အခန်း (၁၃၇)
Vol. 10 Ch. 137
ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသော ဇာရာကို ထိန်းချုပ်ပြီးသည့်နောက် ဒေမီယန်က ခုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ အလွန်အကျွံသုံးစွဲထား၍ နာကျင်နေသော ကြွက်သားများကို ဆန့်ထုတ်ရင်း သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် ဝတ်ရုံများကို ကောက်ဝတ်လိုက်သည်။
ဒီဝတ်ရုံများသည် သူ၏ တပည့်တိုကင်အရောင်နှင့် ဆင်တူပြီး သူဂိုဏ်းသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိစဉ်က နံရံစောင့်များ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝတ်ရုံများနှင့် အတူတူပင်။
ဒီဇိုင်းက လုံးဝအနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး အဆုံးမဲ့ညတစ်ညနှင့် တူသည်။ သို့သော် အပေါ်ယံကို ဖုံးအုပ်ထားသော နက်ပြာရောင်မျဉ်းများနှင့် အဝိုင်းအဝိုင်းများက ကြယ်များစုံနေသော နက်ရှိုင်းသည့် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလို ဖြစ်စေသည်။
မှန်ထဲ၌ သူ့ကိုယ်သူ ခဏမျှ ကြည့်ပြီးသည့်နောက် မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို သိရန် သူ၏ မာနာကို တပည့်တိုကင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် သူ့အမြင်အာရုံ၌ သတင်းအချက်အလက်စာရွက်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သတင်းအချက်အလက်
တပည့် - ဒေမီယန် ဗွိုက်
အဆင့်အတန်း - ပြင်ပတပည့်
သခင် - အဘိုးအိုကြီးတျန်
နေထိုင်ရာ - 17A
[မြေပုံဖွင့်ရန် နှိပ်ပါ]
ဒေမီယန် သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ Cloud Plane သည် သူ ပထမဆုံး ထင်ထားသည်ထက် နည်းပညာပိုင်း ပိုမိုမြင့်မားခြင်းပင်။ သူတို့သည် ရိုးရာဓလေ့ဟောင်းများကို ပိုမို နှစ်သက်ကြပုံရသည်။
မြေပုံအိုင်ကွန်ကို နှိပ်လိုက်သည်နှင့် ဒေမီယန်က အနီရောင်ဖြင့် မီးမောင်းထိုးပြထားသည့် နေရာများစွာကို တွေ့လိုက်ရပြီး တစ်နေရာကတော့ ထူးခြားစွာ တောက်ပနေခဲ့သည်။
ဝင်ခွင့်ခန်းမ 6
'ဒီနေရာက အဘိုးကြီး သွားခိုင်းတဲ့နေရာ ဖြစ်ရမယ်' ဟု သူတွေးလိုက်သည်။
တျန်ယန်ကို သူ၏ ဆရာအဖြစ် လက်ခံထားသော်လည်း အဘိုးကြီး၏ စွမ်းရည်များကို သူ မတွေ့မြင်ရသေးသည့်အတွက် အပေါ်ယံသက်သက်ထက် ပို၍ ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်မပြုသေးပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒေမီယန်က ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပြီး အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာကာ မီးမောင်းထိုးပြထားသည့် နေရာသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လှပသော မြင်ကွင်းများစွာကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ တပည့်များ ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ နေ့စဉ်ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေကြခြင်း၊ တောင်ကို ဝန်းရံပြီး ဂိုဏ်းနှင့် လိုက်ဖက်ညီစွာ ပေါင်းစပ်နေသော စိမ်းလန်းစိုပြည်သည့် မြက်ခင်းပြင်များ၊ ကြီးမားသည့် မြို့ကြီးထဲမှ တစ်နေရာရာမှ ရံဖန်ရံခါ ပဲ့တင်ထပ်လာသော ဂီတသံများ။
လေထုထဲမှ မာနာက အထူးသဖြင့် ငြိမ်သက်ပြီး သဘာဝအတိုင်း လှပနေခဲ့သည်။ ပုခက်လွှဲသီချင်း၏ သာယာနာပျော်ဖွယ် တီးလုံးလေးလိုပင်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးခေတ်ဂီတတင်ဆက်မူများ၏ တက်ကြွသည့် ဂီတသံလိုမျိုးလည်း ဖြစ်သည်။ သူ့အမြင်အရ ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းကင်ဘုံဆိုသည့် စကားလုံးကို တိကျစွာ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။
ဒါဟာ လောကီကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်သော လောကနှင့် မတူညီသည့် အရာတစ်ခုပင်။ ဒါကို သူတကယ်တန်ဖိုးထားသည်။ တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူ အခြေကျသွားသောအခါ ဤနေရာကို တကယ် လေ့လာသင့်သည်ဟု သူခံစားခဲ့ရသည်။
ဤအရာများကို ခံစားရင်း သူပြုံးလိုက်သည်။ လုံချန် နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲက Cloud Plane သို့ စွန့်စားစဉ်က သူရှာဖွေနေခဲ့သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၌ ချို့ယွင်းချက်များ အများကြီးရှိနေသည်ကိုလည်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။
တိုက်ပွဲကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူ အများကြီး မသုံးခဲ့သည့် ကတ်အများကြီးရှိနေသည်ကို သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း သူ၏ ဓားပညာကို တိုးတက်အောင် သို့မဟုတ် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည့်အတွက် သူ၏ ဗက်တာထိန်းချုပ်ကိရိယာအတန်း၏ စွမ်းရည်များစွာက ဖုန်တက်နေခဲ့သည်။
သူ၏ ဗက်တာပညာရပ်(နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှု၌ သူရရှိခဲ့သည့် ထိခိုက်မှုအများစုကို လျှော့ချနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသော်လည်း) တောင်မှ အသုံးမပြုရသေးသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူ ဒါကို မေ့သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့အသက်ကို တိုက်ပွဲတွင် အစွန်းမတင်ပါက အသုံးပြုရသည်ကို သူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မကြိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။
လုံချန် နှင့် ဒေမီယန် တို့၏တိုက်ပွဲက အပျော်တိုက်ပွဲသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုသည် အနည်းငယ် ပြင်းထန်သွားခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့၏ မူရင်းရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောင်းလဲစေခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဒေမီယန်က ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည် ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
ယုတ္တိနည်းအရ သူတို့နှစ်ဦးက သရေကျခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချက်က အရေးမကြီးခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် ဒေမီယန် တွင် ရှိခဲ့သည်မှာ ရုပ်ကြမ်းအားသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုပ်ကြမ်းစွမ်းအားသည် လုံချန်၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှနေလျှင် သို့မဟုတ် နိမ့်ကျနေလျှင် သူအနိုင်ရရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ သူ၏ယခင်တိုက်ပွဲများအားလုံးကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိခဲ့သည်။ ဗျူဟာ သို့မဟုတ် နည်းစနစ်အပေါ် အခြေခံ၍ အနိုင်ရခဲ့သော တိုက်ပွဲတစ်ခုမျှကိုပင် သူစဉ်းစားမရခဲ့ပေ။
ပင်လယ်နဂါးနှင့် သူ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲသည်ပင် ရုပ်ကြမ်းအား သက်သက်အပေါ် အခြေခံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးသာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။
'ငါက လူအလား'
သူ၏အတွေးအခေါ်သည် လက်ရှိဖြစ်ပျက်နေသည်များကိုသာ အာရုံစိုက်နေပြီး အနာဂတ်ကို မည်သည့်အခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ခြင်းပြုလုပ်ပြီး သူ၏အားနည်းချက်များကို သိမြင်သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းကပင် သူ၏အတိတ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းသို့သာ ဦးတည်ခဲ့သည်။
သူ၏ခရီးလမ်းသည် ယခုအချိန်အထိ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့နေသည် ဟု သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူဆန္ဒရှိခဲ့သည်မှာ ရှင်သန်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မိခင်သည် သတိမေ့မြောရာမှ နိုးမလာဘဲ တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်ဆန်စွာ သေဆုံးသွားခြင်း မဖြစ်စေရန် သူအသက်ရှင်နေရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူမကို မကယ်တင်နိုင်မည်ဟု သူတစ်ခါမျှ အမှန်တကယ် မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ ထိုအတွေး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအချိန်မှာ သူထောင်ထဲတွင် ရှိနေစဉ် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထိုစဉ်ကမူ သူသည် အားလပ်စွာ စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။
'ငါဘာလို့ ခွန်အားတွေ လိုချင်နေရတာလဲ'
၎င်းသည် သူ၏တည်ရှိမှု၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး အားကောင်းလာလိုသည့် ဆန္ဒဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ပြီး အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာလိုသည့် ဆန္ဒဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းအတွက် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မျှ စာသားအတိုင်း မရှိခဲ့ပေ။
သူသည် ခွန်အားကို လိုချင်ခဲ့သည်မှာ သူခွန်အားကို လိုချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် စွန့်စားခန်းများနှင့် အတွေ့အကြုံသစ်များအတွက် ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးသွားလိုခဲ့သည်။ သူတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရည်မှန်းချက်များ မရှိသလို သူ့ကို တွန်းအားပေးမည့် မည်သည့် အမှန်တကယ် ကြေကွဲဖွယ်ရာကိုလည်း မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။
သို့သော် သူမည်သူ့ကိုမျှ ဆုံးရှုံးလိုစိတ်မရှိသောကြောင့် သူ့ဘဝလမ်းကြောင်းသည် ဖြစ်သင့်သည်အတိုင်း သွားနေခြင်းသည် ကောင်းသောအရာလား ဆိုးသောအရာလားကို သူ မသိခဲ့ပေ။
‘တကယ့် ပန်းတိုင်တစ်ခု။ လှုံ့ဆော်မှု။’
၎င်းက ရှာရလွယ်ကူသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ဒေမီယန်အတွက် ဘဝက လွယ်ကူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကံကြမ္မာလား၊ သို့တည်းမဟုတ် သက်သက် ကံကောင်းခြင်းလား မသိပေ။
'ဒါမှမဟုတ် ငါမှာ ဇာတ်ကွက်ကာကွယ်မှု တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။'
သူတော့ ထိုသို့ မထင်ပေ။ သူ ဤနေ့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိအောင် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ လက်ရှိခွန်အားကို ရရှိရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းသော အလုပ်များကို လုပ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဤအရာများအားလုံးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အောင်မြင်မှုသက်သက်ဟု ထင်ခြင်းမှာ အတွေ့အကြုံမရှိခြင်းပင်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။
သူ ဆက်လက်သွားနိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သက်သက် ကံကောင်းခြင်းများ အများအပြား ရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
တပည့်စာမေးပွဲအတွက် အချိန်မှန်ရောက်ရှိလာခြင်း၊ ကမ္ဘာ့အူတိုင်နှင့် ချိတ်ဆက်မိခြင်း၊ ရို့စ်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း၊ ထောင်ထဲတွင် Kurt ၏ နေရာစွမ်းရည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း၊ ပထမအဆင့် ဝံပုလွေကို သတ်ပြီးနောက် သူ၏ ပထမဆုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်ခြင်း စသည်တို့အားလုံးသည် ကံကြမ္မာ၏ ဖန်တီးမှုများဟု ယူဆနိုင်သည်။
အရာအားလုံးသည် အလွန်ပြီးပြည့်စုံနေသည့်အတွက် သူသည် သူ့ဘဝကို တကယ်ပင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တာလား သို့တည်းမဟုတ် အမြင့်မြတ်ဆုံးသတ္တဝါ တစ်ပါးပါးက သူ့ကို သတ်မှတ်ထားသည့် ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးဆောင်နေပါ၏လောဟု သံသယဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ထိုအတွေးကို ခါချလိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့ အရာများကို ပြောင်းလဲနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသူတစ်ဦးက သူ့ကို ဂရုစိုက်ရန်လောက်အထိ သူက အရေးမကြီးပေ။
သူ၏အတွေးများသည် သူ၏ မူရင်းရည်ရွယ်ချက်မှ အများအပြား ကွဲထွက်သွားပြီး မှတ်မိနိုင်လောက်အောင်ပင် မရှိတော့သည့်အတွက် သူ ADHD (အာရုံစိုက်မှုအားနည်းခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားလွန်ကဲခြင်း) သို့မဟုတ် ထိုသို့သော တစ်ခုခု ဖြစ်နေနိုင်သည်ကိုလည်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။
သူ့အတွေးများမှ ရုန်းထွက်လာသည့်အချိန်တွင် သူသည် မိတ်ဆက်ခန်းမရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဆောက်အအုံပုံစံက ထူးခြားခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း လူအများအပြား စုဝေးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာသည်။
ဒေမီယန် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အခြား တပည့်သစ်တစ်ရာခန့်လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ့နှင့်အတူ စာမေးပွဲအောင်ခဲ့သော အခြားသူများထဲမှ အချို့ပင်။
သို့သော် သူတို့နှင့်အတူ ခန်းမထဲသို့ မည်သူ ဝင်လာသည်ကို သိရန် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ စကားပြောဆိုသံများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
“ဟေး အဲဒါ…”
“ဟုတ်တယ်၊ နေရာ ၉၉၈ နေရာပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောတုန်းက ငါ ဖြစ်နိုင်ချေကို တွေးခဲ့ပေမယ့်…”
“သူက လုံချန် နဲ့ တန်းတူ အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင်ပဲ”
သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသော အဆုံးမဲ့အကြည့်များနှင့် တီးတိုးပြောဆိုသံများကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဒေမီယန်က လူအုပ်ဆီသို့ ဂရုမစိုက်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။