← Chapters

ဈေးထဲလှည့်လည်ခြင်း

Vol. 7 Ch. 86

ဈေးထဲလှည့်လည်ခြင်း

Vol. 7 Ch. 86

လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှင်းကျီတို့ လော့ယွင်ဈေးသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ ခြောက်လပင် ပြည့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း လင်းရှင်းကျီသည် စိမ်းလဲ့ဝါးတောင်သို့ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုခြောက်လအတွင်း လျှို့ဝှက်စွာ ရရှိခဲ့သော ဝင်ငွေများနှင့် အရင်းအမြစ်များကို လင်းမိသားစုထံ ပြန်လည်ယူဆောင်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံ၏ တတိယထပ်တွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှင်းကျီတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားပြောဆိုနေကြသည်။

မကြာမီ လင်းရှင်းရှန်လည်း ဝင်လာခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း လူသုံးဦးတို့သည် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လတာကာလအတွင်း ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံ၏ ဝင်ငွေအကြောင်း ဆွေးနွေးကြသည်။

လင်းရှင်းရှန်သည် စာရင်းစာအုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး အသေးစိတ် အစီရင်ခံရန် စတင်လိုက်သည်။

"ခြောက်လအတွင်း ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံရဲ့ ဝင်ငွေက စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၃,၅၀၀ ကျော်ရှိပါတယ်။ အဲဒီအထဲက ဆေးဝါးတွေကနေ ဝင်ငွေ ၁၆,၁၂၀၊ စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကနေ ၄,၂၆၀၊ အဆောင်စာရွက်တွေကနေ ၉၂၀၊ ကျန်တဲ့ပစ္စည်းမျိုးစုံကနေ ၂,၃၀၀ ကျော် ရရှိပါတယ်"

လင်းရှင်းရှန်သည် ခြောက်လတာကာလ၏ ရောင်းအားများကို ဆက်တိုက်တင်ပြခဲ့သည်။

လင်းရှင်းကျီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လင်းရှင်းရှန်က လစဉ် ခန့်မှန်းခြေ ပမာဏကို တင်ပြခဲ့ပြီး ယခင်နှစ်များထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုများပြားသည်ဟု ဆိုသော်လည်း လင်းရှင်းကျီသည် ထိုပမာဏ၏ ငါးဆကျော်အထိ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဖူးခဲ့ပေ။

လင်းရှင်းကျီ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဂရုမပြုဘဲ လင်းရှင်းရှန်သည် သူ၏ အစီရင်ခံစာကို ဆက်လက်တင်ပြခဲ့သည်။

"ဝင်ငွေက ၂၃,၅၀၀ ကျော်ရှိပြီး ကုန်ကျစရိတ်က ၁၅,၈၀၀ ကျော်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အသားတင်အမြတ်က ၇,၈၀၀ ကျော် ရှိပါတယ်"

လင်းရှင်းကျီသည် အံ့သြမှုကြောင့် ထုံကျင်နေပြီဖြစ်ပြီး အသားတင်ဝင်ငွေကို သိရှိပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် တည်ငြိမ်မှု ပြန်ရလာခဲ့သည်။

ခြောက်လအတွင်း စုစုပေါင်းရောင်းအားနှင့် အသားတင်ဝင်ငွေသည် ငါးဆအထိ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခင်ခြောက်လက အသားတင်အမြတ် ၂,၀၀၀ ရခဲ့လျှင်ပင် အလွန်ရှားပါးလှပေမည်။

ဝင်ငွေကို အစီရင်ခံပြီးနောက် လင်းရှင်းရှန်သည် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှင်းကျီထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ရှီဂျီ ဒီထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆,၀၀၀ ရှိပါတယ်။ မင်း မိသားစုကို ပြန်တဲ့ခရီးအတွက် အချိန်ကိုက်ပါပဲ။ ကျန်တဲ့ ၁,၈၀၀ ကတော့ လုပ်ငန်းသုံး ရန်ပုံငွေအတွက်ပါ"

"အင်း..."

လင်းရှင်းကျီသည် သိုလှောင်အိတ်ကိုယူပြီး ကျန်နှစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြန်အစီရင်ခံပါ့မယ်။ မနက်ဖြန် မိသားစုအိမ်ကို ထွက်ခွါမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ငန်းအောင်မြင်မှုက တခြားအဓိကမိသားစုတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရပြီဆိုတော့ ဒီအချိန်အတွင်း သတိထားကြပါ"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဦးလေးလည်း လမ်းခရီးမှာ ဂရုစိုက်ပါ"

"ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်က မြန်တယ်။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ကူညီနိုင်တယ်။ ခရီးကို အမြန်သွားဖို့ ကျွန်တော် မှာထားပြီးသား"

သူ့ညွှန်ကြားချက်များ ပေးပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် သားရိုင်းစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးနှစ်လုံးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သားရိုင်းအိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှင်းကျီထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပဲ။ ကျွန်တော် အမြန်သွားပြီး အမြန်ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။ မိသားစုကို ဘာများ ပြန်ပို့ခိုင်းစရာ ရှိသေးလဲ"

"မရှိဘူး"

"ကျွန်တော်လည်း မရှိဘူး"

ကျန်နှစ်ဦးတွင် မိသားစုထံ ပြန်ပို့စရာ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှင်းကျီသည် မဆိုင်းမတွတော့ဘဲ လက်ဝါးချင်းပူးပြီး ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းရှင်းရှန်နှင့် ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာကာ ဈေးပတ်လည်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် စတင်လိုက်သည်။

သူ ရောက်ရှိသည်မှာ ခြောက်လရှိပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတို့ဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့ပြီး ဈေးကို ကောင်းစွာ လေ့လာစူးစမ်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဈေးအတွင်းရှိ လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း လင်းထျန်းမင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆိုင်များနှင့် ပုံစံများကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဈေးဝယ်ဧရိယာတစ်ခုလုံးတွင် အဆောက်အအုံပေါင်း တစ်ရာခန့်သာ ရှိပြီး အားလုံးသည် နန်းတော်ပုံစံဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားကာ ဈေးက တစ်ပြေးညီ ဆောက်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံသည် ဈေးဝယ်ဧရိယာတစ်ခုလုံး၏ အဝင်ဝတွင် တည်ရှိပြီး အနီးအနားရှိ နန်းတော်ပုံစံ ဆယ်ခုကျော်သည် အချက်အချာကျသော နေရာများတွင် တည်ရှိသည်။ ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံအပြင် အခြားဆိုင်အချို့သည် အဓိကမိသားစုကြီးငါးစုပိုင်ဆိုင်သည်။

ကျင်းမိသားစုပိုင်ဆိုင်သော ဆိုင်ကို ရှင်ဒန်နန်းတော်ဟု သိကြပြီး အဓိကမိသားစုများကြားတွင် အမြဲတမ်း ထူးခြားစွာ ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ လင်းထျန်းမင်သည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဈေးအခြေအနေများကိုလည်း ကြည့်ရှုလိုခဲ့သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က ရှင်ဒန်နန်းတော်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ လင်းထျန်းမင်သည် အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မျှော်စင်တစ်ခုလုံးသည် လင်းမိသားစု၏ ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံနှင့် အရွယ်အစား အများကြီး မကွာခြားဘဲ သုံးထပ်ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိသည်။ အဓိကတံခါးဝအထက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် "ရှင်ဒန်နန်းတော်" ဟု ရွှေရောင်စာလုံးများဖြင့် ရေးထိုးထားပြီး အတော်လေး ခန့်ညားသော ပုံစံကို ဆောင်သည်။

ရှင်ဒန်နန်းတော်၏ အနီရောင်တံခါးများကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် စတုရန်းပေ ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်၊ ရှစ်ဦးခန့်က ရတနာများကို ရွေးချယ်နေကြသည်။

လင်းထျန်းမင် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၆) ရှိ ဆိုင်အကူတစ်ဦးက သူ့အား လာရောက် နှုတ်ဆက်သည်။

"ရှင်ဒန်နန်းတော်ကို ကြိုဆိုပါတယ် မိတ်ဆွေ။ ဆေးဝါးတွေ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ကိရိယာ အဆောင်တွေ ဝယ်ဖို့ ရှာနေတာလား။ ရှင်ဒန်နန်းတော်မှာ အားလုံးရှိပါတယ်"

ဆိုင်အကူ၏ မျက်နှာတွင် အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ လင်းထျန်းမင်ကို လျင်မြန်စွာ အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"အော် ကျွန်တော်က လှည့်ပတ်ကြည့်ကြည့်တာပါ"

လင်းထျန်းမင်၏ စကားကို ကြားပြီး သူ့၏ ချို့တဲ့သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မြင်သောအခါ ဆိုင်အကူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့အား ဆက်လက် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်မဆိုးဘဲ သူ့ဘာသာသူ ပြသထားသော ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်ရွေးချယ်နေခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ချိန်အတွင်း လင်းထျန်းမင်သည် ပထမထပ်ရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို ကြည့်ရှုပြီးစီးခဲ့သည်။ သူတို့သည် သာမန်ဆေးဝါးများသာဖြစ်ပြီး ပိုးကျင်းဆေး သို့မဟုတ် ကျိစုဆေး တစ်လုံးမျှပင် မရှိပေ။

ဆေးဝါးအမျိုးအစားမှာ လင်းမိသားစု၏ ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံထက် အနည်းငယ် ပိုများပြီး အရည်အသွေးမှာ လင်းရှင်းယွမ်ဖော်စပ်သော ဆေးများထက် အနည်းငယ် ပိုကောင်းသော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာ အတူတူပင် ရောင်းချနေသည်။ အများအပြား ဝယ်ယူပါက သေးငယ်သော လက်ဆောင်များပင် ပေးကာ ဖောက်သည်များကို ဆွဲဆောင်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ လုပ်ငန်းက များစွာ ပိုရောင်းကောင်းနေသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

ပထမထပ်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဆိုင်အကူနောက်မှ ဒုတိယထပ်သို့ လိုက်သွားသည်။

"ဒုတိယထပ်က ဆေးဝါးတွေက ပထမထပ်ထက် အများကြီး နည်းပါးပေမယ့် အားလုံးနီးပါးက ပထမအဆင့် အထက်တန်းစားတွေချည်းပဲ၊ ပိုးကျင်းဆေးတွေတောင် ရှိသေးတယ်"

လင်းထျန်းမင်သည် ဆိုင်အကူကို ရှာဖွေပြီး ဈေးနှုန်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ပိုးကျင်းဆေး တစ်လုံးကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်"

ဆိုင်အကူပြောပြသော ဈေးနှုန်းကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်သည် ချီချွမ်ဈေး လေလံပွဲမှ ဈေးနှုန်းနှင့် အတူတူနီးပါးပင်။

ချီချွမ်ဈေး လေလံပွဲတွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ဤဈေးနှုန်းရောက်ရှိရန် အချင်းချင်း လေလံဆွဲခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဈေးကွက်ငယ်လေးတွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၉) ရှိသူကိုပင် မြင်ရခဲသောနေရာတွင် တစ်လုံးကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ဖြင့် ရောင်းချနေကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် "ဒီဆေးတွေကို ဝယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေမှာ ဦးနှောက်မရှိကြဘူးလား" ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာအထိ ပိုကောင်းသော ဆေးအချို့၏ ဈေးနှုန်းများကို မေးမြန်းစုံစမ်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လင်ရှင်းဖေးဆေး တစ်ဘူးကို လေ့လာရန် ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ဤမျှအချိန်ကြာမြင့်အောင် အချိန်ဖြုန်းခဲ့ရသောကြောင့် ဆိုင်အကူသည် စကားပြောရင်း ပါးစပ်ခြောက်နေသော်လည်း ဤဆေးအနည်းငယ်ကိုသာ ရောင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

မျက်နှာညှိုးငယ်စွာဖြင့် ဆိုင်အကူသည် လင်းထျန်းမင်ကို ရှန်ဒန်ဆောင်မှ ထွက်ခွာသည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သိသိသာသာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည်။

ရှန်ဒန်ဆောင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် လှည့်၍ ဆက်လက် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

မကြာမီပင် သူသည် စွန်းမိသားစုဆိုင်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

စွန်းမိသားစုဆိုင်သည် ကျင်းမိသားစုဆိုင်ထက် အနည်းငယ် သေးငယ်ပြီး ခင်းကျင်းပြသထားသော စားပွဲများပေါ်တွင် အဆောင်စာရွက်များစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းထျန်းမင်က သေသေချာချာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အများဆုံးတွေ့ရသော လျှင်မြန်သောခရီးသွားအဆောင် နှင့် ဒြပ်စင်ငါးပါးပထမအဆင့်မန္တန်အဆောင်များမှ အစွမ်းထက်သော အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်မူအဆောင်များအထိ ရာပေါင်းများစွာသော အမျိုးအစားများရှိပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်ကာ ကြည့်ရှုရန် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုရင်း ဈေးနှုန်းများကိုလည်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

"လျှင်မြန်သောခရီးသွားအဆောင် ငါးခုကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးလုံး"

"မီးဘောလုံးအဆောင်တစ်ခုကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်လုံး"

"ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်မူအဆောင်တစ်ခုကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်ငါးလုံး"

စွန်းမိသားစုဆိုင်မှ ဆိုင်အကူသည် ပို၍ စိတ်ရှည်ပြီး အဆောင်များ၏ အသုံးဝင်ပုံနှင့် ဈေးနှုန်းများကို မမောပန်းဘဲ ရှင်းပြခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှုက ကျင်းမိသားစုထက် များစွာ ပိုကောင်းသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အဆောင်များကို အတော်လေး သဘောကျသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သိပ်မကုန်ဆုံးစေဘဲ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာလည်း နည်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

အများဆုံးတွေ့ရသော ဒြပ်စင်ငါးပါးပထမအဆင့်မန္တန်အဆောင်များပင်လျှင် ရန်သူတစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုလိုက်သောအခါ အလွန်အစွမ်းထက်နိုင်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသူပင်လျှင် အထိအခိုက်မရှိ ထွက်ခွာရန် ခက်ခဲစေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများထက် များစွာစျေးသက်သာပြီး ကျင့်ကြံသူတိုင်းနီးပါး အနည်းငယ်ကို ဆောင်ထားကြသည်။

နာရီဝက်ကြာအောင် ကြည့်ရှုပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် အချို့ကို ဝယ်ယူစမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူသည် ဆိုင်အကူကို ရှာဖွေပြီး ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်မူအဆောင်တစ်ခုနှင့် ကာကွယ်ရေးအဆောင် တစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ် ကုန်ကျခဲ့သည်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ယူ၍ ဆိုင်အကူအား ပေးလိုက်ရာ ဆိုင်အကူသည် အဆောင်နှစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

အဆောင်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် လက်ပိုက်၍ ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားကာ ဆက်လက် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

ညနေစောင်းသည်အထိ လမ်းလျှောက်ရင်း လင်းထျန်းမင်သည် ဈေးတစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး အဓိကမိသားစုကြီးငါးစုမှ ပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

တစ်နေကုန်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဈေးအခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်ခဲ့ပြီး ဈေးနှုန်းများနှင့် အခြားဆိုင်များ၏ အခြေအနေအကြောင်းကိုလည်း အနည်းငယ် သိရှိခဲ့သည်။

ဆိုင်များ ပိတ်ချိန်ရောက်လာသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ကြန့်ကြာခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ အိမ်ဝိုင်းငယ်လေးဆီသို့ ပြန်လာလိုက်သည်။

All Chapters