← Chapters

ငါ့ညီမလေးကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား

Vol. 25 Ch. 368

ငါ့ညီမလေးကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား

Vol. 25 Ch. 368

ကောင်းကင်နဂါးနန်းတော်အတွင်း၌ ရန်ကျိရို့သည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး အောက်တွင် အကြံပေးနေသော ဝန်ကြီးများကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

“မင်းသမီး... နဂါးဗိုလ်ချုပ်က အရင်ကတည်းက ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့သူပါ။ အခုလို ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်လိုက်တာက သူ့ရဲ့ အုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သလိုပဲ။ အဲဒီအခါ သူက ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို သူ့တပ်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်လာမှာ သေချာပါတယ်...” ဝန်ကြီးတစ်ဦးက အကြံပေးပြောဆိုသည်။

“ဘာတွေ ပေါက်ကရပြောနေတာလဲ.... ဘယ်လိုအုတ်မြစ်လဲ.... ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက မူလကတည်းက ရန်မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။ မလိုအပ်တဲ့အရာတွေကို ဖယ်ရှားပစ်တာက မမှားပါဘူး....”

အခြားဝန်ကြီးတစ်ဦးက မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး ဘေးကနေ ပြန်လည်ငြင်းခုံသည်။ “ရန်ဧကရာဇ် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် နဂါးဗိုလ်ချုပ်က ငါတို့ရဲ့ အာဏာကို ဖယ်ရှားဖို့ အမြဲကြိုးစားခဲ့တယ်။ ငါတို့ကို နယ်စပ်ဒေသတွေကို စေလွှတ်ပြီး ပျက်စီးနေတဲ့ မြို့တွေကို အုပ်ချုပ်ခိုင်းတယ်။ သူက ငါတို့ကို ဒီမြို့ကို မထိန်းချုပ်စေချင်တာ ထင်ရှားတယ်မဟုတ်လား”

“ဟုတ်တယ်.... အဓိကအုပ်ချုပ်ရေးမျိုးနွယ်ကို ထောက်ခံတဲ့ ငါတို့တွေရဲ့ အာဏာတွေအားလုံး ဖယ်ရှားခံခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို လုံးဝဝင်ရောက်အုပ်ချုပ်နိုင်တာ မရှိတော့ဘူး။ မင်းသမီးသာ ပြန်မလာခဲ့ရင် ငါတို့ဟာ နယ်စပ်မြို့တွေကို စေလွှတ်ခံရပြီး ယုံမင်အင်ပါယာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ”

“အမှန်ပဲ၊ အခု မင်းသမီးက ဘာမှ မမှားဘူး။ ဂုဏ်သတင်းက အခုထိ တည်ရှိနေတုန်းပဲ။ အပြင်က ပြည်သူတွေထဲက များစွာက မင်းသမီးကို ထောက်ခံနေတာကို မတွေ့မိကြဘူးလား.... မင်းသမီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီးတာတောင် အလွန်တည်ငြိမ်နေတုန်းပဲ....”

“မင်းသမီးက ဧကရီမင်းသမီးဖြစ်လာတာဟာ မငြင်းဆိုနိုင်တဲ့ အမှန်တရားပဲ။ ဒါက ရန်မိသားစုရဲ့ မျိုးရိုးတစ်ခုလည်းဖြစ်တယ်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်က မိုးကောင်းကင်နဂါးရတနာကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား.... မိုးကောင်းကင်နဂါးရတနာကသာ ယုံမင်အင်ပါယာကို တွန်းလှန်ပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို တည်ငြိမ်စေတဲ့ သင်္ကေတပဲ....”

“ဒါက ငါပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပါယ်မဟုတ်ဘူး။ ငါက ပိုပြီး နူးညံ့တဲ့ မူဝါဒကို လက်ခံဖို့ပဲ မျှော်လင့်တာ။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကလည်း အခုမနိမ့်ကျဘူး။ အရင်တုန်းက လီယွမ်နည်းဗျူဟာနဲ့ သစ္စာဖောက်တွေကို နှိမ်နင်းခဲ့သလို ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ သန်မာသူတွေကိုလည်း နှိမ်နင်းခဲ့တယ်။ အခု ဖယ်ရှားပစ်မယ်ဆိုတာ နည်းနည်းလွန်ကျူးသွားပြီ။ ဘယ်လိုပြောပြော နဂါးဗိုလ်ချုပ်က မင်းသမီးရဲ့ ဦးလေးလို့ သတ်မှတ်လို့ရတာပဲ...”

ဝန်ကြီးများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အငြင်းအခုံဖြစ်ကြပြီး အထက်တွင်ထိုင်နေသော ရန်ကျိရို့၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားသည်။

“ငြင်းခုံနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ။ အချို့အရာတွေကို ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ဘက်ကတော့ သူပြန်လာတဲ့အခါ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးမယ်....” ရန်ကျိရို့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းသမီး၊ ဒီလိုလုပ်ရင် ပြည်သူတွေ ဒေါသထွက်လာနိုင်ပါတယ်... အခု နဂါးဗိုလ်ချုပ်က တပ်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး နယ်စပ်မှာ ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ ဖိအားကို တွန်းလှန်နေတယ်။ ဒီမှာ သူ့ရဲ့ အင်အားတွေကို အကြောင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် လူတွေက ဘယ်လိုပြောကြမလဲ” ဝန်ကြီးတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

တက်ရောက်နေသော ဝန်ကြီးများသည် မများပြားဘဲ စုစုပေါင်း ၈ ဦးမှ ၉ ဦးသာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အများစုက ရန်ကျိရို့ကို ထောက်ခံပြီး အနည်းငယ်သာ သူမကို ဆန့်ကျင်ကာ သူမ၏ လုပ်ရပ်များသည် လွန်ကျူးသည်ဟု ယူဆကြသည်။

နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် အပြင်တွင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ တိုက်ပွဲဝင်နေရချိန်တွင် ရန်ကျိရို့က ဤနေရာ၌ သူ၏ အာဏာကို ဖယ်ရှားကာ နဂါးဗိုလ်ချုပ်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသူများကို အခြားနေရာများသို့ ပြောင်းရွှေ့ပို့လွှတ်နေသည်မှာ လူအများ၏ စိတ်နှလုံးကို အေးစက်စေသည်။ အထူးသဖြင့် ရန်ကျိရို့သည် ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာရှည် မနေထိုင်ခဲ့သဖြင့် ဂုဏ်သတင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို မီးတွင်းထဲ တွန်းပို့လိုက်သည်နှင့် တူသည်။

ရန်ကျိရို့၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်ထိ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ထက် နိမ့်ကျနေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်မောကျပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် လူအများက သူမဘယ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အံ့ဩပြီး ဤနှစ်များအတွင်း ဘယ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။

“ထပ်ပြီး မပြောနဲ့တော့။ ငါအခုန ပြောပြီးပြီ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်က ပြတ်သားပြီးသား။ အားလုံးကို နားထောင်စရာမလိုဘူးလို့ ထင်နေကြတာလား....” ရန်ကျိရို့က ဆန့်ကျင်သူများကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလွန်သြဇာအာဏာဖြင့် မျက်လုံးတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုဝန်ကြီး၏ နှလုံးသားထဲ တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်လုံးချင်းဆုံရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သွားကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲတော့ပေ။

ထို့နောက် သူမသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ငါ ပင်ပန်းနေပြီ။ နည်းနည်း အနားယူချင်တယ်။ အားလုံး ပြန်ကြတော့...”

“ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းသမီး....”

သူတို့အားလုံး ဆက်လက်မနေရဲဘဲ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ရန်ကျိရို့သည် နောက်ပြန်လှည့်ကာ ရှည်လျားသော လျှောက်လမ်းမှတစ်ဆင့် အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ မည်းနက်သော အရိပ်များသည် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးလာပြီး သူမ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“မင်းသမီး၊ ကျွန်ုပ်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်...” အနက်ဝတ်လူတစ်ဦးက ထွက်လာပြီး စကားမဆုံးခင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မည်းနက်သော မြူများသည် ဤဘက်သို့ စီးဆင်းလာပြီး သူရှိရာ နေရာကို လုံးဝပိတ်ဆို့ကာ သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

“နဂါးဗိုလ်ချုပ်က လွှတ်လိုက်တဲ့ လူတွေလား.... တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် လူလွှတ်လာတာ၊ နည်းနည်းလေးမှ ဆန်းသစ်တဲ့အကြံမရှိဘူးလား....” ရန်ကျိရို့၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာပြီး လက်ကို ရှေ့သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ကိုယ်တွင်းမှ ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအင်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လာသည်။

“ဂီး....”

ကောင်းကင်နဂါးတစ်ကောင်သည် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဝိုင်းပတ်လှည့်လည်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်းနက်သော မြူများကို ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

“ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအင်ဆိုတော့ အံ့ဩစရာမရှိဘူး။ အဆိပ်မြူတွေတောင် မကပ်နိုင်ဘူးပဲ။ သာမန်ကျင့်ကြံသူသာဆိုရင် ဒီအချိန်မှာ အဆိပ်ဝင်ပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ” ဦးဆောင်နေသော အနက်ဝတ်လူက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ စိတ်ချပါ၊ အတော်လေး ဆန်းသစ်တဲ့ နည်းလမ်းပါပဲ”

ထို့နောက် မည်းနက်သော မြူထဲမှ လူရိပ်နှစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ တောက်လောင်ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှည်လျားသော ကျော့ကွင်းများကို ကိုင်ဆွဲကာ ဤဘက်သို့ ချည်နှောင်ရန် လှည့်ပတ်လာသည်။

“ထွက်သွားစမ်း....”

ရန်ကျိရို့သည် စွမ်းအင်ကို စုစည်းထားပြီးဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်ရာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါလှုပ်ရှားကာ အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။

ဤကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအင်သည် တိုက်ခိုက်လာသော အင်အားကို လွင့်ထွက်စေရန် ကြိုးစားသောအခါ ထိုကြိမ်လုံးများသည် ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအင်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်။ ဤကောင်းကင်နဂါးသည် မည်သို့ပင် ရုန်းကန်ပါစေ ဤကျော့ကွင်းများထဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“အို့၊ နဂါးပတ်ကျော့ကွင်းလား....” ရန်ကျိရို့က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒီမိုက်မဲတဲ့ နည်းလမ်းကို ဘယ်ကရှာတွေ့လာတာလဲ.... ဒီအမှိုက်နဲ့ ငါ့ကို ချည်နှောင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား....”

“မင်းသမီးကြီး... အထင်သေးလွန်းနေပါပြီ...” မည်းနက်သော အရိပ်မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုံးနှင့် ပြုံးလိုက်ပုံရသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအင်ကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများသည် မည်းနက်သော စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဤနဂါးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ နဂါးကို တိုက်စားရန် ကြိုးစားသည်။ ဤတိုက်စားမှုအောက်တွင် နဂါးသည် နာကျင်စွာ ဟောက်မြည်လာပြီး ရန်ကျိရို့၏ မျက်နှာပင် မည်းမှောင်လာသည်။

“ဒါက နဂါးသတ်အဆိပ်....” ရန်ကျိရို့၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြောသည်။ “ဒါက နဂါးဗိုလ်ချုပ်က မင်းတို့ကို ပေးလိုက်တဲ့ အရာမဟုတ်လား....”

“အဟက်... ဒါကိုတော့ မင်းသိစရာမလိုဘူး။ ဒီနေ့ မင်းသမီးဟာ ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ဖို့ အမှန်တကယ် လိုအပ်တယ်။ နန်းတော်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်စရာ မလိုဘူး။ အေးဆေးလိုက်လာရုံပါပဲ...” အနက်ဝတ်လူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

နဂါးသတ်အဆိပ်အောက်တွင် ရန်ကျိရို့၏ စွမ်းအင်သည် လျင်မြန်စွာ အားနည်းလာသော်လည်း သူမသည် လက်နက်မကိုင်ဘဲ လက်ဗလာဖြင့် လိုက်မသွားပေ။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် နဂါးဓားတစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် လူရိပ်တစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး နှိမ်နင်းလိုက်ကာ ရန်ကျိရို့ကို နဂါးပတ်ကျော့ကွင်းဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော အနက်ဝတ်လူကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ အော်ဟစ်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ အသက်ရှူသံတစ်စွန်းတစ်စမျှ မကျန်တော့ပေ။

ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုသည် လူအားလုံးကို မှင်တက်မိသွားစေပြီး မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှမရှိဘဲ သန်မာသူတစ်ဦးသည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ သူ၏ အဖော်ကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မြင့်မားသည်မဟုတ်သော်လည်း အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင်ရှိပြီး တစ်ဖက်မှ တစ်ချက်ဖိချလိုက်ရုံဖြင့် ဖျောက်ဖျက်ခံလိုက်ရသည်။

“ဝင်ပါတာ ဘယ်သူလဲ....” အနက်ဝတ်လူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ့ညီမလေးကို အများနဲ့တစ်ယောက် ဝိုင်းပြီးအနိုင်ကျင့်နေကြတာဆိုတော့ ဒီအစ်ကိုအနေနဲ့ ထွက်မလာလို့ မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့...” ထွက်ပေါ်လာသူသည် ယီထျန်းယွမ်ပင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဤစကားလုံးများသည် လူအားလုံးကို မှင်တက်မိသွားစေသည်။

အစ်ကို.... ရန်ကျိရို့၏ အစ်ကိုသည် မသေဆုံးခဲ့တာလား....

အခန်း ၃၆၈ ပြီးပါပြီ။

All Chapters