ရရှိမှုစာရင်း

လော့ယွင်ဈေးအတွင်းရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခု၏ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခန်း၌

လီယွမ်ချန်နှင့် သူ၏ဇနီးကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဟိုဟိုဒီဒီလျှောင်မသွားဘဲဘဲ ဈေးသို့ တန်းပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် လင်းရှင်းကျီထံသို့ လုံခြုံစွာ ရောက်ရှိကြောင်း အလျင်အမြန် သတင်းပို့ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းမရှိ ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် လူမင်နှင့် ချူကျင်ဆုန်းတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ရရှိမှုများကို စာရင်းပြုစုရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဖေးသီးရရှိရန် ခရီးစဉ်သည် တစ်လ၏တစ်ဝက်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အတော်လေး ချောမွေ့ခဲ့ကာ အရည်အသွေးမြင့် အဆောင်အချို့သာ ကုန်ကျခဲ့သည်။ နှစ်ဦး၏ သိုလှောင်အိတ်များနှင့်ဆိုလျှင် သူ အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိမည်ဟု မျှော်မှန်းထားသည်။

ပထမဆုံး လူမင်၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ကောက်ယူကာ ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားအာရုံကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်ပြီး အထဲရှိ ပစ္စည်းများကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် စတင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်ကျော်၊ လင်ရှင်းဖေးဆေးအချို့နှင့် အခြားအသုံးပြုနိုင်သော ဆေးဝါးများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ပစ္စည်းအချို့နှင့် ရောနှောပစ္စည်းများစွာ ပါဝင်သည်။ သို့သော် အထူးတန်ဖိုးရှိသည့် မည်သည့်ပစ္စည်းမှ မရှိပေ။

ဤသူသည် လေအရိပ်ကျားသစ်များ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး သူ၏ လှည့်ကွက်များအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကိုပင် လီယွမ်ချန်နှင့် သူ၏ဇနီးအား ပေးခဲ့ရသောကြောင့် တကယ်တမ်း ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။

“ဟူး…”

အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူပြီးနောက် သူ၏ အာရုံကို အခြားသိုလှောင်အိတ်သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။

ချူကျင်ဆုန်းသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်တွင်ရှိပြီး မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အားနည်းသူမဟုတ်သောကြောင့် သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာက ပိုမိုများပြားသင့်သည်။

နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် အတွင်းသို့ စတင်စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အချိန်အကြာကြီး မဟုတ်ဘဲ လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူမင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချူကျင်ဆုန်း၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာက များစွာ ပိုမိုများပြားသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ရာကျော်၊ အမျိုးမျိုးသော ဆေးဝါးများနှင့် ထို့အပြင် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းနှင့် အခြားပစ္စည်းအချို့လည်း ရှိသည်။ အားလုံးမှာ သာမန်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ လူနှစ်ဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ပေါင်းစုလိုက်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော် တန်ဖိုးရှိသည်။ တိုက်ပွဲတွင် သုံးစွဲခဲ့သော အဆောင်များနှင့် ဆေးဝါးများကို နုတ်လိုက်လျှင်ပင် သူသည် အမြတ်အစွန်း ကောင်းကောင်း ရရှိခဲ့သည်။

နှစ်ဦးစလုံး၏ ကိုယ်ပိုင်ကြွယ်ဝမှုသာမက၊ များပြားလှသော လေအရိပ်ကျားသစ်အသေကောင်များသည်လည်း လက်မှုပစ္စည်းများအတွက် ကုန်ကြမ်းများစွာ ထွက်ရှိစေမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဖေးသီး ရှစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိနေသည်။

ရရှိမှုများကို စာရင်းပြုစုပြီးနောက် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် အသုံးဝင်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်းများကို အခြားအိတ်တစ်ခုထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ အချိန်ရသည့်အခါ ရောင်းပစ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထိုအရာများအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားခဲ့သည်။

လော့ယွင်ဈေးတွင် ကျင်းပမည့် ပြိုင်ပွဲကြီး၏ နေ့ရက်သည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ရာ တစ်နှစ်ကျော်သာ ကျန်တော့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဖေးသီးကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဆေးစွမ်းကို အသုံးချခြင်းဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ရှစ်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး ထို့နောက် ပေါက်ကျန်ဆေးလုံး၏ အကူအညီဖြင့် အငယ်စားနယ်ပယ်တစ်ခုကို ထိုးဖောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ခဏတာ ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တစ်ညတာ အနားယူကာ စွမ်းအင်များ စုစည်းပြီးနောက် သူ ထ၍ ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံ၏ တတိယထပ်တွင် လင်းရှင်းကျီသည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ထိုင်နေသည်။

လင်းထျန်းမင် မရောက်မီတွင် ကြည်နူးဖွယ် နှုတ်ဆက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဦးလေး ဆယ့်ခုနစ် မကြာသေးခင်က ဘယ်လိုလဲ”

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းထျန်းမင်ကို မြင်သည်နှင့် လင်းရှင်းကျီက ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ကောင်းတယ် မင်းလေး နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာခဲ့ပြီ။ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် မင်းပြန်မလာသေးရင် ငါ လော့ယွင်တောင်တန်းကို မင်းကို လိုက်ရှာတော့မှာ”

လင်းထျန်းမင် ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း သာမန်စကားပြောဆိုကာ ရတနာများ ရရှိခဲ့သည့် စွန့်စားခန်းအကြောင်းကို အတိုချုပ် ပြန်ပြောပြသည်။

“ကောင်းကင်ဖေးသီး ရှစ်လုံး”

လင်းထျန်းမင်၏ ရရှိမှုများကို ကြားသိရသောအခါ လင်းရှင်းကျီ အလွန်အံ့သြသွားပြီး အနည်းငယ် အားကျစိတ်ပင် ဖြစ်မိသည်။

“ဒီကောင်လေးရဲ့ ကံကောင်းခြင်းက တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ သူ အပြင်ထွက်တိုင်း ရတနာတွေ တော်တော်များများ ရလာတယ်”

လင်းရှင်းကျီ၏ မျက်နှာတွင် လိုချင်တပ်မက်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ကောင်းကင်ဖေးသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လက်သီးဆုပ်ပြီး လေးလေးစားစား ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ဘာလုပ်နေတာလဲ”

“ဦးလေး ဆယ့်ခုနစ် ဦးလေး ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်သီးကို စားသုံးပြီးပြီပဲ။ ဦးလေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ခဏလေးအတွင်း သိပ်တိုးတက်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။ ဒီ ကောင်းကင်ဖေးသီးကို ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားမှု သင်္ကေတအဖြစ် လက်ခံပေးပါ…”

လင်းရှင်းကျီက ကောင်းကင်ဖေးသီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းကို လက်ခံချင်သော်လည်း ရှက်ရွံ့နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလွန်ခက်ခဲစွာ ရရှိထားသည့် ရတနာတစ်ခုကို မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦးထံမှ ယူခြင်းသည် မသင့်တော်ဟု ထင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ထျန်းမင်ရဲ့ စေတနာကို တန်ဖိုးထားပါတယ်”

လင်းရှင်းကျီသည် ကောင်းကင်ဖေးသီးကို ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာကို ထုတ်ယူကာ လျော်ကြေးအဖြစ် လင်းထျန်းမင်အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အကြိမ်များစွာ ငြင်းဆန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လင်းရှင်းကျီက သူတို့ကို လက်ခံရန် အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏ ကောင်းသောစေတနာကို လက်ခံမည်မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ဟန်ဆောင်မှုမရှိဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံလိုက်သည်။

နှစ်ဦးစလုံး စိတ်ဓါတ်ကြည်လင်နေကြပြီး လင်းရှင်းကျီက လင်းထျန်းမင်အား သူ၏ အစီအစဉ်များအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

“နှစ်လဆိုရင် မိသားစုဆီ ပြန်သွားလို့ရပါပြီ။ အချိန်ကလည်း သိပ်မကြာသလို သိပ်လည်း မတိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဖေးသီးကို သန့်စင်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို တတ်နိုင်သမျှ တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်”

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို နှစ်လကြာရင် အတူတူ ထွက်သွားကြတာပေါ့”

အချိန်ကို သဘောတူညီပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က ထွက်ခွာရန် ထရပ်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် သူသည် ခြံဝင်းငယ်လေးရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာကို စတင်လည်ပတ်စေကာ ကျင့်ကြံရန်အတွက် အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

အတွေးတစ်ခုဝင်လာသည်နှင့် သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် အသီးတစ်လုံး လေထဲမှ ပေါ်လာခဲ့သည်။

အသီးသည် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်သီးအရွယ်ခန့် ရှိပြီး မြကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စိမ်းပြာရောင် သန်းနေသည်။ ဝိညာဉ်အသီးငယ်လေးတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ပါဝင်ပြီး အနံ့ခံရုံမျှဖြင့်ပင် လန်းဆန်းစေကာ စိတ်ကြည်လင်စေသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဖေးသီးကို တစ်ကိုက်တည်း မျိုချလိုက်သည်။

သူ့ပါးစပ်ထဲရောက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ဖေးသီးက ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားသည်။ ပါဝင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်သီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်ခြင်း လုံးဝမရှိပေ။

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေကာ ကောင်းကင်ဖေးသီး၏ စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ဒန်တျန်ထဲသို့ စီးဝင်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ချီပင်လယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဲ့ထွင်ကာ နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ တိုးတက်စေခဲ့သည်။

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နှစ်လခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်းတွင် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဖေးသီးကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ရန် တစ်လနီးပါး ကြာခဲ့သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှစ်၏ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်က အလွန်ကျေနပ်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ခြောက်လခန့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလျှင် ပေါက်ကျန်ဆေးလုံး၏ အကူအညီဖြင့် အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အချိန်က ခွင့်မပြု၍သာ နှမြောစရာကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက သူ တကယ်ပင် စမ်းကြည့်နိုင်ခဲ့မည်။

နှစ်လတာကာလ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး လင်းရှင်းကျီနှင့် သဘောတူထားသည့် နေ့မှာ မနက်ဖြန် ဖြစ်သည်။ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်ခွာရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

သူ ထ၍ လျှို့ဝှက်ခန်းမမှ ထွက်ကာ ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူသည် ဆေးဝါးများစွာကို ဖော်စပ်ခဲ့ရာ ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံကို လပေါင်းများစွာ လည်ပတ်နိုင်ရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

ဆေးဝါးများကို လင်းရှင်းရှန်ထံ လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း လုပ်ငန်းအခြေအနေအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဈေးကွက်ညီလာခံကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း လုပ်ငန်းများ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ရတနာတစ်ရာ့အဆောက်အအုံ၏ ဝင်ငွေသည် တည်ငြိမ်နေပြီး မိသားစုအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာကို ရရှိခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် နှုတ်ဆက်ရန် ထရပ်ကာ မိသားစုပိုင် ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

နောက်နေ့နံနက် ကောင်းကင်သည် မိုးမလင်းတလင်း ဖြစ်နေသေးစဉ်တွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှင်းကျီတို့သည် ဈေးမှ အတူတူ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး မြို့ပြင်ရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း လင်းရှင်းကျီ၏ ဩဇာအရှိန်အဝါသည် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဖေးသီးကို စားသုံးပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပုံရသည်။

“ဦးလေး ဆယ့်ခုနစ် ကျင့်ကြံမှုမှာ ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ အခုဆို ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေကနေ သိပ်မဝေးတော့ဘူးပဲ”

လင်းထျန်းမင်၏ မေးမြန်းမှုကို ကြားသောအခါ လင်းရှင်းကျီက ရိုးသားစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းပေးတဲ့ ကောင်းကင်ဖေးသီးရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲတဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ချွေတာနိုင်ခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် သုံးနှစ်ကနေ ငါးနှစ်လောက် ကြိုးစားအားထုတ်မှုမရှိဘဲ ဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

သူသည် ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး သားရဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံး ကျွေးပြီးနောက် နှစ်ဦးသား လင်းယုန်ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ခဲ့ကြသည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေရောင်လင်းယုန်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ မကြာမီ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အိမ်အပြန်ခရီးသည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်စရာကောင်းပြီး နှစ်ဦးသား လမ်းတစ်လျှောက် ပတ်ဝန်းကျင်အလှကို ခံစားရင်း အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

တစ်ဝက်လောက်ကြာပြီးနောက် နှစ်ဦးနှင့် လင်းယုန်သည် စိမ်းဝါးတောင် အပြင်ဘက်သို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် မိသားစုပိုင်တံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဥပဒေအမိန့်များစွာကို ပြဋ္ဌာန်းလိုက်ပြီး ကြီးမားသော ဖွဲ့စည်းပုံပွင့်သွားသည်နှင့် တည့်တည့် ဝင်ရောက်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

“ထျန်းမင် ဦးလေးမှာ အရေးတကြီး ကိစ္စလေးတွေ ရှိတယ်။ ထွက်ခွာမယ့်နေ့ကို အတည်ပြုပြီးရင် မင်းကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့”

လင်းရှင်းကျီသည် ပျံသန်းဓားဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီး လင်းထျန်းမင်လည်း ကြာကြာမနေတော့ဘဲ သူ၏ မိသားစုပိုင် ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ သွားခဲ့သည်။