← Chapters

ရှုပ်ထွေးနေသော အင်ပါယာ

Vol. 25 Ch. 366

ရှုပ်ထွေးနေသော အင်ပါယာ

Vol. 25 Ch. 366

ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ခွာပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ကောင်းကင်ကုန်းမြေကြီးသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ကောင်းကင်ကုန်းမြေသည် မြေနိမ့်ကုန်းမြေကြီး၏ အနီးအနားတွင် တည်ရှိပြီး အလွန်နီးကပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သိပ်မကြာလှသော အချိန်အတွင်း ကောင်းကင်ကုန်းမြေသို့ ချောချောမွေ့မွေ့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

“ရန်ကျိရို့ အခု ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာ ရှိနေလဲ မသိဘူး...”

၎င်းသည် ယခင်က ဆက်စပ်တာဝန်များကို ပြန်လည်တွေးမိပြီး ထိုတာဝန်များ၏ အကျိုးပြုမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ဆက်စပ်တာဝန်များ၏ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများသည် အလွန်မြင့်မားကြောင်း သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ ထိုတာဝန်များကို အဆုံးသတ်အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါက အံ့ဩဖွယ်ရာ ဆုလာဘ်များ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ တာဝန်ကို အနည်းငယ်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အချက်အလက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဖုံးကွယ်ထားသော ဆက်စပ်တာဝန် ‘အင်ပါယာမင်းသမီးကို ကူညီခြင်း’။ ပြီးမြောက်ဆုလာဘ်အဖြစ် အတွေ့အကြုံ ၅၀ သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သန်း၊ ရန်ကျိရို့၏ သဘောကောင်းမှု ၂၀၀ တိုးမြှင့်ရရှိမည်၊ အင်ပါယာအုပ်ထိန်းသူနတ်ဘုရား ဘွဲ့အမည် ရရှိမည်။ (မှတ်ချက်။ ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပြီး ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်ရမည့် တာဝန်ဖြစ်ပြီး၊ အခြေအနေကြီးကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။)”

ဤသည်မှာ ယခင်က လက်ခံထားခဲ့သော တာဝန်ဖြစ်ပြီး၊ ယခု ပြီးမြောက်ရန် ပြင်ဆင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သို့သွားရမည်၊ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို စနစ်က မည်သည့်ညွှန်ကြားချက်မျှ မပေးပေ။ ရန်ကျိရို့ကို ရှာတွေ့မှသာ ဤတာဝန်ကို ဆက်လက်ပြီးမြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လမ်းညွှန်မှုမရှိသော်လည်း ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာသို့ ဦးတည်ရမည်ကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုနေရာသို့သွားပြီး ရှာဖွေကြည့်လျှင် သူ့ကို တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ပျံသန်းသွားရင်း မကြာမီပင် ကောင်းကင်နဂါးကုန်းမြေသို့ ရောက်ရှိသည်။ ဤနေရာသည် မြေနိမ့်ကုန်းမြေထက် ပိုမိုကြွယ်ဝပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လည်း သိသာစွာ ပိုမိုထူထပ်သည်။ ယုံမင်ကုန်းမြေနှင့် တူညီသော အဆင့်တွင်ရှိပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်ထူထပ်သော နေရာကို ရွေးချယ်ကာ အင်ပါယာကို တည်ထောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဤနေရာသည် သိသာစွာ ရှုပ်ထွေးလွန်းနေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက် ပျံသန်းလာရင်း အိမ်ခိုးသောင်းကျန်းသူများနှင့် လုယက်သူများကို များစွာ တွေ့မြင်ရသည်။ ဒေါသထွက်သဖြင့် ၎င်းသည် ဆင်းသွားပြီး ထိုသောင်းကျန်းသူများကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။ ယာယီအားဖြင့် ဤရွာသို့ ငြိမ်သက်မှုကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်၊ သူရဲကောင်းကြီး။ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်...”

ရွာသားများသည် ယီထျန်းယွမ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကန်တော့ကြပြီး မျက်ရည်များ စီးကျကာ ကျေးဇူးတင်ကြသည်။ ၎င်းတို့ရွာ၏ ပစ္စည်းများနှင့် လူများသည် လုယက်ခံရရန် အနီးကပ်ရောက်နေခဲ့သည်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒီနေရာက ဒီလိုအခြေအနေတွေချည်းပဲလား။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမှာ ဒီကိစ္စတွေကို လာရောက်ထိန်းသိမ်းပေးမယ့်သူ မရှိဘူးလား” ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။ ယခင်က ဤနေရာသည် ရှုပ်ထွေးနိုင်သည်ဟု ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း၊ ဤမျှထိ ရှုပ်ထွေးနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

“အခု ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက အထဲမှာ ရှုပ်ထွေးနေတာနဲ့၊ ငါတို့ဘက်ကို လာရောက်ထိန်းသိမ်းဖို့ အချိန်ဘယ်ရှိမလဲ။ ဟူး... ဒီလိုနဲ့ ငါတို့လို သာမန်ပြည်သူတွေပဲ ဒုက္ခရောက်ရတယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ အခု ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက အထဲမှာ ရှုပ်ထွေးနေတာနဲ့ အရင်ကဆိုရင် အနီးအနားကို စစ်သားတွေ စေလွှတ်ပြီး ထိန်းသိမ်းပေးသေးတယ်။ အခုတော့ ဘယ်သူမှ လာကူညီမပေးတော့ဘူး”

“ငါတို့ မြေနိမ့်ကုန်းမြေကြီးကို ပြောင်းရွှေ့သွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ ဘယ်လိုမှ မရတော့ဘူး”

၎င်းတို့သည် ခေါင်းခါပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာတစ်ခုလုံးအပေါ် စိတ်ပျက်လျက်ရှိကြသည်။ ဤသို့ဆက်လက်နေထိုင်ပါက သေရာလမ်းသာဖြစ်သည်။ သောင်းကျန်းသူများက မကြာခဏ လုယက်လေ့ရှိသဖြင့် မည်မျှစုဆောင်းထားသည်ဖြစ်စေ အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။

“အခုအခြေအနေက တကယ်ကို ဆိုးရွားနေပြီပဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက ၎င်းကို ကူညီပေးနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ရန်မဖြစ်နိုင်ဘဲ အင်ပါယာကိုယ်တိုင်ပင် မကျဆုံးဖို့ရုန်းကန်နေရသည်နှင့်တူသည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် မြို့ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားရင်း မြို့အများစုသည် ပြဿနာမရှိပုံပေါ်သည်။ ဤမြို့များတွင် ကျင့်စဉ်သမားများရှိပြီး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုမှာ ကောင်းမွန်နေသေးသည်။ သို့သော် အပြင်ဘက်ရှိ သာမန်ပြည်သူများအတွက်မူ မတူညီပေ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မရှိသဖြင့် ၎င်းတို့သည် အနိုင်ကျင့်ခံရရုံသာ ဖြစ်သည်။

“အခြေအနေက သိပ်မကောင်းပေမယ့် အနည်းဆုံး လူနေလို့မရတဲ့အထိ ရှုပ်ထွေးနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး” ယီထျန်းယွမ်သည် မြို့တစ်မြို့ကို ရွေးချယ်ပြီး ဆင်းသက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ချက်ချင်းဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ မသွားရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ပထမဦးစွာ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာ၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် လိုအပ်သည်။ ရွာများတွင်မူ အသေးစိတ်သတင်းအချက်အလက်များ ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

မျက်လုံးမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဤမြို့သည် အတော်လေး ကြီးမားပြီး မြို့တံခါးပေါ်တွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် “နဂါးအမြီးမြို့” ဟု ရေးထားသည်။

၎င်းသည် မြို့တံခါးသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အစောင့်အကြပ်များက ချက်ချင်း လှမ်းပိတ်ဆို့လာပြီး အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ပြောသည်... “ဝင်ကြေး ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀ လုံး”

“ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀ လုံး” ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤစျေးနှုန်းသည် သက်သာသည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းအတွက်မူ ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း၊ ဤရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေတွင် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀ တောင်းသည် အနည်းငယ်ဈေးကြီးလွန်းသည်။

“မပေးနိုင်ရင် ပြန်ထွက်သွားစမ်း။ ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀ လုံးကို တွန့်ဆုတ်နေသေးတယ်” အစောင့်အကြပ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ နှောင့်နှေးနေမှုကို မြင်ပြီး အလွန်စိတ်မရှည်သည့်ပုံ ပေါ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀ လုံးကို ထုတ်ယူပြီး အစောင့်အကြပ်ထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ အစောင့်အကြပ်က ၎င်းကို လက်ခံယူပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်... “အခု ဈေးတက်သွားပြီ။ ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၅ လုံး လိုအပ်တယ်။ နောက်ထပ် ၅ လုံး လိုသေးတယ်”

ရုတ်တရက် ဈေးတင်လိုက်ခြင်းက ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်း ဖြတ်သွားစေသည်။ ၎င်းသည် စကားမပြောဘဲ၊ ဝိညာဉ်ကျောက် ၅ လုံးကို ထပ်ထုတ်ပြီး အစောင့်အကြပ်ထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

“မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။ နာခံမှုရှိတာပဲ။ ဝင်လို့ရပြီ” အစောင့်အကြပ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လျက် ဝင်ခွင့်ပြုကြောင်း လက်ဟန်ပြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခြေလှမ်းတင်ကာ အထဲသို့ ဝင်သွားပြီး အစောင့်အကြပ်များနှင့် လုံးဝစကားမပြောဆိုဘဲ ဖြတ်သွားသည်။ ၎င်းထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အစောင့်အကြပ်နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြုံးကြသည်။

“ဟီး... ဒီလူငယ်လေးတွေကို အနည်းငယ်ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရုံနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက် ၅ လုံး ထပ်ပေးလာတယ်။ နောက်မှ ငါတို့ အရက်သောက်သွားမယ်”

“ဟုတ်တယ်... အပြင်မှာ ဒီလောက်ရှုပ်ထွေးနေတာနဲ့ သူတို့က မပေးဘဲ မနေရဲဘူးလေ။ ဒီနေရာက ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေပဲ”

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အောင်မြင်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဟေ့ကောင်လေး... ဘာကြည့်နေတာလဲ။ မင်းက အလုံး ၂၀” အစောင့်အကြပ်သည် ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာလဲ။ အလုံး ၂၀ ။ အခုနက လူက အများဆုံး ၁၅ လုံးပဲ...”

“ငါက အလုံး ၂၀ လို့ ပြောနေတယ်။ ဝင်မလာနဲ့လို့ စိန်ခေါ်ကြည့်စမ်း” အစောင့်အကြပ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ငါ... ငါ...”

ထိုလူငယ်သည် အစောင့်အကြပ်၏ အကြည့်ကြောင့် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး နာခံစွာ ပိုက်ဆံထုတ်ယူရန် ပြင်ဆင်သည်။ ၎င်းသည် ပိုက်ဆံထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် အစောင့်အကြပ်နှစ်ဦးသည် “ဖုန်း” ခနဲ အော်ဟစ်ကာ လဲကျသွားပြီး မြေပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမရနိုင်အောင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အနီးအနားရှိ လူများကို ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မသိဘဲ အစောင့်အကြပ်နှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် လဲကျသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားပုံရသည်။

သို့သော် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လူများသည် လျင်မြန်စွာ မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ဤနေရာတွင် များများနေရမည်ကို မဝံ့မရဲဖြစ်ကြသည်။ မဟုတ်လျှင် ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့ရိုးတစ်ဖက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။

“အဲဒီ ၁၅ လုံးကို မင်းတို့ရဲ့ ဆေးကုသစရိတ်အဖြစ် ယူလိုက်ပါ” ယီထျန်းယွမ်သည် မထိတထိ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ ၎င်းကို ရန်စမိသူများသည် ကောင်းသောအကျိုးမရရှိပေ။ သို့သော် ဤအချက်မှ တစ်စုံတစ်ရာကို သိမြင်နိုင်သည်။ တည်ငြိမ်ပုံပေါ်သော မြို့များပင်လျှင် အခြေအနေ မကောင်းပေ။

ဤအစောင့်အကြပ်များသည် အလွန်မာနကြီးလွန်းပြီး၊ ဈေးတင်လိုက်ခြင်းသည် အပြင်ဘက်ရှိ ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ စိတ်တိုင်းကျ အမြတ်ကြီးစားခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သူ့ကို မနှစ်သက်သည်ဖြစ်စေ ချက်ချင်း ဈေးတင်လိုက်ပြီး ဝင်မလာနဲ့လို့ စိန်ခေါ်သည်။ ဤသေးငယ်သော ပမာဏကို သက်သာရန် ကြိုးစားပါက အပြင်ဘက်တွင် မည်သို့သေမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ထို့နောက် ၎င်းသည် အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ရှာတွေ့ပြီး အတွင်းသို့ဝင်ကာ အရက်ကောင်းများကို မှာယူပြီး ဘေးထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း သောက်သုံးနေသည်။ ဤနေရာသည် သတင်းအချက်အလက်များ စုံစမ်းရန် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်ပြီး လာရောက်သွားလာနေသော ကျင့်စဉ်သမားများ မနည်းသဖြင့် သတင်းအချို့ကို အလွယ်တကူ ကြားနိုင်သည်။

ထိုင်ချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အလွတ်သဘောပြောဆိုသံများကို ကြားရသည်။

“အခု ဧကရာဇ်မြို့တော်က အရမ်းရှုပ်ထွေးနေတယ်။ အင်ပါယာရဲ့ မင်းသမီးပြန်လာတာကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခု တိုက်ခိုက်တော့မယ်လို့ ပြောကြတယ်”

“အင်ပါယာရဲ့ မင်းသမီးပြန်လာတယ်ပေါ့။ အရင်တုန်းက မင်းသမီးကိုပြောတာလား။ ရုတ်တရက်ပြန်လာတာက ဘာအဓိပ္ပါယ်ရှိလဲ။ သူ့အစ်ကိုက သေသွားပြီပဲ။ သူ့မှာ ဘယ်လိုအာဏာရှိတော့မှာလဲ”

“အဲဒါကိုတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ဘက်မှာ ရပ်တည်ပေးတဲ့ အင်အားစုတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး။ ဘာလို့ဆို အခု သြဇာအရှိဆုံးက နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ပဲ။ ဒီအင်ပါယာမင်းသမီး ပြန်မလာခဲ့ရင် သူက ဧကရာဇ်ဖြစ်နေလောက်ပြီ”

“ဒါဆို သူပြန်လာတာက သေဖို့လာတာနဲ့ တူတယ်ပေါ့”

“မဟုတ်ဘူးလား။ အခု နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ ကမ္ဘာပဲ။ ဒီအင်ပါယာမင်းသမီးက ပြန်လာပြီး အင်ပါယာရဲ့ ဧကရီဖြစ်လာချင်တယ်၊ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ချင်တယ်။ ဒါက နဂါးဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်တာနဲ့ တူတယ်။ ငါထင်တာက ဒီအင်ပါယာမင်းသမီး သိပ်မကြာရှည်နိုင်ဘူး”

“ရှူး၊ ဒီလောက်ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် မပြောနဲ့။ တစ်ယောက်ယောက်က ကြားသွားရင် ငါပါ ထိခိုက်ရလိမ့်မယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရန်ကျိရို့၏ အစ်ကိုသည် ၎င်းကို လာမရှာသည်မှာ သေဆုံးသွား၍ဖြစ်ကြောင်း ယခုမှ သိရသည်...

အခန်း ၃၆၆ ပြီးပါပြီ။

All Chapters