အခန်း (၁၃၈)

ဒေမီယန် မတော်တဆ ခမ်းနားစွာ ဝင်ရောက်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ တကယ်တော့ "လှပတယ်" ဆိုသည့် စကားလုံးက သူမ၏ အလှကို လုံးဝဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သူမ၏ အသားအရေက ဖြူဖွေးပြီး အကောင်းဆုံး ကျောက်စိမ်းထက်ပင် ပိုမိုချောမွေ့သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက ဘဲလေးများကြားက ငန်းတစ်ကောင်လိုပင်။ သူမ၏ အလှက ဝင်ခွင့်ခန်းမ ထဲမှ လူအုပ်တစ်ခုလုံးကို ဆွဲဆောင်ထားပြီး သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူမထံ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

သူမ၏ ငွေရောင်ဆံပင်ရှည်များသည် လရောင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် မြစ်တစ်စင်းလိုပင် သူမ၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ ကျဆင်းနေပြီး၊ နေနှစ်စင်းလို တောက်ပနေသည့် ရွှေရောင်မျက်လုံးများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်က မည်သည့်ယောက်ျားကိုမဆို ရူးသွပ်စေနိုင်သော်လည်း၊ သူမကို ချဉ်းကပ်ရန်လောက်အထိ မိုက်မဲသူ မည်သူမျှ မရှိပေ။

သူမ၏ အလှကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ပြောနိုင်သည့်အရာတစ်ခုကတော့ သူမ၏ အေးစက်စက် အကြည့်ပင်။ သူမက အရာရာကို သူမအောက်၌ ရှိသည်ဟုသာ ကြည့်ရှုပြီး သူမ၏ ဂျုနီယာညီအစ်ကိုမောင်နှမများ ဖြစ်လာမည့် တပည့်များကိုပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤအချက်ကပင် သူမကို ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုး ထပ်မံပေးခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ မကြောက်မရွံ့ မာနထောင်လွှားမှုကို ထောက်ခံနိုင်လောက်သည့် ခွန်အားရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရှောင်လွှဲလို့မရဘဲ အင်အားကြီးသော အမျိုးသားများစွာ၏ တောင့်တခြင်းကို ခံရမည့်သူဖြစ်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့ ကမ္ဘာမျိုးတွင် သူတို့ထဲမှ အနည်းဆုံး တစ်ဦးဦး၏ ဖမ်းမိခြင်းကို ခံရရန် ကံကြမ္မာက ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ ထုတ်လွှတ်သော သန့်စင်မှုနှင့် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည့်အချက်က သူမသည် ဤကဲ့သို့ ကံကြမ္မာမျိုးသို့ ကျရောက်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေခဲ့သည်။ ဤအချက်ကြောင့် ယောက်ျားများက သူမ၏ အလှကို နှစ်သက်ကြရုံသာမက အမျိုးသမီးများကလည်း သူမ၏ ဇွဲလုံ့လကို ကိုးကွယ်ကြရသည်။

သူမ၏ အဝတ်အစားများကလည်း သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများနှင့် ကွဲပြားသည်။ သူတို့နှင့် တူညီသော အနက်ရောင်ကို အခြေခံထားသော်လည်း ဘေးမျဉ်းများက ခရမ်းရောင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အကြီးအကဲများနှင့်တော့ မတူသော်လည်း သူမ၏ ဂိုဏ်းထဲမှ ရာထူးက သူတို့နှင့် မတူညီကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။

ဒေမီယန်ပင် သူမကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့၏ အကြောင်းပြချက်များက အခြားသူများနှင့် မတူခဲ့ပေ။

'အဲဒီ မာနာ... လှလိုက်တာ။'

သူ့မျက်လုံးများက သူ့ကို ပြသခဲ့သည်မှာ သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထာဝရထွင်းထုထားချင်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။ ကမ္ဘာပျက်နှင်းခေတ်တစ်ခုလို အေးစက်ပြီး ခြောက်သွေ့သည့် အရောင်အဝါရှိသော အေးမြသည့် ငွေရောင် မာနာတစ်ခု၊ သို့သော် ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိသည့် မိခင်တစ်ဦးလို လုံခြုံမှုမျိုးပင်။

ဒေမီယန်သည် မာနာက မည်သို့လုပ်၍ ဤကဲ့သို့ လူသားဆန်သည့် ခံစားမှုမျိုးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် သူတစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသည့် ခံစားမှုမျိုးဖြစ်သည်။ သူ မာနာကြောင့် အလွန်အမင်း စွဲမက်သွားခဲ့သည့်အတွက် အမျိုးသမီး၏ အလှအပကို အနည်းငယ်မျှပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ရို့စ်၏ မာနာက လှည့်ဖြားတတ်ပြီး နောက်လှုပ်ရှားမှုကို ဘယ်တော့မျှ မသိအောင် လုပ်ထားသလိုပင်။ အယ်လီနာ၏ မာနာက သန့်ရှင်းပြီး မည်သည့်အညစ်အကြေးကိုမျှ ခွင့်မပြုပေ။ ဇာရာ၏ မာနာက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး မည်သူ့၏ အာရုံခံစားမှုမှ ရှောင်ရှားချင်သလိုပင်။

ဒေမီယန်၏ ကိုယ်ပိုင်မာနာကတော့... ကြမ်းတမ်းပြီး သဘာဝလွန်ဆန်သည်။ သူ့၏ အဆင်ပြေမှုအတိုင်းသာ တည်ရှိနေပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်မူးချင်း ပြင်းထန်လာနိုင်သည်။

လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ မာနာက ထုတ်လွှတ်သည့် ခံစားမှုသည် သူ့၏ အသုံးပြုသူကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လွှမ်းမိုးခံရသော်လည်း၊ ဒြပ်စင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ဒါကြောင့် ဒေမီယန်သည် လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အမြဲတမ်း တိုက်ရိုက်ကျသော်လည်း သူ့၏ မာနာက သဘာဝလွန်ဆန်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးသမီး၏ မာနာက သူ့ကိုယ်သူ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း ပဋိပက္ခကိုတော့ မဖန်တီးခဲ့ပေ။ ခံစားချက်နှစ်ခုက အလွန်ကွာခြားနေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်ပြီး ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းမှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

'ဘယ်လိုလူမျိုး၊ ဘယ်လို ဒြပ်စင်က ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်တာလဲ' ဟု ဒေမီယန် တွေးမိသော်လည်း သူ့အတွေးထဲတွင် ကြာကြာမနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ့ကိုယ်ပေါ် ရုတ်တရက် အေးစက်သည့် အကြည့်တစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှ အရောင်နှစ်မျိုးက ဝဲခတ်နေပြီး အနည်းငယ် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူတစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသည့် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပင်။ သူ၏ စွမ်းရည်က သူ့ဘာသာသူ လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သို့လုပ်ဆောင်သည်ကို ရှင်းပြရန် သူ မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ သူ့မျက်လုံးများ တုံ့ပြန်မှုမပြုမီ ခဏတာလေးအတွင်း၌ သူ ကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်နေသလို၊ သူ့အပေါ်ကျရောက်လာသော အေးစက်သည့် အကြည့်ကြောင့် သူ့လျှို့ဝှက်ချက်များအားလုံး ပေါ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားသော မနှစ်မြို့သည့်အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ့မျက်လုံးထဲတွင်တော့ သူ ဖတ်နိုင်ခဲ့သည်။

'ငါ သူ့ကို စော်ကားမိအောင် ဘာလုပ်မိလို့လဲ' ဟု ဒေမီယန်က အတွင်းထဲကနေ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ မည်သည့်ဂုဏ်ပုဒ်ရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူမ၏ မြင့်မြတ်သည့်အရောင်အဝါက သာမန်လူတစ်ဦးက ကျင့်ကြံ၍ ရနိုင်သော အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ အကြည့်က ကြာကြာမနေခဲ့ပေ။ အချင်းချင်း တုံ့ပြန်မှုက အများဆုံး တစ်စက္ကန့်ခန့်သာ ကြာပြီး လူအုပ်ကို ပြန်ကြည့်နေခဲ့သည်။ မသိသူတိုင်းအတွက်တော့ မည်သည့်ထူးထူးခြားခြားအရာမျှ ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးက စကားစပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး အခုဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ကြယ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်တွေဖြစ်သွားကြပြီ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မပြောမယ့် စကားတွေကို သေချာနားထောင်ကြပါ"

"အပြင်စည်းတပည့်တွေ အနေနဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာ မင်းတို့ဟာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အောက်ဆုံးပဲ။ အပြင်မှာ မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ထုတ်ဖော်ချင်ပေမယ့် ကြယ်တောင်ထဲမှာတော့ မင်းတို့က ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်းတို့လို အပြင်စည်းတပည့် သောင်းနဲ့ချီရှိပေမယ့် အတွင်းစည်းမှာတော့ ငါတို့ ထောင်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဝင်ဖို့အတွက် စစ်ဆေးမှုက ဘယ်လောက်ခက်ခဲမလဲဆိုတာ မင်းတို့ စဉ်းစားကြည့်နိုင်ပါတယ်"

"မင်းတို့ အပြင်စည်းတပည့်ဘဝ ကို စောင့်ကြည့်တာ၊ ရဲကင်းလှည့်တာမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ မင်းတို့ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့ဖြည့်ဆည်းရမယ့် လိုအပ်ချက်အချို့တော့ ရှိတယ်"

"နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း မစ်ရှင်တွေရှိတယ်။ ဒါက မင်းတို့ဂိုဏ်းကိုဝင်ပြီးနောက် အသုံးမကျတဲ့လူတွေ ဖြစ်မနေဘဲ ဂိုဏ်းအတွက် အထောက်အကူပြုဖို့ သေချာစေတယ်။ အသေးစိတ်ကိုတော့ မစ်ရှင်ခန်းမမှာ သွားလေ့လာနိုင်တယ်"

"အခြေခံစည်းကမ်းတွေကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ အမှိုက်လိုလူ မဖြစ်ပါနဲ့။ ရဲဘော်တပည့်တွေကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ခွင့်မပြုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သင့်မှာ ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းမရနိုင်တဲ့ ရန်ငြိုးတွေရှိရင်တော့ တစ်ခါတည်း ဖြေရှင်းဖို့ အသက်နှင့်သေခြင်းကွင်းကို သွားနိုင်ပါတယ်။"

"ဒါ့အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားရင်တော့ မင်းတို့ကို နှင်ထုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရလိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်တွေထဲမှာ အညစ်အကြေးတွေကို ခွင့်မပြုဘူး"

"မင်းတို့ တစ်လကို စပရစ်ကျောက် ၁၀၀ ရမယ်။ တခြားပစ္စည်းတွေကိုတော့ ကြယ်ပလာဇာမှာ ဝယ်လို့ရတယ်။ ဒီပမာဏထက် ပိုလိုချင်ရင် ကြိုးစားရမယ်။"

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်တော့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေက တစ်လကို စပရစ်ကျောက် ၅၀၀၀ ရပြီး ဗဟိုတပည့်တွေကတော့ ပမာဏ ကန့်သတ်ချက်မရှိပါဘူး။"

"ကျွန်မ မင်းတို့ကို ခရီးစဉ်လိုက်ပို့တာတို့၊ တခြားအချက်အလက်တွေ ပေးတာတို့ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့နဲ့ ထိုက်တန်ရင် အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းရလိမ့်မယ်။ မထိုက်တန်ရင်တော့ အပြင်စည်းမှာပဲ ပုပ်ပွနေရလိမ့်မယ်"

"ဘယ်မှာနေရမယ်ဆိုတာကတော့ မင်းတို့ထဲက မိုက်မဲတဲ့သူမဟုတ်ရင် ကိုယ့်ရဲ့ တပည့်တိုကင်ကနေ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရပြီးသား ဖြစ်သင့်တယ်"

"ဒါပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့ သွားလို့ရပြီ"

ထိုနောက်ဆုံးစကားများနှင့်အတူ အမျိုးသမီးသည် နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မှင်တက်နေသည့် တပည့်များကို တစ်ချက်မျှပင် ပြန်မကြည့်ဘဲ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

'ကောင်းပြီ၊ ဒါက တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ'

ဒေမီယန်က သူတို့ကိုယ်တိုင် အကုန်လုပ်ရမည်ဟု မထင်ခဲ့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ထိုအမျိုးသမီး သူ့ကိုပေးခဲ့သည့် ပထမဆုံးအထင်အမြင်မှာ ကောင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး ထပ်မံ ဆက်သွယ်ဖြစ်မည်ဟု သူ သံသယရှိခဲ့သည်။ သူမသည် အပြင်စည်းကို မည်မျှ အထင်သေးပုံရသည်ဆိုတော့ သူမကို မကြာခင် တွေ့ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။

'ဒီကမ္ဘာမှာ အစားအသောက်တွေက ဘယ်လိုရှိမလဲ မသိဘူး'

ကျန်ရှိနေသော တပည့်သစ်များ ကို လျစ်လျူရှုပြီး ဂိုဏ်းကို လေ့လာရန် မိတ်ဆက်ခန်းမမှ သူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

တောင်ထိပ်အနီးရှိ ကြီးမားသည့် စေတီပုထိုး တစ်ခုထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အဘိုးကြီးတစ်ဦး၏ရှေ့၌ နာခံစွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

"ဆရာ ဘာလို့ ကျွန်မကို အဲဒီလိုလုပ်ခိုင်းရတာလဲ။ အဲဒါက များသောအားဖြင့် တခြား အပြင်စည်းတပည့်တွေကို ပေးထားတဲ့ အလုပ်ပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မ သွားဖို့မလိုဘူး" ဟု အမျိုးသမီးက ညည်းညူလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား မင်းမှာ လူမှုရေးစွမ်းရည်တွေ ဒီလောက်ညံ့ဖျင်းမနေရင် ငါဒီလိုမျိုး လုပ်စရာမလိုဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ဒါဆို ဘယ်လိုလဲ"

"ဟွန့် အဲဒါ မိုက်တယ်။ သူတို့နဲ့ ဆက်ဆံလို့ ကျွန်မ ဘာမှမရခဲ့ဘူး။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ကျွန်မရှေ့မှာ မတ်တပ်မရပ်နိုင်ဘူး"

"အော် ဒါဆို သူ့ကို ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု အဘိုးကြီး က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"သူက… ကျွန်မ သူ့ကို တစ်စက္ကန့်လောက်ပဲ မြင်လိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ အနှောင့်အယှက်ခံလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကြယ်နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြစ်ပေါ်လာတာကို ခဏတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါတောင် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှတောင် ထိုက်တန်စေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟော" ဟု အဘိုးကြီး က စိတ်ဝင်စားမှုပြသည့် အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ မကြာမီ သူအနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းမကြာခင် ရတော့မယ့် ဂျုနီယာညီလေးက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"