အခန်း (၄၃)

ဂါရက်၏ရှေ့တွင် ကုန်ပစ္စည်းများ ပုံနေလျက်ရှိသည်။ သူ၏အိမ်ရှိ လေးထောင့်စားပွဲခုံကြီးပေါ်တွင် ပစ္စည်းများ ပြည့်ကျပ်နေပြီး နေရာလွတ်မရှိသလောက်ပင်။

စာရွက်အစည်း နှစ်စည်းက အစိုးရသုံး စာရွက်စာတမ်းများ ဖြစ်နိုင်သည်။ ရည်ညွှန်းစရာမရှိသောကြောင့် ဂါရက်သည် သူတို့ကို ဘာမှန်းမခွဲခြားတတ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ယနေ့ ယူလာသော လျှော်ဖတ်စာရွက်များထက် အရည်အသွေး အများကြီး ပိုကောင်းသည်ကိုတော့ သိသည်။

မှော်သားရေစာရွက်လိပ် နှစ်လိပ်သည် နူးညံ့ကာ ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး ချောမွေ့လှသည်။ သူ၏ အရင်ဘဝက A4 စာရွက်များနှင့် မတူညီသော်လည်း နေ့ခင်းဘက်က သူမြင်ခဲ့ရသော စာမျက်နှာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သည်။

ငှက်မွှေးကလောင် ဆယ်ချောင်း၏ ထိပ်ဖျားကို သေသေချာချာ ချွန်ထားပြီး ကိုယ်ထည်က ဖြောင့်တန်းရှည်လျားသည်။ ကလောင်ဖျက်ဓားသေးသေးလေးတစ်လက်နှင့်အတူ ဂါရက်သည် ဓားသွားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ တော်တော်လေး ထက်မြက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မှင်ပုလင်း နှစ်ပုလင်းသည် တစ်ပုလင်းလျှင် ၅ အောင်စ ပုလင်းများဖြစ်ပြီး သူ၏အရင်ဘဝက မှင်ပုလင်းထက် သုံးဆခန့် ပိုကြီးမားသည်။ အနည်းဆုံး ခြောက်လခန့် ခံလောက်မည်။

ဂါရက်သည် သူရရှိထားသော ပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုကြည့်လိုက်သည်။ ဈေးသက်သာသော စာရွက်များ (အစိုးရသုံးဖြစ်ပါက) တစ်ရွက်ကို ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားနှုန်းဖြင့် ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀ ဖြစ်သည်။ မှော်စာရွက်လိပ်နှစ်လိပ်မှာ တစ်ခုလျှင် ၂၀ ဒေါ်လာ၊ နောက်တစ်ခုက ၂၅ ရွက်ကို ၂၅ ဒေါ်လာဖြင့် စုစုပေါင်း ရွှေဒင်္ဂါး ၄၀၀ ပင်။ သန့်စင်ထားသော ငန်းမွှေးကလောင်များမှာ တစ်ချောင်းလျှင် ငွေဒင်္ဂါး ၄ ပြား၊ မှင်ပုလင်းကြီးများမှာ တစ်ပုလင်းလျှင် ငွေဒင်္ဂါး ၈ ပြားဖြစ်ရာ၊ အားလုံးပေါင်းလျှင် ရွှေဒင်္ဂါး ၅ ပြားနှင့် ငွေဒင်္ဂါး ၆ ပြား ဖြစ်သည်။ အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင် ဤကုသမှု၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၄၂၅ ပြားအထိ ရှိခြင်းပင်။

ထိုစာရေးကိရိယာဆိုင်၏ အမြတ်ရာခိုင်နှုန်းကို တွေးကြည့်ပါက အရင်းဈေးဖြင့်ပင်ဆိုလျှင် အဖိုးအိုက ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်ရာကျော်ခန့် သုံးစွဲခဲ့ခြင်းပင်။

...ဒါပေမဲ့ "အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသခြင်း" လိုမျိုး မှော်ပညာတစ်ခုက ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်လောက်လောက် တန်ဖိုးရှိမလဲ။

ဂါရက်က ခေါင်းကုတ်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။ ဤမေးခွန်း၏ အဖြေကို သူ သေသေချာချာ မသိသေးပေ။ သို့သော် သူ အရင်က ဖတ်ဖူးသည့် ဝက်ဘ်ဝတ္ထုများတွင် "အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ဒဏ်ရာများကို ကုသခြင်း" သည် စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရား မှော်ပညာ ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင်ကျော်မှ စတင်သည်မှာ သေချာသည်။ သာမန်လူများ၊ သာမန်လူလတ်တန်းစားများပင် မတတ်နိုင်သော ဈေးနှုန်းပင်။

သူ၏ အရင်ဘဝတွင်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ပိုက်ဆံပုံပေး၍ အသက်ကယ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် လူအများစုသည် အကုန်လုံးပုံ၍ ကြိုးစားကြလိမ့်မည်ပင်။ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ရောဂါများ ကြုံရသည့်အခါ မိသားစုတစ်ခုသည် ICU တွင် သိန်းနှင့်ချီသုံးစွဲခြင်းမှာ မထူးဆန်းပေ။

ရွှေဒင်္ဂါးများကို နင်မိပါက ကံကောင်းလျှင် မျိုချနိုင်သော်လည်း မဟုတ်ပါက အစာပြွန်ပိတ်ဆို့ပြီး ချက်ချင်းသေဆုံးနိုင်သည်။ အရင်က သူ၏ အကူအညီက အသက်တစ်ခုလုံးကို မကယ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အသက်တစ်ဝက်ခန့်တော့ သေချာပေါက် ကယ်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ဆိုင်ရှင်က သူ့ကို ဆိုင်မှ ပစ္စည်းအနည်းငယ်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာပင်။

စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် အာမခံပြီးနောက်တွင်မူ ဂါရက် နောက်ဆုံးတော့ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်ဖြူပုံများကို ကြည့်ပြီး သူ၏အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။ ရုတ်တရက် သူ့လက်သီးများကို မြှောက်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟားဟား…..”

ပိုက်ဆံတွေ…မဟုတ်သေးပါဘူး။ စာရွက်တွေနဲ့ ကလောင်တွေ…

စာအုပ်တွေ အများကြီးကို ကူးရေးရမယ်ဆိုရင်တောင် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးကွ။ မဟုတ်သေးပါဘူး၊ စာအုပ်တွေတင်မကဘူး မှော်စာလိပ်တွေဆိုရင်တောင် အခုကစပြီး ပြဿနာမရှိတော့ဘူး…..

"ဂါရက် ဂါရက်"

အပြင်ဘက်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က တံခါးခေါက်နေသည်။

ဒီအသံကို ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။

ဂါရက် ထ၍ တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ ရင်းနှီးသော မျက်နှာနှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်မှာ သူ့၏ တိုက်ရိုက်အထက်အရာရှိ၏ အထက်အရာရှိဖြစ်သည့် သူတို့တပ်မှူးသူရဲကောင်း ဖလင်း ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ မနေ့က နေ့လယ်ပိုင်းတွင် စစ်တပ်စခန်း၌ အသက်ကယ်ခဲ့သော ဆာဝက်စ်လိုပင်။

ဂါရက်က သူတို့ကို အထဲသို့ဝင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ သူရဲကောင်း ဖလင်းက စားပွဲကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "လူငယ်လေး ဂါရက် မင်းတော့ ချမ်းသာပြီကွ။ စာရေးကိရိယာတွေ အများကြီးပဲ" ဟု မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဂါရက်က သူ အစောပိုင်းက ကံကောင်းခဲ့ပုံကို ရှင်းပြလိုက်ရသည်။ သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူရဲကောင်း ဖလင်းနှင့် ဆာဝက်စ်လို နှစ်ဦးစလုံး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်နေသည်ကို သူ သတိထားမိပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများက တစ်မျိုးဖြစ်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူရဲကောင်း ဖလင်းက ပြုံးချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ပိုက်ဆံအိတ်သေးသေးလေးတစ်လုံးကို သူ့လက်ထဲထည့်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တစ်လစာ လစာထက် နည်းနည်းလေး ပိုပါတယ်။ တပ်မှူးက မင်းရဲ့ လစာကို အခုလောလောဆယ် မင်းရဲ့ တိုက်ရိုက်ခေါင်းဆောင်အပေါ် မူတည်ပြီး ပေးမယ်တဲ့။ မင်း ရာထူးတက်တာနဲ့ လစာတိုးမယ်လို့ ပြောတယ်။ တာဝန်ယူစရာမလိုဘူး၊ အချိန်ရရင် စခန်းကို လာခဲ့ပေါ့"

ဂါရက်က သူ့ခေါင်းကို အားရပါးရ ညိတ်လိုက်သည်။ တာဝန်မရှိဘူးဆိုသည်မှာ မနေ့က သူရဲကောင်း နိုလန် ကတိပေးခဲ့သည့်အတိုင်း အလုပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူးဟု အဓိပ္ပာယ်ရခြင်းပင်။

ပြီးတော့ လစာတိုးတာလား။ ဟဲဟဲ ပျော်စရာကြီး~~~

စားပွဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဂါရက်က စစ်မြေပြင် ရှေးဦးသူနာပြုစုနည်းလက်စွဲကို အမြန်ရေးသင့်သည်ဟု တွေးနေမိသည်။ ထိုစာအုပ်သာ စစ်စခန်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပါက အသက်များစွာကို ကယ်တင်နိုင်မည်ပင်။

သူ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ယူလိုက်သောအခါ သူရဲကောင်း ဖလင်းက နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဆာဝက်စ်လိုကလည်း သူ့နောက်ကလိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရှက်ရွံ့မှုက သိသာထင်ရှားနေပြီး သူ့ခေါင်းကုတ်ရင်း စက္ကန့်အတော်ကြာ ရုန်းကန်ပြီးမှ ပိုးပိုက်ဆံအိတ်လေးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။ "အင်း မနေ့ကအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါကို မနေ့ကထဲက မင်းကို ပေးသင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ညနက်သွားပြီး မင်းလည်း စောစောပြန်သွားလို့..."

"မလိုပါဘူး"

ဂါရက်က အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်လိုက်ရင်း ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ခုခု ပေးကမ်းခြင်း၊ အထူးသဖြင့် သူလိုအပ်သည့်အရာ ပေးကမ်းခြင်းက တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုက်ဆံပေးခြင်းကမူ အလွန်အံ့သြစရာကောင်းသည်။

အထူးသဖြင့် မနေ့ကရော ဒီနေ့ပါ ကုသပေးပြီးမှ ရုတ်တရက် ပိုက်ဆံပေးတာ။

လူနာဆီက ကန်တော့ပိုက်ဆံ လက်ခံရသလိုပဲ...

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနက သူ့နောက်ကို လိုက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဂါရက်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားသည်။

သူရောက်နေသည့်ကမ္ဘာမှာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆေးရုံများ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနများ မရှိသည်ကို သူသတ်ပြုမိရန် အချိန်အတော်ကြာခဲ့သည်။ ထူးဆန်းစွာပင် ထိုအသိက သူ့ကို ဝမ်းနည်းစေခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည့် ပုံစံကို မြင်သောအခါ သူရဲကောင်း ဖလင်းက ပိုက်ဆံအိတ်ကိုယူပြီး ဂါရက်၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မငြင်းပါနဲ့။ ဆာဝက်စ်လိုရဲ့ မိသားစုမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ ရှိတယ်။ ဒီနှစ် သူ့သမီးနှစ်ယောက် လက်ထပ်ပြီး ဘုရားကျောင်းကို လှူဖို့လည်း ရှိသေးတယ်။ ဒီရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြားက သူ အကုန်အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးထားတာ။ ကျန်တာတွေကတော့ သူ နောက်မှ နည်းနည်းစီပဲ ပေးနိုင်တော့မှာ..."

ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြားလား။

အဲဒီလောက် အများကြီးလား။

မူလပိုင်ရှင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ စုဆောင်းငွေလောက်ပဲ ရှိပုံရတယ်... မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ အဖေကလည်း တပ်မှူး မဟုတ်လား။

ဂါရက်က သူ့ပါးစပ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှ ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် မူလပိုင်ရှင်၏ အဖေက တခြားနေရာမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဟတ်လန်းမြို့တွင် အခြေအမြစ်မရှိပေ။

အိမ်တွေ၊ သံချပ်ကာတွေ၊ လက်နက်တွေ အားလုံးက ပိုက်ဆံကုန်တယ်။ ဒီစာအုပ်သေတ္တာတစ်လုံးတောင် ဈေးကြီးလွန်းလို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတာတွေ ကုန်ခန်းသွားလောက်အောင်ပဲ...

ရွှေဒင်္ဂါးဆယ်ပြားကတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အများကြီးပဲ။

တကယ်ကို အများကြီးပဲ။

သူ ခေါင်းကို အထပ်ထပ်ခါယမ်းရင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်တွန်းလိုက်သည်။

"လူနာတွေကို ကုသတာနဲ့ အသက်ကယ်တာက လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပါ။ ပြီးတော့ မနေ့က ဘုရားကျောင်းက ကျွန်တော့်ကို မေးမြန်းဖို့ ခေါ်တုန်းက ဦးလေးဝက်စ်လိုပါ လိုက်ခဲ့တယ်လေ။ အဲဒါက ဘယ်ပိုက်ဆံနဲ့မှ တိုင်းတာလို့ မရတဲ့ တန်ဖိုးပါဗျာ"

သူရဲကောင်းနှစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူရဲကောင်း ဖလင်းက ရှေ့တိုးလာပြီး ဂါရက်၏ လက်ထဲသို့ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထိုးထည့်လိုက်ရင်း သူ့လက်ကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူက ပြောသည်။

"မင်း မယူရင် ဘာဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆို ငါတို့ မင်းဆီ ကုသဖို့ လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"လူနာတွေလား"

ဂါရက်၏ စိတ်များ လန်းဆန်းသွားသည်။ သူရဲကောင်း ဖလင်းက ခဏတာ စဉ်းစားပြီး "မနေ့ကပဲ မင်းပြောတယ်လေ။ ဆာရိုမန်ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကုသတာက အဲဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူးဆို... မင်းနည်းလမ်းအတိုင်းဆို ကုသလို့ ရနိုင်မလား"

ဂါရက်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။ သူရဲကောင်း ဖလင်းက သူ့ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါယမ်းရင်း "သူ မဟုတ်ပါဘူး သူ မဟုတ်ပါဘူးကွ။ ဆာဘာရွန်ကို မှတ်မိလား။ မြို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး မြားပစ်သမားလေ။ သုံးနှစ်လောက်ရှိပြီ သူ့လက်ကောက်ဝတ်ရဲ့ ဒီနေရာမှာ ပြတ်ရှရာရခဲ့တာ..."

သူရဲကောင်း ဖလင်းက သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း "ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်းမှာ သူက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ပတ်တီးစည်းပြီး ဓားနဲ့ပဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ နောက်နေ့မှာတော့ သူ အားမထုတ်နိုင်တော့ဘဲ လေးကိုတောင် မကိုင်နိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီလို ဒဏ်ရာမျိုးက မင်းနည်းလမ်းနဲ့ ကုသလို့ ရနိုင်မလား"

အရွတ်ထိခိုက်တဲ့ ဒဏ်ရာလား...

သို့သော် သေချာတော့ မသေချာပေ။ အာရုံကြော သို့မဟုတ် သွေးကြောဒဏ်ရာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဂါရက်က စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စစ်ဆေးဖို့ လိုပါတယ်။ ကျွန်တော် ထင်သလိုသာဆိုရင် ပစ္စည်းအများကြီး လိုအပ်နိုင်ပါတယ်"

"ပြဿနာမရှိဘူး။ မနက်ဖြန် မင်းဆီ လာပြခိုင်းလိုက်မယ်"