သံအင်္ကျီလက်ကျွမ်းကျင်မှု။ ဘုန်းတော်ကြီး တုကျန်း!

ယခင်က ကျောက်ချင်းသည် စူးချန်ခုန်းအား သူတို့ဂိုဏ်းထဲဝင်ရန် ဖိတ်ကြားခဲ့သော်လည်း သူက ဂိုဏ်းနာမည်ကို မပြောပြသောကြောင့် စူးချန်ခုန်းက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ဒေါသတကြီးနှင့် ကျောက်ချင်းသည် စူးချန်ခုန်းကို သတ်ပစ်ဖို့သာ ချောင်းမြောင်းခဲ့သည်။

ကျောက်ချင်း၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ကြာနက်ပုံဖြင့် ရေးထွင်းထားသော တုံကင်ပြားတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုဘုန်းကြီးတို့သည် ရဲများ၏ အဆိုအရ ကြာနက်ဂိုဏ်းမှ လူများဖြစ်ရမည်။

"ကျောက်ချင်းကလည်း ကြာနက်ဂိုဏ်းဝင်များလား " စူးချန်ခုန်းက ထိတ်လန့်တကြား ပြုံးလိုက်သည်။

ကြာနက်ဂိုဏ်းသည် သာမန်အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ပေ။

နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင် ကျောက်ချင်းသည် သူတို့၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘုန်းတော်ကြီး တုကျန်းသည် လူအများအား လှည့်စားကာ ဤနေရာတွင် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြန့်ကြက်ခဲ့သည်။ သို့တိုင် ဒေသဆိုင်ရာအာဏာပိုင်များပင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုဝံ့ရာ ကြာနက်ဂိုဏ်းသည် မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသည်ကို ပြသနေသည်။

ရဲအရာရှိငယ်လေး၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့နေသည်။ ယခုအခါ ချင်းရွှေမြို့အနီးတွင် ကြာနက်ဂိုဏ်းသည် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး ဝေဒနာအားလုံးကို ကုသပေးနိုင်သည့် သိဒ္ဓိရေဟုခေါ်သော အရာနှင့် နောက်လိုက်များကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းနေသည်။ လူသေများကို အသက်ပြန်ရှင်စေမည့် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ တုကျန်းသည် လိမ်လည်သူဖြစ်ကြောင်း ရဲရဲတင်းတင်းပြောပါက သူသည် အခြားသော စိတ်အားထက်သန်နေသော တိုင်းသူပြည်သားများ၏ လွှမ်းမိုးခံရနိုင်သည်ဟု လက်ရှိအခြေအနေအရ ရဲအရာရှိငယ်လေး ခံစားနေရသည်။ သူသည် သက်ပြင်းကိုသာ ကြိတ်မှိတ်ချလိုက်ရပြီး နေရာ၌သာ တိတ်တဆိတ် ရပ်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

“မဟာမီးတောက် အင်ပါယာကြီးက… ပြည်တွင်းရန်ပွဲနှင့် ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုနှစ်ခုစလုံးကို အမှန်တကယ် ခံစားနေရတာပဲ။”

စူးချန်ခုန်း သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ ချင်းရွှေမြို့ တစ်ခုတည်းတွင်ပင် ဓားပြများ သောင်းကျန်းခဲ့ပြီး ယခုအခါ ကြာနက်ဂိုဏ်းဟုလူသိများသော မကောင်းဆိုးဝါးဂိုဏ်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မည်သို့ပင် ကြည့်ပါစေ ၎င်းသည် ရှေ့တွင် ရှုပ်ထွေးနေသော အချိန်ကာလ၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခုလိုပင်။

ထို့အပြင် သံနက်အိမ်တော်တွင် ရေအရင်းအမြစ် အဆိပ်သင့်မှုနှင့် ချင်းရွှေမြို့ စီရင်စုအတွင်း ကပ်ရောဂါဖြစ်ပွားမှုတို့က ကြာနက်ဂိုဏ်းနှင့် ချိတ်ဆက်မှု ရှိနိုင်သလား။ ဒါက အမှန်ဆိုရင်…တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းပါသည်။

စူးချန်ခုန်း တွေးဆလိုက်သည်။ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်သင်္ကန်းနှင့် ဘုန်းတော်ကြီး တုကျန်းသည် “သိဒ္ဓိရေစင်” နှင့် ပြည့်နေသော ပန်းအိုးထဲသို့ မိုးမခအကိုင်းအခက်ကို နှစ်ပြီး လေထဲပက်ဖျန်းလိုက်ရာ အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ရုတ်ရုတ်သဲသဲနှင့် အဖိုးတန် “သိဒ္ဓိရေစင်” ကို အရယူရန် သူတို့မှာ ရှိသော ခွက်များနှင့် လှမ်းခံနေကြသည်။

တုကျန်းကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ကိုးကွယ်ထားသောကြောင့် မြင်ကွင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။

"ဘာ...ဘာကို လာတွန်းနေတာလဲ"

"သေစမ်း.. ငါ့ကို မတွန်းနဲ့!"

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးမှ အတင်းအကြပ် ဖြတ်သွားသဖြင့် လူစုလူဝေးက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

“သူခိုးဘုန်းကြီး၊ ဘုရားနဲ့ကိုင်ပေါက်ပြီး လူတွေကို လှည့်စားနေတာ။ မလုပ်ဖူးတဲ့ မကောင်းမှုကို မရှိဘူး။ ဒီနေ့တော့ မင်းခေါင်းက ငါ့ဓားထက် ပိုမာသလား ကြည့်ရအောင်။”

ဆူညံသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသံက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် လူသတ်ချင်စိတ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံ၀တ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အနက်ရောင်ပဝါဖြင့် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားကာ လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သူ၏ခါးတွင် ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ရန်တုံ့လိုသည့် ရောင်ဝါများ ဖြာထွက်နေ၏။

"သူက ဘယ်သူလဲ။ ဆရာတော် တုကျန်းကို လုပ်ကြံဖို့ စဉ်းစားနေတာ ဝဋ်လိုက်မှာကို သူ မကြောက်ဘူးလား"

ယခင်က ရုတ်ရုတ်သဲသဲနှင့် အုတ်အော်သောင်းနင်းဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

ဘုန်းတော်ကြီး တုကျန်းသည် ဤအလှည့်အပြောင်းကို ရုတ်တရက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော်ငြား ထိတ်လန့်မှု စိုးစဉ်းမျှ မပြခဲ့ပေ။

မီးခိုးရောင်နှင့်လူ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် တုကျန်းက သူ့ကို ကြင်နာသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်ပြီး "ဒီက ဒကာကြီးက ဘာကြောင့်များ ဒီလောက်တောင် ဒေါသကြီးနေရတာလဲကွယ်။ ဗုဒ္ဓက ကရုဏာတော် ကြီးမားပြီး ဒကာကြီး ကြုံတွေ့ရတဲ့ ဒုက္ခတွေကို ကျော်လွှားနိုင်အောင် ကိုယ်တော် ကူညီနိုင်ပါတယ်"

" ကျော်လွှားနိုင်အောင်တဲ့လား။ ငါမင်းကို ကျော်လွှားနိုင်အောင် လုပ်ပေးမယ် သူခိုးဘုန်းကြီး။"

သို့သော် မီးခိုးရောင်နှင့်လူသည် တုကျန်းကို အလွန်မုန်းတီးပုံရသည်။ သူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရင်း မျက်လုံးများ နီရဲကာ ဓားရှည်ကြီးကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လျက် တုကျန်းထံ ချီတက်လာသည်။

"အတင့်ရဲလိုက်တာ"

တုကျန်းသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ လက်ခုပ်ချီကာ ဆုတောင်းနေသော်လည်း အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အခြားဘုန်းကြီးများက ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်ကြသည်။ မီးခိုးရောင်နှင့် လူကို တားဆီးရန် လှံရှည်တံတစ်ချောင်းစီ ဆွဲကိုင်လိုက်ကြသည်။

“ချွမ်း ချွမ်း ချွမ်း”

မီးခိုးရောင်နှင့်လူ၏ သိုင်းပညာသည် အလွန်ထူးခြားသည်။ သူ၏ ဓားသွားသည် လေကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားကာ နောက်တွင် ပုံရိပ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထိုဘုန်းကြီးများလည်း သိုင်းပညာကို ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားကြသည်။ သူတို့၏ လှံတံများနှင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုများ ဓါးရှည်များဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်မှုများကြောင့် ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရာ လူအများက မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူကို ဝိုင်းထားသဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြရာ စင်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့် မောင်း၊ ဗုံနှင့် ကြွေပုလင်းများ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

စောင့်ကြည့်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် မတတ်သာဘဲ အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြကာ အသီးသီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲ၌ တစ်ဖက်တွင် အစွမ်းထက်သော ဆရာတော် တုကျန်းနှင့် တစ်ဖက်တွင် အလွန် ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာဖုံးနှင့် မီးခိုးရောင်နှင့်လူ ရှိနေသည်။

“သူက…”

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် စင်မြင့်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှု ပေါ်လာလေ၏။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် မီးခိုးရောင်ဝတ်သူ၏ ဓါးနည်းပညာသည် ထက်မြက်သော်လည်း အနက်ရောင်ဝတ်ဘုန်းကြီးများသည် လူများပြီး ပူးပေါင်းမှု အားကြောင်းကြသည်။ သူတို့၏ သစ်သားတုတ်များသည် တစ်လက်မပိုရှည်ပြီး တစ်လက်မပို၍ ခိုင်ခံ့ကာ ချွန်ထက်သော ဓါးများနှင့် ဖြတ်တောက်ရန်ပင် ခက်ခဲသဖြင့် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားအား သူတို့၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

"ဖယ်ကြစမ်း"

ယင်းက သူ၏ ချီစွမ်းအင်ကို လမ်းကြောင်းဖော်နေသည့် မီးခိုးရောင်နှင့်လူကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားရှည်သည် နီရဲသော မီးတောက်များဖြင့် တောက်ပနေကာ စူးရှတောက်လောင်လျက် ဓားသွားက တုန်ယင်နေ၏။

“ရွှီး ရွှီး ရွှီး”

သူ၏ ချီလမ်းကြောင်း အပြည့်အ၀ ပေါက်ကွဲမှုအောက်တွင် မီးခိုးရောင်နှင့်လူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား တိုးမြင့်လာသည်။ ဓားရှည်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်လိုက်ရာ သစ်သားချောင်း ကျိုးသွားသဖြင့် ဘုန်းကြီးများအား ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သွားစေသည်။ အူပြတ်ကာနီး ခပ်သီသီလေး လွတ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့သည်။

“သူက ယန်စုန့်…” မြေပြင်ပေါ်၌ စူးချန်ခုန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီးနောက် သူ့မှန်းဆချက် သေချာသွားခဲ့သည်။ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော မီးခိုးရောင်နှင့်လူ၏ ဓားသွားနည်းပညာနှင့် အတွင်းစွမ်းအားသည် သူ့အတွက် ရင်းနှီးလွန်းနေသည်။ သူက တကယ်ကို ယန်စုန့်ဖြစ်သည်။

ဒါက စူးချန်ခုန်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစေပြီး ပဟေဋ္ဌိဖြစ်သွားစေသည်။ ယန်စုန့်ကို သူနားလည်သလောက်တော့ ယန်စုန့်သည် သတိကြီးကြီးထားတတ်ပြီး ဒီလိုစိတ်လက်မာန်ပါ လုပ်တာမျိုး မဖြစ်သင့်ပေ။ ယခုတော့ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်နေပြီး ဆရာတော် တုကျန်းကို လူမြင်ကွင်း၌ပင် သတ်ပစ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး သူ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

"သူခိုးဘုန်းကြီး၊ မင်းဘဝက ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ပြီ။"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေချိန်တွင် ယန်စုန့်သည် ချီစွမ်းအင်နှင့် ပေါက်ကွဲကာ တားဆီးခြင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဆရာတော် တုကျန်းဆီသို့ ဓားသွားကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ ခေါင်းပေါ်သို့ ချလိုက်လေ၏။

"ခေါင်းမာပြီး မိုက်မဲလိုက်တာ"

သို့သော် ဆရာတော်တုကျန်းသည် သူ၏ ဘယ်ဘက် အင်္ကျီလက်ကျယ်ကြီး ရစ်ပတ်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သင်္ကန်း၏ အင်္ကျီလက်သည် သံကဲ့သို့ မာကျောသွားပုံရပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ရှေ့သို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။

“ချွမ်း”

စူးရှသော သတ္တုသံများကြားတွင် ယန်စုန့်သည် သူ၏လက်မနှင့် လက်ချောင်းတစ်ဝိုက်တွင် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ဓားကို မကိုင်နိုင်တော့ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ အာရုံခံစားမှုများ ဆုံးရှုံးသွားသည်။

ဆရာတော် တုကျန်းသည် အလွန်ထက်မြက်လှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်တွင် ထူးခြားသော အတွင်းစွမ်းအားအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

ယန်စုန့်၏ သူငယ်အိမ်များကို ကျုံ့သွားစေသည့်အချက်မှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆရာတော် တုကျန်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးသည် ထိုးဖောက်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လေထဲသို့ ထိမှန်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ ထုံကျင်မှုကြောင့် မရှောင်နိုင်တော့ဘဲ ယန်စုန့်ကို ထိမှန်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

“ဝုန်း”

ထိုလက်ဖဝါးသည် ယန်စုန့်၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ခါတည်း ထိမှန်သွားသဖြင့် သူ့အား သွေးတစ်လုတ် စီးကျစေပြီး မျက်နှာကို မည်းမှောင်သွားစေသည်။ ၎င်းက သူ့ကို သဲအိတ်လို ကိုက်နှစ်ဆယ်လောက် လွင့်ပျံသွားပြီး မြင့်လှတဲ့ စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျပြီး ပွဲချင်းပြီး သေလုနီးနီးပင်။

“သွား…သွား!”

ယန်စုန့်သည် လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ခြေထောက်ကို ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။ ပြဿနာကို ရှောင်ရှားဖို့ လူတွေက ယန်စုန့်ကို အမြန်လမ်းလျှောက်ပြီး ဂျင်ဆင်းမြို့အစွန်ဘက်ဆီ ပြေးထွက်ရန် လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။

ယန်စုန့်ကို လက်ဖဝါးတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဒဏ်ရာပြင်းစွာရိုက်လိုက်ပြီး ဆရာတော်တုကျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး "ဒီဒကာလေးက ဒီ သနားစရာကောင်းတဲ့ ဘုန်းကြီးကို အထင်အမြင်လွဲမှား သွားပုံရတယ်။ ကိုယ်တော် သူ့ကို အမှတ်မထင် ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့လို့ သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကြည့်ရှုပြီး ကုသပေးသင့်တယ်။ သူ့အသက်အန္တရာယ် ကြုံလာရရင် နိမ့်ကျတဲ့ ဒီဘုန်းကြီးရဲ့ အမှားကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အော်မီတော်ဖု"

“ဆရာတော်ရဲ့ သနားကြင်နာတတ်မှုနဲ့ အာဃာတတရားကို ကိုယ်ကျင့်သီလနဲ့ ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်ပုံက တကယ်ကို ငါတို့ထက် သာလွန်ပါတယ်။” ဟူ၍ ဒေသခံ အများအပြားက ဆရာတော်တုကျန်း၏ သဘောထားကြီးပုံကို သဘောကျစွာ တွေးတောခဲ့ကြသည်။ မျက်နှာဖုံးအုပ်ထားသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူသည် ဆရာတော်တုကျန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သူက စိတ်မဆိုးရုံသာမက တစ်ဖက်သား၏ အသက်အန္တရာယ်ကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မိသွားမှာကိုလည်း စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူက တကယ်ကို စစ်မှန်သော သူတော်စင် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးပင်..