အခန်း (၁၃၁)

"ငါဘာကြောင့် လာတာလဲဆိုတာ မင်းနားလည်တယ်မလား" ဟု လုံချန်က ဒေမီယန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများက သူ၏ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေပြီး မည်သည့်အငြင်းပယ်မှုကိုမျှ သူလက်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

"ငါနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းအခုပဲ တိုက်ချင်တာ သေချာလား" ဟု ဒေမီယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ရှိနေသော်လည်း အခုအချိန်တွင် မတိုက်ချင်သေးပေ။ ဗွိုက်နှလုံးသားပုံစံမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူစမ်းသပ်လိုသည့် အရာအနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် လုံချန်က ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။

"တိုက်ကြရအောင်။ ငါ့ရဲ့စွမ်းရည်ကို တကယ်စမ်းသပ်ချင်တယ်။ မင်းက ဒီမှာ အဲဒီလို လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်ပုံရတယ်"

"ဖြစ်ပုံရတယ်" ဟု ဒေမီယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အရမ်းအထင်မသေးနဲ့။ ဒါမှ မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုရှုံးသွားလဲဆိုတာ မင်းသိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင်ကော၊ စာမေးပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့မှာ ဒီနေရာကို ပြန်ဆုံကြမယ်။ အဲဒီအခါကျမှ တိုက်မယ်"

လုံချန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ လုံပိုင် တစ်ဦးတည်းကသာ သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု သူ မသေချာသေးသောကြောင့် နောက်ဆုံးနေ့တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် ပိုအဆင်ပြေသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူတို့ဆွဲဆောင်မိမည့် လူအုပ်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရန် အချိန်ရမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သူမဆို သူတို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေချိန်တွင် တိုက်ခိုက်လိုပါက စာမေးပွဲကျရှုံးလိုခြင်းမရှိပါက မဖြစ်နိုင်ပေ။ လုံချန်သည် ဇာရာအကြောင်း မသိသောကြောင့် ၎င်းက သူခံစားရသော လုံခြုံမှုပင်။

"ကောင်းပြီ ၃ ရက်နေရင် တွေ့မယ်" ဟု သူပြောလိုက်သည်။ ဒေမီယန်ကို ရှာဖွေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်ခဲ့သောကြောင့် သူအနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အခြေအနေထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် လုံချန် မည်သည့်အခါမှ မခံစားဖူးသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

'ဖြစ်နိုင်တာက ငါ့ပြိုင်ဘက်ကို ရှာဖွေတာ ကြာသွားပြီ ထင်တယ်'

၎င်းသည် သူ၏ မကြာသေးမီက လုပ်ရပ်များအတွက် သူစဉ်းစားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ သူသည် စဉ်းစားခြင်း သို့မဟုတ် စီစဉ်ခြင်းမရှိဘဲ ဆန္ဒသက်သက်ဖြင့်သာ ပြုမူခဲ့သည်။

'ဒါဆိုရင် နောက်လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်ကို ငါတို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမတိုင်ခင် ငါ့အဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ လေ့ကျင့်ဖို့ သုံးမယ်'

ဒေမီယန်နှင့် လုံချန် တို့သည် ထိုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသူများထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသောသူများ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အခြားပါဝင်သူများနှင့် သားရဲများစွာတို့သည် သူတို့၏ သဘာဝစွမ်းအင် များ၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရပြီး အလှုပ်အယှက်၏ ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် စစ်ထိုးပွဲသတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"မင်းကြားမိလား။ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ လူငယ်သခင်က နောက်ဆုံးနေ့မှာ ကျပန်းလူတစ်ယောက်နဲ့ စစ်ထိုးတော့မှာတဲ့"

"ဘာ ငါဘာလို့ အဲဒီမှာ စိတ်ဝင်စားရမှာလဲ။ ဟိုတစ်ယောက်က လုံချန်ကို သေချာပေါက် ရှုံးမှာပဲ"

"ဒါပေမယ့် မင်းနားမလည်ဘူး! ငါသူတို့ရဲ့ သဘာဝစွမ်းအင်တွေ တိုက်မိတာကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ခဲ့ရတာ၊ ဟိုတစ်ယောက်က နည်းနည်းလေးတောင် အားနည်းသွားတာမရှိဘူး"

"ဘာ ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး"

"အမှန်ပဲ မင်းကြည့်ချင်ရင် စစ်ထိုးပွဲကို လာကြည့်လိုက်"

"ဟွန့် အမှန်တရားကို ငါ့မျက်လုံးနဲ့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်မယ်"

အလားတူ စကားပြောဆိုမှုများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ပန်းတိုင်များ ရှိကြသည်။ တချို့က ပြိုင်ဘက်များကို သတ်ရန် စုဝေးရာနေရာသို့ ရောက်လိုရုံသာ ဖြစ်ပြီး တချို့က လုံချန်ကို သတ်လိုကြပြီး တချို့ကတော့ ပွဲကြည့်ချင်ကြသည်။

သစ်တော၏ မှောင်မိုက်သော နေရာတစ်ခုအတွင်းတွင် ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ၏နောက်လိုက်များ ဖြစ်ပုံရသော အုပ်စုတစ်စုနှင့် စကားပြောနေသည်။

"လုံချန်က ဒီပွဲပြီးရင် ပင်ပန်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလူမိုက် လုံပိုင် နဲ့ သူ့အဖွဲ့က သူ့ကို သတ်ဖို့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့တာဝန်ပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး"

ဤအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ဒေမီယန်သည် သစ်တောအတွင်း သီးခြားနေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရင်း ပျံသန်းနေခဲ့သည်။ သူစမ်းသပ်ချင်သည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် သူဖန်တီးခဲ့သည့် လေ့ကျင့်မှု သို့မဟုတ် နည်းစနစ်များနှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း အလားတူပင် အရေးကြီးသည်။

"တတိယအဆင့်ရဲ့ အပြည့်အဝစွမ်းအားက ဘယ်လိုပုံစံလဲ"

ထိုမေးခွန်းက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒေမီယန်သည် သူ၏စွမ်းအားအဆင့်ကို အတိအကျ ခံစားနိုင်သင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပြဿနာမှာ သူလုပ်နိုင်သည့်အရာအတွက် အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုရန် ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးမှုများကို သူတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် အေပီရွန်တွင် သူ၏စွမ်းအားကို ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း စမ်းသပ်ကြည့်ရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများ သိပ်မရှိဘဲ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သော် ဒေမီယန်သည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်အားသွင်းခဲ့သည်။

သူသည် မည်သည့်နည်းပညာအသစ်ကိုမျှ အသုံးပြုမည်မဟုတ်သော်လည်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မာနာသက်သက်ကို အသုံးပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ဤစမ်းသပ်မှုအတွက် သူ၏ အဖျက်စွမ်းအားအကြီးဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားပညာ၏ စတုတ္ထပုံစံဖြစ်သော နေရာပြိုကွဲမှု ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤလှုပ်ရှားမှုကို ယခင်က အသုံးပြုခဲ့စဉ် အများဆုံး ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်မျှသာ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယင်းအတွက် အကြောင်းရင်းရှိသည်။ ၎င်းသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုထဲသို့ သူထည့်သွင်းခဲ့သော မာနာ ပမာဏပင်။

သူသည် ယင်းကို အများအားဖြင့် ပင်ကိုယ်အားဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းနောက်ကွယ်မှ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာများကို ဘယ်တော့မှ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သဘာဝပါရမီဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု၏ အကျိုးကျေးဇူးဖြစ်ခြင်းကို သူ မသိခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုထဲသို့ မည်မျှ မာနာ ထည့်သွင်းရမည်ကို သူသည် သဘာဝအတိုင်း အမြဲတမ်း သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏စွမ်းအားအပြည့်အဝကို ဘယ်တော့မှ အသုံးမပြုခဲ့ဘဲ သို့မဟုတ် သူအစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နေချိန်တွင်ပင် မာနာ ကို လိုအပ်သည်ထက် ပိုမို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ဤအချက်အပြင် သူသည် ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးရေးစွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယနေ့က ကွဲပြားသည်။ လုံချန် နှင့် မတိုက်ခိုက်မီ သူ့တွင် နှစ်ရက်ခွဲခန့် အချိန်ရှိသေးပြီး ယင်းသည် သူ၏ မာနာ ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် လုံလောက်သော အချိန်ဖြစ်သည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူပြန်လည်နာလန်ထူနေစဉ် သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်သည့် ဇာရာ လည်းရှိသည်။

ဒေမီယန်သည် သူ၏ဓားကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းထဲသို့ မာနာ ကို စတင်ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏အစွမ်းကုန်အားကို စမ်းသပ်နေသောကြောင့် သူ၏ဓားပေါ်ရှိ အားဖြည့်စွမ်းရည်က မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

နေရာမာနာ၏ အရောင်မဲ့အလင်းသည် ၁.၅ မီတာရှည်သော ဓားသွားကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို အရောင်မျိုးစုံ တောက်ပစေခဲ့သည်။ ဒေမီယန်သည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ဓားက လေထဲကို ဖြတ်သွားသောအခါ နေရာလွတ်ထဲတွင် လှိုင်းထန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

တိမ်ဂြိုဟ်၏ ကြံ့ခိုင်သော လေထုကြောင့် နေရာလွတ်ကွဲအက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေလောက်အောင် အားမကောင်းသေးသော်လည်း ၎င်း၏ ခွန်အားကို ငြင်းဆို၍ မရပေ။ ဒေမီယန်သည် မာနာ ကို ဓားထဲသို့ ဆက်လက်ထည့်သွင်းနေသည်နှင့်အမျှ နေရာလွတ်လှိုင်းထန်မှုများ ပျံ့နှံ့လာပြီး လေထဲတွင် ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်များသည် နေရာပင်လယ်ပေါ်တွင် မျောလွင့်နေသော လှေငယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သည် လှိုင်းများကဲ့သို့ တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အရင်ကလိုပင် လူအများအပြားက ၎င်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မည်သူမျှ ရှေ့သို့ တိုးဝံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒေမီယန်၏ မာနာစွမ်းရည်သည် ထိုအချိန်တွင် ၁၇,၀၀၀ ခန့်နီးပါး ရှိနေပြီး ၎င်းကို တိုင်းတာရန် အသုံးပြုသည့် ယူနစ်ကို သူ မသိသော်လည်း သူသည် ဒုတိယအဆင့်တွင် ရှိစဉ်ကထက် ၁၀ ဆကျော် ပို၍ မာနာ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ သူထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အံ့မခန်းစွမ်းအားကို သူစိတ်ကူးပင် မကြည့်ရဲခဲ့ပေ။

ဒေမီယန်၏ အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့်ပင် သူ၏ မာနာ အားလုံး ဓားထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ၅ မိနစ်ခန့် ကြာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဓားကိုယ်တိုင်က ဒုတိယနေလုံးတစ်စင်းနှင့် တူနေခဲ့သည်။

‘ဗွိုက်ဓားပညာစတုတ္ထအဆင့်- နေရာပြိုကွဲမှု’

သူနောက်ထပ် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ဓားကို လေထဲသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။ သူ၏ပစ်မှတ်သည် နေရာကိုယ်တိုင်ပင်။ လေကိုသာ ထိမှန်သော်လည်း ဓားသည် ခိုင်မာသော မျက်နှာပြင်တစ်ခုကို ထိခတ်သကဲ့သို့ ထိမှန်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ဓားသွားအောက်ရှိ ကောင်းကင်သည် ကွဲအက်သွားပြီး လေထဲတွင် ကြီးမားသော အနက်ရောင် မြေတွင်းချောက်ကမ်းပါး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း မြေတွင်းချောက်ကမ်းပါး သည် ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာတစ်ခုကို ဖုံးအုပ်ရန် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သော်လည်း ထိုမှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်မှုသာ ရှိခဲ့သည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော သက်ရှိများသည် ကောင်းကင်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြပြီး သူ၏ နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုကို မသိရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် ကြာကြာစောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

အုန်း……

၎င်းသည် မတည်ငြိမ်မှုပင်။ ကောင်းကင်သည် ဆက်လက်ကွဲအက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် ဆွဲခေါ်ရန် စတင်သော ကြီးမားသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သည် မြေပြင်ထဲသို့ လိမ်ကျစ်ဝင်ရောက်သွားပြီး မြေပြင်သည် နံရံများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သစ်ပင်များသည် အမြစ်ပြုတ်ထွက်ကာ သူတို့၏ မော်လီကျူးများ တိုက်မိသောကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ ဤပေါင်းစပ်မှုဖြစ်စဉ်သည် မြက်ခင်းများ၊ မြေပြင်ကိုယ်တိုင်နှင့် ကံမကောင်းသော သားရဲအနည်းငယ်တွင်ပါ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

မြက်ခင်းများသည် ကွဲအက်ကာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး တွင်းနက်ကြီး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲငင်အားကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သိပ္ပံပညာရှင်များ၏ သီအိုရီအရ အလင်းပင် ဤဆွဲငင်အားထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် ပတ်လည်တွင် ကြီးမားသော တောက်ပသည့် ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဥက္ကာခဲများနှင့် ဆင်တူသော ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြည့်လာခဲ့သည်။

အရာအားလုံး အချိုးအကွေ့သို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရှိနေသော သားရဲများသည် ဆန့်ကျင်ဘက် ဆွဲငင်အားများကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြုတ်ထွက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် တွင်းနက်ကြီး ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေ့ရတော့ပေ။

မြေပြင်သည် မရှိတော့ဘဲ အောက်ခြေမရှိသော ကြီးမားသည့် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကြီးအတွက်သာ နေရာကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် ကောင်းကင်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တွင်းနက်ကြီး ရှိနေသရွေ့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဖျက်ဆီးခံရသည့် မြင်ကွင်းသည် ၁၀ မိနစ်လုံးလုံး အတားအဆီးမရှိ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းပြီးဆုံးသောအချိန်တွင် ထိုဧရိယာအတွင်း မည်သည့်အရာမှ မရှိတော့ပေ။ တွင်းနက်ကြီး သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း သေးငယ်လာပြီး ပင်အပ်အရွယ် အစက်ကလေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီးနောက် လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်မှုက တစ်ဖန်ပြန်လည် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ဒေမီယန် ရှိရာနေရာတွင်သာမက ဤဖြစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကြီးမားသော သစ်တောတစ်ခုလုံးတွင်ပါ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ၁၅၀၀ စတုရန်းကီလိုမီတာ ပမာဏရှိ မြေဧရိယာသည် ထိုသို့ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအရေအတွက်သည် ဆက်စပ်မှုမရှိဘဲ သိပ်အဓိပ္ပါယ်မရှိလှသော်လည်း ၎င်းသည် Los Angeles ထက် အနည်းငယ်ကြီးသော မြေကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ၏စွမ်းအားအပြည့်အဝသည် မြို့တစ်မြို့လုံးကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဖုန်မှုန့်ဖြစ်အောင် လျှော့ချနိုင်သည့် အဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် လေထဲတွင် ရိုးရိုးလေး ရပ်နေကာ သူခံစားရသည့် ခံစားချက်ကို မြတ်နိုးနေခဲ့သည်။ သူသည် ဤမျှစွမ်းအားများစွာ ဘာကြောင့်ရှိနေကြောင်း နားလည်ရန် အချိန်ယူရန် လိုအပ်သည်။ သူ၏ယခင်တိုက်ပွဲများ မည်သည့်တစ်ခုမျှ ဤမျှကြီးမားသော အတိုင်းအတာမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သူအစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ပါက ဤမျှအားကောင်းနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ထိုသိချင်စိတ်မှလွဲ၍ ဤအတွေ့အကြုံနှင့်ပတ်သက်၍ သူတစ်ခုတည်းကိုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤမျှစွမ်းအားများစွာ ပိုင်ဆိုင်ခြင်း၏ ခံစားချက်မှာ…

သူ့အား ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေခဲ့သည်။