ဤသည်မှာ အန္တရာယ်များသောအလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်

သေးငယ်ပြီး အမှောင်ကျနေသော အခန်းတစ်ခန်း၏ အလယ်တွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်တစ်ခုကို ထားရှိထားသည်။

အခန်း၏ဘေးနံရံများကို အရိုးနံရံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ဘေးဘက်တွင် အစိမ်းရောင်မီးတောက်များ ရှိနေသည်။ နံရံများပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နီရဲသည့်ပုံကြမ်းများကို ရေးဆွဲထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ဂီတသံသည် အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

မှော်အလင်းရောင်တစ်ခုက နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်ကို လင်းထိန်စေလိုက်သည်။

ဂိုဘလင်တစ်ကောင် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ဒုတိယတစ်ကောင်၊ တတိယတစ်ကောင်... ဂိုဘလင်ငါးကောင် ထွက်လာပြီးမှ ဝင်ပေါက်၏မှော်အလင်းရောင် မှိန်ဖျော့သွားသည်။

ဂိုဘလင်ငါးကောင်သည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့် လက်နက်များ ဆင်ယင်ထားကြသည်။

အာသာသည် အရည်အသွေးကောင်းသော ရင်ကာချပ်ဝတ်၊ ခြေကာချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင်ဓားတိုတစ်လက်နှင့် ဒိုင်းတစ်ခုကို တည်ကြည်သောမျက်နှာထားဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

အခြားဂိုဘလင်များသည် သူနှင့်ယှဉ်လျှင် အရည်အသွေးကောင်းသော ပစ္စည်းကိရိယာများ မရှိကြပေ။ ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် ဂနိုင်သားတို့သည် သာမန်ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့် လက်နက်များကိုသာ အသုံးပြုကြသည်။

ရင်မွှေးမီးလောင်သည် အရည်အသွေးကောင်းသော ဓားမြောင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်စွဲထားပြီး ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် သံခမောက်ဆောင်းကာ လေးတိုတစ်လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမကို နောက်ဆုံးတွင် နေရာချထားသည်။ ဓားတိုတစ်လက်နှင့် ဒိုင်းတစ်ခုကို မြက်ကြိုးဖြင့် သူမ၏ကျောတွင် ချည်နှောင်ထားသည်။

ဂိုဘလင်ငါးကောင်သည် ခေါင်းဖျားခြေဆုံး လက်နက်အပြည့်အစုံ ဆင်ယင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း ကောင်းမွန်စွာတော့ တပ်ဆင်ထားကြသည်။

သူတို့ ဝင်ပေါက်မှ ထွက်လာပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏အပြင်ဘက်ရှိ အခန်းတစ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသော လစ်ခ်ျတစ်ဦးသည် လှပသောစားပွဲတစ်ခုရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်။ အရိုးစုပုံစံဖြင့် အလှဆင်ထားသော စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲ၌ လှည့်လည်သွားလာနေသော ဂိုဘလင်ငါးကောင်၏ ပုံရိပ်များကို ပြသနေသည့် မှော်ဖန်လုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသော လစ်ခ်ျ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ကိုင်ထားသော လစ်ခ်ျကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၊ အဲ့ဒီစာလုံးတွေက ဘာတွေလဲ။ ကျွန်တော် အရင်က မမြင်ဖူးဘူး။"

ဘေကွန် သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ရာ နီရဲသောလက်ဖက်ရည်သည် သူ၏မေးစေ့မှ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ သူ၏အရိုးများမှ ရေနွေးငွေ့များ ထလာရင်း သူ ပြောလိုက်သည်။ "အိုး၊ အဲ့ဒါတွေက ထာဝရတိုင်းပြည်မှာသုံးတဲ့ အထူးစာလုံးတွေပဲ။ ငါလည်း အရင်က မမြင်ဖူးဘူး။ အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ ဇာတိဘာသာစကားဖြစ်နိုင်ပြီး အလုပ်တွေခွဲဝေပေးဖို့ သုံးတာဖြစ်မယ်။ မင်းဆို အရင်က မြင်ဖူးမယ်လို့ ထင်နေတာ။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်တောင် ဒီလိုဘာသာစကားမျိုး မမြင်ဖူးဘူးပဲ။"

"အရှင်ရှားလော့ခ်လား။ သူက ကျွန်တော်တို့ကောလိပ်နဲ့ ဘွဲ့နှင်းသဘင်သုတေသနလုပ်ငန်းတွေ ဆောင်ရွက်ဖို့ သဘောတူညီချက် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးလား။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က မေးလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်။ အဆိုးဆုံး၊ အကောက်ကျစ်ဆုံး၊ အကြမ်းကြုတ်ဆုံး နတ်ဆိုးအရှင်ပေါ့။" ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"သူ့ဒန်ဂျင်က အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးပေမယ့် ဂိုဘလင်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးရာမှာ သူက ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းရှိတယ်။ ငါ့မှာ အမြော်အမြင်ကောင်းရှိပြီး သူက ထူးခြားတဲ့အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိတယ်။" ဘေကွန်က ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က နတ်ဆိုးအရှင်ကို အဲ့လောက်အထင်ကြီးမယ်လို့ ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး။ ဂိုဘလင်တွေက လေ့ကျင့်မှုခံယူထားတဲ့ပုံပဲ… သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သူ၏ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး မှော်ဖန်လုံးကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

မှော်ဖန်လုံးထဲတွင် ဂိုဘလင်ငါးကောင်သည် သံဘူးများနှင့် သစ်သားသေတ္တာများအပါအဝင် ပစ္စည်းအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနေကြသည်။ ဂိုဘလင်နှစ်ကောင်ဖြစ်သော ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် ဂနိုင်သားတို့သည် သစ်သားပျဉ်ပြားများကို သူတို့၏ကျောပိုးအိတ်များထဲသို့ ထည့်နေကြသည်။

ဘေကွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ လှည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးခွက်များထဲတွင် အစိမ်းရောင်မီးတောက်များ လင်းလက်လာသည်။ သူ၏အရိုးလက်ကို ဆန့်တန်းပြီး မှော်ဖန်လုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ သူ၏လက်မှ မာနာစွမ်းအင် လွှဲပြောင်းမှုနှင့်အတူ မှော်ဖန်လုံးမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့ ဘာလို့ အဲ့ဒါတွေကို သယ်နေကြတာလဲ။ ငါတို့သယ်ဖို့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်လေ။" ဆယ်ဗားနပ်စ်က မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ဓားတွေနဲ့ တူတွေမှာ သစ်သားလက်ကိုင်တွေ မရှိဘူး။ ငါတို့မှာ သစ်သားသေတ္တာတွေတောင် မရှိဘူး။ အဲ့ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတော့ သစ်သားက ရှားပါးတဲ့သယံဇာတပဲ။ ဒီမှာ သစ်သားသေတ္တာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ငါတို့ ဒါတွေကို ရှားလီနဲ့ ဒင်္ဂါးတွေနဲ့ လဲလှယ်လို့ရတယ်။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ပြောလိုက်သည်။

"သစ်သားပျဉ်ပြားပေါ်မှာ ဖော်ပြချက်တစ်ခုခု ပါလား။" ရင်မွှေးမီးလောင်က မေးလိုက်သည်။

"ဖော်ပြချက်မရှိဘူး။ တန်ဖိုးဖြတ်ဖို့ လိုတယ်။" ဂနိုင်သားက ပြောလိုက်သည်။

အာသာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ဘေကွန်၏လက် မှော်ဖန်လုံးမှ ဖယ်ခွာသွားသောအခါ ဂိုဘလင်များ၏ စကားပြောသံများ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒီဂိုဘလင်တွေက… သူတို့ဒန်ဂျင်အရှင်ကို သစ်သားပျဉ်ပြားတွေ ရောင်းဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား။ အဲ့ဒီ ဆိုးသွမ်းတယ်၊ ကောက်ကျစ်တယ်၊ ကြမ်းကြုတ်တဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်ကိုလား။ ပြီးပြီ၊ ဒီဂိုဘလင်တွေ သေလူစာရင်းဝင်သွားပြီ။" ဘေကွန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်နေသည်။

"ခဏလေး၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၊ ကျွန်တော်က ဒါပြဿနာရဲ့ အဓိကအချက်မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီဂိုဘလင်တွေက သူတို့ပြန်သွားနိုင်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။ သူတို့က အော့ခ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ဂနိုမ်းတွေဆိုရင် ကျွန်တော်နားလည်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဂိုဘလင်တွေက… သူတို့ ပြန်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ မင်း ဒီလိုပြောလို့မရဘူးကွ။ ငါတို့က တရားဝင်ဘွဲ့နှင်းသဘင်သုတေသနလုပ်ငန်း လုပ်နေတာ၊ အသားကြိတ်စက် လည်ပတ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဒီကို အမြောက်စာအဖြစ် ရောက်လာကြတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဝိညာဉ်မှော်ပညာ သုတေသနအတွက် အကျိုးပြုဖို့ ရောက်လာကြတာ။"

"ငါတို့ သူတို့ကို ပိုက်ဆံပေးထားတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ကို ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကနေ ခေါ်ယူခဲ့တာ။ ဒါက အန္တရာယ်များတဲ့အလုပ်ပဲ။ မင်း သင်ယူစရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ ခေတ်ကာလတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ငါတို့က ကောလိပ်၊ သားသတ်ရုံမဟုတ်ဘူး။ မင်း သုတေသနအကြောင်းပဲ စဉ်းစားနေလို့မရဘူး။ ပါးနပ်မှုဆိုတာ မင်း ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ရမယ့်အရာပဲ။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်။ ဒီဂိုဘလင်တွေက အဲ့လောက်စွမ်းဆောင်ရည်ရှိကြလို့လား။ သူတို့က ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ပုံပဲ။"

"သူတို့က စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုအပိုင်းမှာ သာမန်ဂိုဘလင်တွေထက် ပိုသာတယ်။" ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်သည် သူ ဘာမန်နိုရို့သ်ကွန်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ထိုဇာတ်လမ်းပိုင်းအန်နီမေးရှင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့စဉ်က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်သတိရမိသည်။ ဂိုဘလင်များသည် သူ့ကို အရမ်းကာရော ထိုးနှက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ရဲဘော်များကိုပင် ထိုးနှက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့ပြီး နာကျင်မှုခံစားချက် မရှိကြချေ။

"ဂိုဘလင်တွေကို ဘွဲ့ရကျောင်းသားတွေဆီ ဘယ်လိုခွဲဝေပေးရမလဲ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ အဆင့်အနိမ့်ဆုံးကျောင်းသားတွေနဲ့ စလိုက်မယ်။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် စာအုပ်ထူကြီးတစ်အုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ စာမျက်နှာတိုင်း၏ ဘယ်ဘက်အပေါ်ထောင့်တွင် ဦးခေါင်းခွံပုံတစ်ပုံကို ကပ်ထားပြီး အမည်၊ ဝင်ခွင့်ရက်စွဲ၊ သင်ယူသည့်ဘာသာရပ်များနှင့် လေ့ကျင့်ရေးနည်းပြများ၏အမည်များကို ရေးသားထားသည်။

"ဒီတစ်ယောက်နဲ့ စလိုက်မယ်။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ် နောက်ထပ်မှော်ဖန်လုံးတစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ထိုမှော်ဖန်လုံးထဲသို့ အော်ပြောလိုက်သည်။ "စာမေးပွဲဖြေဆိုသူအမှတ် ၉၈၅၆၂၊ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်ပါ။ စာမေးပွဲ စတင်တော့မယ်။"