ငါ မေးခွန်းတစ်ခု မေးနေတယ်
Vol. 5 Ch. 71
ဝိညာဉ်ကောလိပ်တွင် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေစဉ် အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ ခရီးနှင်ကာ အဝတ်အစားဆိုင်တွင် ဈေးဝယ်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ပုလဲရွှံ့စေးလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဝယ်ယူပြီးနောက် မြင်းရထားတစ်စီးကို ခေါ်လိုက်သည်။
ကြိမ်လုံးသံ မြည်ဟည်းသွားလိုက်သည်နှင့် မြင်းရထားသည် ဖုန်မှုန့်များ တလွင့်လွင့်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
...
အနက်ရောင်ငရဲမြင်းများသည် လေးထောင့်ပုံမြင်းရထားကို ဆွဲခေါ်လာရာ သူတို့၏ခွာများမှ အစိမ်းရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။ လှပသောသားရေဖိနပ်တစ်ဖက်သည် မြင်းရထားလှေကားပေါ်သို့ နင်းကာ အစိမ်းရောင်ကျောက်ပြားများပေါ်သို့ "ဒုတ်" ခနဲ မြည်အောင် ကျရောက်သွားသည်။
သူသည် အနက်ရောင်ရင်စေ့အင်္ကျီနှင့် လှပသောကြယ်သီးများပါသည့် အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ရင်စေ့အင်္ကျီနှင့် ရှပ်အင်္ကျီတို့သည် အရည်အသွေးမြင့်မားလှ၏။
အနက်ရောင်တပ်ဇီဒိုဝတ်စုံ လက်ပွင့်များသည် ရွှေရောင်အနားသတ်ဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသည်။ အဖြူရောင်ပိုးမျှင်လက်အိတ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူသည် မြင့်မြတ်ပြီး ပြောင်မြောက်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
အနက်ရောင်လေကာဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်သောအခါ သူသည် ပဟေဠိဆန်ပုံပေါ်၏။
အမြော်အမြင်ရှိသူတို့သည် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု မယူဆဘဲ လိုက်ဖက်သည်ဟုသာ ရှုမြင်ကြလိမ့်မည်။
သူ၏ရုပ်ရည်၊ ပြောင်မြောက်သောဝတ်စုံနှင့် မြင်းရထားသမားအား ပေးသောလက်ဆောင်တို့သည် သူ၏ နတ်ဆိုး၏အတောင်ပံများကဲ့သို့ ဂုဏ်သရေနှင့် ကြွယ်ဝမှုတို့နှင့် လိုက်ဖက်ညီလှ၏။
အပြင်ပန်းသက်သက်မှ ကြည့်လျှင်ပေါ့...
"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင် ဒီလောက်ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ပဟေဠိဆန်ဆန် ပြောင်မြောက်တဲ့အဝတ်အစားတွေကို ဝယ်ဖို့ မှော်ကျောက်တုံးတစ်ထောင်ကျော် သုံးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး။"
ထိုလူငယ်နတ်ဆိုးသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့လမ်းမဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ပြည့်ကျပ်နေသော ‘ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာ’ မှော်ပစ္စည်းဆိုင်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဘရုက သူ့ကို နောက်ပြောင်နေ၏။
"ငါ့ရဲ့အဆင့်အတန်းနဲ့ အနေအထားကို လိုက်ဖက်ညီအောင် နည်းနည်းပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားရုံပါပဲ။"
ဖိနပ်မြင့်စီးထားသော အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ဦး ခေါင်းလှည့်ကာ ဘေးမှလျှောက်သွားရင်း သူမ၏ရှည်လျားသွယ်လျသော အနက်ရောင်အမြီးဖြင့် ရှားလော့ခ်ကို မြူဆွယ်လိုက်၏။
ရှားလော့ခ်သည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြရုံမျှသာ ပြုမူပြီး သူ၏ ခရုပတ်ပုံစံပါသော အနက်ရောင်ကြိမ်လုံးကို ရှေ့တွင်ထားကာ လူအုပ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
"အရှင်ရှားလော့ခ်က ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတွေအကြောင်း စုံစမ်းချင်တာပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ။ အရှင်ရှားလော့ခ်မှာ တခြားအစီအစဉ်တွေ ရှိပုံရတယ်။ ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်နေရုံပဲ ရှိပါတော့မယ်။" ဘရုက ရယ်မောပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ရှားလော့ခ်သည် ဒန်ဂျင်အမြုတေကို အာရုံမစိုက်တော့ပေ။
မှော်ပစ္စည်းဆိုင်ဝင်ပေါက်ကို သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များ၊ လစ်ခ်ျများနှင့် အဆင့်အမျိုးမျိုးရှိ နတ်ဆိုးများ ဝိုင်းရံထားသည်။ သူတို့ မှော်ကျောက်တုံးကတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အော်ဟစ်နေကြ၏။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဒန်ဂျင်တွေကို ဘာလို့နေရာမပေးရတာလဲ။"
"ကျွန်တော်တို့မှာ မှော်ကျောက်တုံးတွေ ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို နေရာပေးပါ။"
"ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတွေဟာ မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း စူးစမ်းရှာဖွေခွင့်ရှိတယ်။ ငွေပေးပါ့မယ်။"
"ထာဝရမီးလျှံဒန်ဂျင်အရှင်ကို စူးစမ်းရှာဖွေခွင့်ပေးခဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း ဘာလို့မပေးရတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း ငွေရှိတယ်။ ဒါက ခွဲခြားဆက်ဆံတာပဲ။"
"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ခွဲခြားဆက်ဆံတာပဲ။ ငါတို့ ခေတ်သစ်ကာလမှာ ရောက်နေပြီ။ ဘာလို့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေ ရှိနေရတာလဲ။"
"လေလံတင်ပါ။ စူးစမ်းရှာဖွေခွင့်အတွက် ကျန်ရှိနေတဲ့နေရာတွေကို လေလံတင်ပါ။"
နတ်ဆိုးများနှင့် မွန်းစတားများသည် သူတို့၏မှော်ကျောက်တုံးများကို အရူးအမူးဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် မရှိခဲ့ပါက သူတို့ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်သာ။
ဂနိုမ်းဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန် အသည်းအသန်ကြိုးစားနေ၏။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးဖြစ်သောကြောင့် အရပ်မြင့်သော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များ၊ လစ်ခ်ျများနှင့် နတ်ဆိုးများက သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူ၏အသံကိုပင် ကြားရတော့မည်မဟုတ်ပေ။
ရှားလော့ခ် သူ၏ကြိမ်လုံးကို ကိုင်စွဲပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခေါက်လိုက်သည်။
အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း မာနာစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော မြင်ကွင်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
နတ်ဆိုးများနှင့် မွန်းစတားများသည် သူတို့၏အတောင်ပံများကို ခေါက်ထားသော ခန့်ညားသည့် ရှားလော့ခ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဤသည်မှာ အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးတစ်ပါး ဖြစ်၏။
"အရှင်ရှားလော့ခ်။"
ဝိုင်းရံခံထားရသော ဂနိုမ်းဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် သူ၏ ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦး တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ဦးထုပ်မြင့်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ လှေကားထစ်များအတိုင်း ရှားလော့ခ်ဆီသို့ ပြေးဆင်းလာသည်။
ရှားလော့ခ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးများနှင့် သတ္တဝါများကို သူ၏လေးစားမှုကို ပြသရန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဂနိုမ်းနှင့်အတူ လှေကားထစ်များအတိုင်း အိန္ဒြေရှိစွာ လျှောက်တက်ကာ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ရှားလော့ခ် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏နောက်တွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သံများ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
"အားလုံး ထွက်ခွာပေးကြပါ။ စူးစမ်းရှာဖွေခွင့်အတွက် နေရာတွေ မရှိတော့ပါဘူး။ အားလုံး ပါဝင်ချင်ကြတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လို့မရပါဘူး။ နေရာတွေ ရှိလာရင် လေလံတင်ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရှိနေပါတယ်။ နောက်တစ်ခါမှ ပြန်လာခဲ့ပါခင်ဗျာ။" ဂနိုမ်းက အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်ပြီး ပင်မတံခါးကို ချက်ချင်းပိတ်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သံများ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
"ဖတ်။"
ဂနိုမ်းသည် သူ၏မျက်မှန်တစ်ဘက်ကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ဆတ်ခနဲ မြည်အောင် ပြုလိုက်သည်။
မှော်အလင်းရောင်သည် ဆိုင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အပြင်ဘက်မှ ဆူညံပွက်လောရိုက်သံများ မှိန်ဖျော့သွားသည်။ ဆိုင်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။
"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဘာသောက်မလဲ။ သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်လား။ ဘူးဖိုတေနင်နို့လား။" သူ မေးလိုက်ရင်း သူ၏ကုန်းနေသောကိုယ်ခန္ဓာသည် ကောင်တာဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။
"ဘူးဖိုတေနင်နို့ တစ်ခွက် ပြောင်းလိုက်မယ်။"
ရှားလော့ခ် ထိုင်ရန်ထိုင်ခုံတစ်လုံး ရှာလိုက်သည်။
"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရင်တစ်ခါနဲ့မတူဘဲ ပုံစံပြောင်းနေပါလား။"
ဂနိုမ်းသည် စိမ်းလန်းပြီး ပူဖောင်းများထနေသော ဘူးဖိုတေနင်နို့တစ်ခွက်ကို ဖျော်စပ်၍ ရှားလော့ခ်ရှေ့တွင် ချထားပေးပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးနေ၏။ ၎င်းသည် သူ၏ယခင်ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။
သူသည် ရှားလော့ခ်၏ဝတ်စုံကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်း ဖြစ်၏။
"ငါ့အကြောင်း မပြောပါနဲ့။ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကို တွေ့ပြီလား။"
ရှားလော့ခ်သည် ကြိမ်လုံးကို ထိုင်ခုံလက်တင်နေရာတွင် တင်လိုက်ပြီး ဘူးဖိုတေနင်နို့ကို စွဲဆောင်မှုရှိစွာ ယူကာ သူ၏ဒူးပေါ်တင်လိုက်သည်။
ဂနိုမ်းသည် သူ၏မျက်မှန်တစ်ဘက်ကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆို၏။ "ဒီအချိန်ကာလအတွင်းမှာ နေရာကို ခန့်မှန်းခြေ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါပြီ။ မြန်ဆန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က နှစ်အများကြီး ကုန်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။ ဒီလောက်မြန်မြန် တွေ့ရှိခဲ့တာ ကျွန်တော်တို့ ကံကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သယံဇာတတွေနဲ့ မှော်ကျောက်တုံးတွေ တော်တော်လေး ကုန်ကျခဲ့ပါတယ်…"
ဂနိုမ်းသည် ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်ကာ ဆို၏။ "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ သဘောတူညီချက် လက်မှတ်ထိုးခဲ့တုန်းကအတိုင်း အရှင်ရဲ့စူးစမ်းရှာဖွေခွင့်တွေ ရှိနေပါသေးတယ်။"
"ဒီကိစ္စအကြောင်း စုံစမ်းဖို့ ဒီနေ့ ငါလာခဲ့တာပါပဲ။" ရှားလော့ခ်က ဘူးဖိုတေနင်နို့ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။