အခန်း (၅၃)

မည်သည့်အသိပညာမျှ အဖိုးအခမပေးဘဲ မရနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ စွမ်းအားအတွက် အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သည့် တရားထိုင်ခြင်းသည် မှော်ပညာများစွာထက်ပင် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသည်။

မှော်မျှော်စင်တွင် အဆင့်တစ်မှ သုံးအထိ မှော်ပညာအားလုံးကို အတွင်းမှ မှော်ဆရာများအတွက် ပွင့်လင်းစွာ ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ နိဒါန်းစာအုပ်ဖြစ်သော အခြေခံ တရားထိုင်နည်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းစနစ်များအကြောင်း တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

၎င်းသည် သူ မတတ်နိုင်သော အဖိုးအခဖြစ်သည်။

သူ ဂါရက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့အတွေးများက ဖောက်ပြန်နေသည်။ တရားထိုင်နည်းကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရယူရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း...

သို့သော် ထိုသူသည် ကုသပေးသူတစ်ဦးဖြစ်ခြင်း၊ သူကဲ့သို့ မှော်လောကသို့ ခြေလှမ်းစရုံရှိသေးသူတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် ထိုသို့သောနည်းဖြင့် အခွင့်အရေးယူခြင်းမှာ မသင့်လျော်ပေ။ အယ်လ်ယောတ်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် စည်းကမ်းလိုက်နာမှုတို့က ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် အံကြိတ်ကာ အယ်လ်ယောတ် လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။ ကုသပေးသူများ နည်းလမ်းအတိုင်း လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့လာပြီး ထိုလေ့လာမှုများအပေါ် အခြေခံ၍ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အူတိုင်ကို ချိန်ညှိခြင်း။ ဤနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းဖြင့် တစ်ဖက်သတ် ထိရောက်သည်ဟု ကြေညာထားသော နည်းလမ်းသည် သူပိုင်ဆိုင်သမျှအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် တန်ဖိုးရှိသည်။

ဂါရက်က ပိုမိုပြောပြလိုစိတ်ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူ အလဲအလှယ်လုပ်ရန် တူညီသော အရာတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လူငယ်မှော်ဆရာသည် သူ၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ လှိုင်းထစေကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွါသွားတော့သည်။ ဂါရက်က နောက်ကွယ်မှ အနည်းငယ်ပြုံးလျက် သူ့ကို အမြဲဂရုစိုက်ခဲ့သော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မှော်ဆရာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ မှော်ဆရာသည် သုံးလှမ်းမှ ငါးလှမ်းအကွာသို့ ရောက်သောအခါ ဂါရက်က ကျယ်လောင်စွာ ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟေး"

"အချိန်မရှိဘူး"

ရှေ့ကလူက ကြမ်းတမ်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။ နောင်တရမည်ကို ကြောက်သကဲ့သို့ နောက်လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားသည်။ ဂါရက်က ပို၍ပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ဘာသာ မကြိုးစားနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ငါ ပြောပြမယ်"

ဒုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အယ်လ်ယောတ် ခြေချော်လဲပြီး မြေပြင်ပေါ် ပက်လက်လှန်ကျသွားသည်။

"အမ်... ကျွန်တော် လိုအပ်တဲ့ အဖိုးအခက ခင်ဗျား တွေးနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး"

"ဘာ"

"ဒီအသိပညာကို သင်ယူတုန်းက ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုခဲ့ဖူးတယ်"

ဂါရက် စတင်ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ့စကားများ ပိုမို ချောမွေ့လာသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သစ္စာဆိုခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် ရှိပြီး ၎င်းကို ပြုလုပ်ခြင်းသည်လည်း အမှန်တကယ်ပင်။ သူသည် ကျိန်ဆိုစဉ်အတွင်း အကြိမ်များစွာ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် အစောဆုံး မူရင်းပုံစံတော့ မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော် သင်ယူခဲ့သမျှ အားလုံးကို ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့ သားသမီးတွေ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သားသမီးတွေနဲ့ ဒီသစ္စာကိုပဲ ပြန်ဆိုလိုတဲ့ တပည့်တွေကို မချွင်းမချန် သင်ကြားပေးပါ့မယ်လို့ ကျိန်ဆိုခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား သစ္စာဆိုဖို့ ဆန္ဒရှိသရွေ့..."

လာပါ သဘောတူလိုက်ပါတော့။

ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အရင်က အများကြီး ကူညီခဲ့ဖူးလို့ ဒီအရာတွေကို သင်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး။

ဂါရက် နည်းနည်း စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် အယ်လ်ယောတ်၏ ပထမဆုံး စကားများမှာ "ဘယ်လို ကတိမျိုးလဲ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အမ်... ကောင်းပြီလေ။ မှော်ကမ္ဘာမှာ ကတိတွေကို လေးလေးနက်နက် ထားဖို့ လိုအပ်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဘယ်လို သေသွားမှန်းတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။

ဂါရက်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြင်ဆင်ထားသည့် ဗားရှင်း သို့မဟုတ် ဤကမ္ဘာ၏ သီးခြားအခြေအနေများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲထားသည့် ဟစ်ပိုခရေးတီးစ်ကျမ်းစာကို ရွတ်ဆိုရန် စတင်လိုက်သည်။

"...ကျွန်ုပ်၏ အတတ်နိုင်ဆုံးနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားအရ နာမကျန်းသူများ၏ အကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ရန်နှင့် ထိခိုက်နစ်နာမှု မပြုလုပ်ရန် ကျိန်ဆိုပါ၏... ကျွန်ုပ်အား တောင်းဆိုလာလျှင် မည်သူ့ကိုမျှ သေစေတတ်သော ဆေးဝါး မပေးပါ၊ ထိုသို့သော အစီအစဉ်ကိုလည်း အကြံဉာဏ် မပေးပါ၊ ထို့အတူပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးအား ဖျက်ဆီးတတ်သော ဆေးဝါး မပေးပါ... ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ကြားသိရသော အရာများကို လက်တွေ့လုပ်ငန်းခွင်တွင်ဖြစ်စေ၊ လက်တွေ့လုပ်ငန်းခွင်ပြင်ပတွင်ဖြစ်စေ လျှို့ဝှက်ထားပါမည်..."

အယ်လ်ယောတ်က စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ရင်း တဖြည်းဖြည်း အံ့အားသင့်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ အတော်ကြာအောင် အတွေးထဲနစ်မြောနေပုံရပြီးမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ "ဒီစည်းကမ်းတွေကို ချမှတ်ခဲ့တဲ့ ရှေ့ပြေးပုဂ္ဂိုလ်က ပညာရှိတစ်ပါး ဖြစ်ရမယ်..."

ဟုတ်တာပေါ့၊ သူက ဟစ်ပိုခရေးတီးစ်ပဲလေ။ သူ့တင်မကဘူး၊ ပိုင်ကျွယ်, ဟွာထို, ကျန်းကျုံးကျင်း, စွန်းစီမြောင်, လီရှီကျန်းဆိုတာက ခေတ်သစ်တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ဆရာဝန်ကြီးတွေတောင်မှ တစ်ဦးစီတိုင်းက ကျင့်ကြံရေးရေးနတ်ဘုရားနဲ့အတူ ပညာရှိအဖြစ် ကြည်ညိုခံထိုက်သူတွေပဲ။

ဂါရက်၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း လူငယ်မှော်ဆရာက သစ္စာကို လေးလေးနက်နက် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဟစ်ပိုခရေးတီးစ်ကျမ်းစာ၏ ပြင်ဆင်ထားသော ဗားရှင်းပင်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် စာကြည့်တိုက်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အခန်းငယ်လေးတစ်ခုသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဂါရက်က စာရွက်ကြီးတစ်ချပ်ကို ဖြန့်ကာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ပုံကြမ်းကို စတင်ဆွဲတော့သည်။

အရိုးများ...

ကြွက်သားများ...

သွေးကြောများ... နှလုံး...

သွေးစီးဆင်းမှု၊ သွေးလွှတ်ကြောမကြီး၊ အဆုတ်သွေးလွှတ်ကြောများ၊ အဆုတ်သွေးပြန်ကြောများ၊ အပေါ်ပိုင်း သွေးပြန်ကြောမကြီး၊ အောက်ပိုင်း သွေးပြန်ကြောမကြီး...

ဂါရက် စားပွဲပေါ် ကုန်းပြီး တစ်နာရီလုံးလုံး ပုံဆွဲနေခဲ့သည်။ သူ ဆွဲရင်း ရှင်းပြရင်း လက်ကောက်ဝတ်နာလာပြီး သူ့ပါးစပ်လည်း ခြောက်လာသည်။ စာရွက်တစ်ချပ်ပြီးတစ်ချပ် ကုန်သွားပြီး စားပွဲတစ်လုံးလုံး ဘယ်ဘက်မှ ညာဘက်အထိ စာရွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဆရာဝန်တစ်ဦးအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ပန်းချီပညာကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုခဲ့တာပဲ။ အရင်ကဆိုရင် အရာရာကို ရှင်းပြဖို့အတွက် ရမ်းဆွဲခဲ့သည့် ပုံကြမ်းများသာ ဖြစ်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှန်ကန်မှု ဒါမှမဟုတ် အချိုးအစား တိကျမှုများ မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် အင်္ဂါအနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် အရိုးအနည်းငယ် ဆွဲပြလိုက်တာနဲ့ လူနာတွေနဲ့ သူတို့မိသားစုတွေ နားလည်ဖို့ လုံလောက်ပြီ။ သူတို့ နားမလည်ရင်တော့...

သူတို့ နားမလည်ရင် ကုသမှုခံယူနေစဉ်မှာ သူတို့ရဲ့ နားလည်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းအောင် လုပ်ပေးရုံပဲ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရောင်းချရန်မဟုတ်ဘဲ အသိပညာနှင့် သတင်းအချက်အလက် လဲလှယ်ခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် အရည်အသွေး အာမခံချက် လိုအပ်ခဲ့သည်။

"အိုး ကျွန်တော့်ခါးလေးတော့ သွားပါပြီဗျာ"

ခါးကို ဖြောင့်လိုက်ပြီးနောက် ဂါရက်က သူ၏ခါးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏ဘယ်ဘက်တွင် အယ်လ်ယောတ်သည်လည်း အလားတူပင် စားပွဲပေါ်သို့ ကုန်းပြီး ပုံများကို မျက်လုံးမှေးမှေးဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။ သူသာ ခုနက မထရပ်ခဲ့ပါက ထိုနှစ်ဦး၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းသည် ညာဘက်သို့ ထောင့်မှန်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

"ဟေး မင်း ဒီထက်သာ ထပ်ကိုင်းနေရင် ပုံထဲကို ခေါင်းစိုက်ဝင်သွားတော့မှာပဲ..."

ဂါရက် ရယ်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ အကျင့်ပါနေခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် သူ၏ယခင်ဘဝက လူနာများနှင့် သူတို့၏ မိသားစုများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မေးမြန်းဖူးခြင်းကြောင့် အယ်လ်ယောတ်ကို သူ မေးလိုက်သည်။

"နားမလည်တာ ဘာတွေ ရှိသေးလဲ"

...မည်သည့်အဖြေမှ ပြန်မလာခဲ့ပေ။

အယ်လ်ယောတ်သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ နောက်ဆုံးပုံကြမ်းပေါ်တွင် စွဲမက်နေပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားထားသလိုမျိုး မှိန်းမောနေခဲ့သည်။

တစ်မိနစ်…….

နောက်တစ်မိနစ်ခန့် စိတ်ရှည်ရှည် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဂါရက်သည် နောက်ဆုံးတွင် စောင့်ဆိုင်းခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး ဝေါဟာရစာရင်း ကူးယူရန် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို လှန်တင်လိုက်သည်။ စာမျက်နှာ တစ်ဝက်ခန့် ကူးပြီးသောအခါ အယ်လ်ယောတ်သည် လန့်သွားသော ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်ပြီး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ဂါရက်: "..."

ဟေး ဟေး ခန္ဓာကိုယ်ပုံတွေ။ အဲ့ဒီအတိုင်း မထားခဲ့နဲ့ဦး။

အယ်လ်ယောတ် အမြန်ပြန်ရောက်လာသည်။ ဘယ်ဘက်လက်တွင် မှင်ပုလင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်တွင် ပေလိပ်ကြီးတစ်လိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဂါရက်၏ လက်ထဲမှ မှော်ဘာသာဗေဒစာအုပ်ကို ဆွဲယူကာ စာအုပ်ပေါ် လက်တင်ပြီး မှော်မန္တန်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး စာလိပ်အလွတ်သည် ချက်ချင်းပင် မိတ္တူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကူးယူခြင်း မှော်ပညာ ပြီးပြီ။

ဝိုး တကယ် အထင်ကြီးစရာပဲ။

ဂါရက်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူ အယ်လ်ယောတ်ကို ပြုံးပြပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း သူ့ကျောပြင်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ လူငယ်မှော်ဆရာသည် စားပွဲပေါ်မှ ပုံကြမ်းများကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူကာ တစ်ဖန်ပြန်၍ အပြင်သို့ ထွက်ပြေးသွားပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါသူပြေးသွားသည်မှာ ယခင်ကထက် ပိုပြီး မြန်ဆန်သည်။ စာရွက်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပြေးသွားသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် မြင်မည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလားပင်။

အာ... သူ အရာအားလုံးကို မှတ်မိပါစေလို့ မျှော်လင့်ရမှာပဲ။

အဲ့ဒီတုန်းက ငါ စနစ်ကျ ခန္ဓာဗေဒကို နာရီပေါင်း ၁၂၀ အပြည့်တောသ် လေ့လာခဲ့ရတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစာရွက်တစ်ပုံလုံးကို တစ်ထိုင်တည်း မှတ်မိဖို့ဆိုတာ တော်တော် ခက်ခဲတဲ့ စိန်ခေါ်မှုပဲ။

ထိုနောက် ပြုံးလျက် ဂါရက် အလုပ်စလုပ်တော့သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကတ်ကြေး၊ ညာဘက်လက်တွင် ကော်ကိုကိုင်ကာ ကူးယူခြင်းမှော်ပညာဖြင့် ရရှိထားသော မိတ္တူများကို အချပ်လိုက် ဖြတ်တောက်ပြီး စာရွက်အလွတ်များပေါ်တွင် အစီအစဉ်တကျ ကပ်နေခဲ့သည်။ သူ တစ်နေ့တာလုံး မရပ်မနား အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ ညနေပိုင်းတွင် မှော်ဆရာမျှော်စင်မှ သူ ထွက်လာစဉ် အပေါ်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

ဂါရက် အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မနက်ပိုင်းက အယ်လ်ယောတ် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သော စတုတ္ထထပ် ပြတင်းပေါက်မှ လူငယ်လေးတစ်ဦး လက်ဟန်ခြေဟန် အပြင်းအထန်ဖြင့် အော်ဟစ်ဆဲဆိုရင်း ပျံထွက်လာသည်။

"အယ်လ်ယောတ် မင်း စည်းကမ်းဖောက်နေတာပဲ"

မှော်မျှော်စင်ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်လျက် ဂါရက်သည် သူ့ခေါင်းကို နောက်လှန်ကာ ပါးစပ်က တဖြည်းဖြည်းနှင့် အကျယ်ကြီး ပွင့်သွားတော့သည်။

...မဖြစ်နိုင်တာ။ ဒီတရားထိုင်ခြင်း မှော်ပညာက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အကျိုးသက်ရောက်သွားတာလား။