အကြံအစည်

မိုးမြေနတ်ဘုရားအင်းကို ကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ယွဲ့ချင်းရွှမ်၏ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ခုခု မမှန်ကြောင်း ခံစားမိသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤမိုးမြေနတ်ဘုရားအင်းကို ထွင်းထုရန် သူမကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ ရန်သူကို မနိုင်ခဲ့ပါက ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ၎င်းကို သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် အသုံးပြုပြီး အကူအညီပေးမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိကာ ထွက်ပြေးရန် မစွမ်းနိုင်ခဲ့ပါက ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ၎င်းကို သူမကိုယ်တိုင် အသုံးပြုကာ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ထွက်ပြေးမည်ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ၎င်းကို အသုံးမပြုခဲ့ရသဖြင့် ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ၎င်းကို သူ့အား ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းပေါ်တွင် ရဲရဲနီရဲသော အရောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တင်းကြပ်သွားပြီး အလွန်အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသည်။ သူ့အတွက် ဤမျှလောက် လုပ်ပေးခဲ့ရသည်မှာ ယွဲ့ချင်းရွှမ်အတွက် အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှသည်။

“တကယ်ကို… မင်း ငါ့စကား နားမထောင်ခဲ့ဘူးပဲ။ ကဲပါ၊ ဒီအကြောင်းကို မင်းနဲ့ ဆက်ပြီး ပြောမနေတော့ပါဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က သူမအား ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး သွေးချီပုလဲကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤအရာသည် ၎င်း၏ အာနိသင်ကို မကုန်ဆုံးသေးဘဲ ထက်ဝက်ကျော်ကျော် အာနိသင်ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ရှားပါးသော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး စျေးဆိုင်တွင် စျေးနှုန်း ဆန်းကြယ်တန်ဖိုး သန်းတစ်ရာအထိ ရှိသည်။ ပုံမှန်အခါမျိုးတွင် အသုံးပြုရန် အမှန်တကယ် တွန့်ဆုတ်စရာပင်။

ယခင်က ရှီရွှေယွမ်က ဤအရာ၏ အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း အများစုမှာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ကျင့်စဉ်အဆင့် ပိုမိုမြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ စားသုံးမှုပမာဏသည် ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်မူ ၎င်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

“ဒီသွေးပုလဲကို အမြန်သုံးပြီး ပြန်လည်အားဖြည့်လိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ နောင်အနာဂတ်ကျင့်စဉ်အတွက် မကောင်းနိုင်ဘူး” ယီထျန်းယွမ်က သွေးပုလဲကို သူမရင်ခွင်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးကာ အမြန်စုပ်ယူရန် အချက်ပြသည်။

“ဒါက ဘယ်လိုရတနာလဲ… သွေးစွမ်းအင်က ဒီလောက်သိပ်သည်းနေတာပဲ…” ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် သွေးပုလဲကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားရပြီး ၎င်းတို့သည် သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်နှင့် အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရသည်။

“ဘယ်လိုရတနာဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းအတွက် ပြန်လည်ပြည့်ဖြည့်ပေးနိုင်ရင် ရပြီ” ယီထျန်းယွမ်က ပြောသည်။ “အမြန်စုပ်ယူလိုက်၊ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေကို ပြန်ဖြည့်လိုက်”

“ဒီရတနာက အရမ်းရှားပါးတယ်။ သွေးစွမ်းအင်ဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာတွေက အလွန်ရှားပါးတယ်။ မင်းကိုယ်တိုင် သုံးဖို့ သိမ်းထားလိုက်ပါ…” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က သွေးပုလဲကို သူ့ထံသို့ ပြန်တွန်းပေးသည်။

“စကားနားထောင်... ဒါကို သုံးလိုက်။ အခု ငါက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဖြစ် မင်းကို အမိန့်ပေးနေတာ.. သူငယ်ချင်းအဖြစ် မဟုတ်ဘူး၊ နားလည်ပြီလား” ယီထျန်းယွမ်က မျက်နှာတင်းတင်းဖြင့် ပြောသည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ငါသုံးမယ်... သုံးမယ်…” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က ချိုသာစွာ ပြုံးပြီး သွေးချီပုလဲကို ယူကာ စုပ်ယူလိုက်သည်။

စုပ်ယူမှုအောက်တွင် မကြာမီပင် သိပ်သည်းသော သွေးစွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်လာပြီး သူမမျက်နှာဖြူဖျော့နေရာမှ တဖြည်းဖြည်း နီမြန်းလာသည်။ သွေးပုလဲ၏ အာနိသင်သည် အံ့ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ချက်ချင်းပင် ထိရောက်သည်။ ခဏလေးသာ စုပ်ယူလိုက်ရသည်နှင့် ယွဲ့ချင်းရွှမ်၏ မျက်နှာအရောင်သည် သိသာစွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

“ဟာ၊ ဒါက တကယ်အံ့ဖွယ်ပဲ။ ခဏလေးနဲ့တင် ငါ့သွေးစွမ်းအင်တွေ အများကြီး ပြန်ဖြည့်လာတာကို ခံစားရတယ်… ဒါကို ဘယ်ကရလာတာလဲ။ ဒီလိုအံ့ဖွယ်အရာမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ သွေးအနှစ်သာရဖြည့်ပေးတဲ့ ဆေးလုံးတွေတောင် ဒီလောက်မြန်မြန် ဖြည့်ပေးနိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီဆေးလုံးတွေက ပြန်ဖြည့်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာရတယ်” ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။

“ဒါက ငါကံကောင်းပြီး ရခဲ့တဲ့ အရာပါ။ အဲဒီအကြောင်းကို သိပ်စဉ်းစားမနေနဲ့ အရင်ဖြည့်လိုက်ပါဦး။ ဒီလိုမျိုးအရာတွေက ငါ့မှာ ရာချီရှိတယ်။ စိတ်ချလက်ချ စုပ်ယူလိုက်ပါ” ယီထျန်းယွမ်က သူမအား ဆက်လက်စုပ်ယူရန် အချက်ပြပြီး သူမကို စိတ်အေးအေးထားစေရန် သွေးပုလဲ ရာချီရှိသည်ဟု လိမ်လိုက်သည်။

“ရာချီ… ဟာ၊ ဒါက မယုံနိုင်စရာပဲ… မင်း ငါ့ကို လှည့်စားနေတာနော်” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က နှုတ်ခမ်းဆူကာ တစ်ခုခု မမှန်သလို ခံစားရသည်။

“ငါ မင်းကို ဘာလှည့်စားတာလဲ။ အမြန်စုပ်ယူလိုက်၊ နားလည်ပြီလား” ယီထျန်းယွမ်က သူမကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်ပြီး ပြောသည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ…” ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် အနည်းငယ် မတတ်နိုင်သလို ခံစားရပြီး စုပ်ယူလိုက်သည်။

မကြာမီပင် သွေးပုလဲ၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် ဆုံးရှုံးသွားသော သွေးအနှစ်သာရများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အသက်ရှူမှုသည် ယခင်ကဲ့သို့ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာသည်။ ယခင်က ဖျော့တော့ဖျော့တော့ ဖြစ်နေပြီး လမ်းလျှောက်ရာတွင်ပင် မတည်ငြိမ်ခဲ့ပေ။ ဤအခြေအနေတွင် ကျင့်စဉ်ဖြင့် ပြန်လည်ပြည့်ဖြည့်ရန် ခက်ခဲလှပြီး ဆေးလုံးများစွာ သောက်သုံးရမည်ဖြစ်ကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူမှသာ လုံးဝပြန်လည်သက်သာလာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကဲ့သို့သော သူများသည် အရေးပေါ်အခြေအနေမဟုတ်လျှင် သွေးအနှစ်သာရကို မီးလောင်ရန် မလိုလားကြပေ။ အလွန်အမင်း ဖိအားပေးခံရမှသာ သွေးအနှစ်သာရကို မီးလောင်ကြသည်။ ပြန်လည်ပြည့်ဖြည့်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး အလွန်အမင်း စားသုံးမိပါက ကျင့်စဉ်အပေါ် သက်ရောက်မှုများရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မလိုအပ်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသုံးမပြုရဲကြပေ။

အကယ်၍ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြည့်နိုင်ခဲ့ပါက တိုက်ပွဲများတွင် အစောပိုင်းကတည်းက ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းအထိ စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်ပေ။

“ငါ ပြန်သက်သာလာပြီ။ ဒီအရာက တကယ်အံ့ဖွယ်ပဲ…” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က သွေးပုလဲကို ယီထျန်းယွမ်ထံ ပြန်ပေးကာ သံသယဖြင့် မေးသည်။ “တကယ်ပဲ ရာချီရှိတာလား”

“ရှိတာပေါ့” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးကာ လှမ်းယူလိုက်ပြီး ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး”

“ဟာ၊ မင်းတကယ်ပဲ ငါ့ကို လှည့်စားနေတာပဲ” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က နှာမှုတ်ကာ မကျေနပ်သလို ပြောသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးကာ ရယ်ပြီး ပြောသည်။ “အေးပါ၊ ဒီအကြောင်းကို သိပ်ဂရုစိုက်မနေနဲ့။ ငါတို့ အမြန်ထွက်သွားရအောင်။ ဒီအကြောင်းတွေ ပြန့်နှံ့သွားရင် ဒီကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်”

“ကောင်းပါပြီ” ယွဲ့ချင်းရွှမ်၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်သွားပြီး ယခုအခြေအနေ၏ ဆိုးရွားမှုကို နားလည်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေသိမ်းယူပြီးနောက် ယွဲ့ချင်းရွှမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဦးစွာ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရွာသို့ သွားကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရွာထဲတွင် လူများအားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ပြီး ယူဆောင်နိုင်သည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ယူသွားကြသည်။

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်တစ်ဦးစီတွင် သိုလှောင်လက်စွပ်များ ရှိသဖြင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။ အသက်ပုလဲပင် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ယူဆောင်သွားကြသည်။ ထို့အပြင် ယူဆောင်ရန် အခြားပစ္စည်းများ မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်မျှော်စင်ကိုမူ ယူဆောင်သွားရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ဤနေရာတွင်သာ ထားရစ်ခဲ့ရသည်။

“ဝိညာဉ်မျှော်စင်…” ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ဤမျှော်စင်ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “နောက်ဆုံးတော့ ဒီကနေ ထွက်ခွာရတော့မယ်…”

“ငါတို့က ယာယီထွက်ခွာတာပါ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ယုံမင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရင် ဒီကို ပြန်လာနိုင်မှာပါ” ယီထျန်းယွမ်က အားပေးစကားဆိုသည်။

“အင်း၊ ယုံမင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးမယ်” ယွဲ့ချင်းရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာကာ စုဝေးရာနေရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်အားလုံး ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ ပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မျက်နှာပေါ်လွင်သွားကြသည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ပြန်လာပြီ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ပြန်လာပြီ” ၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်ကာ ကြိုဆိုလာကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ပြန်လာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

“ဒီနေရာမှာ တစ်ခုကြေညာမယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်က လေဗိုလ်ချုပ်ကို ကိုယ်တိုင်သတ်ပြီး ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပါပြီ” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က ချက်ချင်းပင် ကြေညာလိုက်သည်။

တစ်ချက်တည်းနှင့် လူအားလုံး အံ့ဩသွားကြပြီး မကြာမီပင် အော်ဟစ်ဝမ်းမြောက်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ ဤနေရာကို လှုပ်ခါသွားစေသည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်က အရမ်းသန်မာတယ်။ ငါပြောသားပဲ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်က လေဗိုလ်ချုပ်ကို မကြောက်ဘူးဆိုတာ”

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မရှုံးဘူး၊ အသန်မာဆုံးပဲ”

“ဟာ၊ မင်းကတော့။ ခုနက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင် ထွက်ပြေးဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မင်းမပြောခဲ့ဘူးလား”

“ငါ… ငါ နည်းနည်းလေး စိတ်ပူမိတာပါ…”

၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်ကြပြီး လူထုထောက်ခံမှုသည် တစ်ဖန်မြင့်တက်လာကာ ယီထျန်းယွမ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် သိသာစွာ မြင့်တက်လာသည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်သခင်ကြီး၊ အခုကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမလဲဆိုတာ မသိပါဘူး” ယန်အကြီးအကဲတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုပြီးသွားသည်နှင့် နောင်အနာဂတ်ကိစ္စများကို စဉ်းစားလာကြသည်။

“ကျွန်ုပ်တို့ မြေနိမ့်ကုန်းမြေကြီးသို့ သွားကြမယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေမယ်။ အဲဒီနေရာက ကျွန်ုပ်ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်ပြီး သင်တို့အတွက်လည်း နေထိုင်ရန် သင့်တော်ပါတယ်...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြတ်သွားပြီး တာဝန်ပြီးမြောက်ရန် အချိန်နီးကပ်လာပြီဟု ခံစားရသည်။

အခန်း (၃၆၁) ပြီးပါပြီ။