့တွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားမှုရှိသည်။ နတ်မြက်ရေသည် မြင့်မြတ်သော ကုသဆေးပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး ကုသဆေးလုံး များစွာတွင် အရန်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။
သို့သော် ဝိညာဉ်အရည်သည် ဝိညာဉ်ကျောက် ကဲ့သို့ပင် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်စဉ်အတွက် အထောက်အကူပြုသည်။
ဝိညာဉ်အရည် တစ်စက်တည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းဂူ အတွင်းရှိ နတ်စွမ်းအင် ပြင်းအားသည် ဝိညာဉ်အရည်များ ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
စုရှင်းသည် ပျော်ရွှင်မှု လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဝိညာဉ်အရည်! ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေက ဂူအဆင့်ကို တိုးမြှင့်ပြီးသွားတော့ အခု ဝိညာဉ်အရည်တွေ ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ!”
စုရှင်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်အရည်အကြောင်း အချက်အလက်များကို ပြန်ပြောင်းသတိရရင်း ရှန်းနန်ဦးလေး တစ်ချိန်က ပြောပြဖူးသည်ကို မှတ်မိသွားသည်။
ဝိညာဉ်အရည်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကဲ့သို့ပင် ကျင့်ကြံသူကမ္ဘာတွင် အများသုံး ငွေကြေး ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝိညာဉ်အရည်သည် ပိုမိုနူးညံ့ပြီး စုပ်ယူရ လွယ်ကူသည်။
ထို့အပြင် ဝိညာဉ်အရည်တွင် အရည်အသွေး အမျိုးမျိုးရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီ၏ ဈေးနှုန်းမှာ ကွဲပြားသည်။
အရည်အသွေးနိမ့် ဝိညာဉ်အရည် ဆယ်စက်သည် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်လုံးနှင့် ညီမျှသည်။ အရည်အသွေး မြင့်မားသည့် အရည်များမှာမူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်လုံး၏ တန်ဖိုးနှင့် ညီမျှနိုင်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ တစ်စက်တည်းနှင့်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှ ရာပေါင်းများစွာအထိ တန်နိုင်သည်။
“ဝိညာဉ်အရည်ရှိရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းက သံသယ ဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပိုမြန်လာမှာပဲ!”
“ဒါပေမဲ့ ဒီဝိညာဉ်အရည်ရဲ့ အရည်အသွေးက ဘယ်လိုလဲ မသိဘူး?”
စုရှင်းသည် မျှော်လင့်ချက် အချို့ ခံစားရပြီး သရုပ်ပြခြင်း ဖန်သားပြင်ဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
သယ်ယူ၍ရသော ကောင်းချီးမြေက ဝိညာဉ်အရည်များ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် စုရှင်းသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်စုဆောင်း အစီအရင် တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
စုရှင်းသည် ဝိညာဉ် စုဆောင်းခြင်း အစီအရင် အများအပြားကို တည်ဆောက်ရန် တစ်လအချိန်ယူခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်စွမ်းအင်များကို အများဆုံးသော အတိုင်းအတာအထိ စုစည်းနိုင်ရန် ဂရုတစိုက် စီစဉ်၍ ညှိယူခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း အစီအရင် အလယ်တွင် ဝိညာဉ်စုစည်းပန်း အများအပြားကိုလည်း စိုက်ပျိုးခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ ပွင့်ချပ်များပေါ်တွင် နေ့စဉ် ဝိညာဉ်အရည်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တစ်ပတ်အကြာတွင် စုရှင်းသည် ဝိညာဉ်အရည် အစက် တစ်ထောင်ကို အောင်မြင်စွာ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်နေ့လျှင် ဝိညာဉ်အရည် အစက်တစ်ရာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
စုရှင်းသည် ဝိညာဉ်အရည်များကို သေးငယ်သော ကျောက်စိမ်း ပုလင်းငယ် တစ်ခုတွင် ထည့်သိမ်းကာ အနည်းငယ် သောက်သုံးခဲ့သည်။
ထို့နောက် စုရှင်းသည် ကျင့်ကြံမှုကို စတင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်အရည် အတွင်းရှိ နတ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခဲ့သည်။
တစ်နာရီ အကြာတွင် စုရှင်းသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်အရည်ကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်မှာ မှန်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံခြင်းထက် အာနိသင် အများကြီး နည်းပါးခဲ့သည်။
စုရှင်း၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ ဤဝိညာဉ်အရည်သည် အနိမ့်ဆုံး အရည်အသွေးရှိမည် ဖြစ်ပြီး ဆယ်စက်သည် Spirit Stone တစ်လုံးနှင့်သာ ညီမျှသည်။
သို့သော်လည်း စုရှင်းသည် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ သူ့တွင် ဝိညာဉ်အရည် ထုတ်လုပ်နိုင်သော တည်ငြိမ်သည့် ရင်းမြစ်တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်လုံးကျော် ရရှိခြင်းနှင့် အကြမ်းဖျင်း ညီမျှသည်။ အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် အတော်လေး များပြားလာသည်။
စုရှင်းသည် ဤအချက်ကို မြင်သည့်အခါ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ… သရုပ်ပြစက်ထဲက သယ်လို့ရတဲ့ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းက ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်ကို တိုးမြှင့်ပြီးစပဲ ရှိသေးတော့ ဝိညာဉ်အရည်ကို မနည်း ထုတ်လုပ်နေရတာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့လည်း မဆိုးပါဘူး။ ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက တစ်ထောင်တောင် မပြည့်တော့ဘူး၊ ပုံမှန်ဆို ကျင့်ကြံဖို့ တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…”
“ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်အရည်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးထက် ပိုပြီး စုပ်ယူရတာ ကောင်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်း ပိုတိုးလာလိမ့်မယ်! ဒါက မမျှော်လင့်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ၊ ကျေနပ်စရာ ကောင်းတယ်…”
စုရှင်းသည် ထိုသို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ရင်း သရုပ်ပြခြင်း ဖန်သားပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
နှစ်ဆယ်နှစ်မြောက်တွင် စုရှင်းသည် ထိုနှစ်အတွင်း ဝိညာဉ်အရည် အစက် ၅၀,၀၀၀ ခန့်ကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ အားလုံးကို သောက်သုံးကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။
နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်မြောက်တွင် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းဂူ အတွင်း ဝိညာဉ်အရည် ထုတ်လုပ်မှုမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး စုရှင်းသည် နေ့စဉ် ဝိညာဉ်အရည် အစက်တစ်ရာခန့် သောက်သုံးခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှလုံးသား ထိုးထွင်းဉာဏ်ဆေးကို သောက်သုံးကာ နတ်စွမ်းအင်များ ပြည့်လျှံနေသော နေရာတွင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။
နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သည် နတ်ဘုရား ပြောင်းလဲခြင်း စတုတ္ထအဆင့်နှင့် နီးစပ်လာခဲ့သည်။
နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထပ်မံချိုးဖျက်ကာ နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး နတ်ဘုရား ပြောင်းလဲခြင်း၏ အလယ်အဆင့်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။
စုရှင်းသည် ဤအချက်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အရင်က နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းခြင်း ဒုတိယအဆင့် ကနေ တတိယအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ ခုနစ်နှစ်ကြာခဲ့တယ်။ အခု တတိယအဆင့်ကနေ စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်ဖို့က ပိုခက်ခဲသင့်ပေမဲ့ ခုနစ်နှစ်ပဲ ကြာခဲ့တယ်… ဒါက ဝိညာဉ်အရည်ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကြောင့် ဖြစ်ရမယ်!”
…