သွေးထွက်လွန်ခြင်းကြောင့် သေဆုံးခြင်း
Vol. 5 Ch. 73
ကြီးမားသော အော့ခ်အရိုးစုစစ်သားသည် သူ၏အရိုးများ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်အထိ ခုတ်ထစ်ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ဂိုဘလင်နှစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကြသည်။ တစ်ကောင်မှာ ဝမ်းဗိုက်ကွဲနေပြီး သူ၏အူများ တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေကာ၊ အခြားတစ်ကောင်မှာ ဒဏ်ရာများစွာဖြင့် ဦးခေါင်းဖြတ်ခံထားရသည်။
ဂိုဘလင်နှစ်ကောင် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။
ကျန်ရှိသော ဂိုဘလင်သုံးကောင် အနည်းငယ်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့တွင် ဆုတ်ခွာရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိချေ။ သူတို့တွင် ဒဏ်ရာမရှိသကဲ့သို့ပင် နာကျင်မှုလည်း မခံစားရပေ။
သူတို့ စကားမပြောကြတော့ဘဲ အရိုးစုစစ်သားကို လမ်းကြောင်းသုံးခုမှ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် ကာကွယ်သူအဖြစ် အရိုးစုစစ်သား၏ ပစ်မှတ်ထားမှုကို ဆွဲဆောင်ထားသည်။ သူ၏ +၅ ဒိုင်းကိုအသုံးပြု၍ ပုဆိန်ခုတ်ချက်ကို ခုခံကာကွယ်ထားသည်။
အာသာနှင့် ဆယ်ဗားနပ်စ်တို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘေးနှစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ ဒဏ်ရာရနေပြီးသား ပေါင်ရိုးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးပဲ့သွားတော့သည်။
အော့ခ်အရိုးစုစစ်သား မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏အနက်ရောင်မာနာစွမ်းအင် မှိန်ဖျော့သွားသည်။ အနက်ရောင်ဓားတိုတစ်လက်က သူ၏ကျောရိုးထဲသို့ ရက်စက်စွာ ခုတ်စိုက်ဝင်သွားသည်။
"ဒေါင်—။"
အာသာ သူ၏ဓား အရိုးပေါ်မှ ခုန်ထွက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အရိုးက တော်တော်မာကျောတာပဲ။ တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဘော့စ်တစ်ကောင်ပဲ။"
ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် အော့ခ်၏တင်ပါးဆုံရိုးကို ခုတ်လိုက်သော်လည်း မျက်နှာပြင်တစ်လျှောက် ခြစ်မိသွားပြီး ပွန်းရာများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ထိခိုက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။
အော့ခ်ပေါ်မှ အနက်ရောင်မာနာစွမ်းအင် တဖြည်းဖြည်းမှိန်ဖျော့သွားပြီး သူ၏ကျိုးနေသောခြေထောက်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါ့… တစ်ထောင်… မှော်ကျောက်တုံးတွေ…"
သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ "ဒုန်း" ခနဲ လဲကျသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။ သူ၏ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အရိုးများနှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆူညံစွာ ကျဆင်းသွားသည်။
"ဟုတ်ပြီ။ ငါတို့ သူတို့ကို အနိုင်တိုက်လိုက်ပြီ။ ဒီကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေက အရမ်းခက်တာပဲ။ ငါတို့ သုံးနာရီလောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတယ်။"
ဆယ်ဗားနပ်စ် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ရာ သူမ၏တင်ပါးမှ ဒဏ်ရာ ပွင့်ထွက်သွားသည်။ သွေးများ တသွင်သွင်စီးကျလာပြီး ရေကာတာကျိုးပေါက်သကဲ့သို့ အိုင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
"မင်းက ရာသီလာနေသလိုပဲ။ ဘာလို့ထိုင်နေတာလဲ။ လုယူပစ္စည်းတွေ ကောက်ဖို့ကူညီဦး။ ငါတို့ သွားတော့မယ်။ အဲ့ဒါ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်ပဲ၊ ထွက်ပေါက်ဖြစ်ဖို့များတယ်။"
ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ပြန့်ကျဲနေသော အရိုးများကို ကောက်ယူနေသည်။ အရိုးများသည် အတော်လေး မာကျောပြီး ဆေးဝါးများအဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်ကောင်း ပြုလုပ်နိုင်မည်။ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့ကို ကြိတ်ချေပြီး စားသုံးခြင်းဖြင့် အရိုးများကို သန်မာစေနိုင်သည်။
သူ အရိုးစုစစ်သား၏ ရင်ကာချပ်ဝတ်၊ ပခုံးကာချပ်ဝတ်နှင့် သံခမောက်တို့ကိုလည်း ချွတ်ယူလိုက်သည်။
ဂိမ်းမာများ လုယူပစ္စည်းများ ကောက်ယူရာတွင် အလုပ်များနေစဉ် လစ်ခ်ျအမှတ် ၇၈၅၆၆ သည် ကွပ်ကဲရေးစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး အောက်မှဂိုဘလင်များကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတို့သည် သူ အရိုးစုစစ်သားများအတွက် ဝယ်ယူခဲ့သော ပစ္စည်းကိရိယာများကို စုဆောင်းပြီး အမှိုက်ပုံကဲ့သို့ ပုံထားကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ အနိုင်တိုက်ခဲ့သော ယခင်အရိုးစုစစ်သားများထံမှပင် လုယူပစ္စည်းများ ကောက်ယူနေကြသည်။
လစ်ခ်ျအမှတ် ၉၈၅၆၂ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏စီနီယာပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
"ဂျူနီယာလေး၊ ထားလိုက်ပါတော့။ ငါတို့ နောက်နှစ်မှ ထပ်ကြိုးစားကြတာပေါ့။ အရူးဂိုဘလင်ငါးယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရတာ ငါတို့ ကံဆိုးတာပဲ။ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုဖြစ်မှာမဟုတ်တော့ပါဘူး။ ငါတို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ဘွဲ့ရမှာပါ။"
၇၈၅၆၆ ၏ လွတ်နေသောမျက်လုံးခွက်များထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝေ့တက်လာသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က အရမ်းလွန်လွန်းတယ်။ ဝမ်းဗိုက်ကွဲနေပေမယ့် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ဟာသတွေ တစ်ချိန်လုံးပြောနေတဲ့ ဂိုဘလင်ကို ခင်ဗျားတွေ့လိုက်လား။ သူက သေလုမျောပါးဖြစ်နေပေမယ့် အိမ်ပြန်ပြီး ထမင်းစားဖို့ပဲ စဉ်းစားနေတုန်းပဲ။ အဲ့ဒါက အရိုးစုတွေကို ထိန်းချုပ်ရာမှာ ကျွန်တော့်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်။ တောက်လျှောက်ခုတ်နေတဲ့ မျောက်မသားတစ်ကောင်လည်း ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒါကိုတော့ ကျွန်တော် သည်းခံနိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက 'စိတ်ရိုင်းဝင်တိုက်ခိုက်၊ အလျားလိုက်ခုတ်၊ စိတ်ရိုင်းဝင်တိုက်ခိုက်၊ အလျားလိုက်ခုတ်' လို့ တောက်လျှောက်အော်နေတာ။ သူ့ရဲ့အော်သံတွေကြောင့် ကျွန်တော် ခေါင်းကိုက်လုမတတ်ပဲ။ ဒီဂိုဘလင်တွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ ဆယ်နှစ်၊ ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ဆယ်နှစ်မြောက်နှစ်ပဲ။ အီး… အီး… အီး… သူတို့ တမင်လုပ်ကြတာ။ သူတို့ ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေးယူနေကြတာ။ အီး… အီး… ကျွန်တော့်မှော်ကျောက်တုံးသုံးထောင် ဆုံးရှုံးသွားပြီ…"
"အမှတ် ၇၈၅၆၆ နဲ့ ၉၈၅၆၂ တို့၊ စာမေးပွဲ ပြီးဆုံးပါပြီ။ ရလဒ်တွေကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ဌာနနည်းပြတွေဆီကနေ သုံးရက်အတွင်း ထုတ်ပြန်ပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ ပြန်သွားပြီး အနားယူကြပါ။ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ ထွက်ခွာသွားပြီးတာနဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်တွေကနေတစ်ဆင့် ပြန်လာကြပါ"ဟု ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က လစ်ခ်ျနှစ်ဦး အချင်းချင်း နှစ်သိမ့်နေကြစဉ် ပြောလိုက်သည်။
ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် မှော်ဖန်လုံးထဲမှ ပုံရိပ်များကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရနေသော ဂိုဘလင်များ အထပ်လေးထပ်လုံးတွင် ပြေးလွှားကာ သူတို့၏လုယူပစ္စည်းများကို နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်တွင် စုပုံနေကြသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူတို့တွင် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ဝေဒနာတစ်စုံတစ်ရာ ပြသခြင်းမရှိချေ။
သူတို့ နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မခံစားရဘူးလား။ သူတို့ ဘာလို့ လုယူပစ္စည်းတွေအပေါ်မှာ ဒီလောက်စွဲလမ်းနေကြတာလဲ။ သူတို့ရဲ့အသက်ကိုတောင် စတေးခံပြီးတော့လား။
ပစ္စည်းကိရိယာတွေက တန်ဖိုးရှိရင် နားလည်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေက အများဆုံး မှော်ကျောက်တုံးဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ တန်ဖိုးရှိတာပါ။ ပစ္စည်းကိရိယာတချို့က မှော်ကျောက်တုံးအနည်းငယ်ပဲ တန်ဖိုးရှိတယ်။ သူတို့ ဘာလို့ အဲ့လောက်စွဲလမ်းနေကြတာလဲ။
သူတို့ အဲ့လောက်ဆင်းရဲကြလို့လား။ သူတို့ကို မှော်ကျောက်တုံးတစ်ရာ မပေးခဲ့ဘူးလား။
သူတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ မနည်းကြိုးစားခဲ့ရပြီး ယုတ္တိရှိရှိနဲ့ သူတို့ရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ အမြန်ပြန်သွားသင့်တယ်။ သူတို့ရဲ့ဒဏ်ရာတွေက မပြင်းထန်ဘူးလား။ သူတို့ ဘာလို့ အချိန်မရွေးသေဆုံးနိုင်ပေမယ့် ပစ္စည်းကိရိယာအများကြီး သယ်ဆောင်နိုင်ကြတာလဲ။
သူတို့သေဆုံးသွားရင် ပစ္စည်းကိရိယာတွေက အသုံးဝင်မှာလား။ ဂိုဘလင်တွေက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့လာကြတာလဲ။ ဂိုဘလင်တွေက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ ဘာမှမလုပ်တော့ဘူးလား။
ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် မှော်ဖန်လုံးထဲမှ ဂိုဘလင်များ၏အပြုအမူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတို့ သူတို့၏သေဆုံးသွားသောရဲဘော်များကို ဆွဲယူပြီး ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် သူ ဂိုဘလင်များကို သူတို့ဘာလုပ်နေကြသလဲဟု မေးမြန်းလိုသော ပြင်းပြသည့်ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူတို့ရဲ့ရဲဘော်တွေကို မြှုပ်နှံဖို့ ပြန်ခေါ်သွားတာလား။ ပစ္စည်းကိရိယာတွေနဲ့ ဒဏ်ရာတွေရဲ့ဝန်ပိနေပြီးမှ သူတို့ သေဆုံးသွားတဲ့ရဲဘော်တွေကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ စဉ်းစားနေကြတာလား။ သူတို့က ဂိုဘလင်တွေလား။ သူရဲကောင်းတွေလား။
ဂိုဘလင်တွေက သူတို့ရဲ့ယဉ်ကျေးမှုမှာ အချင်းချင်း စောင့်ရှောက်ကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သူ၏လက်နှစ်ဖက်လုံးကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်စဉ် သူ၏လွတ်နေသောမျက်လုံးခွက်များ နားမလည်နိုင်သော အစိမ်းရောင်ရောင်ခြည်များဖြင့် လင်းလက်လာသည်။ သူ၏ပြောင်နေသောနဖူးမှ ချွေးများ မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းသကဲ့သို့ ကျဆင်းနေသည်။
ဘာကြောင့်၊ ဘာကြောင့်၊ ဘာကြောင့် ဂိုဘလင်တွေ ဒီလိုဖြစ်သွားကြတာလဲ။
ရှားလော့ခ်… ထာဝရတိုင်းပြည်… အဖြေကို အဲ့ဒီမှာ ရှာတွေ့နိုင်မလား။
ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ဂိုဘလင်များအပေါ် သူ၏စပ်စုချင်စိတ်အရ ဆက်လက်စဉ်းစားနေစဉ် သူတို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့၏လုယူပစ္စည်းများ၊ သေဆုံးသွားသော ရဲဘော်များနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အာသာ၊ ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် ဆယ်ဗားနပ်စ်တို့ သူတို့၏လုယူပစ္စည်းများနှင့် ဂနိုင်သားနှင့် ရင်မွှေးမီးလောင်တို့၏ အလောင်းများနှင့်အတူ ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဂိမ်းမာများ သူတို့ကို ချက်ချင်းဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။
"ကျွမ်းကျင်သူတွေ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့နည်းဗျူဟာကို ပြောပြပါ။"
"အဖေ။ အဖေ။ ခင်ဗျားရဲ့နည်းဗျူဟာလမ်းညွှန်ကို တင်ပေးပါ။"
"ကျွမ်းကျင်သူတွေ၊ နောက်တစ်ခေါက် စူးစမ်းရှာဖွေရေးအတွက် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပါ။"
"ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ရောင်းမှာလား။ တော်တော်လေး သပ်ရပ်ပုံပဲ။"
ဆယ်ဗားနပ်စ် ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူမ၏တင်ပါးမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည် မဟုတ်လော။
ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ ဘော့စ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကြောင့် ရလာသော သွေးထွက်လွန်ခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုများကြောင့် သေဆုံးသွားပေသည်။