နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းခြင်း နှောင်းပိုင်းသို့ ခြေချခြင်း၊ မူလစွမ်းအား ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်ခြင်း!

ဤမူလစွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုးစစ်ရော၊ ကာကွယ်ရေး အတွက်ပါ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထိပ်တန်း နတ်စွမ်းရည် တစ်ခုနှင့် တူညီသည်မှာ သေချာသည်။

“မကြာခင်… ငါ မူလစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီ ဆိုတာနဲ့ ကာကွယ်ရေး ဂန်ချီကို လေ့လာမယ်၊ ပြီးရင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွန်အောင် ကြိုးစားမယ်…”

စုရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

သရုပ်ပြခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် စုရှင်းသည် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းဂူမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု တစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ခေါ်ဆိုမှုသည် စုရှင်း၏ အတန်းပိုင်ဆရာ လျှိုရှောင်တုံးထံမှ ဖြစ်သည်။

“ဟယ်လို၊ ဒါ စုရှင်းလား?”

လျှိုရှောင်တုံး၏ အသံသည် ဖုန်း၏ တစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် အချွဲထုတ်သံ ပေါက်နေသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်ပါ၊ ဘာကိစ္စလဲ?” စုရှင်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ လျှိုရှောင်တုံးသည် သူ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မကြာခဏ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ကြည့်တတ်သည်။

သူသည် စုရှင်းကို အခက်အခဲပေးရန်သာ ခေါ်လေ့ရှိသည်။ ယနေ့မူ သူ၏ သဘောထား အဘယ်ကြောင့် ကွဲပြားရသနည်း?

လျှိုရှောင်တုံးသည် လျင်မြန်စွာ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“စုရှင်း! မင်း ဒုကျောင်းအုပ် လုနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိတယ်ဆိုတာ ပြောပြသင့်တာပေါ့! စောစောက ပြောခဲ့ရင် ငါတို့ မင်းကို ဘွဲ့ရအောင် ခွင့်ပြုဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူးကွာ!”

စုရှင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်၊ “ဒုကျောင်းအုပ် လု?”

ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် လျှိုရှောင်တုံးသည် လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ လုယွမ်ဝူ၊ စစ်ဧကရာဇ်ဝုလေ! သူက ငါတို့ကျောင်းရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဒုကျောင်းအုပ် ဖြစ်နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ!”

“ဒီတစ်ခါ သူက ကျောင်းခေါင်းဆောင်တွေကို သီးသန့်ခေါ်ပြီး တစ်နှစ်နောက်ကျနေတဲ့ သူ့ရဲ့ဆွေမျိုးတစ်ယောက် အတွက် စာကြည့်တိုက်မှူး ရာထူးကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်…”

“နောက်ပိုင်း ငါစုံစမ်းကြည့်တော့ ဟေး၊ မင်း ယုံမလား? မင်းက မင်းရဲ့ စွမ်းရည် အစစ်အမှန်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ! စုရှင်း၊ မင်းက တကယ်ကို လျှို့ဝှက်တာပဲကွာ…”

စုရှင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ဝိုး၊ ကျင်းချုံးရွှယ်က တကယ် မြန်တာပဲ!

တစ်နာရီ မပြည့်ခင်မှာပဲ ကျိုတို အကယ်ဒမီရဲ့ စာကြည့်တိုက်မှူး ရာထူးကို ရခဲ့တာလား?

မဟုတ်ဘူး၊ ခဏလေး… ငါ စာကြည့်တိုက် လက်ထောက်ရာထူးကို တောင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?

စုရှင်း စဉ်းစားနေစဉ် အခြားတစ်ဖက်မှ လျှိုရှောင်တုံးက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါရိုက်တာစု! ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ပညာသင်ဆုနဲ့ ငွေကြေးအကူအညီတွေက… ကျွန်တော် အကုန်လုံး ခင်ဗျားအတွက် သိမ်းထားတယ်၊ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိတယ်၊ ဘယ်တော့ လာယူမလဲ?”

“ခင်ဗျားအတွက် သီးသန့် အဆောင်ခန်းလည်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ… ဒီညပဲ ပြောင်းလို့ရပြီ!”

လျှိုရှောင်တုံး၏ ပစ်ချွဲချွဲ အသံကို နားထောင်ရင်း အတိတ်က စုရှင်းဆိုလျှင် ကျေနပ်မိလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခု စုရှင်းကမူ ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် စုရှင်းက စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ၊ အဆောင်ရဲ့ တည်နေရာ ပို့ပေးပါ။ ပိုက်ဆံကတော့ လိုအပ်သူတွေကို လှူလိုက်ပါ…”

သန်းအနည်းငယ်သော မဟာရှားဒင်္ဂါးများသည် စုရှင်းအတွက် လမ်းခရီးစရိတ်ပင် မရှိပေ။

စုရှင်းသည် လျှိုရှောင်သုံးကဲ့သို့ ချွဲကပ်သူများနှင့် ဆက်ဆံရန် ပျင်းရိသောကြောင့် ငြင်းခုံပင် မငြင်းခုံတော့ပေ။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် စုရှင်းသည် ဖုန်းချလိုက်ကာ အဆောင်ရှိ သူ၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးပြီး အဆောင်အသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။

အဆောင်အသစ်သည် ကျောင်း၏ အထီးကျန်ဆန်သော နေရာတွင် တည်ရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ကျောင်းခေါင်းဆောင်များနှင့် ပါမောက္ခများ နေထိုင်ကြသည်။

သို့သော် ဤကျောင်းခေါင်းဆောင် အများစုမှာ မိသားစုများရှိကြသဖြင့် ဤငါးထပ်ဆောင် အဆောက်အအုံနှင့် ဝင်ပေါက်ရှိ ခြံဝင်းငယ် အများစုမှာ လွတ်နေသည်။

စုရှင်းလည်း သီးသန့် အဆောင်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး အဆောင်တွင် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသည်။

ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာပြီးနောက် စုရှင်း၏ နေထိုင်မှုပုံစံမှာ အလွန် ရိုးရှင်းခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုကဲ့သို့သော ပြင်ပအရာများကို ဂရုမစိုက်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စုရှင်းသည် သူ၏ အချိန်အများစုကို ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး ထိုတဲငယ်လေးတွင်ပင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

ခဏတာ ရှင်းလင်းပြီးနောက် စုရှင်းသည် သူ၏ အပတ်စဉ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အသစ်ကို စတင်ခဲ့သည်။

ပြီးနောက် ဝိညာဥ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေတွင် ဝိညာဉ်စုစည်း အစီအရင်များကို စတင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်စုစည်းပန်းများ စိုက်ပျိုးထားသည်မှာ တစ်ပတ် ရှိပြီဖြစ်သည်။

ဤတစ်ပတ်အတွင်း ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်မှုသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်နီးပါး ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အများဆုံး နောက်တစ်ပတ် အတွင်း ကောင်းချီးမြေသည် လုံးဝ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်အရည်များ ထုတ်လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး စုရှင်းသည် ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း အစီအရင်ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင် တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ပတ်အတွင်း စုရှင်းသည် နတ်ဆေး သုံးထောင်သာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ကျန်အချိန်များကို ဝိညာဉ်စုစည်း အစီအရင် သုံးခု တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်စုစည်းပန်း နောက်ထပ် အသုတ်တစ်ခုအား ပြောင်းရွှေ့ စိုက်ပျိုးခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စုရှင်းသည် မကြာမီ ဝိညာဉ်အရည်ကို တည်ငြိမ်စွာ ရိတ်သိမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

စုရှင်းသည် ကျင်းချုံးရွှယ်နှင့် တွေ့ဆုံရမည့်အချိန် ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ဗီလာတွင် အတော်လေးကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ယနေ့ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနက်ရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘုရင်မတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

စုရှင်းသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

“အစ်မ ရွှယ်၊ အစ်မ နေ့တိုင်း ဝတ်စုံတွေ တစ်မျိုးပြီး တစ်မျိုး ပြောင်းနေတာ၊ အစ်မရဲ့ ဗီရိုက ဘယ်လောက်တောင်ကြီးလဲ?”

ကျင်းချုံးရွှယ်က ချစ်စဖွယ်ကောင်းစွာ မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်မဖြေပေ။

အသေးစိတ် အကျဆုံး မိန်းကလေးများပင် နေ့တိုင်း အလှပြင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား?

ထင်ရှားသည်မှာ သူမသည် စုရှင်းအတွက် အလှပြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ တစ်ပတ်တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဆုံကြသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဖြစ်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ဤတွေ့ဆုံမှုများကို အသေးစား ချိန်းတွေ့မှုများကဲ့သို့ အမြဲ သဘောထားတတ်သည်။

“ဟွန့်၊ ရှင့်ဘာသာ စားစရာ ရှိတာစားပါ!”

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် တူဖြင့် နံရိုးချိုချဥ် တစ်ပိုင်းကို စုရှင်း၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

စုရှင်းက ဘာမှမပြောဘဲ တဟဲဟဲ ရယ်လိုက်သည်။

အပြည့်အဝစားပြီးနောက် နှစ်ဦးသား စီးပွားရေးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးကြသည်။

စုရှင်းသည် အပတ်စဉ် နတ်ဆေးများကို ကျင်းချုံးရွှယ်စီသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သိမ်းဆည်းကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ရှေးဖြစ်ဟော ကုန်သည်ရေး အသင်းက အခု တကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေပြီ၊ လင်းယွင် ကုန်သည်ရေး အသင်းကို ဝယ်ယူဖို့အတွက် နောက်ဆုံး ပေးချေမှုတွေလည်း အကုန်နီးပါး ပြီးစီးနေပြီ။ ရှင်လည်း နည်းနည်း စိတ်အေးအေးထားပါ‌တော့။ ဆေးစီရင်တာကို ဒီလောက် အပင်ပန်းခံ လုပ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး…”

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီမှာ၊ အပတ်စဉ် ကုန်ပစ္စည်းတွေ!”

စုရှင်းသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။

အဖြူရောင်အဆင့် ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် အကျဉ်းခန်း ပစ္စည်းများအပြင် တတိယမြောက် ပစ္စည်းအသစ်ဖြစ်သော ဂြိုဟ်သားသတ္တုလည်း ရှိသည်။

“ဝါး, သတ္တုတွင်း အကျဉ်းခန်း ကိစ္စ ပြေလည်သွားပြီလား? ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီးလေ?”

စုရှင်းသည် နှစ်သက်စွာ အံ့သြသွားသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဂြိုလ်သားသတ္တုကို အပတ်စဉ် ရရှိနိုင်ပါက စုရှင်း၏ သရုပ်ပြစွမ်းအင်သည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် သူမ၏ နူးညံ့သော မေးစေ့ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ ကျွန်မကိုများ ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ?”

စုရှင်းက သူမကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ ကျင်းချုံးရွှယ်၏ စီးပွားရေး စွမ်းရည်များမှာ တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသည်။

နှစ်ဦးသား စကား အနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် အချိန်တန်ပြီဖြစ်၍ စုရှင်းသည် သူ၏ အဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေသို့ ဝင်ရောက်ကာ သရုပ်ပြခြင်း အသစ်ကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

…