ချင်းရွှေမြို့ ကောင်စီတရားသူကြီး။ ကတိကိုပြသရန် စတင်ခြင်း။

ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် ကြာနက်ဂိုဏ်းမှ တုကျန်းကို သတ်ခဲ့ပြီး ယန်စုန့်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေလိုသောကြောင့် ထိုအဖြစ်အပျက်အကြောင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်စုန့်နှင့်တွေ့သောအခါ ချင်းရွှေမြို့ခရိုင်တရားသူကြီးက သူ့ကိုတွေ့ချင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းက မမှန်းဆဘဲ မနေနိုင်ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာသည် အေးစက်သွားသဖြင့် ယန်စုန့်သည် အခန်းတွင်း အပူချိန် ကျဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ညီလေးဝမ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နားလည်မှု မလွဲပါနဲ့။ ကျဲအာကိုတောင်မှ မင်းအကြောင်း မပြောခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဓားသွားဖမ်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါကတရားသူကြီးနဲ့ မကြာသေးခင်က တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူက ငါ့ဆီလာပြီး သိုင်းပညာရှင် ဆရာတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးစေချင်နေတာ။ ဆုကြေးငွေ အများကြီး ရမယ်လို့လဲ ပြောခဲ့တယ်။ ငါ မင်းအကြောင်း တွေးမိပေမယ့် မင်းနာမည် အပါအဝင် မင်းအကြောင်း ဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။” ယန်စုန့်၏ ရှင်းလင်းချက်သည် လူတိုင်း သစ္စာဖောက်ခြင်းကို မကြိုက်သော စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ကို အနည်းငယ် ဖြေလျှော့ပေးခဲ့သော်လည်း ယန်စုန့်သည် သူ့ကိစ္စအကြောင်း အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မပြောခဲ့ပုံရသည်။

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်လာသည်။ ဝမ့်ယွမ်ကို သူ မသိသော်လည်း ဤဝမ့်ယွင်သည် ချင်းရွှေမြို့၏ ခရိုင်တရားသူကြီးဖြစ်ပြီး မြို့တော်၏ ထိပ်တန်းအရာရှိဖြစ်သည်။ သူက စွမ်းရည်မြင့်မားသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို မိတ်ဆက်ပေးရန် ယန်စုန့်ကို လာရှာသည်မှာ အံ့သြစရာပင်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက မေးလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီ တရားသူကြီးဝမ့်က ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ရှာနေရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။"

"ငါလည်း သေချာ မသိဘူး... ခရိုင်တရားသူကြီး ဝမ့်ယွင်က ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ငါ့ကို အကူအညီတောင်းပြီး သီးသန့်တွေ့ဆုံခဲ့တာ။ တာဝန်တစ်ခုတော့ ရှိတဲ့ပုံပဲ။ ညီလေးဝမ်၊ ခရိုင်တရားသူကြီးဝမ့်နဲ့ တွေ့ချင်လား။" ယန်စုန့်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း တွေးစပြုလာသည်။ ယန်စုန့်ကိုယ်တိုင်က ထူးခြားသော စွမ်းရည်ရှိသော်လည်း ဝမ့်ယွင်က သူ့ကို တိုက်ရိုက်အလုပ်ခန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိရာ ဝမ့်ယွင်၏မျက်လုံးထဲတွင် ယန်စုန့်၏အရည်အချင်းသည် သူ့လိုအပ်ချက်နှင့် မကိုက်ညီကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ သူက တကယ့် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် လိုအပ်နေတာဖြစ်သည်။

ယန်စုန့်သည် မိမိကိုယ်မိမိ သိရှိထားသော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည် မိမိထက်သာလွန်ပြီး တုကျန်းလို ပညာရှင်များကိုပင် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသော စူးချန်ခုန်းအကြောင်းကို တွေးမိခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် ယန်စုန့်က စူးချန်ခုန်းထံ ချဉ်းကပ်ပြီး ဒီကိစ္စကို ပြောပြခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း စိတ်မဝင်စားပါက ဘေးဖယ်ထားလိုက်မည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း သေသေချာချာ စဉ်းစား၏။ ခရိုင်တရားသူကြီးဝမ့်က ယန်စုန့်ကို ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ အလုပ်တစ်ခု ပါဝင်ဖွယ်ရှိပြီး အလွန်ရက်ရောတဲ့ ဆုလာဘ်လည်း ရမယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။

"ငါ အခု ပိုက်ဆံလိုနေတာ... ဘာလို့ အဲ့ဒီကောင်တီတရားသူကြီးဝမ့်ကို သွားကြည့်ပြီး လုပ်ငန်းက ဘာလဲဆိုတာ သိအောင် မလုပ်ရမှာလဲ။"

သေချာ တွေးဆပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဝမ့်ယွင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ကတော့ စူးချန်ခုန်းက ပိုက်ဆံကုန်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ ခရိုင်တရားသူကြီးဝမ့်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက ယန်စုန့်ကို မော့ကြည့်ပြီး "ဒါဆို ကျွန်တော် အဲ့ဒီကောင်တီ တရားသူကြီး ဝမ့်ယွင်နဲ့ သွားတွေ့မယ်" ဟုပြောလိုက်လေ၏။

"ကောင်းပြီ။ မိုးလဲချုပ်နေပြီဆိုတော့ မနက်ဖြန်မှ ချင်းရွှေမြို့ကို သွားကြရအောင်" ယန်စုန့်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက သဘောတူတာကို မြင်တော့ ယန်စုန့်လည်း ဝမ်းသာသွားလေ၏။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဂျင်းဆင်းမြို့၌ တစ်ညတာ တည်းခိုခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ယန်စုန့်နှင့်အတူ ချင်းရွှေမြို့သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ချင်းရွှေမြို့၏တရားသူကြီးရုံးတွင် ၎င်းသည် မြို့၏ အုပ်ချုပ်ရေးဗဟို ဖြစ်သည်။ ချင်းရွှေမြို့၏ ခရိုင်တရားသူကြီးအဖြစ် ဝမ့်ယွင်သည် အနီးနားရှိ ကျေးရွာများစွာရှိသည့် ဒေသတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးအရာရှိ ဖြစ်သည်။

သို့ပေမယ့် ဒီတရားသူကြီးဝမ့်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ရှုပ်ထွေးသည်။ သူသည် အကျင့်ပျက်ခြစားခြင်း၊ လာဘ်ယူခြင်း၊ သို့မဟုတ် လူများကို ဖိနှိပ်ခြင်းအကြောင်း ဇာတ်လမ်းများ မရှိပါ။ သို့သော် သူ့ကို ကောင်းမွန်သော အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် မသတ်မှတ်ထားပေ။

ချင်းရွှေမြို့အနီးတစ်ဝိုက်ဒေသ၏ ပြည်နယ်တွင် ထိုကိစ္စသည် သိသာပါ၏။ ဓားပြများ သောင်းကျန်းလာကာ နှောင်းပိုင်းတွင် ကြာနက်ဂိုဏ်းက အကြီးအကျယ် ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ တရားသူကြီး ဝမ့်ယွင်သည် ပြင်ပကိစ္စများကို နားကန်းနေသည့်နှယ် ဆိတ်ငြိမ်စွာ ငါးဖမ်းသကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာဖြင့် ဤပြဿနာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

တရားသူကြီးရုံးအဝင်ဝတွင် ကြီးမားသော ကျောက်ခြင်္သေ့ကြီးများက လက်နက်ကိုင်တပ်သားများနှင့်အတူ စောင့်ကြပ်နေ၏။ ယူနီဖောင်းနှင့် ဓားများ ကိုင်ဆောင်ထားသော အစိုးရ အရာရှိများသည် ထင်းရှူးပင်များကဲ့သို့ တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရပ်ကာ အခွင့်အာဏာကို သိသိသာသာ ထင်ရှားစေလေ၏။

ယန်စုန့်နှင့် စူးချန်ခုန်းတို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဂိတ်ပေါက်မှ အရာရှိများ အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။

ယန်စုန့်က " ချင်းရွှေမြို့ရဲ့ စာအုပ်တွေမှာ တရားဝင်မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဓားသွားဖမ်းသူ ယန်စုန့်ပါ။ ခရိုင်တရားသူကြီးဝမ့်ယွင်ကိုတွေ့ချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ကျေးဇူးပြု၍ အကြောင်းကြားပါ။"

ခရိုင်တရားသူကြီးနှင့် တွေ့ဆုံရန် သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် ခက်ခဲသော်လည်း ယန်စုန့်သည် သာမန်လူမဟုတ်ပေ။ သူသည် ဝမ့်ယွင်နှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး ဝမ့်ယွင်သည် သူသိသော ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန်ပင် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

“ခဏစောင့်ပါ” ဟု အရာရှိက ပြောလိုက်သည်။

ယန်စုန့်၏ မိတ်ဆက်ပုံကို ကြားသောအခါ အရာရှိသည် မနှောင့်နှေးဘဲ ချက်ချင်း သတင်းပို့ရန် အထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းနဲ့ ယန်စုန့်က ဝင်ပေါက်မှာ စောင့်နေတုန်း အရာရှိက မကြာခင် ပြန်လာပြီး "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ သခင်ကြီးဝမ် ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်ပါတယ်တဲ့။"

"သွားကြရအောင်။"

ယန်စုန့်၏နောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ချင်းရွှေမြို့၏တရားသူကြီးရုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အစောင့်အကြပ်များကို ဖြတ်သန်းပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခြံနောက်ဘက်ရှိ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းအပြင်ဘက်သို့ ယန်စုန့်နှင့်အတူ ရောက်လာခဲ့သည်။

"အားလုံးပဲ ဝင်လာကြပါ။"

မမှားနိုင်သော ခြေသံများသည် အတွင်းကလူကို အသိပေးလိုက်ပြီး ခပ်ဩဩအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်စုန့်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်လိုက်တာနဲ့ စူးချန်ခုန်းက နောက်ကနေ လိုက်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အခန်းတွင်း၌ လူနှစ်ယောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

တစ်ယောက်က ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ၀တ်ထားပြီး အရပ်မြင့်မြင့် တောင့်တောင့်တင်းတင်းရှိကာ ထူးထူးခြားခြားနှင့် စူးရှသော မျက်လုံးများရှိလေ၏။ သူရဲ့ သိုင်းပညာက သေချာပေါက် ထူးခြားမှာပင်။

နောက်တစ်ယောက်ကတော့ မီးခိုးရောင်နားသယ်မွေးများနှင့် စာပေသမားနှင့်တူသော အရည်အသွေးရှိပြီး အလွန်တရာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး သန့်စင်သော အသက်ငါးဆယ်နီးပါးရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ချင်းရွှေမြို့၏ ကောင်တီတရားသူကြီးဝမ့်ယွင် ဖြစ်ရမည်။

"ယန်စုန့်၊ မင်းငါ့ဆီ တကယ်ကြီး လာလည်တာပဲ။ အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ"

ယန်စုန့်ကိုမြင်သောအခါ ဝမ့်ယွင်က ရင်းရင်းနှီးနှီး အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လေ၏။

ယန်စုန့်က ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး "ခရိုင်တရားသူကြီးဝမ့်၊ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ကျွန်တော်နဲ့ တွေ့တုန်းက ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ရှာပေးဖို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ ညီလေးဝမ်တိုင်က ကျွန်တော့်ထက် သာလွန်တဲ့ ခွန်အားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ အရှင့်ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာပါ။"

ဤစကားများသည် ဝမ့်ယွင်ကိုသာမက သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော မြင့်မားသော ကိုယ်ရံတော်ကိုလည်း အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းကတော့ စူးချန်ခုန်းက အရမ်းငယ်လွန်းတာကြောင့်ပင်။ စူးချန်ခုန်းသည် လိပ်အသက်ရှူနည်းမှ အရိုးကျုံ့ခြင်းပညာကို အသုံးပြုပြီး သူ့ရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲရန် သူ့အသက်အရွယ်ထက် များစွာ အသက်ပိုကြီးအောင် ပြောင်းလဲထားသော်လည်း သူ့မျက်နှာမှာ ငယ်ရွယ်ဆဲဖြစ်သည်။ ယန်စုန့်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ချင်းရွှေမြို့၏ ကြီးမားသောစွမ်းရည်ကြောင့် သိုင်းလောကတွင် အတော်အတန်နာမည်ကျော်ကြားလေသည်။ သို့သော် ဤမထင်မရှားလူငယ်၏ အစွမ်းသည် သူ့ထက် သာလွန်သည်ဟု ပြောနေသည်။

ဝမ့်ယွင်သည် ယန်စုန့်သည် ဤကဲ့သို့ လှောင်ပြောင်ရန် ရောက်လာတာ မဟုတ်ကြောင်းကို ဝမ့်ယွင် သိထားသော်လည်း သံသယများက သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ရှိနေသေးသည်။

ဝမ့်ယွင်၏နောက်ကွယ်မှ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ခပ်ထွားထွားနှင့် အစောင့်က မေးလိုက်သည်။ "မေးပါရစေ မိတ်ဆွေလေးဝမ်၊ မာနကြီးတဲ့ ဓားသွားဖမ်းသူ ယန်စုန့်ကတောင် မင်းက သူ့ထက်သာပါတယ်လို့ ဝန်ခံရလောက်အောင် မင်းရဲ့ သိုင်းညာကို ဘယ်ဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် ဘယ်ကျောင်းက သင်ယူခဲ့တာလဲ။"

ယန်စုန့်က စိတ်ဝင်တစား တုန်လှုပ်သွားပြီး ဂရုတစိုက် နားထောင်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်ခဲ့ရသောကြောင့် သူသည် မည်သည့်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ကျောင်းမှ သင်ယူခဲ့သည်ကို သိချင်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ၏ မူလအစကို ပိုင်းခြား၍မရပေ။

စူးချန်ခုန်းက "ဘာဂိုဏ်း ဘာကျောင်းမှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် အချိန်ရလို့ အပျော်သဘော လေ့ကျင့်ရုံပါပဲ" ဟု တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ကြွားဝါပြီး ဟန်ထုတ်နေတာ မဟုတ်ရပါ။ ပထမဆုံးအနေနှင့် သူပြောခဲ့သည့်အရာသည် အမှန်တရားဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ဝမ့်ယွင်၏ မရေရာသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အချိန်တွင် ဥာဏ်ရည်ထက်မြက်သော ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကြွားလုံးထုတ်ဟန်ကို ပြသထားတာက သဘာဝကျပါသည်။

ယန်စုန့်က အနည်းငယ်ရှက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းရည်များကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး သူ၏ တိုင်းတာနိုင်သော အင်အားသည် သူလက်လှမ်းမမီနိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာနေသေးသော်လည်း စူးချန်ခုန်းက အပျော်သဘောသာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ နှိုင်းယှဥ်မှုက အမှန်ပင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် လူ၏ မျက်ခုံးများ မြှင့်တက်လာသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ အရည်အချင်းအစစ်အမှန်ရှိမရှိ သို့မဟုတ် ဖြီးဖြန်းနေတာ ဟုတ်မဟုတ် သူသိချင်မိသည်။ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုက အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးမှာပင်။

“ဝှစ်”

ထိုလူကြီး၏လက်သည် သူ့ခါးရှိဓား၏ထိပ်ကိုထိကာ ဆွဲကာ စူးချန်ခုန်းကို စမ်းသပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုလူကြီး၏ လက်ဖဝါးက ဓားလက်ကိုင်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် သတိပေးချက်မရှိပါဘဲ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ဖျတ်ကနဲနှင့် သူသည် အနှီလူရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဓားစောင်းပေါ်ရှိ သူ၏ညာလက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဝုန်း”

ထိုလူကြီးသည် သူ၏ညာလက်ကို ပေါင်တစ်ထောင်ရှိသောတူဖြင့် ထိလိုက်သကဲ့သို့ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ့လက်ဖဝါးမှ ဓားဆီသို့ ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု ရောက်ရှိလာလေ၏။

"ကလောက်"

စူးရှသောအသံနှင့်အတူ ဓားအိမ်သည် အပိုင်းပိုင်းကွဲအက်သွားကာ ထိုလူကြီးသည် ဓားလက်ကိုင်ကို မကိုင်နိုင်တော့ပေ။ ဓားရှည်သည် မြေပြင်သို့ ထိုးကျသွားပြီး သူ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် တစ်လက်မလောက် ကြမ်းပြင်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားလေ၏..