← Chapters

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်

Vol. 5 Ch. 66

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်

Vol. 5 Ch. 66

တောက်ပသောအရောင်ပြန်ဟပ်နေသော နှင်းစက်များသည် နူးညံ့သောအရွက်များပေါ်မှ စိုစွတ်သောမြေဆီလွှာပေါ်သို့ ကျဆင်းနေသည်။ ထူထပ်သောမြူခိုးများသည် မီးခိုးရောင်သစ်တောကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ပြန့်ကျဲနေသောအလင်းရောင်များသည် သစ်တောထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏။ ဒိုင်းယားဝံပုလွေများသည် သစ်တောထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြပြီး ဧရာမပင့်ကူကြီးများသည် သစ်ပင်များကြားတွင် သူတို့၏မြင်သာထင်သာရှိသော ပင့်ကူအိမ်များကို ရက်လုပ်နေကြသည်။ ထိုသစ်တောသည် အန္တရာယ်များသော ဝင်္ကပါအိပ်မက်ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

ကောင်းကင်တွင် ဝိုင်ဗန်နဂါးတစ်ကောင်သည် သစ်ပင်များအနီးသို့ ပျံသန်းရင်း စူးရှစွာအော်မြည်လိုက်သည်။ သူ၏မည်းနက်သောမျက်လုံးများ၏ အရိပ်ထင်ဟပ်မှုထဲတွင် ဘီးတယ်လ်မွန်အနည်းငယ်သည် သစ်တောလမ်းမတစ်ခုပေါ်မှ ကြီးမားသောခံတပ်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ ပြေးလွှားနေကြသည်။

ဝိုင်ဗန်နဂါးသည် သူ၏အတောင်များကို ဖြန့်ကားလိုက်ရာ သူ၏အရိပ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဘီးတယ်လ်မွန်များနှင့် ကြီးမားသောခံတပ်ကြီးကိုပါ ဖုံးကွယ်သွားစေသည်။

ခံတပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ဝိုင်ဗန်နဂါးသည် နံရံများအတိုင်း ဒေါင်လိုက်အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားသည်။ အမြင့်တစ်ခုသို့ရောက်သောအခါ ဝိုင်ဗန်နဂါးသည် သူ၏ကိုယ်ကို ညှိကာ ရှေ့သို့ဆက်လက်ပျံသန်းသွားသည်။ ဝိုင်ဗန်နဂါးသည် အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တောက်ပသောအပင်တစ်ပင်နှင့် အမှောင်ဖုံးသော မြေအောက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။

ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော ဘီးတယ်လ်မွန်များ၊ ငရဲမြင်းများနှင့် ဧရာမဘီလူးကြီးများသည် အလုပ်များစွာဖြင့် သွားလာနေကြသည်။

ဝိုင်ဗန်နဂါး၏နောက်တွင် သစ်တောတစ်ခုနှင့် ခံတပ်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းနိုင်လောက်သော ကြီးမားသောဂူကြီးတစ်ခုကို စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ မှော်အကာအရံတစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ထိုမှော်အကာအရံသည် အလင်းတန်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး မှော်အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေ၏။

မှော်အကာအရံကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သစ်တောလမ်းအတိုင်း လိုက်သွားလျှင် ခံတပ်ကြီးသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ခံတပ်ကြီး၏ဘေးဘက်ရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုတွင် လစ်ခ်ျများသည် အရိုးစုစစ်သားများကို ထိန်းချုပ်ကာ အမျိုးမျိုးသောပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ခြင်း၊ မာနာစွမ်းအင်ကိုအသုံးပြု၍ အရိုးနံရံများ မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် မှော်အစွမ်းများဖြင့် မီးတောက်များ ဖန်တီးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

အရိုးများဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ကြီးမားသောတေးဂီတသေတ္တာတစ်ခုက ကျောချမ်းဖွယ်ဂီတကို တီးခတ်နေသည်။

ဤနေရာသည် မူလက ဝိညာဉ်ကောလိပ်၏ ဘွဲ့နှင်းသဘင်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရေးခန်းမဆောင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အမျိုးမျိုးသော အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ၊ အရိုးနံရံများနှင့် အထူးပြုလုပ်ချက်များဖြင့် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တစ်ခုအဖြစ် ဟန်ဆောင်ဖန်တီးထားသည်။ ကျောချမ်းဖွယ်ဂီတသံနှင့်အတူ ပြင်ဆင်ရေးခန်းမဆောင်သည် ခံတပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ဝင်ပေါက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေးထောင့်ပုံတံခါးတစ်ခုကို ခန်းမဆောင်တွင် ထားရှိထားသည်။ အဖြူရောင်မှော်ရောင်ခြည်များသည် လေးထောင့်ပုံတံခါးတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤသည်မှာ ဘွဲ့နှင်းသဘင်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများသို့ ဝင်ရောက်သည့် ဝင်ပေါက်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်သည် ချိတ်ပိတ်ထားသော ဘွဲ့နှင်းသဘင်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ၁၅၀ ခုနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။

ဘေးဘက်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသော လစ်ခ်ျတစ်ဦးသည် သူ၏အရိုးလက်ဖဝါးကို ကျောက်သားနေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်ပေါ်တွင် ဖိထားသည်။ သူ၏ဘေးတွင် ပုံစံစာရွက်တစ်ရွက်နှင့် ငှက်တောင်ကလောင်တစ်ချောင်း လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။

"လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအမှတ် ၁၅၀ မှာ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါ။"

လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ငှက်တောင်ကလောင်သည် ပုံစံစာရွက်ပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ရေးသားနေတော့သည်။

ခန်းမဆောင်သို့ သွားရာစင်္ကြံတစ်ခုတွင် ဆူညံသံများ ကြားလိုက်ရပြီး ကျောင်းသားဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော လစ်ခ်ျတစ်စုကို သူ၏ကိုယ်မှ အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့များ ထွက်နေသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ဟန်ရှိသည့် လစ်ခ်ျတစ်ဦးက ဦးဆောင်လာသည်။

"ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်။"

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဝင်ပေါက်ကို စစ်ဆေးနေသော လစ်ခ်ျသည် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ဘေကွန်ကို ရိုသေစွာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဖိုးဉာဏ်ကျယ်လား။ မင်း ဘွဲ့မရသေးဘူးလား။ ထာဝရမီးလျှံဒန်ဂျင်မှာ အလုပ်မဝင်သေးဘူးလား။" ဘေကွန်က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို အတွေ့အကြုံရဖို့ ထာဝရမီးလျှံဒန်ဂျင်ကို အကြံပြုခဲ့တာပါ။ ကြီးမားတဲ့ဒန်ဂျင်တစ်ခုမှာ အတွေ့အကြုံရှိရင် ကောလိပ်မှာ ပါမောက္ခရာထူးအတွက် ပြန်လာတာ ပိုလွယ်ကူတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ကောလိပ်မှာပဲနေပြီး သင်ကြားရေးလက်ထောက်အဖြစ် အလုပ်လုပ်ရတာကို ပိုသဘောကျတယ်။ ပါမောက္ခရာထူးရဖို့က အချိန်အကြာကြီး လိုအပ်တယ်မလား။ ပြီးတော့ ဒန်ဂျင်အလုပ်က ကျွန်တော်နဲ့မကိုက်ညီဘူး။ နေ့တိုင်း အချိန်မှန်တက်၊ လကုန်မှာ လစာထုတ်၊ အထက်လူကြီးတွေကို မျက်နှာလုပ်ရတယ်။ သုတေသနလုပ်ငန်းလည်း မရှိဘူး။ အဲ့ဒီအစား ဒန်ဂျင်အရှင်အတွက် ဝိညာဉ်တွေ ဆင့်ခေါ်ပေးရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် မှော်ပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်ပေးရတာတွေပဲ။ ဒါတွေက ကျွန်တော်လိုချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က အသိပညာအသစ်တွေ၊ မာနာစွမ်းရည်အသစ်တွေ သင်ယူချင်တယ်၊ အတွေ့အကြုံအသစ်တွေ ခံစားချင်တာ။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ရှက်ရွံ့သွားပြီး ဘေကွန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၊ ကျွန်တော့်ကို ဖိုးဉာဏ်ကျယ်လို့ မခေါ်ပါနဲ့။ တခြားကျောင်းသားတွေက နောက်ပြောင်ခေါ်ကြတာပါ။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၏နောက်မှ ကျောင်းသားလစ်ခ်ျများသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တီးတိုးစကားပြောဆိုနေကြသည်။

"သူက ဖိုးဉာဏ်ကျယ်လား။ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း အမှတ်အများဆုံးရခဲ့တဲ့သူလား။"

"သူ့ရမှတ်တွေက ဒဏ္ဍာရီဆန်တယ်လို့ ကြားတယ်။ နှစ်တစ်ရာစာသင်ရိုးကို သူက နှစ်ငါးဆယ်နဲ့ပဲ အပြီးသတ်ခဲ့တယ်တဲ့။"

"မဖြစ်နိုင်တာ။ နှစ်ငါးဆယ်နဲ့ ဘွဲ့ရတယ်ဟုတ်လား။"

"ပြီးတော့ သူက ကျောင်းရဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းသားလည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်လေ။"

"သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဉာဏ်ကောင်းခဲ့တာ။"

"သူက ဝိညာဉ်ကောလိပ်ရဲ့ ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။"

တီးတိုးသံများ ကျယ်လောင်လာသောအခါ ဘေကွန် ချောင်းခြောက်ဆိုးလိုက်သည်။ ကျောင်းသားများ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ကြိုးစားလုပ်ပေါ့။ မင်းက ငါသင်ကြားခဲ့ဖူးသမျှထဲမှာ အထူးချွန်ဆုံးကျောင်းသားပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းအပေါ်မှာ ငါ မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးထားတယ်။" ဘေကွန်က ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှ အလှဆင်ထားသော ခန်းမဆောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံး မင်းစီစဉ်ထားတာလား။ ဟုတ်တယ်၊ မဆိုးပါဘူး။"

"ပရော်ဖက်ဆာ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဘွဲ့နှင်းသဘင်သုတေသနမှာ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ အလှဆင်မှုတွေနဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဂီတသံတွေ ထည့်ထားရတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်နားမလည်ဘူး။ ကျောင်းသားတွေ စာမေးပွဲဖြေတဲ့အခါ ပိုပြီးအာရုံစိုက်နိုင်အောင် တိတ်ဆိတ်နေတာက ပိုကောင်းမလားလို့ပါ။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ရှင်းပြရရင် တော်တော်ရှုပ်ထွေးတယ်။ ဒါက ငါတို့ကို ဘွဲ့နှင်းသဘင်သုတေသနပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ပဲ။ ဂိုဘလင်သောင်းချီကို စတေးနိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်မျိုးဆိုတော့ သူက သာမညောင်ညနတ်ဆိုးအရှင်တစ်ပါး မဟုတ်ဘူး။ သူ့လို အစွမ်းထက်တဲ့နတ်ဆိုးတစ်ယောက်မှာ ထူးခြားတဲ့အာသီသတစ်ခုရှိနေတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ မလိုအပ်တဲ့ပြဿနာတွေ ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့ မင်းရဲ့စပ်စုချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားပါ"ဟု ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် စပ်စုချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ကျောင်းသားတို့၊ ဝင်ပေါက်ကို အမြန်ဖြတ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွေမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ကြပါ။ မင်းတို့ကိုပေးထားတဲ့ စကားပြောဇယားအတိုင်း လိုက်နာပြီး ဒီနှစ်ရက်တာလေ့ကျင့်ရေးမှာပါတဲ့ အချက်အလက်တွေကို သတိပြုကြပါ။ ဒါတွေအားလုံး အမှတ်ပေးမှာဖြစ်လို့ သတိထားကြပါ။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျောင်းသားများကို အခန်းများဆီသို့ လမ်းညွှန်ကာ သတ်မှတ်ထားသော နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်များကို အသုံးပြု၍ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများသို့ သွားရောက်နိုင်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

"ပရော်ဖက်ဆာ၊ ထာဝရတိုင်းပြည်က တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ ရောက်လာကြပါပြီ။" လစ်ခ်ျတစ်ဦးက စင်္ကြံ၏တစ်ဖက်မှ လာ၍ ပြောလိုက်သည်။

All Chapters