လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဂိုဏ်း။ တစ္ဆေဈေးကွက်တွင် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း။

ဤဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုသည် တစ်ဖက်က အမြစ်ပြတ်သုတ်သင် မခံရမချင်း စစ်ပွဲများ ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

“အိမ်တော်သခင်က အလျော့ပေးဖို့ ရွေးချယ်လိမ့်မယ်။” ဟု စူးချန်ခုန်းသိသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ နှစ်စဉ်အခွန်အခ တောင်းခံမှုမှာ နှစ်ဆတိုးလာခဲ့ပြီး ၎င်းသည် တော်တော်လေး လွန်ကဲနေသော်လည်း သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်အရ မော့ထျဲသည် အလျော့ပေးရန် ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

စူးချန်ခုန်း ကြိုမှန်းထားသည့် အတိုင်းပင်။

"ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်။ တတိယအကြီးအကဲချန် တောင်းဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲ!"

အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ လူသတ်တော့မည့်ဟန်ကို မြင်လျှင် မော့ထျဲသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာနှင့် အလျော့ပေးရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းနဲ့ တိုက်ပွဲဆင်နွဲဖို့လား။ အဲ့တာက ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥနဲ့ ပစ်ပေါက်တာနှင့် အတူတူပင်။

မော့ထျဲက နောက်ထက် ငွေစက္ကူငါးရာကို ထုတ်ယူပြီး ချန်ကျွမ်းထံ လွှဲပြောင်းပေးရန် တစ်ယောက်ယောက်အား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုမှသာလျှင် ချန်ကျွမ်း၏ နဂိုက ဘာမှမထူးခြားသော မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာပြီး သူ၏ အလွန်တရာမှ ဖော်ရွေတတ်သော အသွင်အပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"အိမ်တော်သခင်မော့၊ ပျော်ရွှင်စရာ နှစ်သစ်ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထပ်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူးဗျာ။"

အကာအကွယ်ကြေး ငွေတစ်ထောင်ကို ရရှိပြီးနောက် ချန်ကျွမ်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူ၏ ရယ်သံကြီးနှင့် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော မြင်းစီးသူရဲကောင်းများစွာတို့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ နှင်းမုန်တိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"အင်း... အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းက ပိုပိုပြီး ရက်စက်လာပြီ။ သူတို့ ဒီတစ်ခေါက် ငွေတစ်ထောင်ယူသွားတယ်။ နောက်တစ်ခါဆို နှစ်ထောင်လောက် တောင်းလာနိုင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေက ပိုများလာမှာ။ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို လုံလောက်အောင် မကျွေးနိုင်သလိုပဲ!"

သံနက်အိမ်တော်၏ အဖွဲ့ဝင်အများအပြားသည် ဒေါသများနှင့်ပြည့်နှက်နေပြီး အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ အလိုလောဘက ကြီးထွားလာသည်ဟု ခံစားလာရသည်။

“အဖေ… ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်မလဲ မသိတော့ဘူး။”

ထို့အပြင် မော့ထျဲသည်လည်း ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သည်။ သူက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်ပြီး အတန်ငယ် အသက် ကြီးသွားပုံရသည်။

ငယ်စဉ်ကပင် မော့ထျဲသည် သူ၏သေဆုံးသွားသောဖခင်ထံမှ သံနက်အိမ်တော်ကို လွှဲပြောင်းယူခဲ့ပြီး အလောင်း၏ အရှေ့၌ပင် သံနက်အိမ်တော်အား တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် ကြီးပွားတိုးတက်အောင် လုပ်မည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။

မော့ထျဲ၏တာဝန်ယူ ကြိုးပမ်းမှုများကြားမှ သံနက်အိမ်တော်သည် ပြဿနာမျိုးစုံနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို မကြာခဏဆိုသလို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ဒေါသနှင့် မလိုလားအပ်သော ခံစားချက်များကို ခံစားရသော်လည်း ဆက်လက်ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားနေရုံသာဖြစ်သည်။

မော့ထျဲသည် သံနက်အိမ်တော်ကို ဖျက်သိမ်းပြီး ငွေအမြောက်အများယူကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သက်သာရာမရဘဲနှင့် မနေပါ။ သို့သော် မိသားစုအမွေက သူ့လက်ထက်တွင် အဆုံးသတ်သွားမည်ဆိုသော အတွေးက သူ့ဘိုးဘေးများနှင့် မရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် အရှက်ရစေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ အံကြိတ်ကာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရုံသာ။

စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ မော့ထျဲသည် လုံလုံလောက်လောက် မသန်မာသောကြောင့် အလျှော့ပေးရုံသာ တတ်နိုင်သည်ကို သူသိသည်။ အခြားသူများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ခြေရင်းတွင် ဒူးထောက်၍ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်း လမ်းကြောင်းနှစ်ခုသာ ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ ​​သူတစ်ပါးရဲ့ ခြေရင်းမှာ သေလည်းမသေချင်သလို ဒူးထောက်ပြီး အသက်ရှင်ချင်စိတ်လည်း မရှိပါ။ ဒါကြောင့် သူ့ကံကြမ္မာအား ခြိမ်းခြောက်မှုမှန်သမျှကို ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် သန်မာဖို့ သူ့ကိုယ်သူ ကြံ့ခိုင်ဖို့ လိုအပ်ပါသည်။

အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ပုံမှန်အတိုင်း ပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

"သန်ဘက်ခါက ဒီလရဲ့ ၁၅ရက်နေ့၊ တစ္ဆေဈေးဖွင့်တဲ့နေ့ပဲ။ ငါ ကျောက်ချင်းနဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့အတွက် တစ္ဆေဈေးကွက်ကို သွားရမယ်" ဟု စူးချန်ခုန်းက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့်ခြောက်လအတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် ဒူးလေးဖြင့် နှစ်လတစ်ကြိမ် တစ္ဆေဈေးကွက်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ကာ ကျောက်ချင်းနှင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားခဲ့သည်။ ထိုမှရသော ငွေများကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များဝယ်ယူဖို့ အသုံးပြုခဲ့သည်။

ယခု စူးချန်ခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးကွက်သို့ နောက်ထပ် ခရီးထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

နှစ်ရက်တာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်သွားလေပြီ။ စူးချန်ခုန်းက တစ်ရက်ကြိုပြီး အားလပ်ရက် တောင်းလိုက်သည်။ နောက်နေ့မနက်မှာ ဒူးလေးငါးချောင်း ထည့်ထားသော ခြင်းတောင်းကို ကျောပေါ်လွယ်ပြီး တစ္ဆေဈေးကွက်ကို သွားခဲ့သည်။

ညမိုးချုပ်သောအခါတွင် လေအေး အူသံကြောင့် ရာသီဥတု အထူးတလည် အေးနေပြီး တစ္ဆေဈေးကွက်သည် အခြား လလယ်ညများထက် ပို၍ ခြောက်ကပ်နေလေ၏။

ဤသည်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ တစ္ဆေဈေးကွက်သို့ ပထမဆုံးသွားရောက်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူသည် ထိုနေရာမှ ဆိတ်ငြိမ်တောင်ပေါ်ရွာသို့ အလွယ်တကူ သွားလာခဲ့သည်။

စွန့်ပစ်ထားသော တောင်ပေါ်ရွာလေးသည် သာမန်နေ့များတွင် လူသူမရှိသော်လည်း လအလယ်တွင် ရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုးဖြင့် လူများကို စုရုံးစေပြီး အများစုမှာ ၎င်းတို့၏ အထောက်အထားများကို ဖုံးကွယ်ရန် တမင်တကာ ရုပ်ဖျက်ထားကြသည်။

တစ္ဆေဈေးကွက်၏ လမ်းများပေါ်တွင် ဖယောင်းတိုင်မီးများ မှိန်မှိန်လေးများ ရှိသော်လည်း အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့နေဆဲဖြစ်သည်။ လူအများစုသည် လမ်းဘေးတွင် ဈေးဆိုင်ငယ်များ ထောင်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် မမြင်ရခဲသော ကုန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချကြသည်။

လူများက လာရောက်မေးမြန်းသောအခါတွင် အခြားသူများ၏ အာရုံကို မဆွဲဆောင်မိစေရန် တမင်တကာ အသံကို တိုးညှင်းထားကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အနက်ရောင်၀တ်စုံနှင့် ကြက်သွေးရောင် သရဲမျက်နှာကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းက တစ္ဆေဈေးကွက်အတွက် ပုံမှန် ၀တ်စုံပင်ဖြစ်ရာ မည်သူ့မျှ အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။

"ညီလေး သရဲမျက်နှာ။"

စူးချန်ခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးကွက်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်၏ တံစက်မြိတ်အောက်တွင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး နာရီဝက်အကြာတွင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု သူ့နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ကြည့်လိုက်တော့ စူးချန်ခုန်းက အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ အဖြူရောင်သန့်သန့် မျက်နှာဖုံးဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အနှီလူက ကျောက်ချင်းဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ခါ စုစုပေါင်း ဒူးလေးငါးခု။ စစ်ဆေးလိုက်ပါ" ဟူ၍ ကျောက်ချင်း ပေါ်လာသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းက စကား အပိုစကား လုံးဝမဆိုဘဲ သူခြင်းတောင်းကို ချလိုက်ပြီး ကျောက်ချင်းကို ပြောလိုက်လေ၏။

"ငါက ညီလေးသရဲမျက်နှာကို အခုထိ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ။ ဒီမှာ ငွေစက္ကူပေါင်း ငါးရာရှိတယ်" ကျောက်ချင်းက ရင်ဘတ်ထဲက ငွေစက္ကူတွေကို ထုတ်ပြီး စူးချန်ခုန်းဆီကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ချင်းက ထိုသို့ ပြောသော်လည်း သူသည် ဒူးလေးငါးခုလုံးကို စစ်ဆေးလိုက်ဆဲဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ဝက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ကျောက်ချင်းအား ဒူးလေး နှစ်ဆယ်နီးပါး ရောင်းချခဲ့ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် ငွေနှစ်ထောင်ရရှိခဲ့သည်။

ကျောက်ချင်းသည် စစ်ဆေးရာတွင် အမှားအယွင်းမရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စူးချန်ခုန်းက ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ခဏနေဦး!"

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ ကျောက်ချင်းက စူးချန်ခုန်းကို ခေါ်လိုက်လေ၏။

"အခြားကိစ္စရှိသေးလို့လား။"

စူးချန်ခုန်းသည် ကျောက်ချင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ညီလေးသရဲမျက်နှာ… မင်းက သာမန်လူမဟုတ်ဘူး။ ငါပိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ဖို့ မင်းကို ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ မင်းအတွက် နာမည်တစ်ခု ရလာပြီး အမြင့်တစ်နေရာကို တက်နိုင်မှာ သေချာတယ်!”

ကျောက်ချင်းက ရိုးသားစွာ ဆိုလေ၏။ သို့သော်လည်း သူ့စကားက ဂိုဏ်းထဲဝင်ရန် ဖိတ်ကြားခံရသူ စူးချန်ခုန်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ဂိုဏ်းနာမည်ကို မေးလို့ရမလား" ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း မေးလိုက်သည်။ အမှန်တော့ သူသည် ကျောက်ချင်း၏ဂိုဏ်းတွင် ပါဝင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ကျောက်ချင်းသည် တစ္ဆေဈေးကွက်တွင် ရှိနေခြင်းနှင့် သူ၏ ဒူးလေးများကို အမြောက်အမြား ဝယ်ယူခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏ ဂိုဏ်းသည် ကောင်းတာလုပ်သည့်သူများ စုဝေးရာ မဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ မေးလိုက်သည်။

"ညီလေးသရဲမျက်နှာကသာ ဂိုဏ်းထဲဝင်လိုက်တာနဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် ငါတို့ဂိုဏ်းက အားကောင်းပြီး မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာတော့ ငါအာမခံတယ်!"

ကျောက်ချင်းက သူဘယ်ဂိုဏ်းဝင်လဲဆိုတာ မဖော်ပြပေမယ့် သူ့လေသံက လုံးဝ ရိုးသားနေခဲ့သည်။

ဒါက စူးချန်ခုန်းကို ပိုလို့တောင် နိုးကြားလာစေခဲ့သည်။ ဂိုဏ်း၏အမည်ကိုပင် မျှဝေလိုစိတ်မရှိဘူးလား။ တားမြစ်ထားသော လက်နက်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ဝယ်ယူနေတာလား။ အားလုံးက သိပ်ကို မမှန်သလိုပဲ။

အဲဒီမှာ စူးချန်ခုန်းက လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က လွတ်လွတ်လပ်လပ် လျှောက်သွားပြီး ချုပ်နှောင်ခံရတာကို မကြိုက်လို့ ငြင်းပါရစေ။"

စူးချန်ခုန်း၏ ငြင်းဆန်မှုသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်လည်း ကျောက်ချင်းသည် သူ့အသံတွင် ခိုင်မာမှုကို ကြားနိုင်သည်။

ကျောက်ချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒါဆို ငါ ဒီကိစ္စကို ဖိအားမပေးတော့ဘူး" ဟုဆိုလိုက်သည်။

အရောင်းအ၀ယ် ပြီးသွားသောအခါတွင် ကြာကြာဆက်မနေတော့ဘဲ စူးချန်ခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးကွက်မှ တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း ထွက်ခွာသွားပုံကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ချင်းသည် သူ့နေရာတွင် တိတ်တဆိတ် ရပ်နေ၏။

"ဒီကျောက်ချင်းက လူကောင်းမဟုတ်တာ သေချာတယ်။ သူနဲ့ ထပ်မရောင်းခင် ငါ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားရမယ်!" စူးချန်ခုန်း လမ်းလျှောက်လာရင်း သူ့ဘာသာသူ တွေးနေမိသည်။ ကျောက်ချင်း၏ အပြုအမူသည် အနည်းငယ် နူးညံ့ပုံမပေါ်ဘဲ စူးချန်ခုန်းအား သူတို့၏ အရောင်းအ၀ယ်များကို အဆုံးသတ်ရန် စဉ်းစားစေခဲ့သည်။ ပြဿနာမဖြစ်အောင် ကျောက်ချင်းနဲ့ ထဲထဲဝင်ဝင် မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပင်။

"ဟမ်?"

တစ္ဆေဈေးကွက် အပြင်ဘက်ရှိ လူဆိတ်ညံသော တောင်တန်းများတစ်လျှောက် တစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်ထွက်ရင်း စူးချန်ခုန်း၏ခြေလှမ်းများက သစ်ရွက်ခြောက်များကို ကြေမွသွားစေသော်လည်း ရုတ်တရက် သူ့နားရွက်များ တုန်လှုပ်သွားပြီး “ဆူညံသံ” အသံပေါင်းများစွာကို ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဤအသံနှင့် လွန်စွာမှ ရင်းနှီးပါ၏။ ၎င်းသည် ဒူးလေး ယန္တရားများ လှုပ်ရှားနေသည့် အသံဖြစ်‌လေသည်။