အခန်း (၁၃၆)
Vol. 10 Ch. 136
"ဟမ်"
ဒေမီယန်နှင့် လုံချန် နှစ်ဦးစလုံး၏ ပါးစပ်များမှ အံ့သြသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် သစ်တောမှ မထွက်ခွာမီ သတိလစ်သွားခဲ့သောကြောင့် နောက်ဆုံးစာမေးပွဲကို အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းမရှိသော်လည်း ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့ကြသည်တဲ့လား။
"မင်းတို့လို ပါရမီရှင်တွေကို ငါတို့ကျရှုံးခွင့်ပြုမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာလား" ဟု အဘိုးကြီးက ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ပထမဆုံး စစ်ဆေးမှုပြီးတာနဲ့ စာမေးပွဲအောင်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။ ကျန်တာတွေက ပြပွဲသက်သက်ပဲ"
သူသတိပြန်လည်လာသောအခါ ဒေမီယန်သည် ယခင်က လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည့် အရာတစ်ခုကို သတိထားမိခဲ့သည်။
"ခင်ဗျား ခင်ဗျားက အရင်က အသံပိုင်ရှင်ပဲ"
"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကိုမှတ်မိပြီလား" ဟု အဘိုးကြီးက ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်သည်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ရမယ်ဆိုရင် ငါ့နာမည်က တျန်ယန် ဖြစ်ပြီး ဒီဂိုဏ်းရဲ့ အဘိုးအိုကြီးတစ်ဦးပဲ”
အမျိုးသားနှစ်ဦးစလုံး တစ်ဖန်ပြန်၍ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည်။ အဘိုးအိုကြီး ဟုတ်လား။ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဂုဏ်ပုဒ်သည် ဂိုဏ်းချုပ်အောက်တွင်သာ ရှိပြီး သူက သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်တဲ့လား။
"ငါ့ကို အဲဒီလိုကြည့်နေစရာ မလိုပါဘူး" ဟု တျန်ယန်က ဆက်ပြောသည်။
"ငါက ဂုဏ်ပုဒ်ရှိတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်သက်သက်ပါ။ ငါ့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ပိုနေတဲ့အတွက် ပျော်စရာလေးတွေ ရှာလုပ်နေတာပါ။"
"ကောင်းပြီ၊ အခုလောလောဆယ် ဒါကို ဂရုမစိုက်ကြသေးဘဲ မင်းတို့ကို ဂိုဏ်းနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်"
တျန်ယန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြာနှမ်းနေသော အနက်ရောင် တိုကင်နှစ်ခုက ဒေမီယန်နှင့် လုံချန် တို့၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
"ဒါတွေက မင်းတို့ရဲ့ တပည့်တိုကင်တွေပဲ။ ဒါတွေက ဂိုဏ်းထဲမှာ မင်းတို့ရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပြသရုံသာမက ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာတွေအဖြစ်နဲ့ နေရာအသီးသီးက အဆောက်အအုံတွေအတွက် နေရာပြ ကိရိယာတွေအဖြစ်လည်း အသုံးဝင်ပါလိမ့်မယ်"
"ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အဆောက်အအုံတွေက ဒီ ကြယ်တောင်ရဲ့ ထိပ်တစ်ဝက်လုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလိုလမ်းညွှန်မပါရင် သွားလာရတာ အတော်လေး ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။"
ဒေမီယန်နှင့် လုံချန် တို့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တျန်ယန်၏ စကားများကို အနီးကပ် နားထောင်ခဲ့ကြသည်။
"ဂိုဏ်းရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းတို့က အသစ်ဖြစ်တဲ့အတွက် ချက်ချင်း ပြင်ပတပည့်တွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ကို ဖြန့်ဝေပေးမယ့် အရင်းအမြစ်တွေက အနည်းငယ်ပဲရှိပြီး အခြေအနေတွေက ကြမ်းတမ်းတယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ လူဦးရေအများစု စုဝေးရာနေရာပဲ"
"၆ လတစ်ကြိမ် အတွင်းတပည့်ထဲဝင်ဖို့ စာမေးပွဲရှိတယ်။ လိုအပ်ချက်တွေကတော့ မိတ်ဆက်ခန်းမမှာ ရှာတွေ့နိုင်တယ်။ အတွင်းတပည့် ဆိုတာ တကယ့်ပြိုင်ဆိုင်မှု စတင်တဲ့နေရာပဲ။ တပည့်တစ်ဦးစီက သူတို့ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နေရာရဖို့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင်ပြီး ဗဟိုတပည့်ထဲဝင်ဖို့ မျှော်လင့်ကြတယ်"
"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး တောင်ထိပ်နဲ့ ပိုနီးတဲ့နေရာတွေမှာ တန်းစီထားတဲ့ စေတီပုထိုးတွေကို မြင်ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီစေတီပုထိုးတစ်ခုစီဟာ ဗဟိုတပည့် ဒါမှမဟုတ် အကြီးအကဲတစ်ပါးရဲ့ နေအိမ်ပဲ။"
“ဒီအထိတော့ ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ ဗဟိုတပည့် ၁၀ ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါတို့မှာ တပည့်သောင်းနဲ့ချီရှိတယ်ဆိုတာ ထည့်တွက်ရင် အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲကြိုးစားရမယ်ဆိုတာ မင်းတို့ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါတယ်”
ခဏအကြာတွင် တျန်ယန်၏ အကြည့်က ဒေမီယန်ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“အကြီးအကဲမုက တပည့်စာမေးပွဲ အစပိုင်းမှာ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီနှစ် ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေဟာ အသစ်ဝင်လာတဲ့သူတွေထဲကနေ တပည့်တွေ လက်ခံဖို့ စဉ်းစားနေကြတယ်။ အကြီးအကဲတစ်ပါးရဲ့ တပည့်ဖြစ်တာက မင်းတို့ရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်။ အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းရဦးမှာ ဖြစ်ပေမယ့် ပိုပြီး လွယ်ကူတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိလာပါလိမ့်မယ်”
“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ အကြီးအကဲရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံနဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေနဲ့ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ နယ်ပယ်တိုးတက်မှုနဲ့ နားလည်မှုမြန်နှုန်းတွေက အံ့မခန်း မြန်ဆန်လာလိမ့်မယ်”
“ဂျုနီယာလေး လေး ငါအများကြီး ပြောခဲ့ပြီ၊ ဒါပေမယ့် မင်းနာမည်ကိုတော့ ငါမသိသေးဘူး၊ ပြောပြပေးလို့ရမလား”
တျန်ယန်၏ လေသံနှင့် စကားလုံးအသုံးအနှုန်းက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အဘိုးကြီးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသော်လည်း သူရိုးရိုးမေးနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာသည်။
“ကျွန်တော့်နာမည် ဒေမီယန်ပါ၊ သခင်ကြီး။ ဒေမီယန် ဗွိုက် ပါ”
သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီး တျန်ယန်၏ စွမ်းအား အရိပ်အယောင်လေးကိုပင် မြင်အောင် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော နက်နဲမှုများရှိသည့် ဤကဲ့သို့လူမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဒေမီယန်သည် ယဉ်ကျေးရန်က အကောင်းဆုံးပင်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
“ဒေမီယန်လား။ တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့နာမည်ပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒေမီယန် ငါမင်းကို မေးချင်တာက ငါ့ရဲ့တပည့်ဖြစ်ချင်လား မဖြစ်ချင်လားဆိုတာပဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့တပည့် တစ်ဦးတည်းသော မဟုတ်ပေမယ့်၊ မင်းကို သင်ကြားပေးဖို့ အချိန်မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။”
ဤမြင်ကွင်းက ဒေမီယန်အတွက် ရင်းနှီးနေသည်။ အေပီရွန်တွင် မယ်လ်ကွန်နှင့်လည်း ဤသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက သူ့ကို သင်ကြားပေးရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည်။ လိုအပ်လျှင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည့် ဂုဏ်ပုဒ် ရရှိရုံသာမက အံ့မခန်းနှုန်းဖြင့်ပါ တိုးတက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဒေမီယန်သည် တျန်ယန် အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သည့်စကားများကို မျက်စိမှိတ်ယုံကြည်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။ တျန်ယန်ထံမှ မည်သည့်သဘာဝစွမ်းအင်မှ မခံစားရ၊ မမြင်ရဘူးဆိုရင်တောင် သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေသည့် အရောင်မဲ့မာနာကိုတော့ သူမြင်နိုင်သည်။
ထိုသို့သော မာနာနှစ်မျိုးရှိပြီး ဒေမီယန်က နှစ်မျိုးစလုံးနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်ဟု ခံစားရသည်။ တစ်မျိုးက နေရာမာနာဆိုသည်ကို သူသေချာပေါက် သိသည်။ သို့သော် တခြားတစ်မျိုးကတော့...
သူရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်း၌ ရှိနေစဉ်က သူ့၏အဆင့်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည့် လျှို့ဝှက်ဓာတ်တူညီမှုများထဲက တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သေချာသည်။
Cloud Plane တွင်ကဲ့သို့ သခင်တစ်ပါးကို စော်ကားရာရောက်သည့် ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေးမျိုးနှင့်မတူဘဲ အေပီရွန်တွင် ထိုသို့သော ထုံးတမ်းစဉ်လာမရှိပေ။ မယ်လ်ကွန်သည် အကယ်ဒမီမှ ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပုဂ္ဂလိက ဆရာတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။
သူသည် ဒေမီယန်ကိုကိုယ်တိုင်သင်ကြားပေးခဲ့သော်လည်း အဓိကအားဖြင့် Nexus Event အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဆရာ-တပည့် ဆက်ဆံရေးကို မရှိသလောက်နီးပါးသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး အကြီးအကဲနှင့် ဂျုနီယာထက် မိတ်ဆွေများကဲ့သို့ ပိုဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဤအချက်အားလုံးကို စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ဒေမီယန် တွင် တွန့်ဆုတ်နေရန် လိုအပ်ကြောင်း မခံစားခဲ့ရပေ။ သူ့ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ငုံ့ကာ သူပြောလိုက်သည်။
"ဒေမီယန် သခင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"ဟားဟားဟား ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့ ပြတ်သားတဲ့စိတ်ကို ငါကြိုက်တယ် ဂျုနီယာလေး။ ငါတို့လို ကမ္ဘာမျိုးမှာ ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းပဲ"
သူခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒေမီယန်က လုံချန်ကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။ လုံချန် မှာ မျက်နှာပျက်နေပြီး အရာအားလုံးကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
"သခင်ကြီး လုံချန်က ဘယ်လိုလဲ" ဟု သူတွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဘာလဲ မင်းငါ့ကို သခင်ကြီးလို့ မခေါ်တော့ဘူးလား" ဟု တျန်ယန်က နောက်ပြောင်လိုက်ရာ ဒေမီယန် မှာ ရှက်ရွံ့စွာ အကြည့်လွှဲသွားခဲ့သည်။
"သူ့ကို စိတ်မပူပါနဲ့" ဟု တျန်ယန်က လုံချန်ဘက်လှည့်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
"မင်းက အကြီးအကဲတွေ ကြားမှာ အတော်လေး လူကြိုက်များတဲ့သူပဲ၊ လူငယ်။ မင်းကို တပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူချင်တဲ့ သူတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ မင်းသူတို့နဲ့ တွေ့ပြီးရင် ဘယ်သူ့ကို သခင်အဖြစ် ရွေးမလဲဆိုတာ မင်းဆုံးဖြတ်လို့ရတယ်။"
"ဒေမီယန် နဲ့ ဒီလောက် ရိုးရှင်းရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက ငါက သူ့ကို ငါ့တပည့်အဖြစ် ခေါ်ချင်ခဲ့လို့ပဲ။ အဲဒီ အကြီးအကဲတွေကို ဘယ်မှာရှာရမလဲဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ တပည့်တိုကင်ထဲကို မာနာ ထည့်လိုက်ရုံပဲ။ သူက မင်းကို လမ်းပြပေးလိမ့်မယ်"
လုံချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ယခင်မျက်နှာပျက်နေသည့် အမူအရာပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပါရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ ခုတင်မှ ထရပ်ပြီး ဒေမီယန် ထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
"ဒေမီယန် မင်းက ငါ့အသက်အရွယ်တူတွေထဲမှာ ငါ့ကို သရေအဖြစ် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ။ ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ တိုက်ရင် မင်းကို မရှုံးဘူး"
"ငါက မင်းကို နောက်တစ်ခါ အနိုင်ပေးမယ် ထင်လို့လား" ဟု ဒေမီယန်က ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်သည်။
"အရင်တစ်ခါက ငါမင်းကို သဘောထားကြီးခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် မင်းကံကောင်းသွားတာ"
လုံချန် မှာ ပြန်မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
"ဒါဆို နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ကြတဲ့အထိပဲ"
သူ၏ နှုတ်ဆက်စကားနှင့်အတူ လုံချန်သည် သူတို့ လက်ရှိရှိနေသည့် အဆောက်အအုံမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"ငါလည်း သွားရတော့မယ် ထင်တယ်။ ဒေမီယန် မင်းရဲ့ မှတ်ပုံတင်နဲ့ မိတ်ဆက်တာတွေကို တစ်ယောက်ယောက် စီစဉ်ပေးပါလိမ့်မယ်။ နောက်မှ လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်တန်ရင် မင်းကို ငါခေါ်လိုက်မယ်"
နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ တျန်ယန်က အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ့၏ ရှိနေခြင်းက ခြေရာပင်မကျန်ခဲ့သလို သူ၏ တယ်လီပို့ကြောင့် ကျန်ရစ်သည့် မာနာ အကြွင်းအကျန်ပင် မရှိခဲ့ချေ။
အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သော ဒေမီယန်သည် အနားယူချင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ ပြုလုပ်ခွင့်ပင် မရလိုက်ပေ။ ထို့အစား သူတစ်ဖန် သေလောက်အောင် စိုးရိမ်ခဲ့ရသည့် ကြီးမားသော ဝံပုလွေနက်ကြီး တစ်ကောင်က သူ့ကို ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။