အခန်း (၁၃၃)

ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ဝန်းရံထားသည့် ကီလိုမီတာ ၅၀ ပတ်လည် ဧရိယာတစ်ခုလုံးတွင် တစ်ထောင်ကျော်သော လူအုပ်ကြီးက ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် အသင့်ပြင်ဆင်လျက် ပြည့်ကျပ်နေခဲ့သည်။

သစ်ပင်ကြီးအပေါ်ကောင်းကင်တွင် လေညှင်းအောက်တွင် လွင့်ပျံနေသော ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သူရဲကောင်းဆန်သော အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူ၏ဓားကဲ့သို့ မျက်ခုံးများသည် မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ တည်ရှိနေသည်။ သူသည် ထူးခြားသည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်သော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှုက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားနိုင်ခဲ့သည်။

အဝေးမှ သဘာဝစွမ်းအင် တစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ လူအုပ်စုအများစုသည် သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ခရမ်းရောင်အလင်းကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသောအခါ ၎င်းဖုံးအုပ်ထားသည့် ပုံရိပ်က ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

သူနှင့်တူညီစွာ သူရဲကောင်းဆန်သော သဘာဝစွမ်းအင် ပိုင်ဆိုင်သည့် အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံ စည်းနှောင်ထားပြီး နက်မှောင်သော ဆံပင်ကြားမှ ငွေရောင်အစင်းကြောင်းများသည် ညကောင်းကင်မှ သွေးကြယ်များကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

သူ၏မျက်ခုံးများက ဖြောင့်တန်းနေပြီး သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများဆီသို့ အာရုံစိုက်စေသည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများကို ဖန်တီးထားသည့် အရောင်နှစ်မျိုးက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ လှည့်လည်နေပြီး သူ၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံ မျက်ဆံများကို ဒေါသထွက်နေသော မုန်တိုင်းကြားမှ လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ပင်။

သူ၏အဝတ်အစားပုံစံသည် လူအများ အကျွမ်းတဝင်ရှိသည့်ပုံစံများနှင့် ကွဲပြားခြားနားပြီး ထူးခြားဆန်းကြယ်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ခံစားချက်ကို ပေးသည်။

သစ်တော၏ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော အပင်များပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသော ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အင်အားကို ငြိမ်သက်စွာ စစ်ဆေးနေသော မသေမျိုးကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် သူတို့မျက်လုံးချင်းဆုံသည့် ဒုတိယအချို့တွင် ဤ သဘာဝစွမ်းအင်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ သဘာဝစွမ်းအင်များ တောက်လောင်လာကာ သူတို့၏ ကနဦးယှဉ်ပြိုင်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင် သဘာဝစွမ်းအင်သည် ရွှေရောင် သဘာဝစွမ်းအင်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ တစ်ခုစီက သူ၏ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ပြသခဲ့သည်။

လေများသည် သူတို့ပတ်လည်တွင် ဝဲခတ်နေပြီး သူတို့၏ သဘာဝစွမ်းအင်များ တိုက်မိရုံဖြင့်ပင် မည်သည့် ဒုတိယအဆင့်ကျင့်ကြံသူကိုမဆို ဒူးထောက်လဲကျစေရန် လုံလောက်သည်။

"မင်းရောက်လာတယ်" ဟု လုံချန်က စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါမလာဘူးလို့ မင်းထင်ခဲ့တာလား" ဟု ဒေမီယန်က ပျော်ရွှင်သော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သို့သော် လုံချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းကို ဂုဏ်မရှိတဲ့သူလို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။ ငါစိန်ခေါ်မှုတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရတာ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပဲ"

ရက်အနည်းငယ်အကြာက သစ်တော၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော အဖျက်စွမ်းအားကြီးမားသည့် မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသူများထဲတွင် လုံချန် လည်း တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ အများစုက အကြောင်းရင်းကို မသိရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူက ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

"နောက်ထပ် တွန့်ဆုတ်နေဖို့ လိုသေးလား။ တိုက်ကြရအောင်" ဟု သူပြောလိုက်သည်။

သဘာဝစွမ်းအင် သက်သက်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အမှန်တကယ် အသာစီးရနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အတော်လေး တူညီကြသည်။ ထိုမျှမက အရေးမပါသော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ခြင်းပင်။

လုံချန်သည် ဓားကို ချက်ချင်းမထုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏အရှိန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် လေပင်ပြိုကွဲကာ ကျယ်လောင်သောအသံများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်း သူသည် ဒေမီယန် ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး သူ့မျက်နှာကို တည့်တည့်မတ်မတ် ပြင်းထန်စွာ ထိုးလိုက်သည်။ သို့သော် ဒေမီယန်က မတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားကာ လက်သီးကို သူ့ဘေးမှ ကျော်သွားစေပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း လက်သီးဖြင့် ပြန်ထိုးလိုက်သည်။ သူ၏အရှိန်သည် လုံချန် ထက် အနည်းငယ်မျှပင် မနှေးခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မိနစ်အတော်ကြာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နေကြပြီး လေထဲတွင် ခိုင်မာသော မြေပြင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သို့တိုင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သင့်လျော်သော ထိမှန်မှုကို မရရှိခဲ့ကြသေးပေ။

ခဏတာ ခွဲလိုက်ပြီးနောက် သူတို့သည် တစ်ဖန်ပြန်၍ တိုက်ခိုက်ကြရာ သူတို့၏ လက်သီးများသာ ထိမိခဲ့သည်။ ထိမိသော လက်သီးတစ်ချက်စီတိုင်းသည် အသံပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လေထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် အောက်ရှိသစ်ပင်များ၏ အကိုင်းအခက်များကို ဆုတ်ဖြဲရန် ကြိုးစားနေသော ပြင်းထန်သည့် လေများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် ကီလိုမီတာ ၅၀ အဆင့်နေရာကို လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားသွားလာခဲ့ကြပြီး မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

ဤအဆင့်တွင် သူတို့သည် မာနာကို သူတို့၏ လက်သီးများကို အားဖြည့်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုနေခဲ့ကြသောကြောင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ကြသေးပေ။ သို့တိုင် သူတို့က အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြခြင်းပင်။

သူတို့ထိမိလိုက်တိုင်း သူတို့၏မျက်နှာများတွင် ပြုံးရယ်ခြင်းများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်သီးဖြင့် စကားပြောခြင်းမှ ရရှိလာသော လန်းဆန်းသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် သူတို့တွင် ကစားရန် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အချိန်အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် တပည့်စာမေးပွဲကို ဆက်လက်ဖြေဆိုရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ၁၅ မိနစ်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ ခွဲထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

"လက်သီးချင်းယှဉ်ပြီး ငါနဲ့ တန်းတူယှဉ်ပြိုင်နိုင်တာ အထင်ကြီးစရာပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်းဓားနဲ့လည်း အဲဒီလိုလုပ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်" ဟု လုံချန်က ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ ကြီးမားသော ဓားမကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဒေမီယန်ကလည်း ပြုံးရယ်ရင်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ခု၏ အရွယ်အစား ကွာခြားချက်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် သဘာဝစွမ်းအင်မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မလျော့ခဲ့ပေ။

ဒေမီယန်က သူ၏ဓားကိုယ်တိုင်က ပြည့်စုံအောင် ချောမွေ့ခြင်းမရှိသေးကြောင်း သိရှိသော်လည်း သူဖန်တီးခဲ့သော ပညာရပ်များအပေါ် သူယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။

"ဒါဆို သွားကြရအောင်"

ရွှေရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်တို့သည် သူတို့၏ဓားသွားများကို ဖုံးအုပ်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ဓားသွားများ ထိတွေ့မိသောအခါ သတ္တုပွတ်တိုက်သံများမှ ကျယ်လောင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏ တိုက်ပွဲဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေစဉ် ဒေမီယန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း အခြေအနေ ဆိုးလာခဲ့သည်။ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လုံချန်၏ ဓားကျွမ်းကျင်မှုက သူ့ထက် အများကြီး သာလွန်နေခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် သူ မတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။

‘ဗွိုက်ဓားပညာတတိယအဆင့်- ဟင်းလင်းပြင်အက’

ဒေမီယန်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် လျင်မြန်စွာ သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေကာ လုံချန်ပတ်လည်ရှိ နေရာအသီးသီးတွင် ကျပန်းပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုပုံစံများက မကြာခင်မှာပင် လုံချန် အား ပုံရိပ်ယောင်များစွာဖြင့် ဝန်းရံစေခဲ့သည်။

သူ၏ နေရာမှော် ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်းဖြင့် ဒေမီယန်က အသာစီးရလာခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မူအစွန်းရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုံချန်က ပြုံးလိုက်သည်။ "နည်းပညာတွေ သုံးနေပြီလား။ ငါပါ ပူးပေါင်းပေးမယ်"

‘နဂါးကိုးကောင် ကောင်းကင်ကို မြင့်တက်ခြင်း’

အရင်ကလိုပင် မြေပြင် ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး နဂါးဖြူပုံရိပ် ၉ ကောင် ထွက်ပေါ်လာကာ ဒေမီယန် ဆီသို့ ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဝင်လာသော နဂါးများကို မြင်သောအခါ သူပြုံးလိုက်သည်။

လက်ဖဝါးကို ဆန့်တန်းကာ ဒေမီယန်က ဖိချလိုက်သည်။ လုံချန်သည် သူပတ်လည်ရှိ လေထုက လေးလံလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ သူ့နဂါးများပင် ဖိအားကို အနည်းငယ် ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။

'ဆွဲအား' သူခေါင်းထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

'ဒီတိုက်ပွဲက ငါထင်ထားသလို မရိုးရှင်းဘူး'

'ကောင်းကင်နဂါးနယ်ပယ်'

ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု လုံချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူပတ်လည်ရှိ ကီလိုမီတာ ၂၀ ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ သဘာဝအတိုင်း ဒေမီယန်လည်း ၎င်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

နယ်ပယ်အတွင်း၌ ဒေမီယန်သည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများက လုံချန်၏ ဆွဲအား အောက်တွင် နှေးကွေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မကြာမီပင် ထိုနဂါး ၉ ကောင် သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏ ကြီးမားသော မေးရိုးများဖြင့် ညှပ်ပိတ်လိုက်ကြသည်။

ပထမဆုံး သွေးထွက်လာပြီး ဒေမီယန်က ရှုံးနိမ့်သူဖြစ်ခဲ့သည်။ နဂါးပုံရိပ်များသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆုတ်ဖြဲရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူသည် သူတို့၏ လက်မှ ချက်ချင်း တယ်လီပို့လုပ်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ သူသည် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

‘ဗွိုက်ဓားပညာဒုတိယအဆင့်- မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း ချိုးဖျက်ခြင်း’

လုံချန်သည် မသိသော ဦးတည်ရာမှ ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖြစ်နိုင်သော ထောင့်ချိုးဖြင့် လှည့်လိုက်သော်လည်း လုံးဝရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်း နံရိုးတစ်လျှောက်တွင် ကြီးမားသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လုံချန်ကို ပြုံးပြရင်း ဒေမီယန်က "အခု ငါတို့ သရေပဲ" ဟု ကျေနပ်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

နာကျင်မှုကို မသိကျိုးကျွန်ပြုရင်း လုံချန်က ပြန်ပြုံးလိုက်သည်။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲက အလေးအနက် မဖြစ်သေးသော်လည်း သူသိသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဖဲချပ်များကို မထုတ်ပြပါက လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် သူတွေ့ဆုံခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးကြား နားမလည်ဘဲ သဘောတူညီမှုတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ သူတို့သည် သူတို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများကို အသုံးမပြုခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေစဉ် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြသခဲ့ပြီးသော လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

သွေးများ ဆက်လက်စီးကျနေပြီး စိမ်းလန်းသော သစ်တောကို အနီရောင်အစက်အပြောက်များဖြင့် စွန်းထင်းစေခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးစလုံး သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများကို မရပ်တန့်ခဲ့ကြပေ။

ဒုတိယအချီအတွက် အချိန်တန်ပြီ……