← Chapters

စိတ်ခံစားမှုပေါင်းစုံ

Vol. 7 Ch. 98

စိတ်ခံစားမှုပေါင်းစုံ

Vol. 7 Ch. 98

လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် လင်းထျန်းမင်သည် သူဖတ်ရှုပြီးနောက် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားရင်း ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ယနေ့တွင် ဈေးအတွင်းရှိ ဆိုင်အမျိုးမျိုးမှ စာအုပ်အများအပြားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သူတို့ထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ပစ္စည်းများ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် စာအုပ်များ ပါဝင်သော်လည်း၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လချီအမိန့်နှင့် ပတ်သက်သော ကိုးကားချက်များကိုမူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိသေးပေ။

လင်းထျန်းမင်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု၏ သော့ချက် သို့မဟုတ် ကြီးမားသော မိသားစု သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တံဆိပ် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ၌ အန္တရာယ်များသည့် နေရာများနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများစွာ ရှိသည်။ ထိုနေရာများတွင် ရတနာများစွာ ရှိသော်လည်း သူတို့တွင် တားမြစ်ချက်များနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံကာကွယ်မှုများ အများအပြားပါဝင်ပြီး အားလုံးသည် အလွန်အစွမ်းထက်ကြသည်။ များသောအားဖြင့် ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အထူးတံဆိပ်များ သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသည့် ပစ္စည်းများ လိုအပ်ပါသည်။

သို့မဟုတ်ပါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ကမ္ဘာပေါ် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ သူ၏ တားမြစ်ချက်များ အားနည်းသွားနိုင်ပြီး ဝင်ရောက်ရန် ပိုမိုလုံခြုံစေပါသည်။ သတ်မှတ်ထားသည့် ပစ္စည်းများမရှိဘဲ အတင်းဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားပါက တားမြစ်ချက်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အလွယ်တကူ ခံရနိုင်ပြီး အသက်အန္တရာယ်ပင် ရှိနိုင်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်သောင်းကျော်က ရွှမ်းကျိုးတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု တွေ့ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အခြေတည်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အလျင်စလို ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ ပြင်းထန်သော တားမြစ်ချက်များကြောင့် ချက်ချင်း သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ၌ ဤကဲ့သို့သော ဥပမာများ မနည်းလှပေ။

အခြေတည်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများသည် ဒေသတစ်ခုကို အုပ်စိုးနိုင်သည့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်ကို နားလည်ထားသင့်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များပင် တားမြစ်ချက်များအောက်တွင် သေဆုံးနိုင်သည်ဆိုခြင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေများသည် ကြုံသလို ဝင်ရောက်နိုင်သော နေရာများ မဟုတ်သည်ကို ပြသနေခြင်းပင်။

သက်ဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများ ရှာမတွေ့သောကြောင့် ဤကိစ္စကို ခဏဖယ်ထားရတော့မည်ပင်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လချီတံဆိပ်နှင့် စာအုပ်များစွာကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် သူသည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် နောက်တစ်ကြိမ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

စိမ်းဝါးတောင်၊ လင်းမိသားစု မျိုးနွယ်စုနယ်မြေ။

စိမ်းဝါးတောင်၏ ထိပ်တွင် လင်းရှီကုန်းသည် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်လျက် အခြားခြံဝင်းနှစ်ခု၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် တစ်လကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းရှီရှင်းနှင့် လင်းရှင်းယွမ်တို့သည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ရန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေကြပြီး မိသားစုဝင်များက ဥပဒေကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် အတော်လေး အားလပ်နေသောကြောင့် ထိုတာဝန်ကို ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ခဏအတွင်း မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လင်းရှီဟွာက ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

“ညီအစ်ကိုကိုး ရှီရှင်းနဲ့ ရှင်းယွမ်တို့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာ တစ်လရှိပြီ။ ဘာလို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိသေးတာလဲ”

လင်းရှီဟွာ၏ အမူအရာက တည်ကြည်နေပြီး သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

“ရှီဟွာ ကျွန်တော်တို့ ဘိုးဘွားဘီဘင်တွေရဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်တွေကို နားလည်ဖို့ ရက်အနည်းငယ်ကြာတယ်။ အချိန်ကို ကြည့်ရတာ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မကြာခင် ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာတော့မှာပါ။ နည်းနည်းလေး သည်းခံပါဦး” ဟု လင်းရှီကုန်းက ပြောကြားခဲ့သည်။

“ကောင်းပါပြီ တခြား ဘာမှ လုပ်စရာမရှိဘူး” လင်းရှီဟွာက ကူကယ်ရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ ပျံ့နှံ့လာသည်။

နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာတွင် ပြုံးရိပ်တစ်ခု တပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ရှင်းယွမ်ပဲ”

“ရှင်းယွမ် အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်နိုင်ပြီပဲ”

တစ်လကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်များ နောက်ဆုံးတွင် အသီးအပွင့်များ သီးပွင့်လာခဲ့ပြီး နှစ်ဦးစလုံး သက်ပြင်းရှည်ကြီးချလိုက်ကြသည်။

ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လင်းရှင်းယွမ်၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်မှုသည် လင်းမိသားစုအတွက် နောက်ထပ် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ထပ်မံရရှိစေခဲ့သည်။ စုစုပေါင်း ခြောက်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့ စိတ်တည်ငြိမ်လာခဲ့ပြီး လင်းရှီကုန်းက ပြောလိုက်သည်။

“ရှီဟွာ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုတာဝန်တွေက ပင်ပန်းတယ်။ ဒီမှာ အချိန်မဖြုန်းသင့်ဘူး။ ရှင်းယွမ်က ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။ ငါပဲ ဒီမှာ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လုံလောက်တယ်”

“ဒါ့အပြင် ရှင်းယွမ် ထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ သတင်းကို လောလောဆယ် လျှို့ဝှက်ထားပါ။ ရှီရှင်းက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ။ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို မချဉ်းကပ်ဖို့ ပြောထားပါ။ ငါရှိရင် လုံလောက်ပြီ”

“ကောင်းပါပြီ ညီအစ်ကိုကိုး ဂရုစိုက်ပါ။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ကျွန်တော့်ဆီကို သတင်းပို့လိုက်ပါ”

“အင်း”

လင်းရှီဟွာသည် ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားကာ လင်းရှီကုန်းအား လင်းရှီရှင်းကို ဆက်လက် စောင့်ကြပ်စေခဲ့သည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။ လင်းရှီရှင်းတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်မှာ ယခုဆိုလျှင် ရက်ပေါင်း လေးဆယ် ရှိပြီဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်းတွင် လင်းရှီရှင်း၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်။ သူ အငယ်စားအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကို မှီဝဲသည့်နေ့မှစ၍ ယခုဆိုလျှင် ရက်ပေါင်း သုံးဆယ် ရှိပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးနေ့ပင်။

လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်နေသော ဆေး၏ စွမ်းအားကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စွမ်းအင်တစ်ဝက်အောက်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အများအပြားကို မသန့်စင်ရသေးသည်ကို တွေ့ရသောအခါ လင်းရှီရှင်းက အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့်တစ်လအတွင်း လင်းရှီရှင်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်က အလွန်နှေးကွေးလွန်းသည်။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် သူ သေချာပေါက် ပြီးမြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဆေး၏ကျန်ရှိနေသေးသော စွမ်းအားတစ်ဝက်သာ ကျန်တော့သည်နှင့် လင်းရှီရှင်းက နောက်ဆုံး အားကုန်ကြိုးပမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်လည်း သူ ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးလျှင် ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်မြေတွင်သာ ရပ်တန့်နေလိမ့်မည်ပင်။

လင်းရှီရှင်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာကို လည်ပတ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ သတ္တမပင်လယ်ဒန်တျန် အတွင်းရှိ စူးရှနာကျင်မှုကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ ဆေး၏နောက်ဆုံးစွမ်းအားကို သန့်စင်ပြီး ထိုးဖောက်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ခြံဝင်းငယ်လေးအပြင်ဘက်တွင် လင်းရှီကုန်း၏ မျက်နှာက အလွန်ပင် မည်းမှောင်နေပြီး နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် လွှမ်းခြုံနေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် လင်းရှီရှင်း၏ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ကျရှုံးမှုအတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

လင်းရှီရှင်းနှင့် လင်းရှီကုန်းတို့သည် အသက်အရွယ်သိပ်မကွာကြဘဲ ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်းလည်း ဆင်တူကြသည်။ ကလေးဘဝကတည်းက အတူတူ ကစားခဲ့ကြပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာများကိုလည်း အတူတူ လေ့လာခဲ့ကြသည်။

လင်းရှီရှင်းသည် သဘောထားကောင်းမွန်ပြီး အကောင်းမြင်စိတ်ရှိကာ ရွှင်လန်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လင်းရှီခန်နှင့် လင်းရှီကျိ ကဲ့သို့ ခေတ်မမီသူ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ မျိုးနွယ်စုညီအစ်ကိုတိုင်းနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စုရှိ ရွယ်တူများအချင်းချင်း ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှုမှာ နက်ရှိုင်းလှသည်။ သွေးသားရင်းချာ ညီအစ်ကိုများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ရင်းနှီးသော ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

မည်သည့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ သူသည် လင်းရှီရှင်း အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့မှသာ မိသားစုသည် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး နှစ်ဆယ်နှစ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခွဲခွာရမည်မဟုတ်ပေ။

ယနေ့သည် ရက်ပေါင်း လေးဆယ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူ မအောင်မြင်ပါက လုံးဝကျရှုံးမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်အခွင့်အရေး ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။

“အင်း…”

လင်းရှီကုန်း တစ်ဖန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

နေ့တစ်ဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင်

လင်းရှီရှင်းသည် အကျိုးဆက်များကို ပဓာနမထားဘဲ ထိုးဖောက်ရန် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံကြိုးစားခဲ့သည်။

ယခုအခါ လင်းရှီရှင်း၏ မျက်နှာသည် သေမင်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ နား၊ မျက်လုံး စသည်တို့မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ အလွန်ပင် အားနည်းနေသည်။

ဆေးစွမ်း၏ နောက်ဆုံးအစအနလေးပင် မှေးမှိန်သွားသည်နှင့် လင်းရှီရှင်း၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်လေးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

လင်းရှီရှင်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ရပ်လိုက်ပြီး ခါးသည်းစွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံပင်။

စိတ်ကို လက်ခံရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ သူ ကျရှုံးခဲ့ပြီဆိုသည့် အချက်ကို မည်သို့မျှ ပြင်ဆင်၍မရတော့ဘဲ ကံကြမ္မာကိုသာ လက်ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ သူ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို သပ်ရပ်အောင်ပြင်ဆင်ကာ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

အိမ်အပြင်တွင် လင်းရှီကုန်းသည် လင်းရှီရှင်း ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ လင်းရှီကုန်းက အကြိမ်ကြိမ် ပြောချင်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် နှစ်သိမ့်စကားသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

"ရှီရှင်း မင်း အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ရင် ရပါပြီ။ စိတ်ထဲ ထားမနေပါနဲ့"

"ညီအစ်ကိုကိုး ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ မင်းတို့ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး" လင်းရှီရှင်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ အဖြစ်မှန်ကို လက်ခံပြီး စိတ်ပြန်လည်လာပုံရသည်။ သူ့ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီကုန်းက သူ၏ရင်ထဲ ပိုမို လေးလံသွားသလို ခံစားရသည်။

"ရှီရှင်း မင်း ပြန်နားသင့်ပြီ။ လမ်းက အရှည်ကြီး ရှိသေးတယ်။ လူငယ်မျိုးဆက်တွေလည်း မကြီးပြင်းသေးဘူး။ မိသားစုက မင်းကို လိုအပ်နေသေးတယ်"

"စိတ်ပူပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကိုးနံပါတ် ညီအစ်ကို။ ဒါက ကံကြမ္မာပဲ။ ကျွန်တော် ကျရှုံးရင် ကျရှုံးတာပဲ"

ဤသို့ပြောပြီး လင်းရှီရှင်းက လက်သီးဆုပ်ပြီး နှုတ်ဆက်ကာ တောင်အောက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လင်းရှီကုန်း၏ ခြံဝင်းထဲတွင် လင်းရှီဟွာ အလျင်အမြန်ရောက်လာပြီး နှစ်ဦးသား လင်းရှီရှင်းနှင့် အခြားသူများ၏ အခြေအနေကို ဆွေးနွေးကြသည်။ လင်းရှီကုန်းက ထပ်ခါတလဲလဲ သက်ပြင်းချရင်း "ရှီဟွာ၊ မင်းရဲ့ ညီအစ်ကိုတစ်ဆယ် ကျရှုံးသွားပြီ"

ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ လင်းရှီဟွာလည်း မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတစ်ဆယ်ရော ဘယ်လိုနေလဲ။ စိတ်ခံစားမှုကရော ဘယ်လိုရှိလဲ"

"သူ အဆင်ပြေပါတယ်။ နည်းနည်း ပြန်ခံရတာတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ဖို့ အချိန်နည်းနည်းယူလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

"ဟူး... ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့"

လင်းရှီဟွာလည်း အလွန်စိတ်ခံစားမှု ပြင်းထန်နေသည်။

ရှီမျိုးဆက်များသည် များစွာ နောက်ကျခဲ့ရသည်။ ဆယ်နှစ် စောခဲ့ပါက ထိုးဖောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်က အများကြီး ပိုများမည်ပင်။ လင်းရှီရှင်း အုတ်မြစ်မချနိုင်သည်နှင့်အတူ လင်းမိသားစု၏ ရှိ မျိုးဆက်များတွင် တကယ်တမ်း မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။ လင်းရှီခန်နှင့် လင်းရှီဟဲတို့ကလည်း အလွန်အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်၍ ဖြစ်နိုင်ခြေ သီအိုရီအရသာ ရှိတော့သည်။ ထို့အပြင် ရှိ မျိုးဆက်အတွက် အငယ်စားအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဝေစုလည်း မကျန်တော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှင်းမျိုးဆက်ဝင်များတွင် အလားအလာရှိနေဆဲပင်။ လင်းရှင်းယွမ်အပါအဝင် လူနှစ်ဦး အုတ်မြစ်ချနိုင်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ အုတ်မြစ်ချရန် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရှိနေသမျှ လင်းမိသားစုတွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံသူများ မရှားပေ။

"ဖြစ်ပြီးတာတွေက ဖြစ်ပြီးသွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ လက်ခံရမှာပဲ"

နှစ်ဦးသား ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် သူတို့၏ အလုပ်များကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။ လင်းမိသားစုကတော့ ဘာမှ မဖြစ်သကဲ့သို့ အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိနေဆဲပင်။

All Chapters