ဖြေရှင်းခြင်း

“အစ်ကို... ဟုတ်လား။ မင်းက ရန်ဧကရာဇ်လား... မဟုတ်ဘူး၊ ရန်ဧကရာဇ်က သေဆုံးသွားပြီပဲ။ မင်းက ရန်ဧကရာဇ်ဖြစ်နိုင်စရာမရှိဘူး။ မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ...” အနက်ဝတ်လူက ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားရသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားအဆင့်ကို လုံးဝမမြင်နိုင်ပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် ၆ သို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထိတ်လန့်စရာခံစားမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လက်နှင့်ပင် မထိခဲ့သော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ခံစားရပြီး အချိန်မရွေး ခုန်တက်လာမည့် သားရဲတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသလိုပင်။

ထို့နောက် သူ့အား ဖြေကြားပေးသည်မှာ စကားလုံးများမဟုတ်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်သီးဖြစ်သည်။ သူသည် လျှပ်တပြက်လှုပ်ပြီး နဂါးပတ်ကျော့ကွင်းကိုင်ထားသော အခြားအနက်ဝတ်လူကို ခြေထောက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး နံရံပေါ်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ လဲကျပြီး အသက်ရှူသံပင် မရှိတော့ပေ။

လွတ်မြောက်သွားသော ရန်ကျိရို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ သြဇာအာဏာအပြည့်အဝသော အမူအရာကြောင့် မှင်တက်မိသွားပြီး ဤယောက်ျားသည် မည်သူမှန်း သူမ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။ သူ့ကိုယ်သူ သူမ၏ အစ်ကိုဟု ခေါ်ဆိုနေခြင်းသည် အလွန်စိတ်ရှုပ်ထွေးစရာဖြစ်သည်။

စိတ်ရှုပ်ထွေးနေစဉ်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး အနက်ဝတ်လူခေါင်းဆောင်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

“မြန်မြန်ဆုတ်ကြစမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ဆီသို့ အပြေးအလွှားရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အနက်ဝတ်လူသည် လှည့်ပြေးရန် အလျင်စလို ကြိုးစားလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကြားတွင် မည်းနက်သော မီးခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ထွက်ပြေးရန် မြူခိုးများဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်သွားစေရန် ဖန်တီးလိုက်သည်။

“ရောက်လာပြီးမှတော့ ဒီလောက်မြန်မြန် ထွက်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့... အားလုံးပြန်လာခဲ့စမ်းပါ...”

ထွက်ပြေးမည့် အကြံမှာ နောက်ကျလွန်းသွားပြီဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုအနက်ဝတ်လူကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မည်းနက်သော မြူထဲမှ အတင်းဆွဲထုတ်ကာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ဖြင့် သူ၏ အနှစ်သာရနေရာကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

အနက်ဝတ်လူသည် ညည်းတွားသံနှင့်အတူ လွင့်ထွက်သွားကာ ရန်ကျိရို့၏ ဘေးတွင် လဲကျလိုက်ပြီး ဗိုက်ကို ဖိထားရင်း မျက်နှာသည် သေမင်းတမန်သဖွယ် ဖြူဖျော့နေသည်။ “မင်း... မင်းငါ့ရဲ့ အနှစ်သာရကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပျက်စီးစေတယ်လား...”

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် ၆ ရှိသော သန်မာသူတစ်ဦးသည် ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၀ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုသည် အလွယ်တကူ ပျက်စီးသွားသည်တဲ့လား။

ဤအနက်ဝတ်လူကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူကို အပထား... ယုံမင်အင်ပါယာက နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကိုပင် သူဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် အနက်ဝတ်လူများကို ဆွဲထုတ်လာပြီး ခြေထောက်ဖြင့် ရိုက်ချကာ နံရံပေါ်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး အသက်ရှူသံမရှိတော့ပေ။

“...လုပ်ကြံသူကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၂၆၀,၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၃,၃၀၀ မှတ်၊ အပြစ်တန်ဖိုး ၂၀၀ မှတ် ရရှိသည်။ ကျင့်စဉ်များဖြစ်သော အရိပ်မည်းခြေလှမ်း၊ အရိပ်မည်းဖျတ်လတ်မှုတို့ကို ရရှိသည်။ ပစ္စည်းများဖြစ်သော အရိပ်မည်းဓား၊ နဂါးပတ်ကျော့ကွင်း၊ နဂါးသတ်အဆိပ်တို့ကို ရရှိသည်”

“...လုပ်ကြံသူကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၂၇၀,၀၀၀...”

လုပ်ကြံသူများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သတ်ဖြတ်လိုက်ကာ သတ်ဖြတ်စဉ်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ပစ္စည်းများက သူ့ကို မှင်တက်မိသွားစေသည်။ ဤအရိပ်မည်းခြေလှမ်းကျင့်စဉ်သည် ယုံမင်အင်ပါယာ၏ အရိပ်စောင့်များနှင့် တူညီပြီး ၎င်းတို့အားလုံး ဤကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ကြသည်။ ဤကျင့်စဉ်များသည် တူညီသည်မဟုတ်လား...။

သို့သော် သူသည် ရပ်တန့်မနေဘဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော အနက်ဝတ်လူများကို ဆွဲထုတ်လာပြီး ခေါင်းဆောင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူများကို ခြေထောက်တစ်ချက် သို့မဟုတ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး သနားညှာတာမှု လုံဝ မပေးခဲ့ပေ။

အင်အားအကြီးဆုံးခေါင်းဆောင်ကိုသာ ထားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော အဆင့်နိမ့်လူများသည် မိမိဘာသာ သေကြောင်းကြံစည်ခြင်းမရှိလျှင်ပင် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထုတ်မပြောနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့၏ ရာထူးနိမ့်ကျမှုကြောင့် သူတို့ထံမှ အချက်အလက်တစ်ခုမျှ မထုတ်ယူနိုင်ပေ။

ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့အားလုံးကို လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းပစ်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အနက်ဝတ်လူ၏ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် လျှောက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲဖယ်လိုက်ရာ မျက်နှာစစ်စစ်ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်၊ မင်းပဲ...” ရန်ကျိရို့သည် ဤလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို မြင်သောအခါ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။

“ဟုတ်တယ်... ငါပဲ..” ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “မထင်မှတ်ဘူးလေ... မင်းမှာ ဒီလောက်ထိ အင်အားကြီးတဲ့ အကူအညီရှိလိမ့်မယ်လို့။ ငါတို့ရဲ့ အမှားပဲ။ မင်းသမီး... မိုးကောင်းကင်နဂါးရတနာကို လွှဲပေးလိုက်ပြီး အနားယူလိုက်ပါ။ ဧကရာဇ်ထီးနန်းကို မယှဉ်ပြိုင်နဲ့။ မဟုတ်ရင် မင်းအတွက် သေလမ်းပဲ ရှိလိမ့်မယ်...”

“သေလမ်းတဲ့လား...” ရန်ကျိရို့က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ငါ့အစ်ကိုရဲ့ သေဆုံးမှုက မင်းတို့နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်ဆိုတာ အကြောင်းအများကြီးထဲက တစ်ခုပဲ။ ဟုတ်တယ်မလား... ထီနန်းအာဏာကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံစည်တာ၊ ဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ငါ့မှာ အင်အားနည်းနေရင်တောင် သေလမ်းဖြစ်ရင်တောင် မင်းတို့ကို အတူဆွဲခေါ်သွားမှာပဲ...”

ဤသည်မှာ သူမ၏ ယူဆချက်များသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်ဟုတ်မဟုတ်ကို လူအများက မသိကြပေ။ အကယ်၍ နဂါးဗိုလ်ချုပ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု သိရှိရပါက နဂါးဗိုလ်ချုပ်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် တဟုန်ထိုး ကျဆင်းသွားပြီး လူအများက မထီမဲ့မြင်ပြစ်တင်ကြလိမ့်မည်။ ရန်ဧကရာဇ်အသက်ရှင်နေစဉ်တွင် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာသည် အလွန်ထွန်းကားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မထင်မရှားဖြစ်ကာ တွန်းလှန်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

“ဟားဟား၊ မင်းက နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ဘယ်လိုမှ အနိုင်မယှဉ်နိုင်ဘူး...”

ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်က လွန်စွာရယ်မောနေစဉ် ငွေရောင်အလင်းတစ်ခုသည် လျှပ်တစ်ပြက်တောက်လောင်လာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားပြီး ရန်ကျိရို့ကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အနိုင်မယှဉ်နိုင်ရင်တောင်၊ ဒါက နောက်မှ ကိစ္စပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းက အရင်သွားပြီး ငါ့အစ်ကိုဆီ တောင်းပန်လိုက်စမ်းပါ...” ရန်ကျိရို့၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေပြီး သူမ၏ လက်ချက်သည် ထိုမျှ ပြင်းထန်သည်။

“မင်း...” ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး ခေါင်းတစ်ဖက်သို့ ယိမ်းသွားကာ အသက်ရှူသံလုံးဝ မရှိတော့ပေ။

“...ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၃၉၀,၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၄,၆၀၀ မှတ်၊ အပြစ်တန်ဖိုး ၂၀၀ မှတ် ရရှိသည်။ ကျင့်စဉ်များဖြစ်သော အရိပ်မည်းခြေလှမ်း၊ လှိုင်းတိမ်လက်ဖဝါး၊ အရိပ်မဲ့ကြိမ်လုံးတို့ကို ရရှိသည်။ ပစ္စည်းများဖြစ်သော နဂါးပတ်ကျော့ကွင်း၊ နဂါးသတ်အဆိပ်တို့ကို ရရှိသည်”

ရန်ကျိရို့သည် ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သော်လည်း သူသည် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများကို ရရှိခဲ့သည်။

ခဏအကြာ အပြင်ဘက်မှ အစောင့်များ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာကြပြီး ဤနေရာ၏ တိုက်ခိုက်သံများကြောင့် ထိတ်လန့်နေကြသည်။ မည်းနက်သော မြူများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအင်များသည် အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့အား အလျင်စလို ကာကွယ်ရန် ပြေးလာစေသည်။ သို့သော် လူအားလုံး သေဆုံးသွားပြီးမှ ရောက်လာသဖြင့် နောက်ကျလွန်းသွားသည်။

“မင်းသမီးကို ကာကွယ်ကြ...”

အစောင့်များစွာသည် အလျင်စလို ဝိုင်းရံလာကြပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို သတိရှိစွာ လှံတံများဖြင့် ညွှန်ပြထားသည်။

“မင်းသမီး... ဘာမှ မဖြစ်သွားဘူးမဟုတ်လား...” အစောင့်တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“ဘာမှမဖြစ်ဘူး... လှံတံတွေ အောက်ချလိုက်ကြပါ။ သူက လုပ်ကြံသူမဟုတ်ဘူး။ လုပ်ကြံသူတွေ အားလုံးကို ရှင်းလိုက်ပြီ။ အများစုကို သူကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့တာ...” ရန်ကျိရို့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ “ဒီအလောင်းတွေအားလုံးကို ရှင်းထုတ်လိုက်ပါ။ ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်ကိုတော့ မြို့တံခါးအပြင်မှာ ချိတ်ဆွဲပြီး လူထုကို ပြသလိုက်။ သူက ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြီး ငါရှင်းပစ်လိုက်တယ်လို့ ပြောလိုက်...”

“တကယ်ပဲ ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်ပဲ...” ၎င်းတို့သည် လေကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သေချာကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ဗိုလ်ချုပ်က သူမကို လုပ်ကြံရန် လာခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် အလောင်းများကို ရှင်းထုတ်လိုက်ကြသော်လည်း အစောင့်အနည်းငယ်သည် မထွက်သွားဘဲ ဘေးတွင် ဆက်လက်စောင့်ကြပ်နေသည်။

“အားလုံး ပြန်ကြပါ။ ဒီမှာ မင်းတို့လုပ်စရာ မရှိတော့ဘူး” ရန်ကျိရို့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ဆုတ်ခွာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းသမီး...” ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားမပြောဘဲ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လူအားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် ရန်ကျိရို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ဘေးတွင်ရှိသော ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ထိန်းကိုင်လိုက်သည်။ “မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား... အရင်က အဆိပ်က မင်းကိုယ်ထဲကို ဝင်သွားပုံရတယ်...”

“ဘာမှ မဖြစ်ဘူး” ရန်ကျိရို့သည် သတိမထားမီ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားပြီး သူမကို ထိန်းကိုင်ခွင့်မပေးချင်ပေ။ ထို့နောက် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “မင်းက ဘယ်သူလဲ... ဘာလို့ ငါ့ကို ကူညီဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ...”

“မင်း အရင်က ငါ့ကို အစ်ကိုလို့ မခေါ်ခဲ့ဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာစစ်စစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီး...” ရန်ကျိရို့သည် သေချာမြင်လိုက်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အဆိပ်သင့်မှုသည် နက်ရှိုင်းလွန်းပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထပ်မံယိမ်းယိုင်သွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို တစ်ခါတည်း ထိန်းကိုင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ “အပင်ပမ်း မခံပါနဲ့... ငါ မင်းကို အထဲခေါ်သွားပြီး အဆိပ်ဖြေပေးမယ်”

“အင်း...” ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရန်ကျိရို့သည် ယခင်ကလို တင်းမာမနေတော့ဘဲ သူ့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်လက်ခံလိုက်သည်။

အခန်း ၃၆၉ ပြီးပါပြီ။