ဝမ်ထိုက်! ဦးခေါင်းခွံဖြတ်သူ!

"ဒါ...ဒါက ဘယ်လို လှုပ်ရှားမှု နည်းပညာမျိုးလဲ" စူးချန်ခုန်း၏ ထက်မြက်သော သွက်လက်ချက်ကြောင့် ယန်စုန့်၏ မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ပစ်သွားတဲ့ ပုတီးစေ့တွေကို ရှောင်ရင်း တုကျန်းရှေ့ အမြန်ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

"သံဖြတ်နည်းပညာ"

တုကျန်းစိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး စူးချန်ခုန်းက သူ့ကိုယ်သူ သေစေလောက်တဲ့ လုပ်ရပ်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ ရှောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့။ စူးချန်ခုန်း ပိတ်ရပ်လိုက်တာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ သတိမမူဝံ့ဘဲ ဟိန်းဟောက်သံနဲ့အတူ သူ့အင်္ကျီလက်တွေကို လှုပ်ခါလိုက်သည်။ ထိုထဲသို့ တွန်းအားများ ထည့်လိုက်သည်နှင့် အင်္ကျီလက်သည် သံကြိုးကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်ကာ အရိုးများနှင့် အရွတ်များကို အလွယ်တကူ ကျိုးကြေလွယ်လောက်အောင် စူးချန်ခုန်းကို ပြင်းထန်စွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ယခင်က တုကျန်းသည် ယန်စုန့်၏ လူသတ်ရန်လှုပ်ရှားမှုကို သူ့အင်္ကျီလက်လေးဖျတ်ကနဲ ခတ်လိုက်ရုံနှင့် ဖြေရှင်းခဲ့သည်။

"ဒိန်း"

အင်္ကျီလက်သည် သံကြာပွတ်ကဲ့သို့ စူးချန်ခုန်းကို ထိမှန်ပြီး ပြတ်သားသော ပေါက်ကွဲသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း သူ့ရှေ့မှ စူးချန်ခုန်းသည် လေးငါးပိုင်းမျှ ကွဲသွားကာ ပုံရိပ်ယောင်များ ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ့နောက်မှာ!"

တုကျန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားလေ၏။ စူးချန်ခုန်း၏ အရှိန်သည် မြန်လွန်းလှသည်။ ပြေးလွှားနေသော နတ်ဝိဉာဉ်သမင်လေးကဲ့သို့ပင် သူသည် လေထဲတွင် ရုတ်ခြည်း လှည့်ကာ အင်္ကျီလက်ကို ရှောင်ပြီး သူ့နောက်ဘက်သို့ ရောက်လာသည်။

လက်နှစ်ချောင်းသည် အနောက်ကနေ ဆန့်ထုတ်လာပြီး တုကျန်းရဲ့ ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ အတင်း ဖိညှစ်လိုက်သည်။

"လွှတ်စမ်း"

တုကျန်းက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်းရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ချက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။ စူးချန်ခုန်း၏ ချုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် သူ့လက်များကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ တုကျန်း၏ သိုင်းပညာနယ်ပယ်သည်လည်း နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ အစွမ်းမှာလည်း မနည်းလှပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းနှင့် နှိုင်းစာလျှင် တုကျန်းသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ကလေးတစ်ယောက်လို ခံစားရသည်။ လက်တစ်ဖက်တည်း၌ပင် ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သော နတ်ဘုရား ရဲစွမ်းသတ္တိနယ်ပယ်၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများရှိသည်။ သူက ထိုသို့သော စွမ်းအားနှင့် လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှ ပြင်းထန်စွာ ညှစ်ခံနေရသည်။

"အား!"

တုကျန်း၏ ပါးစပ်မှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကွဲအက်သံနှင့်အတူ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် တင်းကျပ်နေသော ရွှေသံကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည့်နှယ် သူ့ဦးခေါင်းခွံသည် မခံနိုင်တော့ဘဲ ဆက်တိုက် ကျုံ့လာကာ ကွဲအက်သွားလေတော့သည်။

“ဂျွတ် ဂျွတ် ဂျပ်”

ကြောက်စရာကောင်းသော အော်ဟစ်သံများကြားတွင် စူးချန်ခုန်း၏ ဖျစ်ညှစ်အားပြင်းမှုကြောင့် တုကျန်း၏ ဦးခေါင်းခွံသည် အက်ကွဲကာ ကွဲထွက်သွားပြီး ဦးနှောက်မှ သွေးများ ရောနှောလျက် ပန်းထွက်လာလေ၏။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့လက်များကို လွှတ်လိုက်ရာ တုကျန်းသည် ကွဲကြေနေသောခေါင်း၊ ရဲရဲနီနေသော မျက်လုံးများ၊ မလိုလားအပ်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တလိမ့်လိမ့် လဲကျသွားကာ သူ့အားသတ်သည့် လူသတ်သမားက မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိဘဲ သေဆုံးသွားတော့သည်။

"လူဝင်စားခြင်း သံသရာထဲ မကျတော့ဘူးမလား။ မင်းခေါင်းက မာမယ် ထင်နေတာ။"

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်ရင်း စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့်အမူအရာမှာ ရှိမနေ။

"ဒါ...ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ယန်စုန့်သည် သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အတွင်းစွမ်းအား အထွတ်အထိပ်နှင့် မီးတောက်နီအတတ်တွင် အောင်မြင်မှုအချို့ကြောင့် သူသည် စူးချန်ခုန်းထက် အများကြီး နိမ့်ကျမှာမဟုတ်ဟု အမြဲတွေးထားသည်။

သို့သော် သူ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော တုကျန်းသည် ယခုအခါ ကြက်တစ်ကောင်ကို ညစ်သတ်လိုက်သလိုမျိုး အားသိပ်စိုက်စရာ မလိုဘဲ စူးချန်ခုန်း သတ်တာ ခံလိုက်ရလေပြီ။ သူတို့ကြားက ကွာဟမှုက ကြီးမားလွန်းလှသည်။

“အားနည်းလွန်းတယ်…”

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ တုကျန်းသည် နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်အတွင်းသာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတာ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသာ အစောပိုင်းနှစ်လ သို့မဟုတ် သုံးလခန့်ကတည်း အဆင့်မတက်နိုင်ခဲ့ပါက သူသည် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ရပေမည်။ ယခုမူကား နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိနယ်ပယ် သို့ရောက်ရှိပြီးနောက် ဝူချင်းရှီနှင့် လိပ်အသက်ရှူနည်း နှစ်ခုစလုံး အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူနှင့် တုကျန်းအကြား ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကိုသတ်ဖို့ သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ဖို့တောင် မလိုပေ။

"ဆရာတော်"

ကျန်ရှိနေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဘုန်းကြီး လေးငါးပါးသည် နောက်ဆုံးတွင် အာရုံပြန်လည်လာပြီး သေဆုံးသွားသော ဆွေမျိုးသားချင်းများအတွက် ပူဆွေးဝမ်းနည်းကြသည့်နှယ် အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုကျန်းအား ဦးခေါင်းခွံကို ရက်စက်စွာ နှိပ်စက်ခဲ့သော စူးချန်ခုန်းက သူတို့ကို အလွန်ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

"တစ်​ယောက်မှ မချန်ထားဘူး!"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာထားက မျက်နှာသေနှင့်။ သူ့အသွင်က ဖျတ်ကနဲနှင့် သူ့နောက်က အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဘုန်းကြီးနှစ်ပါးရှေ့မှာ လက်သီးများ တစ်ပြိုင်တည်း ပျံဝဲလာသည်။

“ဗုန်း ဘန်း”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဘုန်းကြီးနှစ်ပါးသည် စူးချန်ခုန်း၏ လေးလံသော လက်သီးများဖြင့် သူတို့၏ရင်ဘတ်ကို ထိုးမသွင်းမီတွင် တုံ့ပြန်ရန်အချိန်ပင်မရဘဲ ဆယ်ပေကျော်သို့ နောက်ပြန်လွင့်သွားကာ အသံတောင်မထွက်နိုင်ဘဲ အသက်မဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုးကျသွားတော့သည်။

"သွား! သွားတော့!"

ကျန်ရစ်နေသော ဘုန်းကြီးနှစ်ပါးသည် ဦးရေပြားများ ထုံကျင်လျက် အော်ဟစ်ကာ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုသို့ ပြေးသွားကြလေ၏။

“ဝုန်း”

စူးချန်ခုန်းသည် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ဘယ်ဘက်ရှိ တစ်ယောက်ကို ဖမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးချက်သည် ထိုလူ၏ ကျောကို ထိုးချလိုက်ရာ ဘုန်းကြီး၏ နှလုံးကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားစေပြီး ပြင်းထန်စွာ လဲကျကာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

“ရွှီး”

ယန်စုန့်လည်း အလဟဿ ရပ်မနေခဲ့။ သူ၏ ခွန်အားကို စုဆောင်းပြီး ဓားရှည်ကို ကိုင်ကာ ထွက်ပြေးသွားသော ညာဘက်မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဘုန်းကြီး၏ ခေါင်းကိုဖြတ်လိုက်သည်။

ယခင်က ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော တောအုပ်များသည် ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသော အလောင်းငါးလောင်းနှင့် ပြန်လည် အေးချမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

ယန်စုန့်က ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ တုကျန်း၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်ရင်း ကျေနပ်မှု တစ်စွန်းတစ်စ ရှိနေလေ၏။ "ဂတုံးပြောင်သူခိုးအိုကြီး... နောက်ဆုံးတော့ ခံရပြီပဲ!"

တုကျန်းနှင့် အခြားသူများနှင့် ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ယန်စုန့်ကို “အစ်ကိုယန်၊ ဒီဘုန်းကြီးတွေကို သိလား” လို့ မေးရင်း အလောင်းတွေကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထိုစကားကိုကြားတော့ ယန်စုန့်ရဲ့မျက်နှာမှာ ခါးသီးတဲ့အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာ၏။ "ငါ သူတို့အကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်။ သူတို့က ကြာနက်ဂိုဏ်းက ဖြစ်တဲ့ပုံပဲ။ အဲ့ဒီကြာပန်းနက်ဂိုဏ်းက တာဖုန်းပြည်နယ်မှာတင်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်မြစ်ပြည်နယ်နဲ့ ချန်လော့ပြည်နယ်မှာလည်း ရှိနေတယ်။ ကြာနက်ဂိုဏ်းက ချင်းရွှေမြို့လိုမျိုး နေရာလေးတစ်ခုကိုတောင် စိတ်ဝင်စားမယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့မိဘူး။"

စူးချန်ခုန်းက ဒါကိုကြားတော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်စုန့်ထံမှ စူးချန်ခုန်းသည် ဤကြာနက်ဂိုဏ်းသည် တုန်လှုပ်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အယူသန်သော နောက်လိုက်များစွာကို စုစည်းကာ အယူဝါဒများ ဖြန့်ကျက်လျက် သိဒ္ဓိရေဟုသော အရာဖြင့် ရောဂါအားလုံးကို ကုသနိုင်သည်ဟုဆိုကြသည်။ အရာရှိများ၊ မှူးမတ်များနှင့် ချမ်းသာသော မိသားစုများစွာတို့သည် ကြာနက်ဂိုဏ်းကို လျှို့ဝှက်စွာ ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။

ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဤကြာနက်ဂိုဏ်းသည် နယ်ချဲ့အာဏာကို ဖြုတ်ချရန် ရည်ရွယ်၍ ပုန်ကန်မှု အယောင်အဆောင် ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ မသုတ်သင်ခဲ့သည့်အချက်မှာ ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် အလွန်ထူးခြားကြောင်း ပြသနေသည်။

"အစ်ကိုက ဘာလို့ ဒီတုကျန်းကို ရန်စတာလဲ" စူးချန်ခုန်းသည် ယန်စုန့်သည် တုကျန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မုန်းတီးနေပုံရပြီး နက်နဲသော အာဃာတများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် စူးချန်ခုန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ပြောရရင်တော့ ဇာတ်လမ်းက အရှည်ကြီးပဲ… ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဒီတုကျန်းရဲ့လှည့်စားခံရပြီး သူ့သားက သူ့ကြောင့် ဖျားနာပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်…”

ယန်စုန့်သည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း အသက်ကယ်ရန် အကြွေးတင်ထားသည့် စူးချန်ခုန်းအား အကြောင်းပြချက်ကို ပြောပြရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဖြစ်ချင်တော့ ယန်စုန့်သည် ဂျင်ဆင်းမြို့မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ခင်ပွန်းသည် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များစွာက ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ကလေးကို တစ်ဦးတည်း ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ ယန်စုန့်သည် ဒါကိုစိတ်မ၀င်စားဘဲ သူမနှင့် ရင်းနှီးလာကာ သာယာလှပသော အချိန်များကို အတူဖြတ်သန်းခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက ယန်စုန့်သည် ဆုကြေးငွေလက်ခံပြီး အလုပ်ထွက်လုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မိန်းမ၏အိမ်သူအိမ်သားများသည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျကာ သူ့ကလေးက ဖျားနာသွားခဲ့သည်။ သူ့ကလေးအတွက် ဆေးအကူအညီတောင်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ တုကျန်းနဲ့ မကြုံမချင်း ဆရာဝန်တော်တော်များများရဲ့ ရှောင်ဖယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ကြောင်သူတော် တုကျန်းသည် သူ့သားကို ကယ်တင်ရန် အမျိုးသမီးအား သိဒ္ဓိရေပေးရန် သဘောတူခဲ့သော်လည်း အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူမသည် သူ၏ "ကျင့်ကြံခြင်း" ကို ကူညီပေးခဲ့ရသည်။ သူ့ကလေးအတွက် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် သူမက သဘောတူကာ လက်လျှော့လိုက်ပြီးနောက် တုကျန်းသည် သူမအား သိဒ္ဓိရေကို ပေးဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသိဒ္ဓိရေဟုခေါ်သော အရာသည် အနည်းငယ်သာ အသုံးဝင်ပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ ကလေးသည် ဖြေညှင်းစွာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းက သူမအား အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးရာမှ မေ့မြောသွားစေခဲ့သည်။

ယန်စုန့်က အပြင်က ပြန်လာပြီး ဒါကိုသိလိုက်တဲ့အခါ သူ သေချာပေါက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုးကို ဘယ်သူမှ သည်းမခံနိုင်ပါ။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် တုကျန်းသည် ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ အယူဝါဒများကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဂျင်ဆင်းမြို့သို့ တစ်ဖန်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယန်စုန့်သည် သူ့ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ရုပ်ဖျက်ကာ တုကျန်းကို သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရာ သူ ကြီးကြီးမားမား ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

ဒါက ဒီအဖြစ်အပျက်ရဲ့ အကျိုးနှင့် အကြောင်းရင်း ရှင်းပြချက်ပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သည်။ ကြာနက်ဂိုဏ်းသည် လုံးဝ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်များဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော မိသားစုများနှင့် ဘဝများကို ဖျက်ဆီးနေသော မကောင်းဆိုးဝါးဂိုဏ်းနှင့် မခြားပေ..