အသီးကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခြင်း

ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ လေအရိပ်ကျားသစ် ဒါဇင်ကျော်ထဲက အများအပြား ချက်ချင်းသေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော ကောင်များမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများချည်းပင်။

တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်မလုပ်ဘဲ လေအရိပ်ကျားသစ်များက အဖွဲ့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေကာ တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဆယ့်ချီသောအသက်ရှူသံများ ကြာမြင့်ခဲ့သည့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုအပြီးတွင် လေအရိပ်ကျားသစ်များက နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်၏ စွမ်းရည်ကို သိရှိသွားဟန်တူသည်။ သူနှင့် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လက်လျှော့ကာ လူမင်ထံသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲ ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။

လူမင်၏ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အဆောင်စာရွက်နှစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူပြီး လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ရာ ရေစီးသလို ဓားမိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်ကို ခဏတာ ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော လေအရိပ်ကျားသစ်များ ဝင်ရောက်လာပြီးဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲသည် ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်နေခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် မြေနတ်ဆိုးဓား ဆယ့်ရှစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားနှင့် ဆင်တူသော ဓားကြာပန်းကို ထုတ်ဖော်ကာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလယ်အလတ်အဆင့် လေအရိပ်ကျားသစ် အချို့ကို ခုခံမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်သည် အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ပြီး လု ဟူသော မျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူထံသို့ တည့်တည့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု ဒါဇင်ကျော်အပြီးတွင် လူမင်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ လှည့်ကွက်များအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့် လူမင်သည် သူ၏ နောက်ဆုံး အဆောင်စာရွက်ကို ပစ်ပယ်ကာ ထိတ်လန့်စွာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ပြေးရင်းဖြင့် အော်ဟစ်ရန်လည်း မမေ့ခဲ့ပေ။

“ကယ်ကြပါဦး…”

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် အမျိုးမျိုးသော အရေအတွက်ရှိသော လေအရိပ်ကျားသစ်များဖြင့် ဝိုင်းရံခံထားရပြီး လင်းထျန်းမင်သည် အဝေးဆုံးတွင် ရှိနေသောကြောင့် သူ့ကို အာရုံစိုက်မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

အသက်အနည်းငယ်မျှ ရှူချိန်ကြာပြီးနောက် လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်သည် ၎င်း၏ ရှေ့မှ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ကာ ပါးစပ်ဟပြီး လူမင်ဆီသို့ တည့်တည့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

“ဝေါင်း…”

လေအရိပ်ကျားသစ်၏ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်နှုန်းကြောင့် လူမင်သည် ရှောင်တိမ်းရန် အခွင့်အရေးမရဘဲ တိုက်ရိုက် ကိုက်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် အသက်မဲ့စွာ လဲကျသွားခဲ့သည်။

ယခု လူမင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော လေးဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူတို့အနက် ချူကျင်ဆုန်းသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး သူ၏ ခွန်အားမှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လေအရိပ်ကျားသစ် အုပ်စုသည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ပြီး အလယ်အလတ်မှ နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ သားရဲ ဒါဇင်ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့ကာ သူတို့၏ သေဆုံးနေသော ကိုယ်ခန္ဓာများက မြေပြင်ကို သွေးရောင်နီရဲနေစေသည်။

နာရီဝက်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လူနှင့်သားရဲ နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ကြပြီး ကျင့်ကြံသူများလည်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစုကို သုံးစွဲကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။

“လီ မင်းနဲ့ ငါ လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်ကို တိုက်ခိုက်မယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေက ကျန်တဲ့ကောင်တွေကို အမြန်ရှင်းပစ်” ဟု လင်းထျန်းမင်က လီယွမ်ချန်အား အော်ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ မြန်မြန်လုပ်ရမယ် မဟုတ်ရင် ကြာကြာမခံနိုင်တော့ဘူး။ မအောင်မြင်ရင် ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေကြရလိမ့်မယ်”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေနှင့် အရေးကြီးသောအခြေအနေအကြားတွင် လင်းထျန်းမင်က လီယွမ်ချန်ကို အော်ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

သုံးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ဖြေကြသည်။

လူ ဟူသော မျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူ၏ ကြေကွဲဖွယ်အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မချန်တော့ဘဲ သူတို့၏ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ပထမအဆင့် အကောင်းစား တိုက်ခိုက်ရေး အဆောင်လေးရွက်ကို ဆက်တိုက်ထုတ်ယူကာ အသက်သွင်းပြီးနောက် ဓားစွမ်းအင်လေးခုကို လေအရိပ်ကျားသစ်များဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် ယခင်က တည်ဆောက်ထားသော မြေနတ်ဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းမှုကို အသက်သွင်းကာ လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်၏ အတွင်းပိုင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

လီယွမ်ချန်က အဖြူရောင်ပုလဲတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်ဆီသို့ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ခံစားမှုက လွှမ်းမိုးလာသောအခါ လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်သည် ဓားတန်းစီမှုအတွင်း၌ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ ဖွဲ့စည်းမှု၏ အတားအဆီးများကို အရူးအမူး ရိုက်ခတ်နေခဲ့ပြီး မြေနတ်ဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းမှု၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သို့သော် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ အစီအစဉ်များကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိထားပြီး သူ့ကို အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

အသက်အနည်းငယ်မျှ ရှူချိန်ကြာပြီးနောက် ဓားစွမ်းအင်လေးခုနှင့် ပုလဲတို့သည် လေအရိပ်ကျားသစ်ကို ဘက်ပေါင်းစုံမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း…”

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက်ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မီးတောက်များမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်တက်သွားသည်။ ပျံသန်းနေသော သဲများနှင့် ကျောက်တုံးများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာခဲ့သည်။

လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်သည် ယခုအခါ ကြီးမားသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး တုန်ယင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ ပျောက်ဆုံးနေပြီး အတွင်းအင်္ဂါများ ပေါ်လွင်နေသည်။ သနားစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်ကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေသည်။

လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အခြေအနေကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်နှင့် လီယွမ်ချန်တို့ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ထိုမျှကြီးမားသော ဈေးနှုန်းကို ပေးဆပ်ခဲ့ရပြီး ၎င်းကို မအောင်နိုင်ခဲ့ပါက ဤအန္တရာယ်မှ အသက်ရှင်နိုင်မလားဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။

အခြားနေရာများတွင် စုန်းယွီရုံနှင့် ချူကျင်ဆုန်းတို့သည် နောက်ဆုံးအဆင့် လေအရိပ်ကျားသစ်များစွာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။ နှစ်ဦးစလုံး အန္တရာယ်ကျရောက်နေပြီး အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေရသည်။

စုန်းယွီရုံက အနည်းငယ် ပိုကောင်းသည်။ အဆောင်စာရွက်များစွာနှင့် သူမ၏ အလတ်စား ဝိညာဉ်ပစ္စည်းဓားကို အားကိုးကာ တိုက်ခိုက်ရင်း နောက်ဆုတ်နေသဖြင့် ချက်ချင်း အရေးနိမ့်မည့် အန္တရာယ်မရှိပေ။

ချူကျင်ဆုန်းသည် ယခင်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးထားသဖြင့် နာရီဝက်ခန့်သာ မနည်းခံနိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ လုံးဝပင် အားကုန်နေပြီဖြစ်သည်။

လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင် ကျဆုံးသွားသည့် အချိန်တွင် ချူကျင်ဆုန်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျားသစ်တစ်ကောင်ကို တွန်းလှန်လိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သော ခြေသည်းတစ်ခုက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရင်ဘတ်မှ လက်သီးဆုပ်အရွယ် အပေါက်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သွေးများ ပန်းထွက်နေသဖြင့် ချူကျင်ဆုန်း၏ မျက်နှာက ခဏအတွင်း သေဆုံးလုနီးပါး ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်ကို ခံစားရင်း သူ လုံးဝစိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ လက်လွတ်နေပြီဖြစ်သော လင်းထျန်းမင်နှင့် လီယွမ်ချန်တို့သည် အကူအညီပေးရန် ရောက်ရှိလာကြသဖြင့် စုန်းယွီရုံအပေါ် ဖိအားကို သိသိသာသာ လျော့ကျစေခဲ့သည်။

ကျန်ရှိသော လေအရိပ်ကျားသစ်များမှာ သူတို့အတွက် ပြိုင်ဖက်မဟုတ်တော့ဘဲ အဖွဲ့က လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး လေအရိပ်ကျားသစ် သေဆုံးသွားသည်နှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲက နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာက အသက်ရှင်လျက်ရှိသော လူငါးဦးသည် ယခုအခါ သုံးဦးသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လူမင်နှင့် သူ့အဖော်တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်သေဆုံးမှုများက သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်များတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ရတနာများစုဆောင်းရန် အချိန်မရတော့ပေ။ လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ဦးတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဟွေယွမ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ မျိုချလိုက်ရာ သူ၏ ကုန်ခန်းလုနီးပါးဖြစ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် သုံးဦးစလုံး သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအချို့ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်တွင် လီယွမ်ချန်နှင့် သူ၏ဇနီးမှာ အလွန်တင်းမာနေကြသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သတိလက်လွတ် မနေဝံ့ကြပေ။

ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် လင်းထျန်းမင်၏ ခွန်အားကို သူတို့ ကောင်းစွာနားလည်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေတွင်ပင် အင်အားစုပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

လေအရိပ်ကျားသစ် အသေကောင်များသည် ကွင်းပြင်တစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေပြီး လူမင်တို့အဖွဲ့၏ သိုလှောင်အိတ်များ၊ ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဖေးသီးများပါ မပါဝင်သေးဘဲ ကြီးမားသော ဥစ္စာဓနကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။ လင်းထျန်းမင် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာပါက သူတို့၏ အသက်ရှင်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးပေမည်။

လင်းထျန်းမင်လည်း အလွန်သတိကြီးစွာရှိပြီး လီယွမ်ချန်နှင့် သူ၏ဇနီးတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမိနစ် ကြာသွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်မှုက အလွန်အမင်း ထူးဆန်းလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းထျန်းမင်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

“လီ ငါတို့ ရတနာတွေကို မြန်မြန် ခွဲဝေကြရအောင်။ ဒီမှာ ကြာကြာနေလို့ မလုံခြုံဘူး” ဟု လင်းထျန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ပုံမပေါ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လီယွမ်ချန်နှင့် သူ၏ဇနီးက နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြသည်။

“တာအိုရောင်းရင်းချန်က တော်တော် အစွမ်းထက်တယ်။ မင်းသာမရှိရင် ငါတို့ ဒီခရီးမှာ အားလုံး သေကုန်ကြပြီထင်တယ်” ဟု လီယွမ်ချန်က ရတနာမခွဲဝေမီ ချီးကျူးစကားဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဒီလိုလုပ်သင့်တယ်ထင်တယ်။ လူမင်တို့အဖွဲ့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ်တွေ မင်းယူလိုက်ပါ။ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ လင်မယား ယူမယ်။ လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်အသေကောင်ကို မင်းယူလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့အသေကောင်တွေကို ကျွန်တော်တို့ တူတူခွဲဝေမယ်။ ကောင်းကင်ဖေးသီးတွေကျတော့ မင်း ရာခိုင်နှုန်းခြောက်ဆယ်ယူ၊ ကျွန်တော်တို့ ရာခိုင်နှုန်းလေးဆယ်ယူမယ်။ ဘယ်လိုလဲ”

သူ၏ အစီအစဉ်ကို တင်ပြပြီးနောက် လီယွမ်ချန်က စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ လင်းထျန်းမင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူသည် ပိုမိုများပြားသော ဝေစုကို ရရှိသင့်သည်မှာ တရားမျှတသည်။ သို့သော် သူ ကျေနပ်မည်လားဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။

လင်းထျန်းမင် စဉ်းစားလိုက်သည်။ တန်ဖိုးအရှိဆုံးဖြစ်သော လေအရိပ်ကျားသစ် ခေါင်းဆောင်၏ အသေကောင်သည် သူ့အတွက်ဖြစ်ပြီး လူမင်တို့အဖွဲ့၏ သိုလှောင်အိတ်များတွင် သူတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံး ပါဝင်သည်မှာ သေချာသည်။ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာမူ နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလေးအနက်ထားစရာ မရှိပေ။ လီယွမ်ချန်၏ အဆိုပြုချက်မှာ အတော်လေး ရိုးသားသည်။ ကောင်းကင်ဖေးသီး အနည်းငယ် ပိုတောင်းလျှင် လုံလောက်ပြီ။

“လီ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေမှာ ကျွန်တော် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဖေးသီးတွေကတော့ ပိုယူတာက သိပ်အကျိုးမရှိပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ လင်မယား နှစ်လုံးထားပြီး ကျန်တာတွေ ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ။ ဘယ်လိုလဲ”

“ဒါဆိုလည်း ပြီးရော”

လီယွမ်ချန်သည် မဆိုင်းမတွပင် လင်းထျန်းမင်၏ သတ်မှတ်ချက်များကို သဘောတူလိုက်သည်။

ရတနာများကို ခွဲဝေပြီးနောက် သူတို့သုံးဦးလုံး အလုပ်ရှုပ်သွားကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် လူမင်၏ သိုလှောင်အိတ်များနှင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းကာ နောက်ပိုင်းမှ လီယွမ်ချန်အား လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် လေအရိပ်ကျားသစ် အသေကောင်များကို စတင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းများအားလုံးကို ယူဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် တိုက်ပွဲခွင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူတို့သုံးဦးလုံး ကောင်းကင်ဖေးသီးပင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ ကောင်းကင်ဖေးသီးများသည် မှည့်နေပြီဖြစ်ပြီး မြတစ်ပွင့်လို ဝိညာဉ်အသီးဆယ်လုံးသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသည်။

စုန်းယွီရုံသည် ကောင်းကင်ဖေးသီးများကို ခူးရန် ရှေ့သို့တက်သွားပြီး လင်းထျန်းမင်နှင့် လီယွမ်ချန်တို့က ဘေးမှ စကားပြောနေကြသည်။

ကောင်းကင်ဖေးသီးသည် နှစ်တစ်ရာလျှင် တစ်ကြိမ် မှည့်ပြီး သူ၏ အာနိသင်သည် ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်သီးကိုပင် ကျော်လွန်သည်။ သို့သော် သစ်ပင်ကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုး၍ မရခြင်းမှာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။

လင်းထျန်းမင်သည် မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူတို့၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေပြီး နှစ်တစ်ရာကြာပြီးနောက် သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုမှ ပြန်လာကာ အသီးများ ရိတ်သိမ်းရန် အမှတ်အသားတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ခဏအတွင်း စုန်းယွီရုံသည် ဝိညာဉ်အသီးများအားလုံးကို ခူးပြီး ကျောက်စိမ်းဘူးများထဲတွင် ထည့်ကာ ရှစ်လုံးကို လင်းထျန်းမင်အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်စိမ်းဘူးများကို အလွယ်တကူ လက်ခံကာ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ပွဲနှင့် ဘုံအကျိုးစီးပွားစမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် လီယွမ်ချန်နှင့် သူ၏ဇနီးသည် လင်းထျန်းမင်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာခဲ့ကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သစ္စာဖောက်မဟုတ်ပေ။ သူနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးလိုစိတ် ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းချန် ကျွန်တော်တို့က တောင်တန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ရှိနေသေးပြီး အန္တရာယ်ကနေ မလွတ်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဈေးမြို့ကို အတူတူ ပြန်သွားကြမလား”

“ကျွန်တော်လည်း ဒီလိုပဲ တွေးနေတာ”

ရတနာရှာဖွေရေးတာဝန် ပြီးမြောက်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့သုံးဦးလုံး ကြာကြာမနေတော့ဘဲ သူတို့လာခဲ့သည့် လမ်းအတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်များသည် လော့ယွင်တောင်တန်း အစွန်အဖျားရှိ တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

“လီ နတ်သမီးစုန်း တစ်နေ့နေ့ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့”

“တာအိုရောင်းရင်းချန် တစ်နေ့နေ့ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့!”

သုံးဦးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အရိုအသေပြုခဲ့ကြသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ မြေနတ်ဆိုးဓားကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကောင်းကင်သို့တက်သွားပြီး မကြာမီပင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီယွမ်ချန်သည် လင်းထျန်းမင် သွားရာအရပ်ကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်၊

“တာအိုရောင်းရင်းချန်က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်။ သူ့ရဲ့ အဆောင်တွေလည်း အရည်အသွေး ကောင်းတယ်။ သူက လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူလား ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းမိသားစုတွေထဲက တစ်ယောက်လား မသိဘူး…”

မျက်နှာ နီမြန်းနေသော စုန်းယွီရုံက တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

“ယောက်ျား ကျွန်မရဲ့ ခံစားချက်က သူက လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်။ သူက လော့ယွင်တောင်တန်းရဲ့ မိသားစုကြီးငါးစုထဲက တစ်ခုခုက ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် ကျန်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက တပည့်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ့နဲ့ ကောင်းကောင်းဆက်ဆံရမယ်…”